ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯସଂକାଶୈର୍ମହାଯାନୈର୍ନଗୋପମୈଃ 1.166.
ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ପରି ମହାବାହନ ଓ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ପରି ଗାଡ଼ିରେ।
ଵର୍ଷକୋଟିସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷକୋଟିଶତାନି ଚ
କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ଓ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ତତଃ କର୍ମଵିଶେଷେଣ ସର୍ଵକାମସମନ୍ଵିତମ୍
ତାପରେ ବିଶେଷ କର୍ମ ଫଳରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ମିଳେ।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ତ୍ସୁରସୁପୂଜିତଃ
ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରୁ ପତନ କରି, ଶ୍ରୀମାନ୍ ଓ ଦେବମାନେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଲୋକାନିହ ଚିରଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସୋମଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଏଠାରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଲୋକଗୁଡିକୁ ଉପଭୋଗ କରି, ସୋମଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇଂଦ୍ରଲୋକାଚ୍ଚ ଗଂଧର୍ଵଲୋକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସ ମୋଦତେ
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ଗନ୍ଧର୍ବଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵକର୍ମଭାଵନୋଦ୍ଯୋଗାତ୍ପୁନଃ ପ୍ରାରଭତେ ଶୁଭମ୍
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପୁନି ଉଦ୍ୟମ କରିଲେ, ଆଉଥରେ ଶୁଭ କାମ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ।
ଯାଵନ୍ନାପ୍ନୋତି ମରଣଂ ତାଵଦ୍ଭ୍ରମତି କର୍ମଣା
ମୃତ୍ୟୁ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଥାଏ।
ଜ୍ଞାନାତ୍ପ୍ରଵର୍ତତେ ଯୋଗୋ ଯୋଗାଦ୍ଦୁଃଖାଂତମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଜ୍ଞାନରୁ ଯୋଗ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖର ଶେଷ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ବ୍ରାହ୍ମେ ପର୍ଵଣି ସପ୍ତମୀକଲ୍ପେ ସୌରଧର୍ମେ ନିକ୍ଷୁଭାଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମ ଷଟ୍ଷଷ୍ଟ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ବ୍ରାହ୍ମ ପର୍ବର ସପ୍ତମୀ କଳ୍ପରେ, ସୌରଧର୍ମରେ ନିକ୍ଷୁଭା ବ୍ରତର ବିବରଣା ନାମକ ଏକଶଠିଉପରେ ଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ନିକ୍ଷୁଭାର୍କଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଵର୍ଷମେକଂ ନ ଭୁଂକ୍ତେ ଯା ମହାଭାଗଜିଗୀଷଯା
ନିକ୍ଷୁଭାର୍କ ବ୍ରତର ବିବରଣା: ଯିଏ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ଏବଂ ଜିତିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଏକ ବର୍ଷ ଖାଇନାହିଁ—
ଵର୍ଷାଂତି ପ୍ରତିମାଂ କୃତ୍ଵା ନିକ୍ଷୁଭାଂକେତି ଵିଶ୍ରୁତାମ୍ ।! ସ୍ନାନାଦ୍ଯଂ ଚ ଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ଲଭତେ ଗୁଣମ୍
ବର୍ଷ ଶେଷରେ ନିକ୍ଷୁଭା ନାମକ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରି, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିୟମ ପାଳନ କରି, ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ଗୁଣ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଜାଂବୂନଦମଯୈର୍ଯାନୈଶ୍ଚତୁର୍ଦ୍ଵାରୈରଲଂକୃତେ
ସୁନାରେ ତିଆରି ଯାନ, ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ—
ସୌରାଦିସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଭୋଗାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
ସୌର ଲୋକ ଆଦି ସମସ୍ତ ଲୋକରେ, ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି—
ଯା ନାର୍ଯୁପଵସେଦେଵଂ କୃଷ୍ଣାମେକାଂ ତୁ ସପ୍ତମୀମ୍
ଯେଉଁ ନାରୀ ଏହିପରି ଭାବରେ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ ଏକ ସପ୍ତମୀ ଉପବାସ କରେ—
ଵର୍ଷାଂତେ ପ୍ରତିମାଂ କୃତ୍ଵା ଶାଲିପିଷ୍ଟମଯୀଂ ଶୁଭାମ୍ ପୂର୍ଵୋକ୍ତମଖିଲଂ କୃତ୍ଵା ଭାସ୍କରାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଚାଉଳ ଗୁଡିକରେ ତିଆରି ଶୁଭ ପ୍ରତିମା କରି, ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଭାସ୍କରକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତଭୀମୈର୍ମହାଯାନୈର୍ଦଂତିଚାମୀକରପ୍ରଭୈଃ
ସାତଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହାଯାନ, ସୁନା ହାତୀ ପରି ଚମକୁଥିବା—
ସୌରଲୋକାଦିଲୋକେଷୁ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ନରାଧିପ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନଂ ଧନଧାନ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ସୌର ଲୋକ ଆଦି ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ରାଜା ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣରେ ନିର୍ମଳ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର।
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ତୁ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଯା ନାରୀ ତୁ ଦୃଢଵ୍ରତା
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ, ଯେଉଁ ନାରୀ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ—
ଵର୍ଷାଂତେ ସର୍ଵଗଂଧାଢ୍ଯଂ ନିକ୍ଷୁଭାର୍କଂ ନିଵେଦଯେତ୍ 1.167.
ବର୍ଷ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ ଭରିଥିବା ନିକ୍ଷୁଭାର୍କକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସୁଵିଚିତ୍ରୈର୍ମହାଯାନୈର୍ଦିଵ୍ଯଗଂଧର୍ଵଶୋଭିତୈଃ
ସୁନ୍ଦର ମହାଯାନ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଶୋଭିତ—
ଯଥେଷ୍ଟଂ ଭାନଵେ ଲୋକେ ଭୋଗାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ଭାନୁର ଲୋକରେ ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି—
ଏଵଂ ଯା କୁରୁତେ ରାଜନ୍ଵ୍ରତଂ ପାପଭଯାପହମ୍
ଏହିପରି ଯେଉଁ ନାରୀ ରାଜା, ପାପ ଭୟ ଦୂର କରିବା ବ୍ରତ କରେ—
ଵର୍ଷମେକଂ ମହାବାହୋ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯାନ୍ଵିତଃ
ଏକ ବର୍ଷ ଧରି, ମହାବାହୁ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ—
ଭୋଜଯିତ୍ଵା ତୁ ଦାଂପତ୍ଯଂ ଭୋଗକାନାଂ ମହାବଲୈଃ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଭୋଜନ ଦେଇ ଖୁସି କରିଲେ ।
କୃତ୍ଵା ତାମ୍ରମଯେ ପାତ୍ରେ ଵଜ୍ରପୂର୍ଣୈରଲଂକୃତମ୍
ତାପରେ ତାମ୍ବାର ପାତ୍ରକୁ ମଣିମାଣି ଭରି ଭଲଭାବରେ ସଜାଇ ତିଆରି କରାଗଲା ।
ନିକ୍ଷୁଭା ଭୋଜିକା ଜ୍ଞେଯା ଭୋଜକୋଽର୍କଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ଏହି ପାତ୍ରକୁ 'ନିକ୍ଷୁଭା' ଭାବେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, ଭୋଜନ ଦେବାକୁ 'ଅର୍କ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
କାମପ୍ରଦସ୍ତ୍ରୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ କ୍ଷମାହିଂସାଦିନିଯମୈଃ ସଂଯତା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ
ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଜନନୀ ମହିଳା କ୍ଷମା, ଅହିଂସା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିୟମରେ ଅନୁଶାସିତ ହୋଇ, ନିର୍ମଳ ଜୀବନ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ।
ଗୁଡାଜ୍ଯମିଶ୍ରଂ ଶାଲ୍ଯନ୍ନଂ ଭାସ୍କରାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ସେ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ଗୁଡ଼ ଓ ଘିଏ ମିଶିତ ଚାଉଳ ଭୋଗ ଦେବା ଉଚିତ ।
ପୁଷ୍ପାଣାଂ କରଵୀରାଣାଂ ଗୁଗ୍ଗୁଲଂ ସାଜ୍ଯମାଦିଶେତ୍
ସେ କରବୀର ଫୁଲ ଓ ଘିଏ ସହିତ ଗୁଗୁଳ ଧୂପ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ ।