ଶ୍ଵେତମଂଦାରକୁସୁମଂ ସିତପୁଷ୍ପଂ ଚ ତତ୍ସମମ୍
ଶ୍ୱେତ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଓ ଯେକୌଣସି ଧଳା ଫୁଲ ତାହାର ସମାନ।
ଗଂଧଵଂତ୍ଯପଵିତ୍ରାଣି କୁସୁମାନି ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ଘ୍ରାଣ ନଥିବା କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ଫୁଲ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସାତ୍ତ୍ଵିକଂ ତଦ୍ଧି କୁସୁମମପଵିତ୍ରଂ ଚ ତାମସମ୍
ଯେଉଁ ଫୁଲ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ତାହା ପବିତ୍ର, ଯେଉଁ ଫୁଲ ଅପବିତ୍ର ତାହା ତାମସିକ।
ଦିଵାଶେଷାଣି ପୁଷ୍ପାଣି ତ୍ଯଜେଦୁପହତାନି ଚ
ଦିନ ଭରି ମରିଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଥିବା ଫୁଲ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଫଲଂ କ୍ଵଥିତଵିଦ୍ଧଂ ଚ ଯତ୍ନାତ୍ପକ୍ଵମପି ତ୍ଯଜେତ୍ 1.163.
ଫଳ ଉବା ହୋଇଥିବା କିମ୍ବା ଫୁଟିଯାଇଥିବା ଫଳ, ଯଦିଓ ପକ୍କ ହୋଇଥିବା, ସତର୍କତା ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପତ୍ରାଣାମପ୍ଯଲାଭେ ତୁ ଫଲାନ୍ଯପି ନିଵେଦଯେତ୍
ପତ୍ର ମିଳିନାହିଁ ହେଲେ, ଫଳ ଦେଇ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଓଷଧୀନାମଭାଵେ ତୁ ଭକ୍ତ୍ଯା ଭଵତି ପୂଜିତଃ
ଯଦି ପବିତ୍ର ଔଷଧି ମିଳିନାହିଁ, ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାଏ।
ଯଃ ସୁଗନ୍ଧୈର୍ମୁକ୍ତପୁଷ୍ପୈଃ ସମ୍ଯଗ୍ଭାନୁଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ଯେଉଁଠି ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରେ ମନ୍ଦ ଗନ୍ଧ ଓ ତାଜା ଫୁଲରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଭଲଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ,
କରଵୀରୈର୍ମହାରାଜ ସଂଯତୋ ଭାନୁମର୍ଚଯେତ୍
ହେ ମହାରାଜ, ଯେଉଁ ଲୋକ ନିୟମିତ ଓ ଶାନ୍ତ ମନେ କରବୀର ଫୁଲରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ଅଗସ୍ତ୍ଯକୁସୁମୈର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଃ ସକୃଦ୍ଭାନୁମର୍ଚଯେତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅଗସ୍ତୀ ଫୁଲରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ମଲ୍ଲିକୋତ୍ପଲପଦ୍ମୈଶ୍ଚ ଜାତୀପୁନ୍ନାଗଚଂପକୈଃ
ମଲ୍ଲି, ନୀଳପଦ୍ମ, ଲାଲପଦ୍ମ, ଜାତୀ, ପୁନ୍ନାଗ ଓ ଚମ୍ପା ଫୁଲରେ,
କରଵୀରାର୍କକହ୍ଲାରଶମୀତଗରକେଶରୈଃ
କରବୀର, ଅର୍କ, କହ୍ଲାର, ଶମୀ, ତଗର ଓ କେଶର ଫୁଲରେ,
ପୁଷ୍ପୈରେତୈର୍ଯଥାଲାଭଂ ଯୋ ନରଃ ପୂଜଯେଦ୍ରଵିମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ସମସ୍ତ ଫୁଲ ଯେଉଁ ଭାବରେ ମିଳିଥାଏ, ସେହି ଫୁଲରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ସୂର୍ଯକୋଟିପ୍ରତୀକାଶୈର୍ଵିମାନୈଃ ସର୍ଵକାମିଭିଃ
ସେ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ଶକ୍ତି ପାଇବେ।
ତଂତ୍ରୀମଧୁରଵାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ସ୍ଵଚ୍ଛଂଦଗମନୈର୍ନୃପ 1.163.
ତାନ୍ତ୍ରୀ ସଙ୍ଗୀତର ମଧୁର ଧ୍ୱନି ଓ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳିବା ସ୍ୱାଧୀନତା ସହିତ, ହେ ରାଜା,
ଦୋଧୂଯମାନଶ୍ଚମରୈଃ ସ୍ତୂଯମାନଃ ସୁରାସୁରୈଃ
ଚମରା ଦ୍ୱାରା ଝାଡ଼ାଯାଉଥିବା, ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା,
ଯୈସ୍ତୈଶ୍ଚ ଵାପିକୁସୁମୈର୍ଜଲଜୈଃ ସ୍ଥଲଜୈର୍ନୃପ
ସେହି ଫୁଲଗୁଡ଼ିକ, ଜଳରୁ କିମ୍ବା ଭୂମିରୁ ଆସିଥିବା, ହେ ରାଜା,
ସୂର୍ଯସ୍ଯୋପରି ଯଃ କୁର୍ଯାଚ୍ଛୋଭନଂ ପୁଷ୍ପମଂଡଲମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉପରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଫୁଲର ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରନ୍ତି,
ଅତ୍ଯାଶ୍ଚର୍ଯମହାଯାନୈର୍ଦିଵ୍ଯପୁଷ୍ପୋପଶୋଭିତଃ
ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଫୁଲ ଓ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ସଜିଥିବା,
ଅନେକରାଗଵିନ୍ଯସ୍ତୈଃ ସୁଗନ୍ଧୈଃ କୁସୁମୈର୍ଗୃହମ୍
ଅନେକ ରଙ୍ଗ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲରେ ଏକ ଘର ସଜିଥିବା,
ସ ପୁଷ୍ପକଵିମାନେନ ପୁଷ୍ପମାଲାକୁଲେନ ତୁ
ସେ ପୁଷ୍ପକ ରଥ ଓ ପୁଷ୍ପମାଳାରେ ସଜିଥିବା,
ଅକ୍ଷଯଂ ମୋଦତେ କାଲମତିରସ୍କୃତଶାସନଃ
ଅକ୍ଷୟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ, ସମୟ ଓ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି।
ସୂର୍ଯଷଷ୍ଠୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଶତାନୀକ ଉଵାଚ ପୁନସ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ମହୌଜସଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟଷଷ୍ଠୀ ବ୍ରତର ବିବରଣା। ଶତାନୀକ କହିଲେ: ପୁନି ତୁମେ ଦେବଦେବ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ମହାଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କହ।
ସୁମଂତୁରୁଵାଚ ଶୃଣୁ ତ୍ଵଂ ହି ମହାରାଜ ସର୍ଵଦଂ ଲୋକପୂଜିତମ୍
ସୁମନ୍ତୁ କହିଲେ: ହେ ମହାରାଜ, ତୁମେ ଶୁଣ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସଦା ପୂଜିତ।
ସୁଖାସୀନଂ ସୁରଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ମନୋଵତ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ମୁଖମ୍
ସୁବିଧାରେ ବସିଥିବା ଦେବମାନ୍ୟ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା, ମନସର ରାଜଧାନୀରେ ଅଛି ।
ଯ ଏଷ ଭଗଵାନ୍ଦେଵଃ ସହସ୍ରକିରଣୋ ରଵିଃ
ସେହି ପବିତ୍ର ଦେବତା, ହଜାର ରଶିମାନେ ଥିବା ରବି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ।
ତସ୍ମାଚ୍ଛୃଣୁତମେକାଗ୍ରୌ ଗଦତୋ ନିଖିଲଂ ମମ
ତେଣୁ, ତୁମେ ମନ ଏକାଗ୍ର କରି ମୋର ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣ ।
ସ୍ଵଯମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ପୁଷ୍ଣାଣି ଯଃ ସୂର୍ଯଂ ପୂଜଯେତ୍ସ୍ଵଯମ୍
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଜେ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନିଜ ହାତରେ ପୂଜା କରେ—
ଯସ୍ତ୍ଵାରାମଂ ରଵେଃ କୁର୍ଯାଦାମ୍ରବିଲ୍ଵାଦିଶୋଭିତମ୍
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ରବିଙ୍କ ପାଇଁ ଆମ୍, ବିଲ୍ବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଛରେ ସଜାଇ ଉଦ୍ୟାନ କରେ—
ପୁନ୍ନାଗନାଗବକୁଲୈରଶୋକତିଲଚଂପକୈଃ
ପୁନ୍ନାଗ, ନାଗ, ବକୁଳ, ଅଶୋକ, ତିଳ ଓ ଚମ୍ପକ ଗଛରେ ଉଦ୍ୟାନ ଭରିଥିଲେ—