ଶ୍ରୀଦତ୍ତସ୍ତୁ ଗତୋ ଦେଶଂ ଵାଣିଜ୍ଯାର୍ଥଂ କୁରୁସ୍ଥଲମ୍
ଶ୍ରୀଦତ୍ତ ବ୍ୟବସାୟ କାମରେ କୁରୁସ୍ଥଳ ଦେଶକୁ ଗଲେ।
ଜଯଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତୁ କାମେନ ପୀଡିତା ପିତୃମଂଦିରେ
ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ କାମନାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ବାପାଙ୍କ ଘରେ ରହିଲେ।
ଦୂତୀ ମାର୍ଗେଣ ତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵ୍ଯଯଂ କୃତ୍ଵା ଧନଂ ବହୁ
ଏକ ଦୂତୀ ରାସ୍ତାରେ ତାଙ୍କୁ ମିଳି, ବହୁ ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କଲେ।
ତ୍ରିମାସାନ୍ତେ ଚ ତତ୍ସ୍ଵାମୀ ଶ୍ରୀଦତ୍ତଃ ଶ୍ଵଶୁରାଲଯେ
ତିନି ମାସ ପରେ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଶ୍ରୀଦତ୍ତ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଘରେ ଥିଲେ।
ଅର୍ଧରାତ୍ରେ ତୁ ତନ୍ମାତ୍ରା ପ୍ରେଷିତା ସ୍ଵପତିଂ ପ୍ରତି
ମଧ୍ୟରାତିରେ, ତାଙ୍କର ମାଆ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ।
ବହୁମାନେନ ସ୍ଵପତିସ୍ନେହଂ କୃତ୍ଵାଲଯଂ ଯଯୌ
ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ସହିତ, ସେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇ ଘରକୁ ଗଲେ।
ଶୂନ୍ଯାଲଯେ ହୋମଦତ୍ତୋ ଦଂଶିତୋ ଭୁଜଗେନ ଵୈ 3.2.4.
ଏକ ଖାଲି ଘରରେ ହୋମଦତ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ସାପ ଡସିଲା।
ଵେଗେନ ରମଯାମାସ ତଂ ଜାରଂ ଵିଷମୋହିତମ୍
ସେ ବେଗରେ ବିଷରେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିବା ତାହା ଜାରକୁ ଖୁସି କରିଲା।
ଶଵଦେହଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ରମଣୀଂ ତାମରୀରମତ୍
ମୃତଦେହକୁ ଦେଖି ସେ ଜଣେ ଜନାନୀ ତାହା ସହ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲା।
କଫଲ୍ଲୋ ନାମ ଚୌରସ୍ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍କାରଣଂ ତଦା
ସେତେବେଳେ କଫଲ୍ଲା ନାମକ ଏକ ଚୋର ଏହି ଘଟଣାର କାରଣ ଦେଖିଲା।
ତଦା ତୁ ଜଯଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ସ୍ଵପତିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦୁର୍ଭଗା
ସେତେବେଳେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବତୀ ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପାଇଲା।
ନାସାହୀନାଂ ସୁତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୋମଦତ୍ତୋ ମହାଧନଃ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧନୀ ସୋମଦତ୍ତ ନାକ ବିହୀନ ଝିଅକୁ ଦେଖିଲେ।
ନୃପାଜ୍ଞଯା ରାଜଦୂତାସ୍ତମୁଦ୍ବଂଧନମାଦଧୁଃ
ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ରାଜଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗିରଫ କଲେ।
ମତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଵଚଃ ସତ୍ଯଂ ଜଯଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ମହାଧମାମ୍
ତାଙ୍କର କଥାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବି, ସେମାନେ ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ବଡ଼ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବିଲେ।
ନଗରାତ୍ପ୍ରେଷଯାମାସ ଵନଂ ଶାର୍ଦୂଲସେଵିତମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସହରରୁ ବାଘ ଘୁରୁଥିବା ଜଙ୍ଗଲକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତୁ ଵୈତାଲୋ ଵିକ୍ରମଂ ପ୍ରାହ ନମ୍ରଧୀଃ
ଏଭଳି କହି ବେତାଳ ନମ୍ର ମନେ ବିକ୍ରମଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତମୋ ନ ପୁଂସକଂ ଜ୍ଞେଯଂ ତ୍ରିଲିଂଗୈକଂ ତଦଵ୍ଯଯମ୍ ।। 3.2.4.
ଅନ୍ଧକାର ପୁରୁଷ ନୁହେଁ, ଏହା ତିନି ଲିଙ୍ଗର ଏବଂ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ।
ଅଵ୍ଯଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଧାମ ମାଯା ଲିଂଗସ୍ଵରୂପିଣୀ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ନିବାସ ହେଉଛି ମାୟା, ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ।
କ୍ଲୀବା ସ୍ତ୍ରୀ ସର୍ଵଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠା ସ୍ତ୍ରିଯାସ୍ତୁ ପୁରୁଷସ୍ତଥା
ନପୁଂସକ ଓ ନାରୀ ସବୁବେଳେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ତେଣୁ।
କ୍ଲୀବମଜ୍ଞାନମଧିକଂ କଥିତଂ ପୂର୍ଵକୋଵିଦୈଃ
ପୁର୍ବତନ ପଣ୍ଡିତମାନେ କହିଛନ୍ତି ନପୁଂସକରେ ଅବିଦ୍ୟା ବେଶି ଥାଏ।
ଅତଃ ପାପାଧିକା ନାରୀ ପୁରୁଷୋ ହୀନକିଲ୍ବିଷଃ
ଏହିଠାରୁ ନାରୀର ପାପ ଅଧିକ, ପୁରୁଷର ପାପ କମ୍।
ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଵଚଃ ପ୍ରାହ ଭୂପତିଂ ଜ୍ଞାନସଂପଦମ୍
ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେ ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଲେ।
ଉଜ୍ଜଯିନ୍ଯାଂ ମହାରାଜ ମହାବଲ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ
ଉଜ୍ଜୟିନୀରେ, ରାଜା, ମହାବଳ ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷୟରେ ଶୁଣାଯାଇଥିଲା।
ତସ୍ଯ ଦୂତୋ ହରେର୍ଦାସଃ ସ୍ଵାମିକାର୍ଯକରଃ ସଦା
ତାଙ୍କର ଦୂତ ହେଉଛନ୍ତି ହରିଙ୍କ ସେବକ, ସେ ସଦା ମାଲିକଙ୍କ କାମ କରୁଥିଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ଜାତା ରୂପଵତୀ କନ୍ଯା କମଲଲୋଚନା
ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର, କମଳ ନୟନ ଥିବା ଝିଅ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ହରିଦାସଂ ଚ ସା ପ୍ରାହ ଶୃଣୁ ତାତ ଵଚୋ ମମ
ସେ ହରିଦାସଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପିତାଜୀ, ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।"
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପିତା ରାଜନ୍ରାଜ୍ଞାହୂତୋ ଗତଃ ସଭାମ୍
ତା'ପରେ ପିତା, ରାଜା, "ଠିକ୍ ଅଛି" ବୋଲି କହି, ରାଣୀଙ୍କର ଡାକରେ ସଭାକୁ ଗଲେ।
ତୈଲଂଗାଧିପତିଂ ଗଚ୍ଛ ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରଂ ମହୀପତିମ୍
ତୁମେ ତେଲେଙ୍ଗ ଦେଶର ରାଜା, ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜଃ ପ୍ରାଗାଦ୍ଧରିଶ୍ଚଂଦ୍ରଂ ମହାମତିମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହାବୁଦ୍ଧି ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରସନ୍ନହୃଦଯୋ ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରୋ ମହୀପତିଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା।