ଏତତ୍ସମାସତୋ ଜ୍ଞେଯଂ ଵସ୍ତ୍ରଦାନସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍ ଅହୋରାତ୍ରଂ ନ ଭୁଞ୍ଜୀତ ହ୍ଯୁପଵାସସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ଏହିପରି ଭାବରେ, ବସ୍ତ୍ର ଦାନର ଲକ୍ଷଣ ସଂକ୍ଷେପରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ; ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ଖାଇବାକୁ ନାହିଁ, ଏହା ଉପବାସର ଚିହ୍ନ।
ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ସମାଯୁକ୍ତଂ ପିଂଡାନାଂ ହି ଶତଦ୍ଵଯମ୍
ଚାଳିଶି ଏବଂ ଦୁଇଶେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇଯିବାକୁ କୁହାଯାଏ।
ଋଷିଭିଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞୈସ୍ତପୋନିଷ୍ଠୈର୍ଜିତେଂଦ୍ରିଯୈଃ
ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜାଣନ୍ତି, ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛନ୍ତି।
ସୂର୍ଯାଵାଂତରସ୍ଥାନାନି ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରାଣି ନିର୍ଦିଶେତ୍ 1.172.
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିବା ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରଗୁଡିକୁ ଦେଖାଇଦେବା ଉଚିତ।
ଦାନାନ୍ଯାଵସଥଂ କୁର୍ଯାଦୁଦ୍ଯାନଂ ଦେଵ ତାଗୃହମ୍
ଦାନ, ଆଶ୍ରୟ, ବଗିଚା ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
କ୍ଷାନ୍ତିଃ ସ୍ପୃହା ତଥା ସତ୍ଯଂ ଦାନଂ ଶୀଲଂ ତପଃ ଶ୍ରୁତମ୍
କ୍ଷମା, ଆଶା, ସତ୍ୟବାଦିତା, ଦାନ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର, ତପସ୍ୟା ଓ ଶିକ୍ଷା।
ଯଜ୍ଞୋପଵାସଦାନାନି ତପସ୍ତୀର୍ଥର୍ଫଲାନି ଚ
ଯଜ୍ଞ, ଉପବାସ, ଦାନ, ତପସ୍ୟା ଓ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାର ଫଳ।
ସୂରେ ଭକ୍ତିଃ କ୍ଷମା ସତ୍ଯଂ ଦଶେଂଦ୍ରିଯଵିନିଗ୍ରହଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଭକ୍ତି, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ସତ୍ୟବାଦିତା ଓ ଦଶ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ।
ସୂର୍ଯଭକ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ଚ ଭୋଜଯେତ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଭୋଜନ କରାଏ।
ବହୁନାତ୍ର କିମୁକ୍ତେନ ସୂର୍ଯଭକ୍ତଂ ତୁ ଭୋଜଯେତ୍
ଏଠାରେ ବହୁତ କିଛି କହିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ନ ଵେଦଵିଦୁଷାଂ କୋଟ୍ଯା ଲଭ୍ଯତେ ଚେହ ତତ୍ଫଲମ୍
କୋଟି କୋଟି ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଠାରେ ସେଇ ଫଳ ମିଳେନାହିଁ।
ତସ୍ମାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧେ ଵିଶେଷେଣ ପୁଣ୍ଯେଷୁ ଦିଵସେଷୁ ଚ
ତେଣୁ ବିଶେଷକରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦିନରେ।
ଅସଂଯତଃ ସଂଯତୋ ଵା ସର୍ଵାଵସ୍ଥାଂ ଗତୋପି ଵା
ଯେଉଁଠି ନିୟନ୍ତ୍ରିତ କିମ୍ବା ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ, କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
ସଂସର୍ଗାଦ୍ଵାପି ଵା ଲୋଭାଦ୍ଭୋଜକଂ ଯସ୍ତୁ ଭୋଜଯେତ୍ 1.172.
