ଶୋଭନଃ ସ୍ଯାନ୍ନରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଭଗସ୍ଯାତୀଵ ଵଲ୍ଲଭଃ
ଏପରି ଜଣେ ଲୋକ ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଶୁଭ୍ର, ଧନୀ ଓ ଭାଗ୍ୟରେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ ହେବେ।
ଭେରୀମୃଦଂଗପଟହଝର୍ଝରୀମର୍ଦଲାଦିକମ୍ 1.164.
ବଡ଼ ଢୋଳ, ମୃଦଙ୍ଗ, ପଟାହ, ଝଝରୀ ଓ ମର୍ଦ୍ଦଳ ଭଳି ବାଦ୍ୟ ଉପକରଣ ସହିତ—
ସ ଵିମାନୈର୍ମହାଭାଗେର୍ଵଂଶଵୀଣାଯୁତସ୍ଵନୈଃ
ସେ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଜଣେ ଲୋକ, ଅନେକ ବୀଣାର ଶବ୍ଦ ଦେଇ ଉଡୁଥିବା ରଥ ସହିତ ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ସୁସଂଗୀତକଦାନେନ ସଵାଦ୍ଯେନ ଵିଶେଷତଃ
ସୁନିତ୍ୟା ବାଦ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଦେଇ, ବିଶେଷ କରି ବାଦ୍ୟ ଉପକରଣ ସହିତ—
ମହାମହାସ୍ଵନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶଂଖଯୁଗ୍ମଂ ଭଗାଲଯେ
ଭାଗାଳୟରେ ଦୁଇଟି ଶଂଖ ଦେଇ, ତାହାର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କଲେ—
ଵିମାନଂ ବହୁଵର୍ଣାଭଂ ମଧ୍ଯେ ପଂକଜଭୂଷିତମ୍
ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ, ଅନେକ ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଥିବା, ମଧ୍ୟରେ ପଦ୍ମରେ ସଜିତ—
କିଂକିଣୀଜାଲସଂପନ୍ନଂ ଵର୍ଣକୈଶ୍ଚୋପଶୋଭିତମ୍
କିଂକିଣୀର ଜାଲି ଓ ରଙ୍ଗିନ ଶୋଭା ସହିତ ଏହି ରଥ ସଜିତ—
ଭଗସ୍ଯୋପରି ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ସର୍ଵରତ୍ନୋପଶୋଭିତମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଏହି ରଥକୁ ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ କରି ଭାଗ୍ୟର ଉପରେ ଅର୍ପଣ କରେ—
ପଟ୍ଟାଦିଵସ୍ତ୍ରତଂତୂନାଂ ପରିସଂଖ୍ଯା ତୁ ଯା ଭଵେତ୍
ପଟ୍ଟ ଓ ଅନ୍ୟ ଚିତ୍ରା ବସ୍ତ୍ରର ତନ୍ତୁର ସଂଖ୍ୟା ଯେତେ ଥାଏ—
ଭଗାହୁତ୍ଯା ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ସୃଷ୍ଟିଦ୍ଵାରେଣ ଧାର୍ଯତେ
ଭାଗାର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟିର ଦ୍ୱାରରେ ଧାରଣ ହୁଏ।
ଯସ୍ତ୍ଵଗ୍ନିକାର୍ଯଂ(ଯ?) ଵିଧିଵତ୍କୁର୍ଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଭଗାଲଯେ
ଯେଉଁଜଣ ଭାଗାଳୟରେ ନିତ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅଗ୍ନି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ—
ସର୍ଵାନ୍ନଂ ଯାଵକୋପେତଂ ଯସ୍ତୁ ନିତ୍ଯଵିଧିଂ ହରେତ୍ 1.164.
ଯେଉଁଜଣ ନିତ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବାର୍ଲି ମିଶା ଖାଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରେ—
ମହାଶ୍ଵେତାଦିମାତୄଣାଂ ତ୍ରିକଲ୍ପାନାଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ ସ ନରଶ୍ଚ ସହସ୍ରାଣି ଶାଂଡିଲେଯପୁରେ ଵସେତ୍
ସେ ଏବଂ ଅନେକ ଲୋକ ମିଶି ତିନି ଯୁଗର ମହା ଶ୍ୱେତା ମାତୃମାନେ ସହିତ ଶାଣ୍ଡିଳ୍ୟପୁରରେ ବସିବେ।
ସୌରସଂଧ୍ଯାବଲିଂ କୃତ୍ଵା ଦିନାଂତେ ସତତଂ ରଵେଃ
ଯେଉଁଜଣ ସୌରସନ୍ଧ୍ୟା ବଳି ଦିନ ଶେଷରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ନିତ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରେ—
ଦଧ୍ଯୋଦନପଯୋଭିର୍ଯଃ ପୂରିତଂ ପାତ୍ରମାଵୃତମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଦହିଭାତ ଓ ଦୁଧରେ ଭରିଥିବା ଢକା ଭାଣ୍ଡ ଭରିଥାଏ—
ଶିରସା ଧାରଯେତ୍ପାତ୍ରଂ ଶନୈର୍ଗଚ୍ଛେତ୍ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ସେ ଭାଣ୍ଡଟିକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ଧୀରେ ଧୀରେ ତାହାକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ଉଚିତ।
ଦର୍ପଣୈର୍ଧୂପମାଲାଭିର୍ଗେଯନୃତ୍ଯାଦିଶୋଭିତମ୍
ଦର୍ପଣ, ଧୂପ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ସଜିତ, ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭା ପାଇଥିବା।
ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ତୁ ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷଶତଂ ତଥା
ଏକ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଓ ଏକ ଶତ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଭଳି।
ଭଗଭକ୍ତିପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଯଦ୍ଯପି ସ୍ଯାତ୍ସ ପାପକୃତ୍
ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରି ଯଦି ମନ ଖୁସି ହୁଏ, ତେବେ ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୟା ପାଇଥାଏ।
କୃଷ୍ଣାଂ ତୁ ଷଷ୍ଠୀଂ ନକ୍ତେନ ଯଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣାଂ ଚ ସପ୍ତମୀମ୍
ଯେ କୃଷ୍ଣା ଷଷ୍ଠୀ ଓ କୃଷ୍ଣା ସପ୍ତମୀ ଉପବାସ ରଖେ।
ଯୋବ୍ଦମେକଂ ତୁ କୁର୍ଵୀତ ନକ୍ତଂ ଭଗଦିନେ ନରଃ ଅଯାଚିତାତ୍ପରଂ ନକ୍ତଂ ତସ୍ମନ୍ନାକ୍ତେନ ଵର୍ତଯେତ୍
ଯଦି କେହି ଏକ ବର୍ଷ ଭଗ ଦିନରେ ଉପବାସ କରେ ଓ କିଛି ଚାହିଁନାହିଁ, ତେବେ ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଦେଵୈସ୍ତୁ ଭୁକ୍ତଂ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ ଋଷିଭିସ୍ତଥା 1.164.
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ଋଷିମାନେ ପୂର୍ବାହ୍ନରେ।
ସର୍ଵା ଵେଲା ହ୍ଯତିକ୍ରମ୍ଯ ସୌରାଣାଂ ଭୋଜନଂ ପରମ୍
ସମସ୍ତ ସମୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସୂର୍ୟଦେବମାନଙ୍କର ଭୋଜନ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ।
ଭଗଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ସୁମନାଃ ସୁମନୋଵ୍ରତଃ
ଖୁସି ମନ ଓ ଖୁସି ରହିବା ନିଷ୍ଠା ଦ୍ୱାରା ଭଗର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ।
ହଵିଷ୍ଯଭୋଜନଂ ସ୍ନାନମାହାରସ୍ଯ ଚ ଲାଘଵମ୍
ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ, ସ୍ନାନ ଓ ହାଲୁକା ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ।
କୃଷ୍ଣଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ କୃତ୍ଵା ନକ୍ତଂ ଵିଧାନତଃ
କୃଷ୍ଣା ଷଷ୍ଠୀ ଦିନରେ ଚେଷ୍ଟା କରି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧିଵତ୍ପ୍ରାଶ୍ଯ ଗୋମୂତ୍ରମନାହାରୋ ନିଶି ସ୍ଵପେତ୍
ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଗୋମୂତ୍ର ପାନ କରି, ରାତିରେ ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇ ସୁଇବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ଯେପ୍ଯେଵଂ ସହସ୍ରାଂଶୁଂ ଭାନୁମଂତମୁଶଂତି ଚ
ପୁଷ୍ୟ ମାସରେ ସହସ୍ର କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭାନୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ମାଘେ ଦିଵାକରଂ ନାମ କୃଷ୍ଣଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ନରୋତ୍ତମ
ମାଘ ମାସରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ, କୃଷ୍ଣା ଷଷ୍ଠୀ ଦିନରେ ଦିବାକର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ମାର୍ତଂଡଂ ଫାଲ୍ଗୁନେ ମାସି ପୂଜଯିତ୍ଵା ଗଵାଂ ପଯଃ
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଗୋଦୁଧ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।