ଅର୍କପତ୍ରପୁଟଂ ଚୂର୍ଣଂ ମଧୁପର୍ଣସମନ୍ଵିତମ୍
ଅର୍କ ପତ୍ରର ପାତ୍ର ଭିତରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ମଧୁ ଭରି ଦିଆଯାଏ।
ଶାଲିତଂଡୁଲପ୍ରସ୍ଥସ୍ଯ କୁର୍ଯାଦନ୍ନଂ ସୁସଂସ୍କତମ୍ 1.164.
ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ଚାଉଳ ଦାଣାରୁ ଭଲଭାବେ ପାକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂଯାଵଂ କୃଶରଂ ପୂପଂ ପାଯସଂ ଯାଵକଂ ତଥା
ସଂୟାବ, କ୍ରିଶର, ପୂପ, ପାୟସ ଓ ଯାବକ ମଧ୍ୟ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଯାଵଂତସ୍ତଣ୍ଡୁଲାସ୍ତସ୍ମିନ୍ନୈଵେଦ୍ଯେ ପରିସଂଖ୍ଯଯା
ଯେତେ ଚାଉଳ ଦାଣା ରହିଛି, ସେତେ ନୈବେଦ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଗୁଡଖଂଡକୃତାନାଂ ଚ ଭକ୍ଷ୍ଯାଣାଂ ଵିନିଵେଦନେ
ଗୁଡ଼ ଖଣ୍ଡରେ ତିଆରି ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ରସାଲ ଖାଦ୍ଯକାଦ୍ଯାନାଂ ଭକ୍ଷ୍ଯାଣାଂ ଫଲମିଷ୍ଯତେ
ଖାଇବା ପାଇଁ ଫଳ, ମାଙ୍ଗୋ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଭଲ ମନାଯାଏ।
ଯଥାକାଲୋପଲବ୍ଧାନି ଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଯେତେବେଳେ ଯେଉଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ, ସେଗୁଡିକୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଘୃତଦୀପଂ ତୁ ଭାସ୍କରସ୍ଯାଲଯେ ଶୁଭମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଗୃହରେ ଶୁଭ ଘୃତ ଦୀପ ଜଳାଇବା ଉଚିତ।
ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍କାର୍ତିକେ ମାସି ଶୋଭନାଂ ଦୀପମାଲିକାମ୍
ଯେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ସୁନ୍ଦର ଦୀପମାଳିକା ଏକାଉଥିବେ,
ଭାସ୍କରାଯୁତସଂକାଶସ୍ତେଜସା ଭାସଯନ୍ଦିଶଃ
ସେ ଦଶ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦିଗ୍ଗୁଡିକୁ ଆଲୋକିତ କରିଥାଏ।
ଯାଵତ୍ପ୍ରଦୀପସଂଖ୍ଯାନଂ ଘୃତେନାପୂର୍ଯ ବୋଧିତମ୍
ଯେତେ ଦୀପ ଗଣନା କରାଯାଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ଘୀରେ ପୂରି ତିଆରି କରିବାକୁ ଉଚିତ।
ଦୀପଵୃକ୍ଷମଥୋଦ୍ବୋଧ୍ଯ ପର୍ଵସ୍ଵାଯତନେଷୁ ଵୈ 1.164.
ପର୍ବ ଅବସରରେ ଦେଉଳରେ ଦୀପବୃକ୍ଷକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ଦରକାର।
ଦୀପଵୃକ୍ଷଂ ସମୁଦ୍ବୋଧ୍ଯ ଭାସ୍କରାଯତନେଷୁ ଭୋଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଉଳରେ ଦୀପବୃକ୍ଷକୁ ଜାଗ୍ରତ କର।
ଶିରସା ଧାରଯେଦ୍ଦୀପଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯାଗ୍ରତୋ ନିଶି
ରାତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦୀପକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିବା ଉଚିତ।
ଭାସ୍କରାଯୁତସଂକାଶୋ ଵିମାନୈରର୍କସନ୍ନିଭୈଃ
ସେ ଦଶ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ବିମାନରେ।
ଅନ୍ନଦାତା ତୁ ଯୋ ଵୀର ଵୀରଲୋକେ ମହୀ ଯତେ
ଯିଏ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ହେ ବୀର, ସେ ବୀରମଣ୍ଡଳରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ପର୍ଯଂକେ ଶୋଭିତଂ କୃତ୍ଵା ଶ୍ଵେତମାଲ୍ଯୈଃ ସଚନ୍ଦନୈଃ କଲ୍ପାଯୁତସହସ୍ରାଣି ସୂରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଶ୍ୱେତ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ ଶୟନ କରି, ସେ ହଜାର ହଜାର କଳ୍ପ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନୋ ରଵେର୍ନରଃ
ଯିଏ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରେ—
କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଯସ୍ତୁ ନମସ୍କାରଂ ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍
ଯିଏ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ପରେ ନମସ୍କାର କରେ—
ନମସ୍କାରଃ ସ୍ମୃତୋ ଯଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଯଜ୍ଞୋ ତ୍ତମୋତ୍ତମଃ
ନମସ୍କାରକୁ ଯଜ୍ଞ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ, ଏହା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ନମସ୍କାରେଣ ଯୋଽର୍ଚଯେତ୍
ଯିଏ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ନମସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରେ—
ସର୍ଵଯଜ୍ଞୋପଵାସେପୁ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍ 1.164.
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଉପବାସ କରିବା ଓ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଉପବାସ କରିବାରୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ—
ଶ୍ଵେତଂ ମହାଧ୍ଵଜଂ କୃତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ଚାପଂ ଚ ରଂଗକମ୍ ଯସ୍ତ୍ଵର୍ଯମ୍ଣେ ନରୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯାନ୍ଵିତଃ
ବଡ଼ ଶ୍ୱେତ ପତାକା ଓ ରଙ୍ଗିନ ଧନୁ ତିଆରି କରି, ଯିଏ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଅର୍ୟମାନ୍କୁ ଦେଇଥାଏ—
ସ ଶତେନ ଵିମାନାନାଂ ସର୍ଵଦେଵ ନମସ୍କୃତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶତ ବିମାନରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଧ୍ଵଜମାଲାକୁଲଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଃ ପ୍ରାଂତେଷୁ ଭଗାଲଯମ୍
ଯିଏ ସୀମାନ୍ତରେ ପତାକା ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଦେଉଳ ତିଆରି କରେ—
ସ ଵିମାନସହସ୍ରେଣ ଧ୍ଵଜମାଲାକୁଲେନ ତୁ
ସେ ହଜାର ବିମାନ ଓ ପତାକା ମାଳା ସହିତ—
ଶତଚନ୍ଦ୍ରାଂଶୁଵିମଲଂ ମୁକ୍ତାଦାମୋପଶୋଭିତମ୍
ଶତ ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ଶୁଭ୍ର, ମୁକ୍ତା ମାଳାରେ ଶୋଭିତ—
ସ ଧାର୍ଯମାଣଚ୍ଛତ୍ରେଣ ହେମଦଂଡୋପଶୋଭିନା
ସେ ସୁନା ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଛତା ଧରି ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ତତସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଚ୍ଯୁତୋ ଲୋକାନ୍ନିସର୍ଗାଦ୍ଭୁଵମାଗତଃ
ତାପରେ ସେ ଏହି ଲୋକରୁ ଖସି ଆରମ୍ଭରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଲା।
ଯଃ ଶୃଂଖଲାସମାଯୁକ୍ତାଂ ମହାଘଣ୍ଟାଂ ମହାସ୍ଵନାମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଶୃଙ୍ଖଳା ଓ ବଡ଼ ଘଣ୍ଟାରେ ସଜିତ, ଯାହାର ଶବ୍ଦ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ।