କୃଷ୍ଣାଗୁରୁଭଵଂ ଧୂପଂ ତୁଷାଗ୍ନିରିଵ କାଂଚନମ୍
କୃଷ୍ଣାଗୁରୁ ଧୂପ ଧୂଆଁ ନଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ସୁନା ପରି ଚମକେ ।
କପାଟଦ୍ଵାରକୁଡ୍ଯାଦିତିର୍ଯଗୂର୍ଧ୍ଵଂ ସଵେଦିକମ୍ 1.164.
ଦ୍ୱାର, ଗେଟ, ଦିଵାଳ, ଚାରିପାଖ ଓ ଉପରେ, ଏକ ମଞ୍ଚ ସହିତ ।
ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ ଯଥାଵତ୍ତୁ ଯୁଵଯୋର୍ଵଚ୍ମି କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ମୁଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସେ ଲୋକର ପୁଣ୍ୟ ଦେଖିବା ପରି ଏହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମହତ୍ତ୍ୱ କହିବି।
କଲ୍ପକୋଟିଶତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତେଜସା ଵହ୍ନିସନ୍ନିଭଃ
ସେ ଏକ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଅଗ୍ନି ସମାନ ଚମକେ।
ତସ୍ଯାଂତେ ଧର୍ମଶେଷେଣ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯା ଧିପତିର୍ଭଵେତ୍
ସେ ଶେଷ ଧର୍ମର ପୁଣ୍ୟରେ ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତି ହେବାକୁ ପାରେ।
ସ ସର୍ଵଶର୍ମସଂଯୁକ୍ତଃ ସୂର୍ଯତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମଃ
ସେ ସମସ୍ତ ସୁଖରେ ଭରିପୁରା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ପ୍ରଭାବ ଓ ପ୍ରତାପ ରଖିଥାଏ।
ତଦ୍ଵଚ୍ଛୁକ୍ଲୈଶ୍ଚ ସଂଵୀତଂ ପଟ୍ଟସୂତ୍ରୈର୍ଵିନିର୍ମିତମ୍
ସେ ଧଳା ପଟ ଓ ଚମକୁଥିବା ପଟ୍ଟ ସୂତ୍ରରେ ଭଲଭାବେ ପିନ୍ଧିଥାଏ।
ଵାସାଂସି ସୁଵିଚିତ୍ରାଣି ସୂରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ସଜାଯାଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଭାସ୍କରସ୍ଯୋତ୍ତମାଂଗେଷୁ ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉତ୍ତମ ଅଂଗରେ ବସିଥିବା ଲୋକର ପୁଣ୍ୟ କଥା କହିବି।
ଏଵଂ ଵିତ୍ତାନୁସାରେଣ ସର୍ଵଂ ଜ୍ଞେଯଂ ସମାସତଃ
ଏଭଳି, ନିଜର ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ କଥା ସଂକ୍ଷେପରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ଅର୍କପତ୍ରପୁଟଂ ଚୂର୍ଣଂ ମଧୁପର୍ଣସମନ୍ଵିତମ୍
ଅର୍କ ପତ୍ରର ପାତ୍ର ଭିତରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ମଧୁ ଭରି ଦିଆଯାଏ।
ଶାଲିତଂଡୁଲପ୍ରସ୍ଥସ୍ଯ କୁର୍ଯାଦନ୍ନଂ ସୁସଂସ୍କତମ୍ 1.164.
ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ଚାଉଳ ଦାଣାରୁ ଭଲଭାବେ ପାକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂଯାଵଂ କୃଶରଂ ପୂପଂ ପାଯସଂ ଯାଵକଂ ତଥା
ସଂୟାବ, କ୍ରିଶର, ପୂପ, ପାୟସ ଓ ଯାବକ ମଧ୍ୟ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଯାଵଂତସ୍ତଣ୍ଡୁଲାସ୍ତସ୍ମିନ୍ନୈଵେଦ୍ଯେ ପରିସଂଖ୍ଯଯା
ଯେତେ ଚାଉଳ ଦାଣା ରହିଛି, ସେତେ ନୈବେଦ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଗୁଡଖଂଡକୃତାନାଂ ଚ ଭକ୍ଷ୍ଯାଣାଂ ଵିନିଵେଦନେ
ଗୁଡ଼ ଖଣ୍ଡରେ ତିଆରି ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ରସାଲ ଖାଦ୍ଯକାଦ୍ଯାନାଂ ଭକ୍ଷ୍ଯାଣାଂ ଫଲମିଷ୍ଯତେ
ଖାଇବା ପାଇଁ ଫଳ, ମାଙ୍ଗୋ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଭଲ ମନାଯାଏ।
ଯଥାକାଲୋପଲବ୍ଧାନି ଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଯେତେବେଳେ ଯେଉଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ, ସେଗୁଡିକୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଘୃତଦୀପଂ ତୁ ଭାସ୍କରସ୍ଯାଲଯେ ଶୁଭମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଗୃହରେ ଶୁଭ ଘୃତ ଦୀପ ଜଳାଇବା ଉଚିତ।
ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍କାର୍ତିକେ ମାସି ଶୋଭନାଂ ଦୀପମାଲିକାମ୍
ଯେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ସୁନ୍ଦର ଦୀପମାଳିକା ଏକାଉଥିବେ,
ଭାସ୍କରାଯୁତସଂକାଶସ୍ତେଜସା ଭାସଯନ୍ଦିଶଃ
ସେ ଦଶ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦିଗ୍ଗୁଡିକୁ ଆଲୋକିତ କରିଥାଏ।
ଯାଵତ୍ପ୍ରଦୀପସଂଖ୍ଯାନଂ ଘୃତେନାପୂର୍ଯ ବୋଧିତମ୍
ଯେତେ ଦୀପ ଗଣନା କରାଯାଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ଘୀରେ ପୂରି ତିଆରି କରିବାକୁ ଉଚିତ।
ଦୀପଵୃକ୍ଷମଥୋଦ୍ବୋଧ୍ଯ ପର୍ଵସ୍ଵାଯତନେଷୁ ଵୈ 1.164.
ପର୍ବ ଅବସରରେ ଦେଉଳରେ ଦୀପବୃକ୍ଷକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ଦରକାର।
ଦୀପଵୃକ୍ଷଂ ସମୁଦ୍ବୋଧ୍ଯ ଭାସ୍କରାଯତନେଷୁ ଭୋଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଉଳରେ ଦୀପବୃକ୍ଷକୁ ଜାଗ୍ରତ କର।
ଶିରସା ଧାରଯେଦ୍ଦୀପଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯାଗ୍ରତୋ ନିଶି
ରାତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦୀପକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିବା ଉଚିତ।
ଭାସ୍କରାଯୁତସଂକାଶୋ ଵିମାନୈରର୍କସନ୍ନିଭୈଃ
ସେ ଦଶ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ବିମାନରେ।
ଅନ୍ନଦାତା ତୁ ଯୋ ଵୀର ଵୀରଲୋକେ ମହୀ ଯତେ
ଯିଏ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ହେ ବୀର, ସେ ବୀରମଣ୍ଡଳରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ପର୍ଯଂକେ ଶୋଭିତଂ କୃତ୍ଵା ଶ୍ଵେତମାଲ୍ଯୈଃ ସଚନ୍ଦନୈଃ କଲ୍ପାଯୁତସହସ୍ରାଣି ସୂରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଶ୍ୱେତ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ ଶୟନ କରି, ସେ ହଜାର ହଜାର କଳ୍ପ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନୋ ରଵେର୍ନରଃ
ଯିଏ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରେ—
କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଯସ୍ତୁ ନମସ୍କାରଂ ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍
ଯିଏ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ପରେ ନମସ୍କାର କରେ—
ନମସ୍କାରଃ ସ୍ମୃତୋ ଯଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଯଜ୍ଞୋ ତ୍ତମୋତ୍ତମଃ
ନମସ୍କାରକୁ ଯଜ୍ଞ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ, ଏହା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।