ସଂସ୍ପର୍ଶ କିମ୍ବା ଲୋଭ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ଭୋଜନ କରାଏ।
ତସ୍ମାନ୍ମାନ୍ଯଶ୍ଚ ପୂଜ୍ଯଶ୍ଚ ରକ୍ଷଣୀଯଶ୍ଚ ସର୍ଵଦା
ତେଣୁ ସେ ସଦା ସମ୍ମାନିତ, ପୂଜ୍ୟ ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନାମମାତ୍ରପ୍ରଯତ୍ନୋଽପି ଯଦି ସ୍ଯାଦ୍ଭୋଜକୋ ରଵେଃ
ନାମ ମାତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଏ।
ଗୃହେ ଶ୍ରାଦ୍ଧସ୍ଯ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯମରଣ୍ଯେ ତଚ୍ଛତାଧିକମ୍
ଘରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଶତଗୁଣା ଅଧିକ ମିଳେ ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ତୁ ଭୋଜକେ ସୌମ୍ଯଂ ହ୍ଯାସନଂ ସପରିଚ୍ଛଦମ୍
ଖାଇବାକୁ ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ଆସନ ଓ ତାହାର ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ଦେଇବା ଉଚିତ ।
ଵିମଲେ ଵାସସୀ ଦତ୍ତ୍ଵା ଭୋଜକାଯ ମହୀପତେ
ପରିଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଖାଇବାକୁ ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ରାଜନ ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ତୁ ଲୋମଶାଂ ରାଜନ୍ଭୋଜକାଯ ଶୁଭାଂ ବୃହତ୍
ବଡ଼ ଓ ଉତ୍ତମ ଉନ୍ନ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଖାଇବାକୁ ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ମାନ୍ୟତା ଦେବା ଉଚିତ, ରାଜନ ।
ଶଂଖଂ ଦଦାତି ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ତଥା ଦିଵ୍ଯେ ଚ ପାଦୁକେ
ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ଶଂଖ ଓ ଦିବ୍ୟ ପାଦୁକା ଦାନ କରାଯାଏ, ସେଠି ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ।
ଲିଖାପଯତି ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ପୁରାଣେନ ତୁ ପୁସ୍ତକମ୍
ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ପୁରାଣ ଲେଖି ଗ୍ରନ୍ଥ ଭାବେ ତିଆରି କରାଯାଏ, ସେଠି ବଡ଼ ଉପକାର ହୁଏ ।
ଭଵେଦିହାଗତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ସୁଖାଢ୍ଯୋ ଵେଦପାରଗଃ
ଏହି ଜନ୍ମରେ ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଧନୀ, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଓ ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୁଏ ।
ତତ୍ସୂର୍ଯୋ ଭୋଜକଃ ସୋତ୍ର ଭୋଜକଃ ସୂର୍ଯ ଏଵ ହି 1.172.
ଏଠି ଖାଇବାକୁ ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେବା ସମାନ; ସେଠି ଖାଇବାକୁ ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ ।
ଯଦ୍ଯଦ୍ଯସ୍ଯୋପଯୁଜ୍ଯେତ ଦେଯଂ ତତ୍ତସ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ଯେଉଁଠି ଯାହା ଯେଉଁ ଜିନିଷ ବ୍ୟବହାର କରେ, ସେଥିପାଇଁ ସେହି ଜିନିଷ ଯତ୍ନ ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ ।
ଵ୍ଯାଖ୍ଯାନେ ସୌରଧର୍ମସ୍ଯ କୃତ୍ଵା ଆମଲକଂ ମହତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାବେଳେ ବଡ଼ ଆମଳକ ଫଳ ଦେଇବା ଉଚିତ ।
ଶୋଭିତଂ ମାଲ୍ଯଗନ୍ଧୈସ୍ତୁ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ସାଧନଂ ମହତ୍ ସୂର୍ଯଵତ୍ସୌରଧର୍ମେ ଚ ତୁଲ୍ଯମେତଦ୍ଦ୍ଵଯଂ ଵଚଃ
ମାଳା ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏହି ଆମଳକ ଫଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ଉପହାର; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଏହି ଦୁଇଟି ସମାନ ମନାଯାଏ, ଏହି ଉକ୍ତି ।
ଯ ଏଵଂ ନ୍ଯାଯତୋ ଵକ୍ତି ସୌରଧର୍ମଂ ଶୃଣୋତି ଚ ଵଦଂତ୍ଯନ୍ଯେ ପିବଂତ୍ଯନ୍ଯେ ସର୍ଵେ ତେ ଫଲଭାଗିନଃ
ଯେଉଁଠି ନ୍ୟାୟ ଭାବେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମ କୁହାଯାଏ ଓ ଶୁଣାଯାଏ, ଅନ୍ୟେମାନେ କହନ୍ତି, ଅନ୍ୟେମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏହାର ଫଳ ଭାଗୀ ହୁଅନ୍ତି ।
ତସ୍ମାଦେଵଂଵିଧୋ ଧର୍ମୋ ଵାଚକୈଶ୍ଚ ଵିଦୁର୍ବୁଧାଃ
ଏହିପରି ଧର୍ମ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ପାଠକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜାଣନ୍ତି ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ବ୍ରାହ୍ମେ ପର୍ଵଣି ସପ୍ତମୀକଲ୍ପେ ସୌରଧର୍ମେ ଦ୍ଵିସପ୍ତତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ବ୍ରାହ୍ମ ପର୍ବର ସପ୍ତମୀକଳ୍ପର ସତେରି ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା ।