ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଦର୍ଶନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନଂ ପରମ୍ 1.17.
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାରେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଦେଖିବାଠାରୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵାଚିକଂ ମାନସଂ ପାପଂ ଘୃତସ୍ନାନେନ ଦେହିନାମ୍
ଘୃତରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଦେହୀମାନେ କରିଥିବା କଥା ଓ ମନର ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ସ୍ନପଯିତ୍ଵାର୍ଚଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଥା ତଚ୍ଛୃଣୁ ଭାରତ
ସ୍ନାନ କରି ପରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଏହା କିପରି କରିବା ଯାଉଛି, ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ, ଭାରତ।
ଚତୁର୍ହସ୍ତଂ ଲିଖେତ୍ପଦ୍ମଂ ଚତୁର୍ଭାଗଵିଭାଗିତମ୍
ଚାରିଟି ହସ୍ତ ଲମ୍ବା ଏବଂ ଚାରି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ଏକ ପଦ୍ମ ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ସରୋଜାନି ତତୋ ନ୍ଯସ୍ଯ ଅକ୍ଷରାଣି ସମନ୍ତତଃ
ତାପରେ ପଦ୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ରଖି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅକ୍ଷର ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ନାନାଵର୍ଣକସଂଯୋଗାଲ୍ଲିଖେଚ୍ଚୈଵାନୁପୂର୍ଵଶଃ
ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ମିଶ୍ରଣରେ, ଅନୁକ୍ରମରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ସିତଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ତୁ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ମଧ୍ଯଭାଗେ ତୁ ଵର୍ତୁଲମ୍
ମଧ୍ୟଭାଗକୁ ସଫେଦ ଓ ପବିତ୍ର କରିବା, ଏବଂ ଗୋଲାକାର ରଖିବା ଉଚିତ।
ଏଵମାଲିଖ୍ଯ ଯତ୍ନେନ ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ତତୋ ନ୍ଯସେତ୍
ଏଭଳି ଯତ୍ନ ସହିତ ଚିତ୍ରଣ କରି, ପରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ନାଦରୂପଂ ନ୍ଯସେତ୍ତାଵଦ୍ଯାଵଚ୍ଛବ୍ଦସ୍ଯ ଶୂନ୍ଯତା
ଶବ୍ଦ ଶୂନ୍ୟ ହେଉଅଯ୍ୟନ୍ତ, ନାଦ ରୂପକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଵିକାରଂ କଣ୍ଠଦେଶେ ତୁ ତୁକାରଂ ସର୍ଵସଂଧିଷୁ
କଣ୍ଠ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିକାର ରଖିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସଂଧିରେ 'ତୁ' ଅକ୍ଷର ରଖିବା ଉଚିତ।
ଣକାରଂ ଦକ୍ଷିଣେ କୁକ୍ଷୌ ଯକାରଂ ଵାମସଂଜ୍ଞକେ 1.17.
'ଣ' ଅକ୍ଷରକୁ ଡାହାଣ ପେଟରେ ଏବଂ 'ୟ' ଅକ୍ଷରକୁ ବାମ ପେଟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଦେକାରଂ ଜଂଘଯୋର୍ନ୍ଯସ୍ଯ ଵକାରଂ ପାଦପଦ୍ମଯୋଃ
'ଡେ' ଅକ୍ଷରକୁ ଦୁଇ ଗୋଡ଼ର ଗୋଡ଼ଫୁଲରେ ଏବଂ 'ବ' ଅକ୍ଷରକୁ ପାଦ ପଦ୍ମରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ମକାରଂ ଜାନୁଦେଶେ ତୁ ହିକାରଂ ଗୁହ୍ଯମାଶ୍ରିତମ୍
'ମ' ଅକ୍ଷରକୁ ଗୁଡ଼ିକୁ ଏବଂ 'ହି' ଅକ୍ଷରକୁ ଗୁପ୍ତଅଞ୍ଚଳରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନକାରଂ ନାସିକାଗ୍ରେ ତୁ ପ୍ରକାରଂ ନେତ୍ରମାଶ୍ରିତମ୍
'ନ' ଅକ୍ଷରକୁ ନାକର ଟିପରେ ଏବଂ 'ପ୍ର' ଅକ୍ଷରକୁ ଦୁଇ ଆଖିରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଯାକାରଂ ଵିନ୍ଯସେନ୍ମୂର୍ଧ୍ନି ତକାରଂ କେଶମାଶ୍ରିତମ୍ ସର୍ଵୋପଚାରସଂପନ୍ନଂ କୃତ୍ଵା ସମ୍ଯଙ୍ ନିରୀକ୍ଷଯେତ୍
'ୟା' ଅକ୍ଷରକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଏବଂ 'ତ' ଅକ୍ଷରକୁ କେଶରେ ରଖି, ସମସ୍ତ ଉପଚାର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
କୁଂକୁମାଗୁରୁକର୍ପୂର ଚନ୍ଦନେନ ଵିମିଶ୍ରିତମ୍ ପ୍ରୋକ୍ଷଯେତ୍ସର୍ଵଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ପଶ୍ଚାଦର୍ଚନମାଚରେତ୍
କୁଙ୍କୁମ, ଅଗରୁ, କର୍ପୂର ଓ ଚନ୍ଦନ ମିଶାଇ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଛିଟିଇ, ପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଚକ୍ରଗ୍ରନ୍ଥିଷୁ ସର୍ଵାସୁ ପ୍ରଣଵଂ ଵିନିଵେଶଯେତ୍
ସମସ୍ତ ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକର ଗଠିଏଠି, ପବିତ୍ର 'ଓଁ' ଶବ୍ଦକୁ ବିସ୍ତାର କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵିନ୍ଯସେତ୍ପଦ୍ମମଧ୍ଯେ ତୁ ପୀଠନିଷ୍ପତ୍ତିହେତଵେ
ପୀଠ ତିଆରି ପାଇଁ, ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏହାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ହ୍ରସ୍ଵୋଂକାରେ ମତା ସା ତୁ ଦୀର୍ଘୋଂକାରେ ତୁ ଦେଵରାଟ୍
ଛୋଟ 'ଓଁ' ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶାଏ, ଏବଂ ଲମ୍ବା 'ଓଁ' ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡିଆକୁ।
ଯତ୍ନସ୍ଥୋ ନ ନିଵର୍ତେତ ଯୋଗୀ ପ୍ରାଣପରାଯଣଃ
ଯିଏ ପ୍ରାଣରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରେ, ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଫେରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଆଵାହ୍ଯ ତେଜୋରୂପଂ ତୁ ନ୍ଯସେନ୍ମନ୍ତ୍ରଵରାଂସ୍ତତଃ 1.17.
ତେଜର ଆକୃତିକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍।
ସ୍ରଷ୍ଟାରଂ ସର୍ଵଜଗତାଂ ଵିଷ୍ଣୁରୁଦ୍ରଵିଧାନଗମ୍ ଗାଯତ୍ରୀମୁଚ୍ଚରନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ସର୍ଵକର୍ମାଣି କାରଯେତ୍
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ର ଭାବେ ଜଣାଯାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୁଷ୍ପଂ ଧୂପଂ ତଥା ଦୀପଂ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ସୁମନୋହରମ୍
ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ମନୋହର ଭୋଗ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ସ୍ଵସ୍ତିକୋଲ୍ଲୋପିକାଦୁଗ୍ଧତିଲାଵେଷ୍ଟତିଲାଢିକାଃ
ସ୍ୱସ୍ତିକ, ଓଲ୍ଲୋପିକା, ଦୁଧ, ତିଳର ପିଠା ଓ ତିଳର ମିଠା ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଅନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ଦଦ୍ଯାତ୍ପୂପାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଏହାସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପିଠା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରକାରର ଭୋଗ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ଦେଵସ୍ଯ ତତୋ ଦେହଂ ଵିଭାଵଯେତ୍
ଦେବତାଙ୍କର ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତାଙ୍କ ଦେହକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପ୍ରାଣାଯାମତ୍ରଯଂ କୃତ୍ଵା ଦେହସଂଶୋଧନାଯ ଵୈ
ଶରୀର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ତିନି ପ୍ରକାର ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଧ୍ଯାତ୍ଵାନନ୍ତଂ ତତୋ ରୁଦ୍ରଂ ପଦ୍ମକିଂଜଲ୍କମଧ୍ଯଗମ୍
ପରେ ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ଏବଂ ପଦ୍ମର ମଝିରେ ଅଛିଥିବା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏଵଂ ତ୍ରିଦେଵତାରୂଢଂ ପଦ୍ମମଧ୍ଯେଂବୁଜୋଦ୍ଭଵମ୍
ଏଭଳି ତିନି ଦେବତା ସହିତ, ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ, ପଦ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଥିବାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଋଗ୍ଵେଦଂ ତୁ ଯଜୁର୍ଵେଦଂ ସାମଵେଦଂ ଚ ପୂଜଯେତ୍ 1.17.
ଋଗ୍ବେଦ, ଯଜୁର୍ବେଦ ଓ ସାମବେଦକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।