ପଶ୍ଯପଶ୍ଯ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵରଦଂ ମାମୁପାଗତମ୍
ଦେଖ, ଦେଖ, ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଗାମ ପ୍ରଣତୋ ହ୍ଯଵନିଂ ମୁଖପଂକଜୈଃ ଉଵାଚ ପରମଂ ଵାକ୍ଯଂ କୃତାଂଜଲିପୁଟଃ ସ୍ଥିତଃ
ଏହା ଦେଖି ସେ ପଦ୍ମପ୍ରଭା ମୁହଁରେ ପୃଥିବୀକୁ ଶିର ନମାଇଲେ, ହାତ ଜୋଡି ଉତ୍ତମ କଥା କହିଲେ।
ନମସ୍ତେ ଭୂତ ଭଵ୍ଯେଶ ଭୂତାଦେ ଭୂତଭାଵନ
ନମସ୍କାର, ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ପାଳକ।
ପ୍ରସାଦଂ କୁରୁ ମେ ଦେଵ ପ୍ରସନ୍ନୋଽଥ ଦିଵାକରଃ
ହେ ଦେବ, ମୋତେ ଦୟା କର; ହେ ଦିବାକର, ତୁମେ ଖୁସି ହେଲେ ସବୁ ମିଳେ।
ତ୍ଵଂ ମେ ପ୍ରଥମଜଃ ପୁତ୍ରଃ ସଂଭୂତଃ କାରଣାତ୍ପୁରା
ତୁମେ ମୋ ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମର ପୁଅ, ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ କାରଣବଶତଃ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲ।
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଵରଦୋସ୍ମି ତଵାଗ୍ରତଃ 1.155.
ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ଭଲ ହେଉ; ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ତିଆରି।
କର୍ତୁଂ ଶକ୍ନୋମି ସୃଷ୍ଟିଂ ଚ ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ଗୋପତେ
ତୁମ ଦୟାରେ, ହେ ଗୋପାଳକ, ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିଛି।
ତଵାନ୍ଵଯେ ଗମିଷ୍ଯାମି ପୁତ୍ରତ୍ଵଂ ହି ମରୀଚଯେ
ତୁମ ବଂଶରେ ମୁଁ ମରୀଚିଙ୍କ ପୁଅ ହେବି।
ତତୋ ଯାସ୍ଯତି ତେ ସିଦ୍ଧିଂ କୃତ୍ସ୍ନା ସୃଷ୍ଟିଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖ
ତାପରେ, ଚାରିମୁହଁ ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଫଳତା ଓ ସୃଷ୍ଟି ପାଇବ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ଵିରିଂଚିସ୍ତୁ ରଵିଣା ପୃଥିଵୀପତେ
ଏଭଳି ରବିଙ୍କ ଉକ୍ତି ଶୁଣି ବିରିଞ୍ଚି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପୁନରାହ ସୁରଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ରଵିମ୍
ପୁଣି, ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିଷ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ରବିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତତ୍ର ଦେଵକଦଂବୈସ୍ତୁ ଭଵାନ୍ନିତ୍ଯଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯତି
ସେଠାରେ ଦେବମାନ୍ୟ ଦଳରେ ତୁମେ ସଦା ବସିବ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୂର୍ଵଦିଶୋ ଭାଗେ ଆଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ଶାଂଡିଲୀସୁତଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ଶାଣ୍ଡିଳିଙ୍କ ପୁଅ ରହିବେ।
ପଶ୍ଚିମାଯାଂ ତୁ ଵରୁଣୋ ଵାଯଵ୍ଯାଂ ତୁ ସଦାଗତିଃ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବରୁଣ, ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗରେ ସଦାଗତି ରହିବେ।
ଐଶାନ୍ଯାଂ ଶଂକରୋ ଦେଵୋ ମଧ୍ଯେ ତ୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ସହ
ଈଶାନ କୋଣରେ ଶଙ୍କର ଦେବ, ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ରହିବ।
କୃତକୃତ୍ଯଂ ତଥାତ୍ମାନଂ ମନ୍ଯତେ ଚ ନରାଧିପ 1.155.
