ଅଗର୍ଭଃ ସ କଥଂ ଗର୍ଭମୁଦରେ ଯାଚତେ ଵିଭୁଃ
ଯିଏ କେବେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି, ସେ କିପରି ଗର୍ଭ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିପାରିବେ, ହେ ପ୍ରଭୁ?
ଯୋଽନ୍ତକାଲେ ଜଗତ୍ପୀତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ଵଜ୍ରମଯଂ ଵପୁଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଶେଷବେଳେ ଗ୍ରହଣ କରି, ବଜ୍ର ସମାନ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଲୋକମେକାର୍ଣଵଂ ଚକ୍ରେ ଦୃଶ୍ଯତେ ସ୍ଵେନ କର୍ମଣା
ସେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଏକ ମହାସାଗର କରିଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ଦେଖାଯାଏ।
ଅପି ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଃ ସସର୍ଜ ଵସୁଂଧରାମ୍ 1.157.
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁଣି ପୃଥିବୀକୁ ଗଢ଼ିଥିଲେ।
ଦଦୌ କୃତ୍ଵା ଵସୁମତୀଂ ସୁରାଣାଂ ସୁରସତ୍ତମଃ ପାତାଲସ୍ଥୋର୍ଣଵରସଂ ମଧ୍ଯତୋଯମଯଂ ହଵିଃ
ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୃଥିବୀକୁ ସୃଷ୍ଟି କରି, ତାହାକୁ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଉପହାର ଭାବେ ଦେଇଥିଲେ—ଏହି ପୃଥିବୀ ତଳଭାଗ, ଜଳର ସାର, ଏବଂ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ସହସ୍ରଚରଣଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯମାହୁର୍ଵୈ ଯୁଗେ ଯୁଗେ
ସହସ୍ର ପାଦ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାନ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ମୁଖାଦ୍ଯସ୍ଯ ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ଵେଧା ଲୋକପିତାମହଃ
ଯାହାଙ୍କ ମୁଖରୁ ବେଧା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପିତାମହ, ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ।
ଯେନ ତେ ନିହତା ଦୈତ୍ଯା ମଂଦେହା ନାମ ନାମତଃ
ଯିଏ ମନ୍ଦେହ ନାମକ ଦୈତ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ।
ସର୍ଵଦେଵମଯଂ କୃତ୍ଵା ସର୍ଵାଯୁଧଧରଂ ଵପୁଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ତତ୍ତ୍ୱରେ ଏକ ଦେହ ଗଢ଼ି, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
କରାଂତେ ଯୋ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ସହ ଦାନଵରାକ୍ଷସମ୍
ଯିଏ ତାଙ୍କର ହାତର ଶେଷରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ, ଦାନବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ, ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ପୂର୍ଵା ଦିଶଂ ଗତୋ ନିତ୍ଯମୁଦଯାଚଲମକ୍ରମମ୍
ଯିଏ ସଦା ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଉଦୟ ପର୍ବତକୁ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି।
ନାଶଯିତ୍ଵା ତମୋ ଯସ୍ତୁ କ୍ରିଯାଃ ସର୍ଵାଃ ପ୍ରଵର୍ତଯେତ୍
ଯିଏ ଅନ୍ଧକାରକୁ ନଶ୍ୱ କରି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆରମ୍ଭ କରାନ୍ତି।
ଗାର୍ହପତ୍ଯେନ ଵିଧିନା ତଦ୍ଵଦ୍ଧାର୍ଯେଣ କର୍ମଣା ପ୍ରୋକ୍ଷଣୀଯଵ୍ରତଂ ଚୈଵ ଅଵଭୃଥଂ ତଥୈଵ ଚ
ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନିର ବିଧିରେ, ଏବଂ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ ଯଥାବତ୍।
ସର୍ଵାନିମାଂଶ୍ଚ ଯଶ୍ଚକ୍ରେ ହଵ୍ଯଭାଗପ୍ରଦାନ୍ମୁଖେ 1.157.
ଯିଏ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସୃଷ୍ଟି କରି, ହବିର ଅଂଶ ମୁଖରେ ଦେଇଥିଲେ।
ଭାଗାର୍ଥେ ମଧୁଧାନାଯ ଚକ୍ରେ ଯୋ ଯଜ୍ଞକର୍ମଣି
ଯିଏ ଅଂଶ ଓ ମଧୁ ଦାନ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଯଜ୍ଞାନି ଚ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଯଜ୍ଞାଂଶ୍ଚାପି ସଋତ୍ଵିଜଃ
ଯିଏ ଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞର ସାମଗ୍ରୀ, ଯଜ୍ଞକୁ ଏବଂ ଋତ୍ବିଜ୍ମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ଵିବଭାଜ ପୁରା ସର୍ଵଂ ପାରମେଷ୍ଠଯେନ କର୍ମଣା
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ, ପରମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ବିଭାଜିତ କରିଥିଲେ।
କ୍ଷଣାନ୍କଲାଶ୍ଚ କାଷ୍ଠାଶ୍ଚ କାଲଵୈକଲ୍ଯମେଵ ଚ
କ୍ଷଣ, କଳା, କାଷ୍ଠା ଏବଂ ସମୟର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶ ସେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ଋତଵଃ କାଲଯୋଗାଶ୍ଚ ପ୍ରମାଣଂ ଵିଵିଧଂ ନୃଷୁ
ଋତୁଗୁଡ଼ିକ, ସମୟର ଯୋଗ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରମାଣ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ସୃଷ୍ଟା ଲୋକାସ୍ତ୍ରଯୋନଂତା ଯେନ ଜ୍ଞାନେନ ଵର୍ତ୍ମନା
ତିନି ପ୍ରକାର ଏବଂ ଅନନ୍ତ ଜଗତ ଜ୍ଞାନର ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି।
ପ୍ରଣାମତ୍ରଯପୂର୍ଵେଣ ଯୋଗେନ ରମତେ ଚ ଯଃ
ଯିଏ ତିନି ପ୍ରକାର ପ୍ରଣାମ ପୂର୍ବକ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
ଯୋ ଗତିର୍ଵୃଷଯୁକ୍ତାନାଂ ଗତିର୍ଯୋଽପାପକର୍ମଣାମ୍
ଯିଏ ଧର୍ମରେ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଗତି ଏବଂ ଅପକର୍ମ କରୁଥିବାଙ୍କର ଗତି।
ଧାତୁଵୈଦ୍ଯସ୍ଯ ଯୋ ଵେତ୍ତା ଚତୁରାଶ୍ରମସଂଶ୍ରଯଃ
ଯିଏ ଧାତୁର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣନ୍ତି ଏବଂ ଚାରି ଆଶ୍ରମରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଅଗ୍ନୀଷୋମାତ୍ମକଂ ଜ୍ଯୋତିର୍ଯୋଗୀଶଃ କ୍ଷଣଦାଂତକଃ 1.157.
ଯିଏ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ନାଥ, ଯାହାର ଜ୍ଵାଳା ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମର ସ୍ୱରୂପ, ଯିଏ ରାତିର ଶେଷକାରୀ।
ଯଂ ପରଂ ପରମଂ ପ୍ରାହୁଃ ପରମାତ୍ମାନମଚ୍ଯୁତମ୍
ଯାହାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ପରମ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ପରମାତ୍ମା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯୁଗାଂତେଷ୍ଵତଂକୋ ଯସ୍ତୁ ଯଶ୍ଚ ଲୋକାଂତକୋତ୍ତମଃ
ଯିଏ ଯୁଗର ଶେଷରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଲୋକର ଶେଷରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଵେତ୍ତା ଯୋ ଵେଦଵିଦୁଷାଂ ପ୍ରଭୁର୍ଯଃ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନାମ୍
ଯିଏ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ।
ମାନୁଷାଣାଂ ମନୋଭୂତସ୍ତପୋଭୂତସ୍ତପସ୍ଵିନାମ୍
ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ମନ, ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା।
ଵିଗ୍ରହୋ ଵିଗ୍ରହାଣାଂ ଚ ଗତିର୍ଗତିମତାମପି ଦେଵାହୁତିପ୍ରଦାନୋଦ୍ଯତ୍ପ୍ରାଣାଗ୍ନିସ୍ତମନାଶନଃ
ଯିଏ ରୂପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୂପ, ଗତିଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗତି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ପ୍ରୟାସୀ ପ୍ରାଣାଗ୍ନି, ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଭକ୍ଷଣ କରୁଥିବା।
ରସାଦ୍ଧି ଶୋଣିତଂ ଭଵତି ଶୋଣିତାନ୍ମାଂସମୁଚ୍ଯତେ
ରସରୁ ରକ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ରକ୍ତରୁ ମାଂସ ହୁଏ।