ରାଜଧର୍ମାନ୍ମୋକ୍ଷଧର୍ମାନ୍ଦାନଧର୍ମାନ୍ଵିଭାଗଶଃ
ସେ ରାଜଧର୍ମ, ମୋକ୍ଷଧର୍ମ ଓ ଦାନଧର୍ମ ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ ଅଲଗା ଭାବେ ଶିଖାଇଲେ।
ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶଦବ୍ଦରାଜ୍ଯଂ ହି କୃତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗପୁରଂ ଯଯୁଃ
ଛତ୍ତିଶ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଗଲେ।
ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଯୋଗନିଦ୍ରାଵଶୋ ହ୍ଯହମ୍
ମୁନିମାନେ, ତମେ ସମସ୍ତେ ଯାଅ; ଏବେ ମୁଁ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ବିଲୀନ ହେଇଯାଇଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ମୁନଯୋ ନୈମିଷାରଣ୍ଯଵାସିନଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ସେଇ ମୁନିମାନେ—
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଶତେ କାଲେଽତୀତେ ତେ ଶୌନକାଦଯଃ
ବାରଶୋ ବର୍ଷ କାଳ ଅତିକ୍ରମିଲାପରେ, ସେଇ ଶୌନକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୁନିମାନେ—
ଉତ୍ଥାଯ ଦେଵଖାତେ ଚ ସ୍ନାନଧ୍ଯାନାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ
ଉଠି, ଦେବଖାତରେ ସ୍ନାନ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଵିନୀତାନ୍ଭଗଵନ୍ଭୂମୌ ତଦା ତାନ୍ନୃପତୀନ୍ଵଦ
ଭଗବାନ, ସେ ସମୟରେ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ନମ୍ର ରାଜାମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ।
ସୂତ ଉଵାଚ ସ୍ଵର୍ଗତେ ଵିକ୍ରମାଦିତ୍ଯେ ରାଜାନୋ ବହୁଧାଽଭଵନ୍
ସୂତ ଉଚ୍ଚାରିଲେ: ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପରେ, ବହୁ ରାଜା ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
ପଶ୍ଚିମେ ସିଂଧୁନଦ୍ଯଂତେ ସେତୁବନ୍ଧେ ହି ଦକ୍ଷିଣେ 3.3.2.୧
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ସିନ୍ଧୁନଦୀ କୂଳରେ ଏବଂ ସେତୁବନ୍ଧର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ—
ଅଷ୍ଟାଦଶୈଵ ରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ବଭୂଵିରେ
ସେଠାରେ ଠିକ୍ ଅଠାରଟି ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଅନ୍ତର୍ଵେଦୀ ଵ୍ରଜଥ୍ଯୈଵାଜମେରଂ ମରୁଧନ୍ଵ ଚ
ଅନ୍ତରବେଦୀ, ବ୍ରଜ, ଅଜମେର, ମରୁଧନ୍ବା—
ଆଵଂତ୍ଯଂ ଚୋଡୁପଂ ଵଂଗଂ ଗୌଡଂ ମାଗଧମେଵ ଚ
ଅବନ୍ତୀ, ଓଡ଼, ବଙ୍ଗ, ଗୌଡ଼ ଓ ମାଗଧ ମଧ୍ୟ—
ନାନାଭାଷାଃ ସ୍ଥିତାସ୍ତତ୍ର ବହୁଧର୍ମପ୍ରଵର୍ତକାଃ
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଭାଷାର ଲୋକ ରହୁଥିଲେ ଏବଂ ବହୁ ଧର୍ମର ଉପଦେଶକ ଥିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମଵିନାଶଂ ଚ ବହୁଵୃଂଦୈଃ ସମନ୍ଵିତାଃ
ଧର୍ମର ଅବନତି ଶୁଣି, ବହୁ ଦଳ ସହିତ—
ହିମପର୍ଵତମାର୍ଗେଣ ସିଂଧୁମାର୍ଗେଣ ଚାଗମନ୍
ସେମାନେ ହିମାଳୟ ପଥ ଓ ସିନ୍ଧୁ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଆସିଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ଯୋଷିତସ୍ତେଷାଂ ପରଂ ହର୍ଷମୁପାଯଯୁଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣାନୀମାନେଙ୍କୁ ନେଇ, ବିଶେଷ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଵିକ୍ରମାଦିତ୍ଯପୌତ୍ରଶ୍ଚ ପିତୃରାଜ୍ଯଂ ଗୃହୀତଵାନ୍
ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟଙ୍କ ନାତି ତାଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ବାହ୍ଲୀକାନ୍କାମରୂପାଂଶ୍ଚ ରୋମଜାନ୍ଖୁରଜା ଚ୍ଛଠାନ୍
ବାହ୍ଲିକ, କାମରୂପ, ରୋମ, ଖୁରଜା ଓ ଛଠା—
ସ୍ଥାପିତା ତେନ ମର୍ଯ୍ଯାଦା ମ୍ଲେଚ୍ଛାର୍ଯାଣାଂ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ 3.3.2.
ସେ ରାଜା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଲଗା ଅଲଗା ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛସ୍ଥାନଂ ପରଂ ସିନ୍ଧୋଃ କୃତଂ ତେନ ମହାତ୍ମନା
ସେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା ସିନ୍ଧୁ ପାରେ ବିଦେଶୀମାନେ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଅଞ୍ଚଳ ତିଆରି କଲେ।
ହୂଣଦେଶସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଵୈ ଗିରିସ୍ଥଂ ପୁରୁଷଂ ଶୁଭମ୍
ହୁଣ ଦେଶର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ମନିଷ୍ଯ ବସୁଥିଲେ।
କୋ ଭଵାନିତି ତଂ ପ୍ରାହ ସ ହୋଵାଚ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ତାଙ୍କୁ ପଚାରାଗଲା, 'ଆପଣ କିଏ?' ସେ ଖୁସିରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛଧର୍ମସ୍ଯ ଵକ୍ତାରଂ ସତ୍ଯଵ୍ରତପରାଯଣମ୍
ସେ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଧର୍ମର ପ୍ରଚାରକ ଓ ସତ୍ୟବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୋଵାଚ ମହାରାଜ ପ୍ରାପ୍ତେ ସତ୍ଯସ୍ଯ ସଂକ୍ଷଯେ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହେ ମହାରାଜ, ସତ୍ୟଯୁଗ ଶେଷ ହେବାବେଳେ ସେ କହିଲେ।
ଈଶାମସୀ ଚ ଦସ୍ଯୂନାଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତା ଭଯଂକରୀ
ଦସ୍ୟୁ ଓ ଅପରାଧୀମାନେ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛେଷୁ ସ୍ଥାପିତୋ ଧର୍ମୋ ମଯା ତଚ୍ଛୃଣୁ ଭୂପତେ
ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ କରିଛି; ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ, ରାଜା।
ନୈଗମଂ ଜପମାସ୍ଥାଯ ଜପେତ ନିର୍ମଲଂ ପରମ୍
ବେଦମୟ ଜପ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଯାନେନ ପୂଜଯେଦୀଶଂ ସୂର୍ଯମଂଡଲସଂସ୍ଥିତମ୍ । ଅଚଲୋଽଯଂ ପ୍ରଭୁଃ ସାକ୍ଷାତ୍ତଥା ସୂର୍ଯୋଚଲଃ ସଦା
ଧ୍ୟାନରେ ରହି, ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ବସିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ; ଏହି ଅଚଳ ପ୍ରଭୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ରହିଛନ୍ତି, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ଅଚଳ।
ତତ୍ତ୍ଵାନାଂ ଚଲଭୂତାନାଂ କର୍ଷଣଃ ସ ସମଂତତଃ 3.3.2.
ସେ ସମସ୍ତ ଚଳିତ ତତ୍ତ୍ୱମାନେକୁ ସମଭାବରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆକର୍ଷଣ କରନ୍ତି।
ଈଶମୂର୍ତିର୍ହୃଦି ପ୍ରାପ୍ତା ନିତ୍ଯଶୁଦ୍ଧା ଶିଵଂକରୀ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆକୃତି, ଯିଏ ସଦା ପବିତ୍ର ଓ ମଙ୍ଗଳଦାୟିନୀ, ହୃଦୟରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।