ଏଭଳି, ରାଜା ନିଜକୁ ସଫଳ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ଭାବିଲେ।
ସ ଚ ସିଦ୍ଧିଂ ଗତୋ ଵୀର ପ୍ରସାଦାଦ୍ଭାସ୍କରସ୍ଯ ତୁ
ସେ ଶୂର ବ୍ୟକ୍ତି ଭାସ୍କରଙ୍କର କୃପାରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ।
ଜଗାମ ସହ ଦେଵେନ ପର୍ଵତଂ ଗନ୍ଧମାଦନମ୍
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ।
କପର୍ଦିନଂ ଶୂଲଧରଂ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କକୃତଶେଖରମ୍
ତାହାଁଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୁକୁଟ ଧାରଣ କରିଥିବା ଶୂଳଧାରୀ କପର୍ଦ୍ଦିନଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ।
ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯୋପହାରୈଶ୍ଚ ନୃତ୍ଯଗୀତପ୍ରଵାଦିତୈଃ । ସଂପୂଜ୍ଯୈଵ ମହଦ୍ଵ୍ଯୋମ ଜଗାମ ଶିରସା ମହୀମ୍
ସେ ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା, ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟରେ ମହାକାଶକୁ ପୂଜା କରି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵଂ ପୂଜଯନ୍ତଂ ଚ ଭାସ୍କରସ୍ତ୍ରିପୁରାଂତକମ୍
ଏଭଳି ପୂଜା କରୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ଭାସ୍କର ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଭୀମ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ତେ ଵତ୍ସ ଵରଂ ମତ୍ତୋ ଵୃଣୁଷ୍ଵ ଵୈ
ଭୀମ, ମୁଁ ତୋତେ ଖୁସି ହେଲି, ପୁଅ; ମୋଠାରୁ ଯେଉଁ ଭଲ ଦେଖୁଛୁ, ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵଂ ଵଚନଂ ଭାନୋର୍ମହାଦେଵୋ ମହୀପତେ ଉଵାଚ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ଅଷ୍ଟାଂଗୈର୍ଭୂତଲଂ ଗତଃ
ଭାନୁଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମହାଦେବ ରାଜନ୍, ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, କହିଲେ।
ନମୋନମସ୍ତେ ଦେଵେଶ ପ୍ରଭାକର ଦିଵାକର
ନମସ୍କାର ଦେବେଶ, ପ୍ରଭାକର, ଦିନକର; ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପୁନିପୁନି ଶୁଭେଚ୍ଛା।
ତଵାଂଗସଂଭଵୋ ଦେଵ ପୁତ୍ରୋହଂ ଵଲ୍ଲଭସ୍ତଵ 1.155.
ହେ ଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦେହରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁଅ।
ଲଲାଟାତ୍ତ୍ଵଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ ପୁତ୍ରଃ ପୁତ୍ରଵତାଂ ଵର
ତୁମେ ଲଳାଟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ମନନା ତ୍ଵଂ ଯମିଚ୍ଛସି
ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର, ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ; ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ଭାବିବା।
ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ ଵରଂ ଭାନୋ ଦେହି ଭକ୍ତିଂ ମମାଚଲାମ୍
ଭାନୁ, ମୋତେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ; ମୋ ପାଇଁ ଅଚଳ ଭକ୍ତି ଦିଅ।
ଦେଵଦାନଵଗଂଧର୍ଵଯକ୍ଷରକ୍ଷୋଗଣାଂସ୍ତଥା
ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ତଥା ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ ଦେଵ ସ୍ଥାନଂ ଚ ପରମଂ ଵିଭୋ
ଏହା ସହିତ, ଦେବ, ମୋତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଦିଅ।