ସମାରୋପ୍ଯ ଶରେଣୈଵ ଜଘାନାଶୁ ସ ରାକ୍ଷସମ୍ 3.2.5.
ତାକୁ ତୀରରେ ବସାଇ, ସେ ଦୂତରେ ରାକ୍ଷସକୁ ମାରିଦେଲେ।
ମିଥୋ ଵିଵାଦଵଂତସ୍ତେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କନ୍ଯାଂ ସ୍ମରାନୁଗାଃ
ସେମାନେ କନ୍ୟାକୁ ଚାହିଁ, ପରସ୍ପରେ ବିବାଦ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ପ୍ରଶ୍ରଯାଵନତଃ ପ୍ରାହ ଵୈତାଲଂ ରୁଦ୍ରକିଂକରମ୍
ବିନୟରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ସେ ବେତାଳ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦାସକୁ କହିଲେ।
ଵିଦିତ୍ଵା ଯୋଽଵଦତ୍କନ୍ଯାଂ ପିତୃତୁଲ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜୋ ହି ସଃ
ଯିଏ ଜାଣିକି କନ୍ୟାକୁ କହିଥିଲେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପିତା ସମାନ।
ହତ୍ଵା ଯୋ ରାକ୍ଷସଂ ଵୀରଂ କନ୍ଯାଯୋଗ୍ଯୋ ହି ସୋଽଭଵତ୍
ଯିଏ ରାକ୍ଷସକୁ ମାରିଥିଲେ, ସେଇ କନ୍ୟା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଗ୍ରାମେ ଧର୍ମପୁରଂ ରମ୍ଯେ ନାନାଜନନିଷେଵିତେ
ଧର୍ମପୁର ନାମକ ସୁନ୍ଦର ଗାଁରେ, ଅନେକ ଲୋକ ଯେଉଁଠାରେ ସେବା କରୁଥିଲେ,
ତତ୍ରାଭଵନ୍ମହୀପାଲୋ ଧର୍ମଶୀଲୋ ମହୋତ୍ତମଃ
ସେଠାରେ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଉତ୍ତମ ରାଜା ଥିଲେ।
ଅଂଧକୋ ନାମ ତନ୍ମଂତ୍ରୀ ନ୍ଯାଯଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଆନ୍ଧକ ନାମକ, ନ୍ୟାୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ଧର୍ମଶୀଲେନ ରଚିତଂ ତତ୍ର ଦୁର୍ଗା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା
ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଏଠାରେ ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରି, ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ।
ଅର୍ଦ୍ଧରାତ୍ରେ ମହାଗୌରୀ ନୃପଂ ପ୍ରାହ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଭୋଃ ସ୍ତୁତିଂ ଚକାର ନମ୍ରାତ୍ମା ଯେନ ଦୁର୍ଗା ପ୍ରସୀଦତି
ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ମହାଗୌରୀ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ବର ଚାହିଁ, ରାଜା।' ସେ ବିନୟ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଯାହାରେ ଦୁର୍ଗା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ସା ତ୍ଵଂ ଭଗଵତୀ ସାକ୍ଷାତ୍ତ୍ଵଯା ସର୍ଵମିଦଂ ତତମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଆପଣ ସ୍ୱୟଂ ଏଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ଆପଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଭରିଯାଇଛି।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ବୁଭୁଜେ ନିର୍ମଲଂ ସୁଖମ୍
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସହିତ ଆପଣ ନିର୍ମଳ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ।
ପାଲଯଂଶ୍ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସନାତନି
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସହିତ ଆପଣ ସଦା ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ମହାକାଲ୍ଯା ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭସ୍ମ କୃତ୍ଵା ଵିରାଜତେ 3.2.6.୧
ମହାକାଳୀଙ୍କ ସହିତ ଆପଣ ସମସ୍ତକୁ ଭସ୍ମ କରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଛନ୍ତି।
