ଗଂତଵ୍ଯଂ ଭୋଜରାଜେନ ମହାକାଲେଶ୍ଵରସ୍ଥଲେ
ଭୋଜରାଜଙ୍କୁ ମହାକାଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛୈସ୍ସୁଦୂଷିତା ଭୂମିର୍ଵାହୀକା ନାମ ଵିଶ୍ରୁତା 3.3.3.
ବାହିକା ନାମରେ ପରିଚିତ ଏହି ଭୂମି ବିଦେଶୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକୃତରେ ଦୁଷିତ ହୋଇଯାଇଛି।
ବଭୂଵାତ୍ର ମହାମାଯୀ ଯୋଽସୌ ଦଗ୍ଧୋ ମଯା ପୁରା
ଏଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ମାୟାବୀ ଆସିଥିଲେ, ଯିଏକି ପୂର୍ବେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦହିଯାଇଥିଲେ।
ଅଯୋନିଃ ସ ଵରୋ ମତ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ଦୈତ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନଃ
ସେ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନ ହୋଇ, ମୋ ଠାରୁ ଏକ ବର ପାଇଥିଲେ, ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଥିବା।
ନାଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ଭୂପ ପୈଶାଚେ ଦେଶଧୂର୍ତକେ
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ପିଶାଚମାନଙ୍କ ଦେଶର ଠକିବା ଭୂମିକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନୃପଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଵଦେଶାନ୍ପୁନରାଗମତ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ପୁଣି ନିଜ ଦେଶକୁ ଫେରିଆସିଲେ।
ଉଵାଚ ଭୂପତିଂ ପ୍ରେମ୍ଣା ମାଯାମଦଵିଶାରଦଃ
ମାୟା ଓ ମଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ଯିଏ, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ କହିଲେ।
ମମୋଚ୍ଛିଷ୍ଠଂ ସଭୁଂଜୀଯାଦ୍ଯଥା ତତ୍ପଶ୍ଯ ଭୋ ନୃପ
ମୋ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଯେପରି ଅଛି, ସେପରି ଖାଉ, ଏହା ଦେଖ, ହେ ରାଜା।
ମ୍ଲେଚ୍ଛଧର୍ମେ ମତିଶ୍ଚାସୀତ୍ତସ୍ଯ ଭୂପସ୍ଯ ଦାରୁଣେ
ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ବିଦେଶୀ ଧର୍ମରେ ରାଜାଙ୍କ ମନ ଲାଗିଗଲା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା କାଲିଦାସସ୍ତୁ ରୁଷା ପ୍ରାହ ମହାମଦମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, କାଳିଦାସ କ୍ରୋଧରେ, ବଡ଼ ମଦାସକ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ।
ହନିଷ୍ଯାମି ଦୁରାଚାରଂ ଵାହୀକଂ ପୁରୁଷାଧମମ୍
ମୁଁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ବାହିକା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଖରାପକୁ ମାରିଦେବି।
ଜପ୍ତ୍ଵା ଦଶସହସ୍ରଂ ଚ ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ଜୁହାଵ ସଃ 3.3.3.
ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କରି, ସେ ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହବିଷ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ସ୍ଵଗୁରୋର୍ଭସ୍ମ ମଦହୀନତ୍ଵମାଗତମ୍
ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କ ଭସ୍ମ ନେଇ, ସେ ମଦରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।
ସ୍ଥାପିତଂ ତୈଶ୍ଚ ଭୂମଧ୍ଯେ ତତ୍ରୋଷୁର୍ମଦତତ୍ପରାଃ
ସେମାନେ ଏହାକୁ ଭୂମିର ମଧ୍ୟରେ ରଖିଲେ, ଏଉଁଠି ମଦରେ ଲଗା ଲୋକମାନେ ରହିଲେ।
ରାତ୍ରୌ ସ ଦେଵରୂପଶ୍ଚ ବହୁମାଯାଵିଶାରଦଃ
ରାତିରେ, ସେ ଦେବତାର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ବହୁ ମାୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ଆର୍ଯ୍ଯଧର୍ମୋ ହି ତେ ରାଜନ୍ସର୍ଵଧର୍ମୋତ୍ତମଃ ସ୍ମୃତଃ
ହେ ରାଜା, ଆର୍ୟ ଧର୍ମକୁ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଲିଂଗଚ୍ଛେଦୀ ଶିଖାହୀନଃ ଶ୍ମଶ୍ରୁଧାରୀ ସ ଦୂଷକଃ
ଯେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗ କାଟାଯାଇଛି, ଶିଖା ନାହିଁ, ଦାଡି ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୂଷକ ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ଵିନା କୌଲଂ ଚ ପଶଵସ୍ତେଷାଂ ଭକ୍ଷ୍ଯା ମତା ମମ
କୌଳ ପଦ୍ଧତି ନଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ପଶୁମାନେ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଖାଦ୍ୟ ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ତସ୍ମାନ୍ମୁସଲଵନ୍ତୋ ହି ଜାତଯୋ ଧର୍ମଦୂଷକାଃ
ଏହିପରି ମୁସଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ଜନ୍ମମାନେ ଧର୍ମକୁ ଦୂଷିତ କରନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଯଯୌ ଦେଵଃ ସ ରାଜା ଗେହମାଯଯୌ
ଏପରି କହି ଦେବତା ଚାଲିଗଲେ, ରାଜା ତାଙ୍କର ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଶୂଦ୍ରେଷୁ ପ୍ରାକୃତୀ ଭାଷା ସ୍ଥାପିତା ତେନ ଧୀମତା
ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନିଜେ ପ୍ରାକୃତିକ ଭାଷା ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ସ୍ଥାପିତା ତେନ ମର୍ଯ୍ଯାଦା ସର୍ଵଦେଵୋପମାନିନୀ 3.3.3.
ସେ ଜଣେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଏକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଆର୍ଯ୍ଯ ଵର୍ଣାଃ ସ୍ଥିତାସ୍ତତ୍ର ଵିଂଧ୍ଯାନ୍ତେ ଵର୍ଣସଂକରାଃ
ସେଠାରେ ଆର୍ୟ ଜାତିମାନେ ରହିଗଲେ, ଭିନ୍ଧ୍ୟ ପରିସମାପ୍ତିରେ ଜାତିମିଶ୍ରଣ ହେଲା।
ବର୍ବରେ ତୁଷଦେଶେ ଚ ଦ୍ଵୀପେ ନାନାଵିଧେ ତଥା
ବାର୍ବର ଦେଶରେ, ତୁଷ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ବୀପରେ ଏହିପରି ଘଟିଲା।
ଜାତାଶ୍ଚାଲ୍ପାଯୁଷୋ ମନ୍ଦାସ୍ତ୍ରିଶତାବ୍ଦାନ୍ତରେ ମୃତାଃ
ସେଠାରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ଓ ମନ୍ଦ ମତି ଥିଲେ, ତିନି ଶତ ବର୍ଷ ପରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା।
ବହୁଭୂପଵତୀ ଭୂମିସ୍ତେଷାଂ ରାଜ୍ଯେ ବଭୂଵ ହ
ସେମାନଙ୍କ ଶାସନରେ ଭୂମିରେ ଅନେକ ରାଜା ହେଲେ।
ତଦନ୍ଵଯେ ତ୍ରିଭୂପାଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଶତାବ୍ଦାନ୍ତରେ ମୃତାଃ
ସେମାନଙ୍କ ବଂଶରେ ତିନି ରାଜା ଦୁଇ ଶତ ବର୍ଷ ପରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ।
କଲ୍ପକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ରାଜ୍ଯଂ ସ୍ଵଂ କୃତଵାନ୍ଧର୍ମତୋ ନୃପଃ
କଳ୍ପ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରାଜା ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଧର୍ମପରାୟଣ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଇଂଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥେନଂଗପାଲସ୍ତୋମରାନ୍ଵଯସଂଭଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରୁ ଅଙ୍ଗର ରକ୍ଷକ ଟୋମର ବଂଶରେ ଜନ୍ମିଲେ।
ଅଗ୍ନିଵଂଶସ୍ଯ ଵିସ୍ତାରୋ ବଭୂଵ ବଲଵତ୍ତରଃ
ଅଗ୍ନି ବଂଶର ବିସ୍ତାର ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲା।