କାମାଂଧଶ୍ଚଂଡିକାଂ ପ୍ରାହ ଜଗନ୍ମାତଃ ସନାତନି
କାମରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ, ଜଗତ୍ଜନନୀ ସନାତନୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଜାତିଯୋଗ୍ଯା ମମୈଵାସ୍ତି ରଜକସ୍ଯ ସୁତା ଶୁଭା
ମୋ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଝିଅ ଅଛି, ସେ ହେଉଛି ଧୋବୀଙ୍କ ଶୁଭ୍ର କନ୍ୟା।
ମୋହଯିତ୍ଵା ଚ ପିତରଂ ତସ୍ଯାଃ ପାଣିଗ୍ରହଃ କୃତଃ
ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି, ତାଙ୍କ ସହ ବିବାହ କଲେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଵିଵିଧଂ ଭୋଗଂ ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସୁଖପ୍ରଦମ୍ 3.2.6.
ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ସୁଖ ପାଇଲେ।
କାଶିଦାସସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ନେହେନ ତ୍ଵରିତୋଽଗମତ୍
ଏହା ଶୁଣି, କାଶୀଦାସ ସ୍ନେହରେ ତ୍ୱରିତ ଚାଲିଗଲେ।
ଅର୍ପଯିତ୍ଵା ଶିରୋ ଦେଵ୍ଯୈ ଦେଵୀରୂପତ୍ଵମାଗତା
ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ କରି, ଦେବୀର ରୂପ ପାଇଲେ।
ଵରଂ ଵରଯତାମଦ୍ଯ ଯୋ ଯଃ କାମୋ ହ୍ଯଭୀପ୍ସିତଃ
ଆଜି ଯେଉଁଠି ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର।
କାମାଂଗୀ ସା ତୁ ତାଂ ପ୍ରାହ ସ୍ଵପତିଂ ମାଂ ସମର୍ପଯ
କାମନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେ ଜଣେ କହିଲେ, 'ମୋତେ ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦିଅ।'
ମିତ୍ରାଂଗଂ ସୁନ୍ଦରଂ ମହ୍ଯଂ ଦେହି ମାତର୍ନମୋନମଃ ଯଥାକାମଂ ଦତ୍ତଵତୀ ଵରଂ ଦାରସୁରୂପିଣୀ
ମାଆ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶିର ନମାଏ। ମୋତେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଓ ପ୍ରିୟ ସଙ୍ଗୀ ଦିଅ, ଯେପରିକି ଆଗରୁ ମୋ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ତୁମେ ମୋତେ ଏକ ରୂପବତୀ ଜୀବନସଂଗିନୀ ଦେଇଥିଲା।
କିଂ କୃତଂ ଚ ତଯା ଦେଵ୍ଯା ତେଷାମର୍ଥେ ଵଦସ୍ଵ ମେ
ସେ ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଣ କରିଥିଲେ, ମୋତେ କୁହ।
କପାଲମୁତ୍ତମଂ ଦେହେ ତଯା ଚ୍ଛିନ୍ନଂ ଦ୍ଵଯୋସ୍ତଦା
ସେ ସମୟରେ, ସେ ଦେବୀ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ କପାଳ କାଟିଦେଇଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ପ୍ରତିସର୍ଗପର୍ଵଣି ଚତୁର୍ଯୁଗଖଣ୍ଡାପରପର୍ଯାଯେ କଲିଯୁଗୀଯେତିହାସସମୁଚ୍ଚଯେ ଷଷ୍ଠୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଭାବରେ ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ ଚତୁର୍ଯୁଗ ଖଣ୍ଡର କଳିଯୁଗ ଇତିହାସ ସଂଗ୍ରହର ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ସୂତ ଉଵାଚ ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ସ ଵୈତାଲୋ ଭୃଗୁଵର୍ଯଃ ପ୍ରସନ୍ନଧୀଃ
ସୂତ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: ସେ ସମୟରେ, ଶାନ୍ତ ମନର ମହାମୁନି ବୈତାଳ ଭୃଗୁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଚଂପାପୁରୀ ଚ ଵିଖ୍ଯାତା ଚମ୍ପକେଶୋ ମହୀପତିଃ
ଚମ୍ପାପୁରୀ ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସହର ଥିଲା, ଯାହାର ରାଜା ଥିଲେ ଚମ୍ପକେଶ।
ତ୍ରିଲୋକସୁଂଦରୀ ନାମ କନ୍ଯା ତସ୍ଯାମଜାଯତ
ତାଙ୍କର ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାର ନାମ ଥିଲା ତ୍ରିଲୋକସୁନ୍ଦରୀ।
ମୃଗାକ୍ଷୀ କୋକିଲରଵା କୋମଲାଂଗୀ ମହୋତ୍ତମା
ସେ ମୃଗନୟନୀ, କୋଇଲାର ଭଳି ମଧୁର କଣ୍ଠସ୍ୱର, କୋମଳ ଅଙ୍ଗ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗୁଣର ଧାମ ଥିଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ସ୍ଵଯଂଵରୋ ଜାତୋ ନୃପା ବହୁଵିଧାସ୍ତଦା
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱୟଂବର ହେଲା, ଏବଂ ବହୁ ରାଜା ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯମଃ କୁବେରଶ୍ଚ ଵରୁଣୋ ଵିବୁଧୋତ୍ତମଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, କୁବେର ଓ ବରୁଣ — ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ — ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଚଂପକେଶମିଦଂ ପ୍ରାହ ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ଵଚୋ ମମ ଇନ୍ଦ୍ରଦତ୍ତଂ ଚ ମାଂ ଵିଦ୍ଧି ସ୍ଵସୁତାଂ ମେ ସମର୍ପଯ
ସେମାନେ ଚମ୍ପକେଶଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ରାଜା, ମୋ କଥା ଶୁଣ। ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ, ଏହି କଥା ଜାଣ; ତୁମେ ତୁମ କନ୍ୟାକୁ ମୋତେ ଦିଅ।'
ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ତୁ ତଦା ପ୍ରାହ ଧର୍ମଦତ୍ତଂ ମନୋରମମ୍
ଦ୍ୱିତୀୟଜଣ କହିଲେ: 'ତୁମର ମନୋହର କନ୍ୟାକୁ ଧର୍ମଦତ୍ତଙ୍କୁ ଦିଅ।'
ତୃତୀଯଶ୍ଚାହ ଭୋ ରାଜନ୍ଧନପାଲାଯ ଶୋଭିନେ ମହ୍ଯଂ ଚ ସ୍ଵସୁତାଂ ଶୀଘ୍ରଂ ସମର୍ପଯ ସୁଖୀ ଭଵ
ତୃତୀୟଜଣ କହିଲେ: 'ହେ ରାଜା, ଧନପାଳଙ୍କୁ — ଯିଏ ମହାନ୍ ଓ ମାନ୍ୟ — ତୁମ କନ୍ୟାକୁ ତୁରନ୍ତ ଦିଅ ଏବଂ ଖୁସି ରୁହ।'
ଚତୁର୍ଥଶ୍ଚାହ ଭୋ ରାଜନ୍ସର୍ଵକଲାସୁ କୋଵିଦଃ ।। 3.2.7.
ଚତୁର୍ଥଜଣ କହିଲେ: 'ହେ ରାଜା, ଯିଏ ସମସ୍ତ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ—'
ପୁଣ୍ଯାର୍ଥମେକରତ୍ନଂ ଚ ହୋମାର୍ଥଂ ଦ୍ଵିତିଯଂ ଵସୁ
ପୁଣ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି, ହୋମ ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଧନ—
ଶେଷଂ ସୁଭୋଜନାର୍ଥଂ ଚ ରତ୍ନଂ ନିତ୍ଯଂ ମଯାହୃତମ୍
ଅନ୍ୟ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ସଦା ମୁଁ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଆଣୁଥିଲି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତେଷାଂ ମୋହିତୋ ନୃପତିସ୍ତଦା
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ରାଜା ସେତେବେଳେ ଭ୍ରମିତ ହେଲେ।
ସା ଦେଵୀ ତୁ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵ୍ରୀଡିତା ଦୈଵମୋହିତା
କିନ୍ତୁ ସେ ଦେବୀ ଏହି କଥା ଶୁଣି ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ ଓ ଭାଗ୍ୟବଶାତ ମନ ଭ୍ରମିତ ହେଲା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତୁ ଵୈତାଲୋ ଵିହସ୍ଯୋଵାଚ ଭୂପତିମ୍
ଏଭଳି କହି ବେତାଳ ହସିଲେ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଧର୍ମଦତ୍ତାଯ ସା କନ୍ଯା ଯୋଗ୍ଯା ଭଵତି ରୂପିଣୀ
ସେ ରୂପବତୀ ଝିଅ ଧର୍ମଦତ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ନିପୁଣଃ ସ ଦ୍ଵିଜୋ ଵର୍ଣତଃ ସ୍ମୃତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଜାତିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୋଲି ପରିଚିତ।
କଲାଜ୍ଞଃ ସ ତୁ ଶୂଦ୍ରୋ ହି ଧନୁର୍ଵେଦୀ ସ ଭୂପତିଃ ଅତୋ ଵିଵାହିତା ବାଲା ଧର୍ମଦତ୍ତାଯ ଶୀଲିନେ
ସେ କଳାରେ ଦକ୍ଷ, କିନ୍ତୁ ଶୂଦ୍ର; ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ରାଜା; ଏହିକାରଣରୁ ସେଇ ଝିଅକୁ ଧର୍ମଦତ୍ତଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଥିଲା।