ଵର୍ଷାଂତରେ ଚ ତତ୍ସ୍ଵର୍ଣଂ ଵ୍ଯଯଂ କୃତ୍ଵା କୁମାର୍ଗକେ
ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ସେଇ ସୁନା ଖରାପ କାମରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଦେଲା।
ପୁନଶ୍ଚ ଶ୍ଵଶୁରସ୍ଯୈଵ ଗୃହେ ସଂପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ଖଲଃ
ପୁଣି ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଲା।
ମଯା ନିଵେଦିତଂ ପିତ୍ରେ ଧନଂ ଚୌରୈଶ୍ଚ ଲୁଂଠିତମ୍
ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କୁ କହିଲି ଯେ, ଧନଟି ଚୋରମାନେ ଲୁଟିନେଇଛନ୍ତି।
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଧୂର୍ତ ଉଵାସ କତିଚିଦ୍ଦିନମ୍
‘ଠିକ୍ ଅଛି’ ବୋଲି କହି, ସେ ବଡ଼ ଚତୁର ଲୋକ କିଛିଦିନ ରହିଲା।
ହତ୍ଵା ତାଂ ସ ଯଯୌ ଗେହଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ବହୁଭୂଷଣମ୍
ସେ ତାକୁ ମାରି, ବହୁ ଗହଣା ନେଇ ଘରକୁ ଚଲିଗଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁକଃ ପ୍ରାହ ଭୂପତିଂ କରୁଣାନିଧିମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶୁକ ରାଜାଙ୍କୁ, ଯିଏ କରୁଣାର ସାଗର, କହିଲେ।
ଅଧମା ମେନକା ନାରୀ ଶ୍ଯାମାଂଗା ଚ କୁରୂପିଣୀ 3.2.4.
ମେନକା ଏକ ନିମ୍ନ ମହିଳା, କଳା ଓ ଅସୁନ୍ଦର ଥିଲେ।
ଶୃଣୁ ତତ୍କାରଣଂ ଭୂପ ମଯା ଦୃଷ୍ଟଂ ମହୋତ୍ତମମ୍
ହେ ରାଜା, ଏହାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାରଣ ମୁଁ ଦେଖିଛି, ଶୁଣନ୍ତୁ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ମେଧାଵୀ ସିନ୍ଧୁଗୁପ୍ତୋ ଗୁଣୀ ଧନୀ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ମେଧାବୀ, ସିନ୍ଧୁଗୁପ୍ତ, ଗୁଣବାନ ଓ ଧନୀ ଥିଲେ।
ଵିଵାହମକରୋତ୍ତସ୍ଯ ଜଯଶ୍ରୀପତ୍ତନେ ଶୁଭେ
ସେ ତାଙ୍କର ବିବାହ ଜୟଶ୍ରୀ ନଗରରେ ଉତ୍ସବରେ କଲେ।
ଶ୍ରୀଦତ୍ତସ୍ତୁ ଗତୋ ଦେଶଂ ଵାଣିଜ୍ଯାର୍ଥଂ କୁରୁସ୍ଥଲମ୍
ଶ୍ରୀଦତ୍ତ ବ୍ୟବସାୟ କାମରେ କୁରୁସ୍ଥଳ ଦେଶକୁ ଗଲେ।
ଜଯଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତୁ କାମେନ ପୀଡିତା ପିତୃମଂଦିରେ
ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ କାମନାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ବାପାଙ୍କ ଘରେ ରହିଲେ।
ଦୂତୀ ମାର୍ଗେଣ ତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵ୍ଯଯଂ କୃତ୍ଵା ଧନଂ ବହୁ
ଏକ ଦୂତୀ ରାସ୍ତାରେ ତାଙ୍କୁ ମିଳି, ବହୁ ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କଲେ।
ତ୍ରିମାସାନ୍ତେ ଚ ତତ୍ସ୍ଵାମୀ ଶ୍ରୀଦତ୍ତଃ ଶ୍ଵଶୁରାଲଯେ
ତିନି ମାସ ପରେ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଶ୍ରୀଦତ୍ତ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଘରେ ଥିଲେ।
ଅର୍ଧରାତ୍ରେ ତୁ ତନ୍ମାତ୍ରା ପ୍ରେଷିତା ସ୍ଵପତିଂ ପ୍ରତି
ମଧ୍ୟରାତିରେ, ତାଙ୍କର ମାଆ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ।
ବହୁମାନେନ ସ୍ଵପତିସ୍ନେହଂ କୃତ୍ଵାଲଯଂ ଯଯୌ
ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ସହିତ, ସେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇ ଘରକୁ ଗଲେ।
ଶୂନ୍ଯାଲଯେ ହୋମଦତ୍ତୋ ଦଂଶିତୋ ଭୁଜଗେନ ଵୈ 3.2.4.
ଏକ ଖାଲି ଘରରେ ହୋମଦତ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ସାପ ଡସିଲା।
ଵେଗେନ ରମଯାମାସ ତଂ ଜାରଂ ଵିଷମୋହିତମ୍
ସେ ବେଗରେ ବିଷରେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିବା ତାହା ଜାରକୁ ଖୁସି କରିଲା।
ଶଵଦେହଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ରମଣୀଂ ତାମରୀରମତ୍
ମୃତଦେହକୁ ଦେଖି ସେ ଜଣେ ଜନାନୀ ତାହା ସହ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲା।
କଫଲ୍ଲୋ ନାମ ଚୌରସ୍ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍କାରଣଂ ତଦା
ସେତେବେଳେ କଫଲ୍ଲା ନାମକ ଏକ ଚୋର ଏହି ଘଟଣାର କାରଣ ଦେଖିଲା।
ତଦା ତୁ ଜଯଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ସ୍ଵପତିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦୁର୍ଭଗା
ସେତେବେଳେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବତୀ ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପାଇଲା।
ନାସାହୀନାଂ ସୁତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୋମଦତ୍ତୋ ମହାଧନଃ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧନୀ ସୋମଦତ୍ତ ନାକ ବିହୀନ ଝିଅକୁ ଦେଖିଲେ।
ନୃପାଜ୍ଞଯା ରାଜଦୂତାସ୍ତମୁଦ୍ବଂଧନମାଦଧୁଃ
ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ରାଜଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗିରଫ କଲେ।
ମତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଵଚଃ ସତ୍ଯଂ ଜଯଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ମହାଧମାମ୍
ତାଙ୍କର କଥାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବି, ସେମାନେ ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ବଡ଼ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବିଲେ।
ନଗରାତ୍ପ୍ରେଷଯାମାସ ଵନଂ ଶାର୍ଦୂଲସେଵିତମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସହରରୁ ବାଘ ଘୁରୁଥିବା ଜଙ୍ଗଲକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତୁ ଵୈତାଲୋ ଵିକ୍ରମଂ ପ୍ରାହ ନମ୍ରଧୀଃ
ଏଭଳି କହି ବେତାଳ ନମ୍ର ମନେ ବିକ୍ରମଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତମୋ ନ ପୁଂସକଂ ଜ୍ଞେଯଂ ତ୍ରିଲିଂଗୈକଂ ତଦଵ୍ଯଯମ୍ ।। 3.2.4.
ଅନ୍ଧକାର ପୁରୁଷ ନୁହେଁ, ଏହା ତିନି ଲିଙ୍ଗର ଏବଂ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ।
ଅଵ୍ଯଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଧାମ ମାଯା ଲିଂଗସ୍ଵରୂପିଣୀ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ନିବାସ ହେଉଛି ମାୟା, ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ।
କ୍ଲୀବା ସ୍ତ୍ରୀ ସର୍ଵଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠା ସ୍ତ୍ରିଯାସ୍ତୁ ପୁରୁଷସ୍ତଥା
ନପୁଂସକ ଓ ନାରୀ ସବୁବେଳେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ତେଣୁ।
କ୍ଲୀବମଜ୍ଞାନମଧିକଂ କଥିତଂ ପୂର୍ଵକୋଵିଦୈଃ
ପୁର୍ବତନ ପଣ୍ଡିତମାନେ କହିଛନ୍ତି ନପୁଂସକରେ ଅବିଦ୍ୟା ବେଶି ଥାଏ।