ହରିଦାସଂ ସ ପପ୍ରଚ୍ଛ କଲେରାଗମନଂ କଦା 3.2.5.
ହରିଦାସଙ୍କୁ ସେ ପଚାରିଲେ, "କଳିଯୁଗ କେବେ ଆରମ୍ଭ ହେବ?"
ଯଦା ରାଜ୍ଯଂ କୃତଂ ତେନ କଲେରାଗମମନଂ ତଦା
ସେ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନା କରିଥିବାବେଳେ, ସେଇବେ କଳିଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଦ୍ଵିତୀଯାସ୍ଯାଚ୍ଚ ଵିଵିଧା ଭାଷା ଲୋକ ଵିମୋହିନୀ
ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ତ୍ରୀଠାରୁ ବିଭିନ୍ନ ଭାଷା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ଲୋକଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରେ।
ଯଦା ଧର୍ମଂ ଚ ଵେଦୋକ୍ତଂ ଵିପରୀତଂ ହି ଦୃଶ୍ଯତେ
ଯେତେବେଳେ ବେଦରେ କହାଯାଇଥିବା ଧର୍ମ ବିପରୀତ ଦେଖାଯିବ,
କଲିନାଽଧର୍ମମିତ୍ରେଣ ସର୍ଵେ ଦେଵା ନିରାକୃତାଃ
କଳି, ଅଧର୍ମର ସହଚର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରିଦେଇଥାଏ।
ଦୁର୍ଗତିସ୍ତସ୍ଯ ଚାର୍ଧାଂଗୀ ଗେହେଗେହେ ତଦା ଭଵେତ୍
ସେତେବେଳେ ଦୁର୍ଦ୍ରୁତି, ତାଙ୍କ ଅର୍ଧାଙ୍ଗିନୀ ଭାବେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଥିବେ।
ଲୋଭଵଶ୍ଯାସ୍ତୁ ଧନିନୋ ମହତ୍ତ୍ଵଂ ଶୂଦ୍ରକା ଗତାଃ
ଧନୀମାନେ ଲୋଭରେ ଆବୃତ ହେବେ, ଏବଂ ନିମ୍ନଜାତି ଲୋକମାନେ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇବେ।
ନିଷ୍ଫଲା ତୁ ମହୀ ଜାତା କଲୌ ପ୍ରାପ୍ତେ ହି ଦୃଶ୍ଯତେ
କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ, ପୃଥିବୀ ଅଫଳଦାୟି ଏବଂ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଏ, ଏହା ଦେଖାଯାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ସୁଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଦାନ ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ବୁଦ୍ଧିକୋଵିଦଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସେଠାରେ ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ।
ଵିମାନଂ ଶୀଘ୍ରଗଂ ନାମ ଦେଵ୍ଯା ଦତ୍ତଂ ମହୋତ୍ତମମ୍ 3.2.5.
ଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ବେଗୁନ୍ ଚଳିଥିବା ବିମାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତସ୍ମିନ୍ଦଦର୍ଶ କନ୍ଯାର୍ଥେ ତଦା ଵିପ୍ରୋ ଵିମୋହିତଃ
ସେଠାରେ, ଝିଅ ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭ୍ରମିତ ହେଇଗଲେ।
ହରିଦାସସ୍ଯ ତନଯୋ ମୁକୁଂଦୋ ନାମ କୋଵିଦଃ
ହରିଦାସଙ୍କର ପୁଅ ମୁକୁନ୍ଦ ନାମକ, ଅତି ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ।
ଗୁରୁରାହ ଚ ଶିଷ୍ଯଂ ତଂ ଶୃଣୁ ଵାଚଂ ମୁକୁଂଦ ମେ
ଗୁରୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁକୁନ୍ଦ, ମୋର କଥା ଶୁଣ।'
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମୁକୁଂଦସ୍ତୁ ସ୍ଵଗେହଂ ଶୀଘ୍ରମାଯଯୌ
ମୁକୁନ୍ଦ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ତୁରନ୍ତ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵାମନଂ ଵରଯାମାସ ତଂ ଵିପ୍ରଂ ଶବ୍ଦଵେଧିନମ୍
ସେ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାମନଙ୍କୁ ବରାଇଲେ।
ତ୍ରଯସ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ସୁତାର୍ଥେ ଗୁଣକୋଵିଦାଃ
ଗୁଣରେ ପାରଦର୍ଶୀ ତିନିଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିବାହ ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ।
ମହାଦେଵୀଂ ଜହାରାଶୁ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵିଂଧ୍ଯାଚଲେ ଗିରୌ
ସେ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ହରି ନେଇ, ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।
ଧୀମାନ୍ନାମ ଦ୍ଵିଜୋ ଵିଦ୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ପ୍ରାହ ଗଣକୋତ୍ତମଃ
ଧୀମାନ୍ ନାମକ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗଣିତଜ୍ଞ, ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ୍ଵଵିମାନେ ସମାରୋପ୍ଯ ତୌ ଦ୍ଵିଜୌ ବୁଦ୍ଧିକୋଵିଦଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ବିମାନରେ ସେଇ ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବସାଇଲେ।
ସମାରୋପ୍ଯ ଶରେଣୈଵ ଜଘାନାଶୁ ସ ରାକ୍ଷସମ୍ 3.2.5.
ତାକୁ ତୀରରେ ବସାଇ, ସେ ଦୂତରେ ରାକ୍ଷସକୁ ମାରିଦେଲେ।
ମିଥୋ ଵିଵାଦଵଂତସ୍ତେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କନ୍ଯାଂ ସ୍ମରାନୁଗାଃ
ସେମାନେ କନ୍ୟାକୁ ଚାହିଁ, ପରସ୍ପରେ ବିବାଦ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ପ୍ରଶ୍ରଯାଵନତଃ ପ୍ରାହ ଵୈତାଲଂ ରୁଦ୍ରକିଂକରମ୍
ବିନୟରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ସେ ବେତାଳ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦାସକୁ କହିଲେ।
ଵିଦିତ୍ଵା ଯୋଽଵଦତ୍କନ୍ଯାଂ ପିତୃତୁଲ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜୋ ହି ସଃ
ଯିଏ ଜାଣିକି କନ୍ୟାକୁ କହିଥିଲେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପିତା ସମାନ।
ହତ୍ଵା ଯୋ ରାକ୍ଷସଂ ଵୀରଂ କନ୍ଯାଯୋଗ୍ଯୋ ହି ସୋଽଭଵତ୍
ଯିଏ ରାକ୍ଷସକୁ ମାରିଥିଲେ, ସେଇ କନ୍ୟା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଗ୍ରାମେ ଧର୍ମପୁରଂ ରମ୍ଯେ ନାନାଜନନିଷେଵିତେ
ଧର୍ମପୁର ନାମକ ସୁନ୍ଦର ଗାଁରେ, ଅନେକ ଲୋକ ଯେଉଁଠାରେ ସେବା କରୁଥିଲେ,
ତତ୍ରାଭଵନ୍ମହୀପାଲୋ ଧର୍ମଶୀଲୋ ମହୋତ୍ତମଃ
ସେଠାରେ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଉତ୍ତମ ରାଜା ଥିଲେ।
ଅଂଧକୋ ନାମ ତନ୍ମଂତ୍ରୀ ନ୍ଯାଯଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଆନ୍ଧକ ନାମକ, ନ୍ୟାୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ଧର୍ମଶୀଲେନ ରଚିତଂ ତତ୍ର ଦୁର୍ଗା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା
ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଏଠାରେ ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରି, ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ।
ଅର୍ଦ୍ଧରାତ୍ରେ ମହାଗୌରୀ ନୃପଂ ପ୍ରାହ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଭୋଃ ସ୍ତୁତିଂ ଚକାର ନମ୍ରାତ୍ମା ଯେନ ଦୁର୍ଗା ପ୍ରସୀଦତି
ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ମହାଗୌରୀ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ବର ଚାହିଁ, ରାଜା।' ସେ ବିନୟ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଯାହାରେ ଦୁର୍ଗା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।