ତ୍ଵଯା ଜିତାହଂ ଭଗଵନ୍ବଲେର୍ଵିପ୍ରିଯକାରିଣଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ବାଲିଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ବିରୁଦ୍ଧରେ କାମ କରି, ମୋତେ ଜିତିଛନ୍ତି ।
ଵୀରଭୁକ୍ତା ସଦା ନାରୀ ସ୍ତ୍ରୀରତ୍ନଂ ମୁନିଭିଃ ସ୍ମୃତମ୍ ଏକା ସା ପ୍ରକୃତିର୍ମାତା ଗୁଣସାମ୍ଯାତ୍ସନାତନୀ
ଯେ ନାରୀ ବୀରତାର ସ୍ୱାଦ ନେଇଥାଏ, ସେଉଁଠି ସେ ମୁନିମାନେ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନ ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତି । ଏହି ଏକମାତ୍ରା ସ୍ତ୍ରୀ ହେଉଛନ୍ତି ଚିରକାଳର ମାଆ, ପ୍ରାକୃତିକ ଶକ୍ତି, କାରଣ ସେ ଗୁଣରେ ସମାନ ।
ସତ୍ତ୍ଵଭୂତା ଚ ଭଗି ନୀ ରଜୋଭୂତା ଚ ଗେହିନୀ
ହେ ଭାଗ୍ୟବାନ, ସେ ନାରୀ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରୁ ଗଠିତ, ଏବଂ ରଜୋ ଗୁଣରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଗୃହସ୍ଥ ।
ବହଵଃ ପୁରୁଷା ଯେ ଵୈ ନିର୍ଗୁଣାଶ୍ଚୈକରୂପିଣଃ
ଅନେକ ପୁରୁଷ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଗୁଣହୀନ ଏବଂ ଏକ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି ।
ଅଲୋକେ ପାପଜାସ୍ସର୍ଵେ ଦେଵବ୍ରହ୍ମସମୁଦ୍ଭଵାଃ କୋଽପି ପୁତ୍ରଃ ପିତା ଭ୍ରାତା ସ ଚ ତସ୍ଯାଃ ପତିର୍ଭଵେତ୍
ଦେବତା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ଧକାର ଓ ପାପରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଅ, ବାପା କିମ୍ବା ଭାଇ ହେବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ସେ ନାରୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ହେବାକୁ ପାରନ୍ତି ।
ସ୍ଵକୀଯାଂ ଚ ସୁତାଂ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଦେଵଃ ସ୍ଵମାତରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଝିଅ ଏବଂ ମାଆଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵେଦମଯଂ ଵାକ୍ଯଂ ଚାଦିତିସଂଭଵଃ
ଏହି ବେଦମୟ ବାକ୍ୟ ଅଦିତିଙ୍କ ସନ୍ତାନଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଲେ ।
ସୁତାଃ କନ୍ଯାସ୍ତଯୋର୍ଜାତା ମନୁର୍ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ତଥା
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଝିଅମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଏବଂ ବିବସ୍ବତଙ୍କ ପୁଅ ମନୁ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ ।
ତଦା ସଂଜ୍ଞା ସତୀ ସାକ୍ଷାତ୍ତେଜୋଭୂତଂ ପତିଂ ସ୍ଵକମ୍ 3.4.18.
ତାପରେ ସଞ୍ଜ୍ଞା ସ୍ୱୟଂ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ।
ସାଵର୍ଣିଶ୍ଚ ମନୁସ୍ତସ୍ଯାଂ ଶନିଶ୍ଚ ତପତୀ ତଥା
ସଞ୍ଜ୍ଞାଙ୍କୁ ସାବର୍ଣ୍ଣି ମନୁ, ଶନି ଏବଂ ତାପତୀ ଜନ୍ମିଲେ ।
ପୁତ୍ରଭେଦେନ ତାଂ ନାରୀଂ ମତ୍ଵା ମାଯାଂ ରୁଷାନ୍ଵିତଃ
ପୁଅମାନେ ଭିନ୍ନ ଥିବାରୁ, ସେ ନାରୀଙ୍କୁ ମାୟା ବୋଲି ଭାବି, ସେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ।
ତଦା ଶନିଶ୍ଚ ସାଵର୍ଣିର୍ଵିଵସ୍ଵତଂ ରୁଷାନ୍ଵିତମ୍
ତାପରେ ଶନି ଏବଂ ସାବର୍ଣ୍ଣି, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ବିବସ୍ବତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ ।
କିଯତୋ ଚୈଵ କାଲେନ ଭଗ୍ନଭୂତୌ ଵିଵସ୍ଵତା
କିଛି ସମୟ ପରେ, ବିବସ୍ବତଙ୍କ ମନ ଭାଙ୍ଗିଗଲା ।
ତ୍ରିଵର୍ଷାନ୍ତେ ଚ ସା ଦେଵୀ ମହାକାଲୀ ସମାଗତା
ତିନି ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ସେ ଦେବୀ ମହାକାଳୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ।
ପୁନସ୍ତୌ ଚ ସମାଗମ୍ଯ ଯୁଯୁଧାତେ ଵିଵସ୍ଵତା
ପୁଣିଥରେ ସେମାନେ ଏକଠା ହୋଇ, ବିବସ୍ବତଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ।
ତତ୍ର ସ୍ଥିତା ପ୍ରିଯା ସଂଜ୍ଞା ଵଡଵାରୂପଧରିଣୀ
ସେଠାରେ, ପ୍ରିୟା ସଞ୍ଜ୍ଞା ଘୋଡ଼ିର ରୂପ ଧାରଣ କରି ଦଢ଼ି ରହିଲେ ।
ଗତ୍ଵା ଦଦର୍ଶ ଭଗଵାନ୍ସଜ୍ଞାଂ ସଂବୋଧକାରିଣୀମ୍
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ପ୍ରଭୁ ସଞ୍ଜ୍ଞାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ପଂଚଵର୍ଷାନ୍ତରେ ସଂଜ୍ଞା ଗର୍ଭଂ ତସ୍ମାଦ୍ଦଧୌ ସ୍ଵଯମ୍
ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, ସଞ୍ଜ୍ଞା ନିଜେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ ।
ପିତୁର୍ଦୁଃଖଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ଜଗ୍ମତୂ ରଵିମଣ୍ଡଲମ୍ 3.4.18.
ପିତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦେଖି, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ବଦ୍ଧ୍ଵା ତୌ ସ୍ଵପିତୁଃ ପାର୍ଶ୍ଵମ ସଂପ୍ରାପ୍ତୌ ଵଡଵାସୁତୌ
ବଡ଼ବାଙ୍କର ପୁଅମାନେ, ସେମାନେକୁ ବାନ୍ଧି, ନିଜ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ସଂପୀଡ୍ଯ ତାଡଯାମାସ ଲୋହଦଂଡୈର୍ଭଯାନକୈଃ
ସେ ଭୟଙ୍କର ଲୋହା ଦଣ୍ଡରେ ଦବାଇ ଓ ପିଟିଲେ।
ଆଶ୍ଵିନେଯୌ ସମାଲୋକ୍ଯ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ତୌ ମୁଦା ଏକନାମ୍ନା ଯୁଵାଂ ପ୍ରୀତୌ ନାସତ୍ଯୌ ଚ ଭଵିଷ୍ଯଥଃ
ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଖୁସିରେ କହିଲେ: 'ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଏକ ନାମରେ ଏବଂ ପ୍ରେମରେ ଏକତ୍ରିତ, ଏବେ ତୁମେ ନାସତ୍ୟ ହେବ।'
ସୋମଶକ୍ତିରିଡାଦେଵୀ ଜ୍ଯେଷ୍ଠପତ୍ନୀ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସୋମଙ୍କର ଶକ୍ତି, ଇଡାଦେବୀ, ବଡ଼ ରାଣୀ ହେବେ।
ଇଡାପତିସ୍ସ ଵୈ ନାମ ଦ୍ଵିତୀଯଃ ପିଂଗଲାପତିଃ ତସ୍ଯ ଶାନ୍ତିକରୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହୀତଲେ
ଇଡାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ଏହି ନାମ ଦିଆଯିବ, ଦ୍ୱିତୀୟ ହେବେ ପିଙ୍ଗଳାଙ୍କ ପତି; ତାଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅ ପୃଥିବୀରେ ଶାନ୍ତି ଆଣିବେ।
ଦ୍ଵିତୀଯଶ୍ଚ ନୃଣାଂ ରାଶେଃ ସାଵର୍ଣିର୍ଭ୍ରମକାରକଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ, ସାବର୍ଣ୍ଣି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରମ ସୃଷ୍ଟି କରିବେ।
ଜନ୍ମରାଶିସ୍ଥିତା ଦେଵୀ ତପତୀ ତା ପକାରିଣୀ
ଜନ୍ମରାଶିରେ ବସିଥିବା ଦେବୀ ତପତୀ, ସେ ପକାଇବାର କାରଣ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ସୁରଵୈଦ୍ଯୌ ବଭୂଵତୁଃ ତେଷାଂ ତୁ ପରିହାରାର୍ଥୌ ଦସ୍ରୌ ଚାଶ୍ଵିନିସଂଭଵୌ
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ଦେବ ଚିକିତ୍ସକ ହେଲେ; ସେମାନଙ୍କ ଉପଶମ ପାଇଁ, ଆଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ଜନ୍ମଦାସ୍ର ଦୁଇଜଣ ଆସିଲେ।
ସୂତ ଉଵାଚ ସ୍ଵାଂଶାନ୍ମହୀତଲେ ଜାତୌ ଶୂଦ୍ରଯୋନ୍ଯାଂ ରଵେସ୍ତୁତୌ
ସୂତ କହିଲେ: ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ଅଂଶ ପୃଥିବୀରେ ଶୂଦ୍ର କୁଳରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ପାଇ, ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଚାଣ୍ଡାଲସ୍ଯ ଗୃହେ ଜାତଶ୍ଛାଗହଂତୁରିଡାପତିଃ 3.4.18.
ଇଡାଙ୍କ ପତି ଏକ ଚଣ୍ଡାଳ, ଛାଗ ମାରୁଥିବା ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଶାଲିଗ୍ରାମଶିଲାତୁଲ୍ଯଂ ଛାଗମାଂସଂ ଵିଚିକ୍ରିଯେ
ସେ ଛାଗ ମାଂସକୁ ଶାଳିଗ୍ରାମ ଶିଳା ସମାନ ମାନି ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।