ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସୂରପରମଃ ଶୁଦ୍ଧଃ ସ୍ଵାତ୍ମନ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଏ।
ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦୁଭଯମୁଖୀଂ ସୌରଭେଯୀଂ ଦିଵାକରେ ପାଦଦ୍ଵଯଂ ଶିରୋଽର୍ଧଂ ଚ ସଶୈଲଵନକାନନା
ଯେଉଁଠି ଦୁଇଟି ମୁଁହ ଥିବା, ସୌରଭୀ ଗୋବଂଶର ଗାଈ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ କରାଯାଏ, ଦୁଇଟି ପାଦ, ମୁଣ୍ଡର ଅର୍ଧାଂଶ, ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ସହିତ,
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ବ୍ରାହ୍ମେ ପର୍ଵଣି ସପ୍ତମୀକଲ୍ପେ ଗୋଦାନଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ବ୍ରାହ୍ମ ପର୍ବରେ, ସପ୍ତମୀ କଳ୍ପରେ, ଗୋଦାନ ବିବରଣୀ ନାମକ ଏହି ଏକ ସହସ୍ର ସତରେ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ଭୋଜକଭୋଜନାନୁଷ୍ଠାନଵର୍ଣନମ୍ ଫଲଂ ଚ କିଂ ଭଵେଦ୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ମଗଧର୍ମନିଷେଵଣାତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମଗଧ ଧର୍ମ ପାଳନ କଲେ କେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଏହା କହ।
ମଗଧର୍ମଃ ସ ଏଵୋକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପଭଯାପହଃ
ଏହି ମଗଧ ଧର୍ମ ଏପରି ଯେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଭୟ ଦୂର କରେ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଵର୍ଣାନାଂ ମଗଧର୍ମନିଷେଵଣମ୍
ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ମଗଧ ଧର୍ମ ପାଳନ କରିପାରନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ସ୍ତ୍ରୀ ଶୂଦ୍ରୋ ଵା ମଗାଶ୍ରମୀ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ନାରୀ, ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ମଗ ଆଶ୍ରମୀ ଯେହେଉଁଥିବେ—
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯମର୍ଚଯେଦ୍ଭାନୁମଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ଚ ଶକ୍ତିତଃ
ଦିନର ତିନି ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ସମର୍ଥ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ ଏବଂ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯମେକକାଲଂ ଵା ପୂଜଯେଚ୍ଛଦ୍ଧଯା ରଵିମ୍
ତିନି ସମୟରେ କିମ୍ବା ଅତି କମରେ ଏକଥର ଭି ସ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଷ ଧର୍ମଃ ପରୋ ଜ୍ଞେଯଃ ଶେଷୋ ଭଵତି ମାନଵଃ
ଏହି ଧର୍ମକୁ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ମନ୍ୟାଯିବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ ସବୁ କେବଳ ମାନବ ଚଳିତାଚାର।
ଦେଵଂ ସମାଶ୍ରିତୈଃ ପୂଜା କର୍ତଵ୍ଯେଯଂ ତ୍ରିଭିଃ ସଦା
ଯେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ତିନି ପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଦେଵାର୍ଥପୁଷ୍ପହିଂସାଯାଂ ନ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ହିଂସକଃ
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଫୁଲ ଦାନ କରିବାରେ କେହିଁ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମଗଶ୍ଚାଗ୍ନିପରୋ ନିତ୍ଯଂ ତଦ୍ଭକ୍ତୋଽତିଥିପୂଜକଃ 1.171.
ମଗ ସଦା ଅଗ୍ନିପୂଜାରେ ଲଗ୍ନ, ସେ ତାହାର ଭକ୍ତ ଏବଂ ଅତିଥିପ୍ରତି ପ୍ରେମୀ।
ଦେଵାଗ୍ନିସ୍ଵତିଥୌ ଭକ୍ତଂ ପଚତେ ଚାତ୍ମକାରଣାତ୍
ଦେବତା, ଅଗ୍ନି ଓ ଅତିଥିଙ୍କ ପାଇଁ ଭକ୍ତ ନିଜ ନିଜ ଦୟାଭାବରୁ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇଥାଏ।
ଦେଵାର୍ଥେ ପଚନଂ ଯେଷାଂ ସଂତାନାର୍ଥଂ ତୁ ମୈଥୁନମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇବା ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସଂଯୋଗ କରିବା ଅନୁମତି ଅଛି।
ଜୀଵତୃତୀଯଭାଗେପି ନ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ଵାର୍ଚନମ୍
ଜୀବନର ତୃତୀୟ ଅଂଶରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ୍ଯାଯୋପାର୍ଜିତଵିତ୍ତଃ ସ୍ଯାଦନ୍ଯାଯଂ ପରି ଵର୍ଜଯେତ୍
ନ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜିତ ଧନ ରଖିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର।
ଵାଚୋର୍ଥେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଯଃ ସୂର୍ଯପୂଜାଗ୍ନିତତ୍ପରଃ
ଯିଏ କଥା ଓ ମନରେ ନିର୍ମଳ ରହେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ—
ସର୍ଵଗଂଧଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ କଂଦମୂଲଫଲାଶନଃ
ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧରୁ ଦୂରେଇ, କନ୍ଦ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ—
ନିଵୃତ୍ତଃ ସଂଗମେଭ୍ଯସ୍ତୁ ସୂର୍ଯଧ୍ଯାନ ରତଃ ସଦା
ସମସ୍ତ ସଂଯୋଗରୁ ବିରତ ରହି, ସଦା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗ୍ନ ଥାଏ—
ମୁଂଡୋପନଯନୋ ଵ୍ଯଂଗୀ ଶୁକ୍ଲଵାସଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ମୁଣ୍ଡି ମୁଣ୍ଡା, ଉପବୀତ ଧାରଣ କରି, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥାଏ—
ଅଥାଵ୍ଯଂଗୋ ମହାରାଜ ଧାରଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଭୋଜକଃ
ହେ ମହାରାଜ, ଯଦି ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗ ନାହିଁ, ତେବେ ଭୋଜକ ଏହି ସବୁ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଵଂସନଂ ସର୍ଵଦୁଷ୍ଟାନାଂ ସର୍ଵପାପ ଭଯାପହମ୍ 1.171.
ଏହା ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପର ଭୟ ଦୂର କରେ।
ଗଂଧଲେପଵିହୀନୋଽପି ଭାଵଶୁଦ୍ଧୋ ନ ଦୁଷ୍ଯତି
ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯାହାର ମନ ପବିତ୍ର, ସେ କେବେ ମଲିନ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଦୃଷ୍ଟିପୂତଂ ନ୍ଯସେତ୍ପାଦଂ ସତ୍ଯପୂତଂ ଵଚୋ ଵଦେତ୍
ଦୃଷ୍ଟିରେ ପବିତ୍ର କରି ପାଉଁ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ପବିତ୍ର କଥା କହିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵ ଏଵାଶ୍ରମା ଜ୍ଞେଯା ଭାସ୍କରାଂଗସମୁଦ୍ଭଵାଃ
ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ଭାସ୍କରଙ୍କ ଅଂଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵଵ୍ରତାନାଂ ପରମଂ ଧର୍ମାଲଯମନୁତ୍ତମମ୍
ସମସ୍ତ ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ସଂତୋଷଃ ସତ୍ଯମସ୍ତେଯଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ତଥାଷ୍ଟମମ୍
ସନ୍ତୋଷ, ସତ୍ୟ, ଚୋରି ନକରିବା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ — ଏହି ଆଠଟି ଗୁଣ।
ସୌରଭକ୍ତିଃ ସଦା କାର୍ଯା ଭୋଜକେଷୁ ଵିଶେଷତଃ
ସୌର ଭକ୍ତି ସଦା କରିବା ଉଚିତ, ବିଶେଷକରି ଭୋଜନ ଦେଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି।
ଭଯଦାରିଦ୍ର୍ଯରୋଗେଭ୍ଯସ୍ତେଷାଂ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରିଯାଣି ଵୈ
ଭୟ, ଦରିଦ୍ରତା ଓ ରୋଗରୁ ସେମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ କାମ କରିବା ଉଚିତ।