ତଦ୍ଵାକ୍ଯ ମୁକ୍ତଂ ତଂ ସର୍ଵଂ ଯଦୁକ୍ତଂ ତସ୍ଯ ଜାଯଯା
ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଥିଲେ, ସେଗୁଡିକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଦିଆଗଲା।
ପୁତ୍ର ଗଚ୍ଛାମ ସଦନଂ ଭାନୋଃ ପରମଦୁର୍ଲଭମ୍
ପୁଅ, ଚଳ, ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯିବା, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ବହୁତ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ।
ଵେଧା ଜଗାମ ଭଵନମାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମହାତ୍ମା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଗୃହକୁ ଗଲେ।
ତେ ମୁହୂର୍ତେନ ସଂପ୍ରାପ୍ତାଃ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ସୁଵର୍ଚସମ୍
ସେମାନେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଆଦିତ୍ଯଂ ପ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛଂତି ତେଜସାଂ ରାଶିମୁତ୍ତମମ୍
ସେମାନେ ତେଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୂହ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପଚାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ଷଟ୍ପଦୋଦ୍ଗୀତନିନଦାଂ ସାଭଗୈସ୍ତୁ ସମୀରିତାମ୍
ସେଠାରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ ମଧୁମକ୍ଷିକାର ଗୁଞ୍ଜନ ଓ ସାମଗାନ ଶୁଣିଲେ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ଵିତତେଷୁ ଚ କର୍ମସୁ 1.158.
ସେମାନେ କର୍ମରେ ନିପୁଣ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଘୋଷେଣ ପରମର୍ଷୀଣାଂ ସର୍ଵଂ ତତ୍ର ନିନାଦିତମ୍
ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କର ଧ୍ୱନିରେ ସେଠାରେ ସବୁଠି ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଲା।
ଅଷ୍ଟାଦଶପୁରାଣଜ୍ଞୈଃ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାଵିଶାରଦୈଃ
ଅଠାରୋଟି ପୁରାଣ ଜାଣିଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଲୋକାଯତିକମୁଖ୍ଯୈଶ୍ଚ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସୂର୍ଯମୀରିତମ୍
ଲୋକାୟତିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଜପହୋମପରାନ୍ଯୋଗ୍ଯାନ୍ଦଦୃଶୁଃ କଶ୍ଯପାଦଯଃ
କଶ୍ୟପଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଜପ, ହୋମ ଓ ଯୋଗ୍ୟ ପୂଜା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।
ସୁରାସୁରଗୁରୁଃ ଶ୍ରୀମାଞ୍ଛୁଶୁଭେ ଵୀର ମାଯଯା
ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କ ଗୁରୁ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ନିଜ ମାୟାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ।
ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଚେତାଃ ପୁଲହୋ ମରୀଚିଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଦକ୍ଷ, ପ୍ରଚେତା, ପୁଲହ ଓ ଉତ୍ତମ ଋଷି ମରୀଚି ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯା ଆତ୍ମାଂତରିକ୍ଷଂ ଚ ଵାଯୁସ୍ତେଜୋବଲଂ ମହୀ
ଦିବ୍ୟ ଆତ୍ମା, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ତେଜ, ବଳ ଓ ପୃଥିବୀ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରକୃତିଶ୍ଚ ଵିକାରାଶ୍ଚ ଯଚ୍ଚାନ୍ଯତ୍କାରଣଂ ମହତ୍
ପ୍ରକୃତି, ତାହାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାକାରଣ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଲଵାଶ୍ଚ ଋତଵଶ୍ଚୈଵ ସଂକଲ୍ପପ୍ରଣଵାସ୍ତଥା
କ୍ଷଣ, ଋତୁ, ସଙ୍କଳ୍ପ ଓ ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଅର୍ଥୋ ଧର୍ମଶ୍ଚ କାମଶ୍ଚ ମୋକ୍ଷଶ୍ଚ ସଵିଶେଷତଃ 1.158.
ଧନ, ଧର୍ମ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ, ପ୍ରତ୍ୟେକର ବିଶେଷତା ସହିତ ଥିଲା।
ଵୃକୋ ଵିଷ୍ଣୁସୁତଃ ପୁତ୍ରଃ ପୁଷ୍ପଜୋ ଧିଷଣସ୍ତଥା
ବୃକ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁଅ, ପୁଷ୍ପଜ ଓ ଧିଷଣ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ମାରୁତୋ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଚ ଅଶ୍ଵି ନାଵନ୍ଯଵାହନୌ
ବାୟୁଦେବ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଓ ନୂତନ ରଥରେ ଆସିଥିବା ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଜଗାମ କଶ୍ଯପୋ ଵୀର ସହାଦିତ୍ଯା ସ୍ଵମାଶ୍ରମମ୍
ବୀର କଶ୍ୟପ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହିତ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ଭୂତାତ୍ମାନଂ ମହାତ୍ମାନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରକମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭିତରେ ବସିଥିବା ମହାନ ଆତ୍ମା, ଏହି ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଅବିରତ ରହିଲେ।
ସୁରାଣାଂ ଶରଣଂ ଦେଵଶ୍ଚାସୁରାଣାଂ ଵିନାଶନଃ
ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଏବଂ ଅସୁରମାନଙ୍କର ବିନାଶକାରୀ।
ଆଦଦାନସ୍ତୁ ତେଜାଂସି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯ ନରାଧିପ
ହେ ରାଜା, ସେ ତିନି ଲୋକର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇଲେ।
ପ୍ରହତ୍ଯ ଦୈତ୍ଯସଂଘାଂଶ୍ଚ ସୁରାଣାଂ ନାଦଵର୍ଧନେ
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ହରାଇ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଲେ।
ସୂର୍ଯାଵତାରଵର୍ଣନମ୍ ସୁମଂତୁରୁଵାଚ ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାପତିଶ୍ଚୈଵ ନମସ୍କାରଂ ଚକାର ହ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅବତାରର ବର୍ଣ୍ଣନା।
ଉପାତିଷ୍ଠତ ଦେଵେଶଂ ଭାନୁଂ ଚର୍ଷିଗଣୈଃ ସହ ବହୁଭିଃ ସହ ଗଂଧର୍ଵୈଃ ପ୍ରଗାଯତ୍ସୁ ମହୀପତେ
ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତି ହାତ ଜୋଡ଼ି ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ରୁଷିମାନେ ଓ ଅନେକ ଗନ୍ଧର୍ବ ମିଶି ଗୀତ ଗାଇଥିବା ବେଳେ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
ଏଵଂ ତେ ଦେଵଗଂଧର୍ଵା ଉପାଗାଯଂତ ଭକ୍ତିତଃ
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ପୂଷା ଚ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଚ ସଵିତା ତଥା ଇତ୍ଯେକାଦଶ ଏଵୈତେ ଦ୍ଵାଦଶୋ ଵିଷ୍ଣୁରୁଚ୍ଯତେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବିବସ୍ୱାନ, ପୂଷା, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଓ ସବିତା—ଏମାନେ ଏଗାରଜଣ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦ୍ୱାଦଶମ ମନାଯାଏ।
ଏଵଂ ଦ୍ଵାଦଶଧା ଜାତମଂଶୁମଂତଂ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍
ଏଭଳି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଅଂଶୁମାନ୍ତ ଦ୍ୱାଦଶ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମୃଗଵ୍ଯାଧଶ୍ଚ ଶର୍ଵଶ୍ଚ ମୃଗାଂକାଂକୋ ମହାଯଶାଃ
ମୃଗବ୍ୟାଧ, ଶର୍ବ ଓ ମୃଗଚିହ୍ନ ଧାରିଥିବା ମହାନ ଯଶସ୍ୱୀ।