ମଦପାଲସ୍ତୁ ତନଯଃ କୃତ୍ଵା ସର୍ଵଧନଵ୍ଯଯମ୍
ମଦପାଳ ନାମକ ପୁଅ ସମସ୍ତ ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଦେଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚଂଦ୍ରପୁରେ ରମ୍ଯେ ଯତ୍ର ହେମପତିଃ ସ୍ଥିତଃ
ସେ ଶୋଭାମୟ ଚନ୍ଦ୍ରପୁର ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ହେମପତି ରହୁଥିଲେ।
ଦେଵଯାଜୀ ସୁତୋଽହଂ ଵୈ ସ୍ଵଲ୍ପଂ ଵୈ ଧନମାହୃତମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଦେବୟାଜୀଙ୍କର ପୁଅ, ମୁଁ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଧନ ଆଣିଛି।'
ମହାଵାଯୁ ପ୍ରଭାଵେନ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ତନ୍ମଗ୍ନମଂଭସି
ବଡ଼ ପବନର ଚାପରେ ସେ ଧନ ପାଣିରେ ହରାଇଗଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହେମପତିଃ ସ୍ଵପତ୍ନୀଂ କାମମଂଜରୀମ୍
ଏହା ଶୁଣି ହେମପତି ତାଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ କାମମଞ୍ଜରୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଚଂଦ୍ରକାଂତିଂ ସୁତାଂ ଦାସ୍ଯେ ତଦ୍ଵରାଯ ତ୍ଵଦାଜ୍ଞଯା
'ମୁଁ ମୋର ଝିଅ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିଙ୍କୁ ତୁମ ଆଦେଶରେ ସେ ବରକୁ ଦେଇଦେବି।'
ସ୍ଵଗୃହେ ଵାସଯାମାସ ମଦପାଲଂ ସୁତାପତିମ୍ 3.2.4.
ସେ ମଦପାଳ, ଝିଅର ଜୀମାତାକୁ ନିଜ ଘରେ ରହିବାକୁ ଦେଲେ।
ଆଜ୍ଞାଂ ଦେହି ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷ ସ୍ଵଗେହଂ ଯାମି ମା ଚିରମ୍
'ହେ ଧନର ଅଧିପତି, ଆଦେଶ ଦିଅ, ମୁଁ ବିଲମ୍ବ ନକରି ମୋ ଘରକୁ ଯିବି।'
ଚଂଦ୍ରକାଂତିଂ ସଦାସୀଂ ଚ ତସ୍ମୈ ଦତ୍ତ୍ଵା ଗୃହଂ ଯଯୌ
ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି ନାମକ ଦାସୀକୁ ଦେଇ, ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଦାସୀଂ ହତ୍ଵା ତଦା ପତ୍ନୀଂ ଵିସୃଜ୍ଯ ଧନଵର୍ଜିତାମ୍
ସେ ଦାସୀକୁ ମାରିଦେଇ, ଧନହୀନ ଜଣେ ପତ୍ନୀକୁ ଛାଡିଦେଲା।
ଵର୍ଷାଂତରେ ଚ ତତ୍ସ୍ଵର୍ଣଂ ଵ୍ଯଯଂ କୃତ୍ଵା କୁମାର୍ଗକେ
ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ସେଇ ସୁନା ଖରାପ କାମରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଦେଲା।
ପୁନଶ୍ଚ ଶ୍ଵଶୁରସ୍ଯୈଵ ଗୃହେ ସଂପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ଖଲଃ
ପୁଣି ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଲା।
ମଯା ନିଵେଦିତଂ ପିତ୍ରେ ଧନଂ ଚୌରୈଶ୍ଚ ଲୁଂଠିତମ୍
ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କୁ କହିଲି ଯେ, ଧନଟି ଚୋରମାନେ ଲୁଟିନେଇଛନ୍ତି।
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଧୂର୍ତ ଉଵାସ କତିଚିଦ୍ଦିନମ୍
‘ଠିକ୍ ଅଛି’ ବୋଲି କହି, ସେ ବଡ଼ ଚତୁର ଲୋକ କିଛିଦିନ ରହିଲା।
ହତ୍ଵା ତାଂ ସ ଯଯୌ ଗେହଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ବହୁଭୂଷଣମ୍
ସେ ତାକୁ ମାରି, ବହୁ ଗହଣା ନେଇ ଘରକୁ ଚଲିଗଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁକଃ ପ୍ରାହ ଭୂପତିଂ କରୁଣାନିଧିମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶୁକ ରାଜାଙ୍କୁ, ଯିଏ କରୁଣାର ସାଗର, କହିଲେ।
ଅଧମା ମେନକା ନାରୀ ଶ୍ଯାମାଂଗା ଚ କୁରୂପିଣୀ 3.2.4.
ମେନକା ଏକ ନିମ୍ନ ମହିଳା, କଳା ଓ ଅସୁନ୍ଦର ଥିଲେ।
ଶୃଣୁ ତତ୍କାରଣଂ ଭୂପ ମଯା ଦୃଷ୍ଟଂ ମହୋତ୍ତମମ୍
ହେ ରାଜା, ଏହାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାରଣ ମୁଁ ଦେଖିଛି, ଶୁଣନ୍ତୁ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ମେଧାଵୀ ସିନ୍ଧୁଗୁପ୍ତୋ ଗୁଣୀ ଧନୀ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ମେଧାବୀ, ସିନ୍ଧୁଗୁପ୍ତ, ଗୁଣବାନ ଓ ଧନୀ ଥିଲେ।
ଵିଵାହମକରୋତ୍ତସ୍ଯ ଜଯଶ୍ରୀପତ୍ତନେ ଶୁଭେ
ସେ ତାଙ୍କର ବିବାହ ଜୟଶ୍ରୀ ନଗରରେ ଉତ୍ସବରେ କଲେ।
ଶ୍ରୀଦତ୍ତସ୍ତୁ ଗତୋ ଦେଶଂ ଵାଣିଜ୍ଯାର୍ଥଂ କୁରୁସ୍ଥଲମ୍
ଶ୍ରୀଦତ୍ତ ବ୍ୟବସାୟ କାମରେ କୁରୁସ୍ଥଳ ଦେଶକୁ ଗଲେ।
ଜଯଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତୁ କାମେନ ପୀଡିତା ପିତୃମଂଦିରେ
ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ କାମନାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ବାପାଙ୍କ ଘରେ ରହିଲେ।
ଦୂତୀ ମାର୍ଗେଣ ତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵ୍ଯଯଂ କୃତ୍ଵା ଧନଂ ବହୁ
ଏକ ଦୂତୀ ରାସ୍ତାରେ ତାଙ୍କୁ ମିଳି, ବହୁ ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କଲେ।
ତ୍ରିମାସାନ୍ତେ ଚ ତତ୍ସ୍ଵାମୀ ଶ୍ରୀଦତ୍ତଃ ଶ୍ଵଶୁରାଲଯେ
ତିନି ମାସ ପରେ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଶ୍ରୀଦତ୍ତ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଘରେ ଥିଲେ।
ଅର୍ଧରାତ୍ରେ ତୁ ତନ୍ମାତ୍ରା ପ୍ରେଷିତା ସ୍ଵପତିଂ ପ୍ରତି
ମଧ୍ୟରାତିରେ, ତାଙ୍କର ମାଆ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ।
ବହୁମାନେନ ସ୍ଵପତିସ୍ନେହଂ କୃତ୍ଵାଲଯଂ ଯଯୌ
ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ସହିତ, ସେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇ ଘରକୁ ଗଲେ।
ଶୂନ୍ଯାଲଯେ ହୋମଦତ୍ତୋ ଦଂଶିତୋ ଭୁଜଗେନ ଵୈ 3.2.4.
ଏକ ଖାଲି ଘରରେ ହୋମଦତ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ସାପ ଡସିଲା।
ଵେଗେନ ରମଯାମାସ ତଂ ଜାରଂ ଵିଷମୋହିତମ୍
ସେ ବେଗରେ ବିଷରେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିବା ତାହା ଜାରକୁ ଖୁସି କରିଲା।
ଶଵଦେହଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ରମଣୀଂ ତାମରୀରମତ୍
ମୃତଦେହକୁ ଦେଖି ସେ ଜଣେ ଜନାନୀ ତାହା ସହ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲା।
କଫଲ୍ଲୋ ନାମ ଚୌରସ୍ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍କାରଣଂ ତଦା
ସେତେବେଳେ କଫଲ୍ଲା ନାମକ ଏକ ଚୋର ଏହି ଘଟଣାର କାରଣ ଦେଖିଲା।