ତ୍ଵଲ୍ଲୀଲଯା ଚ ତେ ଜାତା ଜଗନ୍ମାତର୍ନମୋସ୍ତୁ ତେ
ହେ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ଆପଣଙ୍କ ଲୀଳାରେ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମହାବଲୋ ମହାଵୀର୍ଯସ୍ତନଯସ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ହେବେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିଃ ସ୍ଵଗେହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନିର୍ଭଯଃ
ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ଭୟମୁକ୍ତ ହୋଇ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ମୂର୍ତୌ ଜାତା ସ୍ଵଯଂ କିଲ
ସେଇ ସମୟରୁ, ରାଜାଧିରାଜ, ସେ ନିଜେ ଏକ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
କାଶୀଦାସେନ ସହିତୋ ଗ୍ରାମଂ ଧର୍ମପୁରଂ ଗତଃ
କାଶୀଦାସଙ୍କ ସହିତ ସେ ଧର୍ମପୁର ଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ।
ପିତ୍ରାନ୍ଵିତାଂ ରାଜମାର୍ଗେ ଗଚ୍ଛଂତୀ ଶ୍ରମପୀଡିତାମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସହିତ ରାଜପଥରେ ଯାଉଥିବା, କ୍ଲାନ୍ତ ଏବଂ କଷ୍ଟିତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କାମାଂଧଶ୍ଚଂଡିକାଂ ପ୍ରାହ ଜଗନ୍ମାତଃ ସନାତନି
କାମରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ, ଜଗତ୍ଜନନୀ ସନାତନୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଜାତିଯୋଗ୍ଯା ମମୈଵାସ୍ତି ରଜକସ୍ଯ ସୁତା ଶୁଭା
ମୋ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଝିଅ ଅଛି, ସେ ହେଉଛି ଧୋବୀଙ୍କ ଶୁଭ୍ର କନ୍ୟା।
ମୋହଯିତ୍ଵା ଚ ପିତରଂ ତସ୍ଯାଃ ପାଣିଗ୍ରହଃ କୃତଃ
ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି, ତାଙ୍କ ସହ ବିବାହ କଲେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଵିଵିଧଂ ଭୋଗଂ ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସୁଖପ୍ରଦମ୍ 3.2.6.
ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ସୁଖ ପାଇଲେ।
କାଶିଦାସସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ନେହେନ ତ୍ଵରିତୋଽଗମତ୍
ଏହା ଶୁଣି, କାଶୀଦାସ ସ୍ନେହରେ ତ୍ୱରିତ ଚାଲିଗଲେ।
ଅର୍ପଯିତ୍ଵା ଶିରୋ ଦେଵ୍ଯୈ ଦେଵୀରୂପତ୍ଵମାଗତା
ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ କରି, ଦେବୀର ରୂପ ପାଇଲେ।
ଵରଂ ଵରଯତାମଦ୍ଯ ଯୋ ଯଃ କାମୋ ହ୍ଯଭୀପ୍ସିତଃ
ଆଜି ଯେଉଁଠି ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର।
କାମାଂଗୀ ସା ତୁ ତାଂ ପ୍ରାହ ସ୍ଵପତିଂ ମାଂ ସମର୍ପଯ
କାମନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେ ଜଣେ କହିଲେ, 'ମୋତେ ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦିଅ।'
ମିତ୍ରାଂଗଂ ସୁନ୍ଦରଂ ମହ୍ଯଂ ଦେହି ମାତର୍ନମୋନମଃ ଯଥାକାମଂ ଦତ୍ତଵତୀ ଵରଂ ଦାରସୁରୂପିଣୀ
ମାଆ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶିର ନମାଏ। ମୋତେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଓ ପ୍ରିୟ ସଙ୍ଗୀ ଦିଅ, ଯେପରିକି ଆଗରୁ ମୋ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ତୁମେ ମୋତେ ଏକ ରୂପବତୀ ଜୀବନସଂଗିନୀ ଦେଇଥିଲା।
କିଂ କୃତଂ ଚ ତଯା ଦେଵ୍ଯା ତେଷାମର୍ଥେ ଵଦସ୍ଵ ମେ
ସେ ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଣ କରିଥିଲେ, ମୋତେ କୁହ।