ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵଂ ପୂଜଯନ୍ତଂ ଚ ଭାସ୍କରସ୍ତ୍ରିପୁରାଂତକମ୍
ଏଭଳି ପୂଜା କରୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ଭାସ୍କର ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଭୀମ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ତେ ଵତ୍ସ ଵରଂ ମତ୍ତୋ ଵୃଣୁଷ୍ଵ ଵୈ
ଭୀମ, ମୁଁ ତୋତେ ଖୁସି ହେଲି, ପୁଅ; ମୋଠାରୁ ଯେଉଁ ଭଲ ଦେଖୁଛୁ, ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵଂ ଵଚନଂ ଭାନୋର୍ମହାଦେଵୋ ମହୀପତେ ଉଵାଚ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ଅଷ୍ଟାଂଗୈର୍ଭୂତଲଂ ଗତଃ
ଭାନୁଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମହାଦେବ ରାଜନ୍, ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, କହିଲେ।
ନମୋନମସ୍ତେ ଦେଵେଶ ପ୍ରଭାକର ଦିଵାକର
ନମସ୍କାର ଦେବେଶ, ପ୍ରଭାକର, ଦିନକର; ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପୁନିପୁନି ଶୁଭେଚ୍ଛା।
ତଵାଂଗସଂଭଵୋ ଦେଵ ପୁତ୍ରୋହଂ ଵଲ୍ଲଭସ୍ତଵ 1.155.
ହେ ଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦେହରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁଅ।
ଲଲାଟାତ୍ତ୍ଵଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ ପୁତ୍ରଃ ପୁତ୍ରଵତାଂ ଵର
ତୁମେ ଲଳାଟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ମନନା ତ୍ଵଂ ଯମିଚ୍ଛସି
ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର, ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ଭାବିବା।
ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ ଵରଂ ଭାନୋ ଦେହି ଭକ୍ତିଂ ମମାଚଲାମ୍
ଭାନୁ, ମୋତେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ; ମୋ ପାଇଁ ଅଚଳ ଭକ୍ତି ଦିଅ।
ଦେଵଦାନଵଗଂଧର୍ଵଯକ୍ଷରକ୍ଷୋଗଣାଂସ୍ତଥା
ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ତଥା ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ ଦେଵ ସ୍ଥାନଂ ଚ ପରମଂ ଵିଭୋ
ଏହା ସହିତ, ଦେବ, ମୋତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଦିଅ।
ହରିଷ୍ଯସି ଜଗଚ୍ଚାପି ଯୁଗାନ୍ତେ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ
ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ, ଯୁଗ ଶେଷରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ହରିବ।
ଯଦେତତ୍ପୂଜିତଂ ନିତ୍ଯଂ ମଦ୍ରୂପଂ ଵ୍ଯୋମ ଚୋତ୍ତ ମମ୍ ଈଶାନେ ଚ ତଥା ଭାଗେ ଵ୍ଯୋମ୍ନୋ ଵାସୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୋର ଯେଉଁ ରୂପ ସଦା ପୂଜିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଉପରକୁ ଥିବା ଆକାଶ, ଏହା ଇଶାନ କୋଣରେ ରହିବ; ଏଠାରେ ଆକାଶରେ ବାସ ହେବ।
କୃତକୃତ୍ଯୋଽସ୍ମି ଦେଵେଶ ଯନ୍ମେ ଦେଵୋ ଵରପ୍ରଦଃ
ଦେବେଶ, ଦେବତା ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବାରୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲି।
ତ୍ରୈସୁରୋପାଖ୍ଯାନଵର୍ଣନମ୍ ଶାଲଗ୍ରାମଂ ଜଗାମାଶୁ ଵରଂ ଦାତୁଂ ହରେର୍ନୃପ
ତିନି ସୁରଙ୍କ କଥା ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ; ହେ ରାଜା, ସେ ଶୀଘ୍ର ଶାଳଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ ଓ ହରିଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଚାଲିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ସ ହରିଂ ତତ୍ର ତପନ୍ତଂ ପରମଂ ତପଃ
ସେଠାରେ ସେ ହରିଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚତମ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଦେଖିଲେ।
ପୂଜଯନ୍ତଂ ମହଦ୍ଵ୍ଯୋମ ଚକ୍ରାକାରମନୌପମମ୍
ସେ ଅପୂର୍ବ ଚକ୍ରାକାର ବିଶାଳ ଆକାଶକୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ତଦ୍ଵ୍ଯୋମ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଏଭଳି ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସେ ଆକାଶକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ତଂ ପ୍ରଣତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁଷ୍ଟୋ ଦେଵୋ ଵିଭାଵସୁଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଦେଖି ବିଭାବସୁ ଦେବତା ଖୁସି ହେଲେ।
ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ କେଶଵଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶିରସା ଚ ମହୀଂ ଗତଃ
ସେଇ କଥା ଶୁଣି କେଶବ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଭୂମିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
ଜଗତ୍ପତେ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଗ୍ରହାଣାଂ ପତଯେ ନମଃ
ହେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ; ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା।
ଆଦିତ୍ଯାର୍କ ରଵେ ଭାନୋ ଭଗ ପୂର୍ଣ ଦିଵାକର
ହେ ଆଦିତ୍ୟ, ଅର୍କ, ରବି, ଭାନୁ, ଭଗ, ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦିବାକର—
ପ୍ରସୀଦ ମେ ଜଗନ୍ନାଥ ହଂସାନଘ ଦିଵସ୍ପତେ
ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ନିର୍ମଳ, ଦିନର ନାଥ, ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ।
ପୁତ୍ରୋଽହଂ ତଵ ଦେଵେଶ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋଽନଘ 1.156.
ହେ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ପୁଅ; ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛି ନିର୍ମଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵଚନମାକର୍ଣ୍ଯ ହର୍ଷଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦିଵାକରଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଦିବାକର ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ସାଧୁ କୃଷ୍ଣ ମହାବାହୋ ତୁଷ୍ଟୋହଂ ତଵ କେଶଵ
ଶାବାଶ, ମହାବାହୁ କୃଷ୍ଣ; ମୁଁ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ହେ କେଶବ।
ଵରଂ ଵରଯ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଵତ୍ସ ଯଂ ମନସେଚ୍ଛସି
ଏହିଠାରେ, ମୋ ପୁଅ, ତୁମେ ମନରେ ଯାହା ଚାହଁ, ସେଇ ଦାୟିତ୍ୱ ମାଗ।
ନିଶମ୍ଯ ଵଚନଂ ଭାନୋର୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସମନ୍ଵିତଃ
ଭାନୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଉତ୍ତର ଦେଲେ:
କୃତକୃତ୍ଯୋଽସ୍ମି ଦେଵେଶ ନାସ୍ତି ଧନ୍ଯତରୋ ମମ
ହେ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ମୁଁ ସଫଳ; ମୋ ଭଳି ଧନ୍ୟ ଆଉ କେହି ନାହିଁ।
ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋ ମମ ଵିଭୁର୍ଭକ୍ତ୍ଯା କ୍ରୀତୋ ମଯା ଯଦି ତଥା ମମ ଵରଂ ଦେହି ସର୍ଵାରାତି ଵିନାଶନମ୍
ଯଦି ଆପଣ ମୋରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯଦି ମୋର ଭକ୍ତିରେ ଆପଣ ରୁଜିଛନ୍ତି, ତେବେ ମୋତେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ବିନାଶ ଦିଅନ୍ତୁ।
ମମ ସ୍ଥାନଂ ଚ ପରମଂ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତମ୍
ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ।