ଯାଵତ୍ପ୍ରଦୀପସଂଖ୍ଯାନଂ ଘୃତେନାପୂର୍ଯ ବୋଧିତମ୍
ଯେତେ ଦୀପ ଗଣନା କରାଯାଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ଘୀରେ ପୂରି ତିଆରି କରିବାକୁ ଉଚିତ।
ଦୀପଵୃକ୍ଷମଥୋଦ୍ବୋଧ୍ଯ ପର୍ଵସ୍ଵାଯତନେଷୁ ଵୈ 1.164.
ପର୍ବ ଅବସରରେ ଦେଉଳରେ ଦୀପବୃକ୍ଷକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ଦରକାର।
ଦୀପଵୃକ୍ଷଂ ସମୁଦ୍ବୋଧ୍ଯ ଭାସ୍କରାଯତନେଷୁ ଭୋଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଉଳରେ ଦୀପବୃକ୍ଷକୁ ଜାଗ୍ରତ କର।
ଶିରସା ଧାରଯେଦ୍ଦୀପଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯାଗ୍ରତୋ ନିଶି
ରାତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦୀପକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିବା ଉଚିତ।
ଭାସ୍କରାଯୁତସଂକାଶୋ ଵିମାନୈରର୍କସନ୍ନିଭୈଃ
ସେ ଦଶ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ବିମାନରେ।
ଅନ୍ନଦାତା ତୁ ଯୋ ଵୀର ଵୀରଲୋକେ ମହୀ ଯତେ
ଯିଏ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ହେ ବୀର, ସେ ବୀରମଣ୍ଡଳରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ପର୍ଯଂକେ ଶୋଭିତଂ କୃତ୍ଵା ଶ୍ଵେତମାଲ୍ଯୈଃ ସଚନ୍ଦନୈଃ କଲ୍ପାଯୁତସହସ୍ରାଣି ସୂରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଶ୍ୱେତ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ ଶୟନ କରି, ସେ ହଜାର ହଜାର କଳ୍ପ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନୋ ରଵେର୍ନରଃ
ଯିଏ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରେ—
କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଯସ୍ତୁ ନମସ୍କାରଂ ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍
ଯିଏ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ପରେ ନମସ୍କାର କରେ—
ନମସ୍କାରଃ ସ୍ମୃତୋ ଯଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଯଜ୍ଞୋ ତ୍ତମୋତ୍ତମଃ
ନମସ୍କାରକୁ ଯଜ୍ଞ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ, ଏହା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ନମସ୍କାରେଣ ଯୋଽର୍ଚଯେତ୍
ଯିଏ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ନମସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରେ—
ସର୍ଵଯଜ୍ଞୋପଵାସେପୁ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍ 1.164.
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଉପବାସ କରିବା ଓ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଉପବାସ କରିବାରୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ—
ଶ୍ଵେତଂ ମହାଧ୍ଵଜଂ କୃତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ଚାପଂ ଚ ରଂଗକମ୍ ଯସ୍ତ୍ଵର୍ଯମ୍ଣେ ନରୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯାନ୍ଵିତଃ
ବଡ଼ ଶ୍ୱେତ ପତାକା ଓ ରଙ୍ଗିନ ଧନୁ ତିଆରି କରି, ଯିଏ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଅର୍ୟମାନ୍କୁ ଦେଇଥାଏ—
ସ ଶତେନ ଵିମାନାନାଂ ସର୍ଵଦେଵ ନମସ୍କୃତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶତ ବିମାନରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଧ୍ଵଜମାଲାକୁଲଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଃ ପ୍ରାଂତେଷୁ ଭଗାଲଯମ୍
