ସଂଜ୍ଞାଦେଵୀସମାଯୁକ୍ତଂ ପୈଷ୍ଟାଶାଢ୍ଯଂ ନିଵେଦଯେତ୍
ସଂଜ୍ଞା ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ଏହି ପିଠା ପ୍ରମୁଖ ଧନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଗଂଧପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈର୍ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରଚାମରୈଃ
ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଏହାଦି ଦ୍ୱାରା, ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ ଓ ଚାମର ସହିତ ପୂଜା କରି,
ତଦୂର୍ଣାତୂଲଵସ୍ତ୍ରାଣାଂ ପରିସଂଖ୍ଯା ତୁ ଯାଵତୀ
ଉନ ଓ କପାସ ବସ୍ତ୍ରର ସଂଖ୍ୟା ଯେତେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେତେ ଦେବା ଉଚିତ।
ସୁରାଦିସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନଶେଷତଃ
ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ନ ରଖି, ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି,
ଦଶ ଗୋଭିଃ ସହ ଵୃଷଂ ତା ଵୃଷୈକାଦଶାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଦଶଟି ଗାଈ ଓ ଗୋଟିଏ ବଳଦ ସହିତ—ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ ଏକାଦଶ ବଳଦ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯତୁଲ୍ଯାତ୍ମା ଅଣିମାଦିଗୁଣୈର୍ଯୁତଃ
ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆତ୍ମା, ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତି ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ,
ଗୋଦାନଵର୍ଣନମ୍ ତ୍ରିଃସପ୍ତକୁଲଜୈଃ ସାର୍ଧଂ ଶୃଣୁ ଯତ୍ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍
ତୁମେ ଶୁଣ, ଏହି କୃତ୍ୟର ଫଳ କଣ ମିଳେ, ଏହା ସହ ତୁମର ସତରେ ତିନି ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତରପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଵରକୋଟିପ୍ରତୀକାଶୈଃ ସର୍ଵକାମସମନ୍ଵିତୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନମାଳା ପରି ଦେଖାଯାଏ, ସମସ୍ତ ଇଛିତ ଭୋଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ,
ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯସଂକାଶୋ ଦିଵାକର ଇଵାପରଃ
ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଆଉ ଏକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅନ୍ୟ,
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵିପୁଲାନ୍ଭୋଗାନ୍ପ୍ରଲଯେ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ବହୁତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ,
ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସୂରପରମଃ ଶୁଦ୍ଧଃ ସ୍ଵାତ୍ମନ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଏ।
ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦୁଭଯମୁଖୀଂ ସୌରଭେଯୀଂ ଦିଵାକରେ ପାଦଦ୍ଵଯଂ ଶିରୋଽର୍ଧଂ ଚ ସଶୈଲଵନକାନନା
ଯେଉଁଠି ଦୁଇଟି ମୁଁହ ଥିବା, ସୌରଭୀ ଗୋବଂଶର ଗାଈ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ କରାଯାଏ, ଦୁଇଟି ପାଦ, ମୁଣ୍ଡର ଅର୍ଧାଂଶ, ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ସହିତ,
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ବ୍ରାହ୍ମେ ପର୍ଵଣି ସପ୍ତମୀକଲ୍ପେ ଗୋଦାନଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ବ୍ରାହ୍ମ ପର୍ବରେ, ସପ୍ତମୀ କଳ୍ପରେ, ଗୋଦାନ ବିବରଣୀ ନାମକ ଏହି ଏକ ସହସ୍ର ସତରେ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ଭୋଜକଭୋଜନାନୁଷ୍ଠାନଵର୍ଣନମ୍ ଫଲଂ ଚ କିଂ ଭଵେଦ୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ମଗଧର୍ମନିଷେଵଣାତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମଗଧ ଧର୍ମ ପାଳନ କଲେ କେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଏହା କହ।
