ମୁଂଡୋପନଯନୋ ଵ୍ଯଂଗୀ ଶୁକ୍ଲଵାସଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ମୁଣ୍ଡି ମୁଣ୍ଡା, ଉପବୀତ ଧାରଣ କରି, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥାଏ—
ଅଥାଵ୍ଯଂଗୋ ମହାରାଜ ଧାରଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଭୋଜକଃ
ହେ ମହାରାଜ, ଯଦି ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗ ନାହିଁ, ତେବେ ଭୋଜକ ଏହି ସବୁ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଵଂସନଂ ସର୍ଵଦୁଷ୍ଟାନାଂ ସର୍ଵପାପ ଭଯାପହମ୍ 1.171.
ଏହା ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପର ଭୟ ଦୂର କରେ।
ଗଂଧଲେପଵିହୀନୋଽପି ଭାଵଶୁଦ୍ଧୋ ନ ଦୁଷ୍ଯତି
ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯାହାର ମନ ପବିତ୍ର, ସେ କେବେ ମଲିନ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଦୃଷ୍ଟିପୂତଂ ନ୍ଯସେତ୍ପାଦଂ ସତ୍ଯପୂତଂ ଵଚୋ ଵଦେତ୍
ଦୃଷ୍ଟିରେ ପବିତ୍ର କରି ପାଉଁ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ପବିତ୍ର କଥା କହିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵ ଏଵାଶ୍ରମା ଜ୍ଞେଯା ଭାସ୍କରାଂଗସମୁଦ୍ଭଵାଃ
ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ଭାସ୍କରଙ୍କ ଅଂଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵଵ୍ରତାନାଂ ପରମଂ ଧର୍ମାଲଯମନୁତ୍ତମମ୍
ସମସ୍ତ ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ସଂତୋଷଃ ସତ୍ଯମସ୍ତେଯଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ତଥାଷ୍ଟମମ୍
ସନ୍ତୋଷ, ସତ୍ୟ, ଚୋରି ନକରିବା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ — ଏହି ଆଠଟି ଗୁଣ।
ସୌରଭକ୍ତିଃ ସଦା କାର୍ଯା ଭୋଜକେଷୁ ଵିଶେଷତଃ
ସୌର ଭକ୍ତି ସଦା କରିବା ଉଚିତ, ବିଶେଷକରି ଭୋଜନ ଦେଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି।
ଭଯଦାରିଦ୍ର୍ଯରୋଗେଭ୍ଯସ୍ତେଷାଂ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରିଯାଣି ଵୈ
ଭୟ, ଦରିଦ୍ରତା ଓ ରୋଗରୁ ସେମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ କାମ କରିବା ଉଚିତ।
ଯତ୍କୃତଂ ଭୋଜକାନାଂ ଵୈ ତତ୍କୃତଂ ସ୍ଯାଦ୍ରଵେର୍ନୃପ
ଭୋଜନ ଦେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା କରାଯାଏ, ରାଜା, ତାହା ଭାସ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଏ ବୋଲି ଗଣାଯିବ।
ସ ଚ ପ୍ରଯତ୍ନାଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯସ୍ତତ୍ର ସଂନିହିତୋ ରଵିଃ
ସେଠାରେ ଉଦ୍ୟମ କରି ଦେଖିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଭାସ୍କର ସେଠି ଉପସ୍ଥିତ।
ଆଜ୍ଞାଂ କୃତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯମଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ 1.171.
ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ କାମ କଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ସ୍ଵାଗତାସନପାଦ୍ଯାର୍ଘ୍ଯମଧୁପର୍କାଦ୍ଯନୁକ୍ରମାତ୍
ସ୍ୱାଗତ, ଆସନ, ପାଦଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି, ଅର୍ଘ୍ୟ, ମଧୁପର୍କ ଓ ଏହିପରି କ୍ରମକ୍ରମେ।
ପ୍ରତିଶ୍ରଯପ୍ରଦାନେନ ରାଜା ଭଵତି ଭାରତ
ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଲେ, ଭାରତ, ଲୋକ ରାଜା ହୁଏ।
ଶ୍ଵେତବିଂଦୁପରୀତାଂଗଂ ଧ୍ଯାନଶ୍ରମଵିକର୍ଶିତମ୍
ଧ୍ୟାନ ଓ ତପସ୍ୟାରେ କ୍ଳାନ୍ତ, ଶରୀର ଶ୍ୱେତ ଚିହ୍ନରେ ଢାକିଯାଇଛି।
କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାତୁରଂ ଶ୍ରାଂତଂ ମଲିନଂ ରୋଗିଣଂ ତଥା
ଖାଇନଥିବା, ପିଇନଥିବା, କ୍ଳାନ୍ତ, ମେଳା ଏବଂ ରୋଗୀ।
ପତିତାଶସ୍ତସଂକୀର୍ଣଚଂଡାଲାଦୀନାଂ ପକ୍ଷିଣାମ୍
ପତିତ, ମିଶ୍ରିତ, ଚଣ୍ଡାଳ ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ।
ଅତ୍ଯଲ୍ପମପି କାରୁଣ୍ଯାଦ୍ଦତ୍ତଂ ଭଵତି ଚାକ୍ଷଯମ୍
କୌଣସି ଦୟାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅତ୍ୟଳ୍ପ ଦାନ ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।
ଅଭାଵେ ତୃଣଭୂମ୍ଯନ୍ନଂ ପତ୍ରଂ ଧନଫଲାନି ଚ
ଯଦି କିଛି ନଥାଏ, ତେବେ ଘାସ, ମାଟି, ଖାଦ୍ୟ, ପତ୍ର, ଧନ ଓ ଫଳ।
ନ ହୀଦୃକ୍ସ୍ଵର୍ଗଯାନାଯ ଯଥା ଲୋକେ ପ୍ରିଯଂ ଵଚଃ
ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ ଏହି ଜଗତରେ ଭଲ କଥା କହିବା ପରି ଆଉ କିଛି ନାହିଁ।
ଅମୃତସ୍ଯଂଦିନୀ ଵାଚଂ ଚଂଦନସ୍ପର୍ଶଶୀତଲାମ୍
ଅମୃତ ସମାନ ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ସ୍ପର୍ଶ ପରି ଶୀତଳ କଥା।
ଅଲଂ ଦାନେନ ରାଜେଂଦ୍ର ପୂଜଯାଧ୍ଯାପନେନ ଵା 1.171.
ହେ ରାଜା, କେବଳ ଦାନ, ପୂଜା କିମ୍ବା ପାଠ ପଢ଼େଇବା ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ।
ପୂଜାଭିଭାଷଣଂ ଦୃଷ୍ଟିଃ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ସ୍ଵର୍ଗହେତଵଃ
ପୂଜା, ମାନ୍ୟତା ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଓ ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି—ଏହା ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ କାରଣ ହୁଏ।
ଗମନେ ତସ୍ଯ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ପଂଥାନଃ ସଂତୁ ତେ ଶିଵାଃ
ଯେତେବେଳେ କେହି ଯାଉଛନ୍ତି, ସେବେଳେ କହିବା ଉଚିତ—'ତୁମର ପଥ ସୁଭଦ୍ର ହେଉ।'
ଆଶୀର୍ଵାଦମିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ସର୍ଵକାଲେଷୁ ସର୍ଵଦା
ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଉଥିବା କଥା ସବୁବେଳେ, ସମସ୍ତ ସମୟରେ କହିବା ଉଚିତ।
ଶିଵଂ ଭଵତୁ ତେ ନିତ୍ଯଂ ତଂ ବ୍ରୂଯାତ୍ସର୍ଵକର୍ମସୁ
'ତୁମେ ସଦା ସୁଖୀ ରୁହ'—ଏହି କଥା ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟରେ କହିବା ଉଚିତ।
ଅଶେଷପାପ ନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସୂର୍ଯଲୋକେ ମହୀଯତେ ସୂର୍ଯେ ଭକ୍ତିସମା ନିତ୍ଯଂ ଭକ୍ତେ ଭକ୍ତିରନୁଷ୍ଠିତା
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ଭକ୍ତି ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ଆକ୍ରୁଷ୍ଟେ ତାଡିତେ ଵାପି ଯୋ ନାକ୍ରୋଶେନ୍ନ ତାଡଯେତ୍
ଯିଏ ଅପମାନିତ କିମ୍ବା ମାରିଦିଆଯିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତରରେ ଅପମାନ କିମ୍ବା ମାରି ନାହିଁ—
ସର୍ଵେଷାମେଵ ତୀର୍ଥାନାଂ କ୍ଷାଂତିଃ ପରମପୂଜିତା
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷମାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଏ।