ପପ୍ରଚ୍ଛ ମମ ଯୋଗ୍ଯା ଵୈ ଶୁକ କାଚିଦ୍ଵରାଂଗନା
ମୋ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଏକ ଉତ୍ତମ ଜଣେ ଜଣା ଶୁକଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ମଗଧେଶ୍ଵରଭୂପସ୍ଯ କନ୍ଯା ଚନ୍ଦ୍ରଵତୀ ଶୁଭା
ମଗଧ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ଶୁଭ ଚନ୍ଦ୍ରବତୀ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିର୍ଗଣେଶଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମମ୍
ଏହିପରି ଶୁଣି, ସେ ରାଜା ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଣେଶଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଗଣେଶୋପି ଗତସ୍ତୂର୍ଣଂ ଦେଶେ ମାଗଧକେ ଶୁଭେ
ଗଣେଶ ମଧ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ଶୁଭ ମଗଧ ଦେଶକୁ ଗଲେ।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାଂତାଯ ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟପ୍ରଦାଯିନେ
ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।
ମୃଡାଯାନଂଦରୂପାଯ ସର୍ଵଦୁଃଖହରାଯ ଚ
ମୃଡା ଓ ଆନନ୍ଦ ରୂପ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵତି ଵିପ୍ରେ ଚ ତଦା ଚନ୍ଦ୍ରଵତୀ ଶୁଭା 3.2.4.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏଭଳି କହିଲେ, ତେବେ ଶୁଭ ଚନ୍ଦ୍ରବତୀ—
ମମ ଯୋଗ୍ଯଶ୍ଚ ପୁରୁଷଃ କଶ୍ଚିଦସ୍ତି ମହୀତଲେ
ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ମୋ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଅଛନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସା ଦେଵୀ ଦୁର୍ଗାଂ ଵାଞ୍ଛିତଦାଯିନୀମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦେବୀ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ନମୋନମୋ ଜଗନ୍ମାତର୍ମମ କାର୍ଯପ୍ରଦାଯିନି
ମୋର କାମ୍ୟ ସଫଳ କରୁଥିବା ଜଗତ୍ ମାତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରଣାମ।
ତ୍ଵଂ ସ୍ଵାହା ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଧା ସଂଧ୍ଯା ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ତୁମେ ସ୍ୱାହା, ତୁମେ ସ୍ୱଧା, ତୁମେ ସନ୍ଧ୍ୟା; ସେଠିପାଇଁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଯା ପ୍ରସନ୍ନାଭୂଜ୍ଜଗଦଂବା ଜଗନ୍ମଯୀ
ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣି ଜଗତ୍ ଜନନୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ ତାହା, ଖୁସି ହେଲେ।
ଵିଵାହଂ କାରଯାମାସ ମାସାନ୍ତେ ସିଦ୍ଧରୂପିଣୀ
ମାସ ଶେଷରେ, ସେ ସିଦ୍ଧିର ରୂପ ଧାରଣ କରି ବିବାହ କରାଇଲେ।
ଏକସ୍ମିନ୍ଦିଵସେ ରାଜନ୍ମେନାଂ ମଦନମଂଜରୀମ୍
କିଛି ଦିନରେ, ରାଜା, ମେନା ମଦନମଞ୍ଜରୀଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ମେନକା ପ୍ରାହ ଭୋ ରାଜନ୍ଵିଵାହାଶ୍ଚେଦୃଶୋ ମତାଃ
ମେନକା କହିଲେ: 'ହେ ରାଜା, ଏପରି ବିବାହକୁ ଠିକ୍ ମନାଯାଏ।'
ତଥୈଵ ତ୍ରିଵିଧା ନାରୀ ଯଥା ଯୋଗ୍ଯୋ ଵରୋ ଭଵେତ୍
ଏଭଳି, ତିନି ପ୍ରକାର ଜଣେ ଜଣେ ଝିଅ ଅଛନ୍ତି, ଯେପରି ଦୁଲାହ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।
ଶୃଣୁ ତତ୍କାରଣଂ ରାଜନ୍ମଯା ଦୃଷ୍ଟଂ ଯଥାଽଭଵତ୍ 3.2.4.
ହେ ରାଜା, ଏହାର କାରଣ ମୁଁ ଯେପରି ଦେଖିଛି ଓ ଘଟିଥିଲା, ସେଠିପାଇଁ ଶୁଣ।
ଅନପତ୍ଯୋ ଦେଵଯାଜୀ ତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ପତିଵ୍ରତା
ଏକ ନିରସନ୍ତାନ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କର ଜଣେ ପତିବ୍ରତା ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଥିଲେ।
ଦ୍ଯୂତକ୍ରୀଡାପରୋ ନିତ୍ଯଂ ସୁରାପାନେ ରତସ୍ସଦା
ସେ ସଦା ଜୁଆ ଖେଳିବାରେ ଓ ମଦ୍ୟପାନରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ଧର୍ମଂ ଚ ପିତରୌ ସମାଲୋକ୍ଯ ଵନଂ ଗତୌ
ତାଙ୍କର ଆଚରଣ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ପିତାମାତା ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ମଦପାଲସ୍ତୁ ତନଯଃ କୃତ୍ଵା ସର୍ଵଧନଵ୍ଯଯମ୍
ମଦପାଳ ନାମକ ପୁଅ ସମସ୍ତ ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଦେଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚଂଦ୍ରପୁରେ ରମ୍ଯେ ଯତ୍ର ହେମପତିଃ ସ୍ଥିତଃ
ସେ ଶୋଭାମୟ ଚନ୍ଦ୍ରପୁର ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ହେମପତି ରହୁଥିଲେ।
ଦେଵଯାଜୀ ସୁତୋଽହଂ ଵୈ ସ୍ଵଲ୍ପଂ ଵୈ ଧନମାହୃତମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଦେବୟାଜୀଙ୍କର ପୁଅ, ମୁଁ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଧନ ଆଣିଛି।'
ମହାଵାଯୁ ପ୍ରଭାଵେନ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ତନ୍ମଗ୍ନମଂଭସି
ବଡ଼ ପବନର ଚାପରେ ସେ ଧନ ପାଣିରେ ହରାଇଗଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହେମପତିଃ ସ୍ଵପତ୍ନୀଂ କାମମଂଜରୀମ୍
ଏହା ଶୁଣି ହେମପତି ତାଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ କାମମଞ୍ଜରୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଚଂଦ୍ରକାଂତିଂ ସୁତାଂ ଦାସ୍ଯେ ତଦ୍ଵରାଯ ତ୍ଵଦାଜ୍ଞଯା
'ମୁଁ ମୋର ଝିଅ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିଙ୍କୁ ତୁମ ଆଦେଶରେ ସେ ବରକୁ ଦେଇଦେବି।'
ସ୍ଵଗୃହେ ଵାସଯାମାସ ମଦପାଲଂ ସୁତାପତିମ୍ 3.2.4.
ସେ ମଦପାଳ, ଝିଅର ଜୀମାତାକୁ ନିଜ ଘରେ ରହିବାକୁ ଦେଲେ।
ଆଜ୍ଞାଂ ଦେହି ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷ ସ୍ଵଗେହଂ ଯାମି ମା ଚିରମ୍
'ହେ ଧନର ଅଧିପତି, ଆଦେଶ ଦିଅ, ମୁଁ ବିଲମ୍ବ ନକରି ମୋ ଘରକୁ ଯିବି।'
ଚଂଦ୍ରକାଂତିଂ ସଦାସୀଂ ଚ ତସ୍ମୈ ଦତ୍ତ୍ଵା ଗୃହଂ ଯଯୌ
ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି ନାମକ ଦାସୀକୁ ଦେଇ, ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଦାସୀଂ ହତ୍ଵା ତଦା ପତ୍ନୀଂ ଵିସୃଜ୍ଯ ଧନଵର୍ଜିତାମ୍
ସେ ଦାସୀକୁ ମାରିଦେଇ, ଧନହୀନ ଜଣେ ପତ୍ନୀକୁ ଛାଡିଦେଲା।