ମଗଧର୍ମଃ ସ ଏଵୋକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପଭଯାପହଃ
ଏହି ମଗଧ ଧର୍ମ ଏପରି ଯେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଭୟ ଦୂର କରେ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଵର୍ଣାନାଂ ମଗଧର୍ମନିଷେଵଣମ୍
ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ମଗଧ ଧର୍ମ ପାଳନ କରିପାରନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ସ୍ତ୍ରୀ ଶୂଦ୍ରୋ ଵା ମଗାଶ୍ରମୀ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ନାରୀ, ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ମଗ ଆଶ୍ରମୀ ଯେହେଉଁଥିବେ—
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯମର୍ଚଯେଦ୍ଭାନୁମଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ଚ ଶକ୍ତିତଃ
ଦିନର ତିନି ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ସମର୍ଥ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ ଏବଂ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯମେକକାଲଂ ଵା ପୂଜଯେଚ୍ଛଦ୍ଧଯା ରଵିମ୍
ତିନି ସମୟରେ କିମ୍ବା ଅତି କମରେ ଏକଥର ଭି ସ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଷ ଧର୍ମଃ ପରୋ ଜ୍ଞେଯଃ ଶେଷୋ ଭଵତି ମାନଵଃ
ଏହି ଧର୍ମକୁ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ମନ୍ୟାଯିବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ ସବୁ କେବଳ ମାନବ ଚଳିତାଚାର।
ଦେଵଂ ସମାଶ୍ରିତୈଃ ପୂଜା କର୍ତଵ୍ଯେଯଂ ତ୍ରିଭିଃ ସଦା
ଯେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ତିନି ପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଦେଵାର୍ଥପୁଷ୍ପହିଂସାଯାଂ ନ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ହିଂସକଃ
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଫୁଲ ଦାନ କରିବାରେ କେହିଁ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମଗଶ୍ଚାଗ୍ନିପରୋ ନିତ୍ଯଂ ତଦ୍ଭକ୍ତୋଽତିଥିପୂଜକଃ 1.171.
ମଗ ସଦା ଅଗ୍ନିପୂଜାରେ ଲଗ୍ନ, ସେ ତାହାର ଭକ୍ତ ଏବଂ ଅତିଥିପ୍ରତି ପ୍ରେମୀ।
ଦେଵାଗ୍ନିସ୍ଵତିଥୌ ଭକ୍ତଂ ପଚତେ ଚାତ୍ମକାରଣାତ୍
ଦେବତା, ଅଗ୍ନି ଓ ଅତିଥିଙ୍କ ପାଇଁ ଭକ୍ତ ନିଜ ନିଜ ଦୟାଭାବରୁ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇଥାଏ।
ଦେଵାର୍ଥେ ପଚନଂ ଯେଷାଂ ସଂତାନାର୍ଥଂ ତୁ ମୈଥୁନମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇବା ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସଂଯୋଗ କରିବା ଅନୁମତି ଅଛି।
ଜୀଵତୃତୀଯଭାଗେପି ନ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ଵାର୍ଚନମ୍
ଜୀବନର ତୃତୀୟ ଅଂଶରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ୍ଯାଯୋପାର୍ଜିତଵିତ୍ତଃ ସ୍ଯାଦନ୍ଯାଯଂ ପରି ଵର୍ଜଯେତ୍
ନ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜିତ ଧନ ରଖିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର।
ଵାଚୋର୍ଥେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଯଃ ସୂର୍ଯପୂଜାଗ୍ନିତତ୍ପରଃ
ଯିଏ କଥା ଓ ମନରେ ନିର୍ମଳ ରହେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ—
ସର୍ଵଗଂଧଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ କଂଦମୂଲଫଲାଶନଃ
ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧରୁ ଦୂରେଇ, କନ୍ଦ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ—
ନିଵୃତ୍ତଃ ସଂଗମେଭ୍ଯସ୍ତୁ ସୂର୍ଯଧ୍ଯାନ ରତଃ ସଦା
ସମସ୍ତ ସଂଯୋଗରୁ ବିରତ ରହି, ସଦା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗ୍ନ ଥାଏ—