ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଃ ସୁରା ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତମାରାଧ୍ଯ ଦିଵାକରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମ ଯାହାକୁ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ସେହି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ—
କଵିଷ୍ଣୂ କୁରୁଶାର୍ଦୂଲ ଜଗ୍ମତୁସ୍ତୌ ହିମାଚଲମ୍
କବି ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହିମାଳୟ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ—
ଗୋପତେରଂତିକଂ ଵୀର ପ୍ରହୃଷ୍ଟୌ ଵିଭୁଦର୍ଶନେ
ଗୋପତେର ନିକଟକୁ, ହେ ବୀର, ଦେବତାମାନେ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ—
ଦଦୃଶତୁର୍ମହାତ୍ମାନଂ ଚଂଦ୍ରାର୍ଧକୃତଶେଖରମ୍
ସେମାନେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧ ମୁକୁଟ ଅଲଙ୍କୃତ ଥିଲା—
ଆର୍ଚ୍ଯୋଚତୁର୍ମହାତ୍ମାନଂ କଵିଷ୍ଣୂ ତଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
କବି ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ସେହି ମହାତ୍ମା, ତିନି ଆଖି ବିଶିଷ୍ଟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ—
ଶ୍ରୁତ୍ଵୋଵାଚ ତଯୋର୍ଵାକ୍ଯଂ କଂଜଜସ୍ଯାଚ୍ଯୁତସ୍ଯ ଚ
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କମଳଜ ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କର—
ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଶିକ୍ଷାକ୍ଷରସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ମଧୁର ଭାଷାରେ, ଶିକ୍ଷାଦାୟକ ଶବ୍ଦରେ ଭରିଥିବା କଥା କହିଲେ।
କିମାରାଧ୍ଯ ରଵିଂ ପ୍ରାପ୍ତୌ ସର୍ଵଦେଵଵରଂ ଵିଭୁମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଆମେ କିପରି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିଲୁ?
ଦୃଷ୍ଟଵଂତୌ ପରଂ କିଂଚିଦ୍ରୂପଂ ଦେଵସ୍ଯ ଶଂକରମ୍ 1.160.୧
ଆମେ ଦେବତା ଶଙ୍କରଙ୍କର ଏକ ଅତ୍ୟୁତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପ ଦେଖିଛୁ।
ନିଶମ୍ଯ ଵଚନଂ ଵୀର ଶଂକରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଶୂର୍ବୀର ଓ ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି,
ନ ତତ୍ପଶ୍ଯାଵହେ ରୂପଂ ଯତ୍ତତ୍ପରମମଦ୍ଭୁତମ୍
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପଟିକୁ ଆମେ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦାରାଧଯାମୋ ହି ଏକୀଭୂଯ ଵିଭାଵସୁମ୍
ତେଣୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ଵୀର କଂଜଜାଚ୍ଯୁତଯୋର୍ହରଃ
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପଦ୍ମରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଶୂର୍ବୀର ହରି,
ଅଥ ତେ ରାଜଶାର୍ଦୂଲ ଵିଵିଗୋଗତଯୋ ନୃପ
ତାପରେ, ରାଜାଶାର୍ଦୂଳ, ସେ ସମସ୍ତେ ଦୃଢ଼ ମନେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ।
ତମାସାଦ୍ଯ ନଗଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶୃଂଗୈସ୍ତ୍ରିଭିରଲଂକୃତମ୍
ସେମାନେ ତିନିଟି ଶିଖର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଆରାଧନାଯ ଵିଧିଵଦ୍ଯତ୍ନଂ ଚକ୍ରୁର୍ଵିଭାଵସୋଃ
ସେମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉତ୍ସାହରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦିଵ୍ଯଵର୍ଷସହସ୍ରାଂତେ ତପଂତଃ ସଂସ୍ଥିତା ନଗେ
ଦେବତାଙ୍କର ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ରହିଲେ।
ସ୍ଥାଣୁଵତ୍ସଂସ୍ଥିତୋ ଭୂମାଵୂର୍ଧ୍ଵବାହୁସ୍ତ୍ରିଲୋଚନଃ
ତିନିଟି ଆଖି ଓ ଉଠାଯାଇଥିବା ହାତ ସହିତ, ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡ ଭଳି ଦଢ଼ ହୋଇ ଦଉଡ଼ି ରହିଲେ।
ଏଵଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଂତେ ତପଶ୍ଚକ୍ରୁଃ ସୁଦାରୁଣମ୍ 1.160.
ଏଭଳି ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଅଥ ବ୍ରହ୍ମେଶଵିଷ୍ଣୂନାଂ କୁର୍ଵତାଂ ତପ ଉତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବାବେଳେ,
ବ୍ରହ୍ମଞ୍ଛଂଭୋ ହରେ ବ୍ରୂତ ମତ୍ତଃ କିମଭିଵାଂଛଥ
ବ୍ରହ୍ମା, ଶମ୍ଭୁ ଓ ହରି, ମୋତେ କହ, ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ?
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା କେଶା ଇଦଂ ଵଚମବ୍ରୁଵନ୍
ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ କେଶବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
କୃତକୃତ୍ଯା ଵଯଂ ସର୍ଵେ ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ଗୋପତେ
ତୁମର କୃପାରେ, ଗୋପାଳକ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ସଫଳ ହୋଇଛୁ।
ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥିତିନାଶାନାଂ ଵଯଂ ସର୍ଵେ ଦିଵାକର
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ, ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ସଂହାରର କାରଣ ଆମେ ସମସ୍ତେ।
କିଂ ତ୍ଵେକଂ ଦେଵଦେଵେଶ ଵରମିଚ୍ଛାମହେ ଵିଭୋ
ହେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଆମେ ତୁମଠାରୁ ଏକଟି ଦୟା ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ତସ୍ମାଦସ୍ମାଜ୍ଜଗନ୍ନାଥ ରୂପଂ ଦର୍ଶଯ ତେଽଚ୍ଯୁତମ୍
ତେଣୁ, ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଆମକୁ ତୁମ ଅଚ୍ୟୁତ ରୂପ ଦେଖାଇଦିଅ।
ତେଷାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣ୍ଵୀଶଭାଷିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ
ଅନେକଵକ୍ତ୍ରଶିରସମନେକାଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନମ୍
ଅନେକ ମୁହଁ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଉଥିବା ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଭୂଃ ପାଦୌ ଦ୍ଯୌଃ ଶିରଶ୍ଚାପି ତତ୍ରାଗ୍ନୀ ଲୋଚନେ ମତେ 1.160.
ତାଙ୍କର ପାଦ ହେଉଛି ପୃଥିବୀ, ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ଆକାଶ, ଓ ଚକ୍ଷୁ ହେଉଛି ଅଗ୍ନି, ହେ ଜ୍ଞାନୀ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ସ୍ମୃତାସ୍ତସ୍ଯ ଜଂଘାସଂଘାଃ ସୁରୋତ୍ତମାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଜଂଘା ଭାଗରେ ଉତ୍ତମ ଦେବତା ଭାବେ ଥିଲେ।