ସ ତୁ ସତ୍ଯନିଧିଃ ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତପ ଆସ୍ଥିତଃ ରାଜଗେହେ କରସ୍ତସ୍ମାତ୍ସଧନସ୍ଯ ଲଯଂ ଗତଃ
ସେ, ଯିଏ ପୂର୍ବେ ସତ୍ୟର ଭଣ୍ଡାର ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିଲେ, ରାଜାଙ୍କ ଘରେ ଚାକର ହେଲେ ଏବଂ ତାହାର ଧନ ହରାଇଗଲା।
ଚର୍ମକାରଗୃହେ ଜାତୋ ଦ୍ଵିତୀଯଃ ପିଂଗଲାପତିଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ପିଙ୍ଗଳାଙ୍କ ପତି ଚରମକାର ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପୁରୀଂ କାଶୀଂ ସମାଗମ୍ଯ କବୀରଂ ରାମତତ୍ପରମ୍
କାଶୀ ନଗରକୁ ଆସି, କବୀର ରାମଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଧରିଥିଲେ।
ତଯୋର୍ଵିଵାଦୋ ସଭଵଦହୋରାତ୍ରଂ ମତାନ୍ତରେ ରାମାନନ୍ଦମୁପାଗମ୍ଯ ତସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯତ୍ଵମାଗତଃ
ସେମାନଙ୍କର ବିବାଦ ସଭାରେ ଦିନ ରାତି ଚାଲିଲା; ରାମାନନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ହେଲେ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ସୁରାଂଶାଶ୍ଚ ଯଥାଭଵନ୍
ଏଭଳି, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କିପରି ଦେବ ଅଂଶମାନେ ହେଲେ।
ଶତଦ୍ଵାଦଶମର୍ଯାଦୋ ଦ୍ଵାପରସ୍ଯ ସମୋ ଭୁଵି
ଏକ ଶତ ଦ୍ୱାଦଶ ନିୟମ, ପୃଥିବୀରେ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ସମାନ।
ଅସ୍ମିନ୍କାଲେ ମହାଭାଗ ଲୀଲା ଭଗଵତା କୃତା
ଏହି ସମୟରେ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ପ୍ରଭୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା କରିଥିଲେ।
ଦେଵୀଂ ସରସ୍ଵତୀଂ ଵ୍ଯାସଂ ତତୋ ଜଯମୁଦୀରଯେତ୍
ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ପରେ ବିଜୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ଭଵିଷ୍ଯାଖ୍ଯେ ମହାକଲ୍ପେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଵୈଵସ୍ଵତେନ୍ତରେ
ଭବିଷ୍ୟ ନାମକ ବଡ଼ ଯୁଗ ଭାଇବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଆସିଲାବେଳେ,
ପାଂଡଵୈର୍ନିର୍ଜିତାଃ ସର୍ଵେ କୌରଵାଃ ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅହଂକାରୀ କୌରବମାନେ ସମସ୍ତେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ।
ଦିନାନ୍ତେ ଭଗ ଵାନ୍କୃଷ୍ଣୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା କାଲସ୍ଯ ଦୁର୍ଗତିମ୍
ଦିନର ଶେଷରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କୃଷ୍ଣ ଏହି କଳିଯୁଗର ଅଶୁଭ ଦଶାକୁ ଜାଣିଲେ।
କାଲକର୍ତ୍ରେ ଜଗଦ୍ଭର୍ତ୍ରେ ପାପହର୍ତ୍ରେ ନମୋନମଃ
ସମୟର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଧାରକ, ପାପ ନାଶକ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ପାଂଡଵାନ୍ରକ୍ଷ ଭଗଵନ୍ମଦ୍ଭକ୍ତାନ୍ଭୂତଭୀରୁକାନ୍ ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ଶିବିରାଣାଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ତଵାଞ୍ଛୂଲହସ୍ତଧୃକ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଭକ୍ତ ଓ ଭୂତମାନେ ଭୟ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଓ ଶିବିରମାନେ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କର; ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି ଆସିଥିଲେ।
ତଦା ନୃପାଜ୍ଞଯା କୃଷ୍ଣଃ ସ ଗତୋ ଗଜସାହ୍ଵଯମ୍
ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ କୃଷ୍ଣ ଗଜସାହ୍ବୟକୁ ଗଲେ।
ନିଶୀଥେ ଦ୍ରୌଣିଭୋଜୌ ଚ କୃପସ୍ତତ୍ର ସମାଯଯୁଃ 3.3.1.
ରାତି ମଧ୍ୟରେ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପୁଅ, ଭୋଜ ଓ କୃପା ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥାମା ତୁ ବଲଵାଞ୍ଛିଵଦତ୍ତମସିଂ ତଦା
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱଥାମା ସେବେ କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟ ଓ କୃତବର୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।
ହତ୍ଵା ଯଥେଷ୍ଟମଗମଦ୍ଦ୍ରୌଣିସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ସମନ୍ଵିତଃ
ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପୁଅ ଯେପରିଚାହାଁଲେ, ହତ୍ୟା କରି, ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ।
ପାର୍ଷତସ୍ଯୈଵ ସୂତଶ୍ଚ ହତଶେଷୋ ଭଯାତୁରଃ
ପାର୍ଷତଙ୍କ ରଥୀ, ଭୟରେ କମ୍ପିତ ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ବଞ୍ଚିଥିବା, ରହିଗଲେ।
ଆଗସ୍କୃତଂ ଶିଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭୀମାଦ୍ଯାଃ କ୍ରୋଧମୂର୍ଚ୍ଛିତାଃ
ଏକ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଛି ବୋଲି ଜାଣି, ଭୀମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କ୍ରୋଧରେ ମୁର୍ଛିତ ହେଲେ।
ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ରାଣି ତେଷାଂ ତୁ ଶିଵଦେହେ ସମାଵିଶନ୍
ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଶିବଙ୍କ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
ତାଞ୍ଛଶାପ ତଦା ରୁଦ୍ରୋ ଯୂଯଂ କୃଷ୍ଣପ୍ରପୂଜକାଃ
ତାପରେ ରୁଦ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ: 'ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପାସକ।'
ପୁନର୍ଜନ୍ମ କଲୌ ପ୍ରାପ୍ଯ ଭୋକ୍ଷ୍ଯତେ ଚାପରାଧକମ୍
'କଳିଯୁଗରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇ, ତୁମେ ତୁମ ଅପରାଧର ଫଳ ଭୋଗିବ।'
ହରିଂ ଶରଣମାଜଗ୍ମୁରପରାଧନିଵୃତ୍ତଯେ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଅପରାଧ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ହରିଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ମନସା ରୁଦ୍ରଂ ତଦା ପ୍ରାଦୁରଭୂଚ୍ଛିଵଃ
ସେମାନେ ମନରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଏବଂ ତାପରେ ଶିବ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ଯାନ୍ଯେଵ ତ୍ଵଦଂଗେ କ୍ଷପିତାନି ଵୈ 3.3.1.
ତୁମ ଦେହରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା—
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶିଵଃ ପ୍ରାହ କୃଷ୍ଣଦେଵ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ଏହା ଶୁଣି ଶିବ ଉଚ୍ଚାରିଲେ, “ହେ କୃଷ୍ଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ତଦ୍ଵଶେନ ମଯା ସ୍ଵାମିନ୍ଦତ୍ତଃ ଶାପୋ ଭଯଂକରଃ
ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଦେଇଥିଲି।
ଵତ୍ସରାଜସ୍ଯ ପୁତ୍ରତ୍ଵଂ ଗମିଷ୍ଯତି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବତ୍ସରାଜଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଭୀମୋ ଦୁର୍ଵଚନାଦ୍ଦୁଷ୍ଟୋ ମ୍ଲେଚ୍ଛଯୋନୌ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଭୀମ, ଖରା କଥାରେ ଦୁଷିତ ହୋଇ, ମ୍ଲେଚ୍ଛ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଅର୍ଜୁନାଂଶଶ୍ଚ ମଦ୍ଭକ୍ତୋ ଜନିଷ୍ଯତି ମହାମତିଃ
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଅଂଶ, ଯିଏ ମୋର ଭକ୍ତ, ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ।