୬୧ ଇତ୍ଯେଷା ପରମା ପୁଣ୍ଯା ଶିଵା ପାପହରା ତଥା । ପଠିତୋପାସିତା ରାଜଞ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯା ଚ ଶ୍ରୁତା ୧ ତଥା । । ୬୨ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଚାପି ଯୋପ୍ଯସ୍ଯାଃ ଶୃଣୁଯାନ୍ମାନଵୋ ନୃପ । ଋଦ୍ଧିଂ ଵୃଦ୍ଧିଂ ତଥା କୀର୍ତିଂ ଶିଵଂ ଚାପ୍ଯ ଦିଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । । ୬୩ ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ଶତାର୍ଦ୍ଧସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମେ ପର୍ଵଣି ପ୍ରତିପତ୍କଲ୍ପଵର୍ଣନଂ ନାମ ଷୋଡଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହି କଥା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟମୟ, ଶୁଭ ଏବଂ ପାପ ନାଶକ। ରାଜା, ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ପଢ଼ାଯାଏ, ଉପାସନା କରାଯାଏ କିମ୍ବା ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଶୁଣାଯାଏ, ସେଠାରେ ମହତ୍ତ୍ୱ ଅଛି। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହାର ମହିମା ଶୁଣେ, ସେ ଧନ, ବୃଦ୍ଧି, କୀର୍ତି, ଶୁଭ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମପୂଜାଵିଧାନଂ ଚ ପୂଜନେ ଯଚ୍ଚ ଵୈ ଫଲମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୂଜା କେମିତି କରିବା ଓ ପୂଜା କଲେ କଣ ଫଳ ମିଳେ, ଏହି ବିଧି ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି।
ପୂର୍ଵମେକାର୍ଣଵେ ଘୋରେ ନଷ୍ଟେ ସ୍ଥାଵରଜଂଗମେ
ପୂର୍ବରୁ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ସମୁଦ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ଜିନିଷ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ସ୍ଵଯଂଭୂରଭଵଦ୍ଦେଵଃ ସୁରଜ୍ଯେଷ୍ଠଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖଃ
ସେଠାରେ, ସ୍ୱୟଂ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଚାରିମୁହଁ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରହ୍ମା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
କାଯେନ ମନସା ଵାଚା ଜଂଗମସ୍ଥାଵରାଣି ଚ
ସେ ତାଙ୍କର ଦେହ, ମନ ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତସ୍ମାଦେଷ ସଦା ପୂଜ୍ଯୋ ଯତୋ ଲୋକଗୁରୁଃ ପରଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ସେ ସଦା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ।
ରୁଦ୍ରୋଽସ୍ଯ ମନସୋ ଜାତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଜାତୋଽସ୍ଯ ଵକ୍ଷସଃ
ତାଙ୍କର ମନରୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବକ୍ଷସ୍ଥଳରୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଦେଵାପ୍ସରସଗଂଧର୍ଵାଃ ସଯକ୍ଷୋରଗରାକ୍ଷସାଃ
ଦେବତା, ଅପ୍ସରା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଏହାସହିତ ଯକ୍ଷ, ନାଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ।
ସର୍ଵୋ ବ୍ରହ୍ମମଯୋ ଲୋକଃ ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣି ସଂସ୍ଥିତମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ଗଠିତ, ସବୁ କିଛି ବ୍ରହ୍ମରେ ବିସ୍ରାମ କରେ।
ଯୋ ନ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ସୁରଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ସୁରେଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନଙ୍କୁ ପୂଜା ନକରନ୍ତି,
ଯସ୍ତୁ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିରିଂଚିଂ ଭୁଵନେଶ୍ଵରମ୍ 1.17.
କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ବିରିଞ୍ଚି, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ତସ୍ମାତ୍ସୌମ୍ଯମନା ଭୂତ୍ଵା ଯାଵଜ୍ଜୀଵଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞଯା
ସେଥିପାଇଁ ନମ୍ର ହୃଦୟ ରଖି, ସମସ୍ତ ଜୀବନ ଧରି ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵରଂ ଦେହପରିତ୍ଯାଗୋ ଵରଂ ନରକସମ୍ଭଵଃ
ଦେହକୁ ଛାଡ଼ିବା ଭଲ, ନରକରେ ଜନ୍ମ ନେବା ମଧ୍ୟ ଭଲ।
ସଦା ପୂଜଯତେ ଯସ୍ତୁ ଵୀର ଭକ୍ତ୍ଯା ପିତାମହମ୍
ଯିଏ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ପିତାମହଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ହେ ବୀର,
ନ ହି ଵେଧୋଽର୍ଚନାତ୍କିଂଚିତ୍ପୁଣ୍ଯମଭ୍ଯଧିକଂ ଭଵେତ୍
ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ, ପୂଜା କରିଲେ ଯେତେ ଉପକାର ମିଳେ, ଭାଗ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି କିଛି ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ନାହିଁ।
ଯୋ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ମୋହାତ୍ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆଦର ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କେହି ମୂଢ଼ତାରେ ଦ୍ୱେଷ କରେ—
ବ୍ରହ୍ମଣୋର୍ଚାଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ସର୍ଵଯତ୍ନୈର୍ଵିଧାନତଃ
ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟା ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରି—
ସର୍ଵଯଜ୍ଞତପୋଦାନତୀର୍ଥଵେଦେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ତପ, ଦାନ, ତୀର୍ଥ ଓ ବେଦ ରୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ—
କଞ୍ଜଜଂ ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ କୃତ୍ଵା ଶାଲାଂ ମନୋରମାମ୍
ଯିଏ ମନୋହର ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରି, ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରେ—
ମାତୃଜାନ୍ପିତୃଜାଂଶ୍ଚୈଵ ଯାଂ ଚୈଵୋଦ୍ଵହତେ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍
ମାଆ କିମ୍ବା ବାପାଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଉ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମହିଳା, ଯାହାକୁ ବିବାହ କରାଯାଏ—
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵିପୁଲାନ୍ଭୋଗାନ୍ପ୍ରଲଯେ ସମୁପସ୍ଥିତେ 1.17.
ଏହି ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଯେତେବେଳେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ ଆସେ—
ଅଥ ଵା ରାଜ୍ଯମାକାଂକ୍ଷେଜ୍ଜାଯତେ ସଂଭଵାଂତରେ
କିମ୍ବା ଯଦି ସେ ରାଜ୍ୟ ଆଶା କରେ, ପୁନି ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂ ଯୋ ଜପେଦ୍ବ୍ରହ୍ମ କୃତ୍ଵାଷ୍ଟଦଲ ପଂକଜମ୍
ଯିଏ ଦିନର ତିନି ସମୟରେ, ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ତିଆରି କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନାମ ଜପ କରେ—
ଅନେନୈଵ ସ ଦେହେନ ବ୍ରହ୍ମା ସଂତିଷ୍ଠତେ କ୍ଷିତୌ
ସେ ଏହି ଦେହରେ ଥିବାବେଳେ ମଧ୍ୟ, ପୃଥିବୀରେ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବେ ରହେ।
ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଦିଵି ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ କୁଲାନାମେକଵିଂଶତିମ୍
ସେ ଏକୋଇଶଟି କୁଳକୁ ଉଠାଇ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ଥାପନ କରେ।
ଅପ୍ଯେକଵାରଂ ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜଯେତ୍ପଦ୍ମ ସଂଭଵମ୍
ଯିଏ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କେବଳ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରେ—
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯାତ୍କ୍ଷିତିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଭଵେତ୍କ୍ଷିତିପତିର୍ମହାନ୍
ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଏକ ମହାନ ରାଜା ହୁଏ।
ନ ତତ୍ତପୋଭିରତ୍ଯୁଗ୍ରୈର୍ନ ଚ ସର୍ଵୈର୍ମହାମଖୈଃ
ଅତି କଠିନ ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କରିଲେ ମଧ୍ୟ—
ମୃଦ୍ଦାର୍ଵେଷ୍ଟକଶୈଲୈର୍ଵା ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଗୃହମ୍
ମାଟି, କାଠ, ଇଟ୍ କିମ୍ବା ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ଘର ତିଆରି କରେ—
ମୃନ୍ମଯାତ୍କୋଟିଗୁଣିତଂ ଫଲଂ ଦାର୍ଵିଷ୍ଟକାମଯେ
ମାଟିର ଘରର ଫଳ ଯେତେ, କାଠ କିମ୍ବା ଇଟ୍ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହେଲେ ଏହି ଫଳ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ ମିଳେ।