ଯିଏ ସୀମାନ୍ତରେ ପତାକା ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଦେଉଳ ତିଆରି କରେ—
ସ ଵିମାନସହସ୍ରେଣ ଧ୍ଵଜମାଲାକୁଲେନ ତୁ
ସେ ହଜାର ବିମାନ ଓ ପତାକା ମାଳା ସହିତ—
ଶତଚନ୍ଦ୍ରାଂଶୁଵିମଲଂ ମୁକ୍ତାଦାମୋପଶୋଭିତମ୍
ଶତ ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ଶୁଭ୍ର, ମୁକ୍ତା ମାଳାରେ ଶୋଭିତ—
ସ ଧାର୍ଯମାଣଚ୍ଛତ୍ରେଣ ହେମଦଂଡୋପଶୋଭିନା
ସେ ସୁନା ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଛତା ଧରି ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ତତସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଚ୍ଯୁତୋ ଲୋକାନ୍ନିସର୍ଗାଦ୍ଭୁଵମାଗତଃ
ତାପରେ ସେ ଏହି ଲୋକରୁ ଖସି ଆରମ୍ଭରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଲା।
ଯଃ ଶୃଂଖଲାସମାଯୁକ୍ତାଂ ମହାଘଣ୍ଟାଂ ମହାସ୍ଵନାମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଶୃଙ୍ଖଳା ଓ ବଡ଼ ଘଣ୍ଟାରେ ସଜିତ, ଯାହାର ଶବ୍ଦ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ।
ଶୋଭନଃ ସ୍ଯାନ୍ନରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଭଗସ୍ଯାତୀଵ ଵଲ୍ଲଭଃ
ଏପରି ଜଣେ ଲୋକ ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଶୁଭ୍ର, ଧନୀ ଓ ଭାଗ୍ୟରେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ ହେବେ।
ଭେରୀମୃଦଂଗପଟହଝର୍ଝରୀମର୍ଦଲାଦିକମ୍ 1.164.
ବଡ଼ ଢୋଳ, ମୃଦଙ୍ଗ, ପଟାହ, ଝଝରୀ ଓ ମର୍ଦ୍ଦଳ ଭଳି ବାଦ୍ୟ ଉପକରଣ ସହିତ—
ସ ଵିମାନୈର୍ମହାଭାଗେର୍ଵଂଶଵୀଣାଯୁତସ୍ଵନୈଃ
ସେ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଜଣେ ଲୋକ, ଅନେକ ବୀଣାର ଶବ୍ଦ ଦେଇ ଉଡୁଥିବା ରଥ ସହିତ ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ସୁସଂଗୀତକଦାନେନ ସଵାଦ୍ଯେନ ଵିଶେଷତଃ
ସୁନିତ୍ୟା ବାଦ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଦେଇ, ବିଶେଷ କରି ବାଦ୍ୟ ଉପକରଣ ସହିତ—
ମହାମହାସ୍ଵନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶଂଖଯୁଗ୍ମଂ ଭଗାଲଯେ
ଭାଗାଳୟରେ ଦୁଇଟି ଶଂଖ ଦେଇ, ତାହାର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କଲେ—
ଵିମାନଂ ବହୁଵର୍ଣାଭଂ ମଧ୍ଯେ ପଂକଜଭୂଷିତମ୍
ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ, ଅନେକ ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଥିବା, ମଧ୍ୟରେ ପଦ୍ମରେ ସଜିତ—
କିଂକିଣୀଜାଲସଂପନ୍ନଂ ଵର୍ଣକୈଶ୍ଚୋପଶୋଭିତମ୍
କିଂକିଣୀର ଜାଲି ଓ ରଙ୍ଗିନ ଶୋଭା ସହିତ ଏହି ରଥ ସଜିତ—
ଭଗସ୍ଯୋପରି ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ସର୍ଵରତ୍ନୋପଶୋଭିତମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଏହି ରଥକୁ ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ କରି ଭାଗ୍ୟର ଉପରେ ଅର୍ପଣ କରେ—
ପଟ୍ଟାଦିଵସ୍ତ୍ରତଂତୂନାଂ ପରିସଂଖ୍ଯା ତୁ ଯା ଭଵେତ୍
ପଟ୍ଟ ଓ ଅନ୍ୟ ଚିତ୍ରା ବସ୍ତ୍ରର ତନ୍ତୁର ସଂଖ୍ୟା ଯେତେ ଥାଏ—
ଭଗାହୁତ୍ଯା ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ସୃଷ୍ଟିଦ୍ଵାରେଣ ଧାର୍ଯତେ
ଭାଗାର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟିର ଦ୍ୱାରରେ ଧାରଣ ହୁଏ।