ତସ୍ଯ ଭାଵଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ତ୍ରଯୋ ଦେଵାଃ ସନାତନାଃ 3.4.17.
ତାଙ୍କର ଭାବ ଦେଖି, ତିନି ଜଣେ ଚିରଯୁଗୀ ଦେବତା ।
ଲିଂଗହସ୍ତଃ ସ୍ଵଯଂ ରୁଦ୍ରୋ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଦ୍ରସଵର୍ଦ୍ଧନଃ ରତିଂ ଦେହି ମଦାଘୂର୍ଣେ ନୋ ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମ୍
ଲିଙ୍ଗ ହାତରେ ଧରି ରୁଦ୍ର ଓ ରସ ବଢାଇ ରହିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: 'ମଦରେ ମତା ଏ, ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ନହେଲେ ମୁଁ ଆପଣ ଜୀବନ ଛାଡିଦେବି ।'
ପତିଵ୍ରତାଽନସୂଯା ଚ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତେଷାଂ ଵଚୋଽଶୁଭମ୍
ପତିବ୍ରତା ଅନସୂୟା ତାଙ୍କର ଅଶୁଭ କଥା ଶୁଣିଲେ।
ମୋହିତାସ୍ତତ୍ର ତେ ଦେଵା ଗୃହୀତ୍ଵା ତାଂ ବଲାତ୍ତଦା
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଭ୍ରମିତ ହେଇ, ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିବଳେ ଧରିଲେ।
ତଦା କ୍ରୁଦ୍ଧା ସତୀ ସା ଵୈ ତାଞ୍ଛଶାପ ମୁନିପ୍ରିଯା
ତେବେ, ମୁନିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସତୀ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ କ୍ରୋଧରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ମହାଦେଵସ୍ଯ ଵୈ ଲିଂଗଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽସ୍ଯ ମହାଶିରଃ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠା ଉପହାସୋଽଯମୁତ୍ତମଃ
ମହାଦେବଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ବଡ଼ ମୁଣ୍ଡ—ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହିଦୁଇଁ ଆଗାମୀରେ ଉପହାସର କାରଣ ହେବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ମୁନିପ୍ରିଯାମ୍
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ମୁନିଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଅନସୂଯା ତଦା ପ୍ରାହ ଭଵନ୍ତୋ ମମ ପୁତ୍ରକାଃ
ତେବେ ଅନସୂୟା କହିଲେ, 'ତୁମେମାନେ ମୋର ପୁଅ ହେବ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ବ୍ରହ୍ମା ଚଂଦ୍ରମାଶ୍ଚ ତଦା ହ୍ଯଭୂତ୍ ତତ୍ପାପପରିହାରାର୍ଥଂ ଯୋଗଵନ୍ତୋ ବଭୂଵିରେ
ଏଭଳି କଥା ହେବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଏପରି ହେଲେ; ସେଇ ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵୀ ପ୍ରକୃତିସ୍ସର୍ଵ ଧର୍ମିଣୀ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ହେଉଥିବା ଦେବୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ମନ୍ଵଂତରମତୋ ଜାତଂ ତେଷାଂ ଯୋଗଂ ପ୍ରକୁର୍ଵତାମ୍ 3.4.17.
ସେମାନେ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିବାବେଳେ, ସେଠାରୁ ଏକ ନୂତନ ମନ୍ବନ୍ତର ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଉଵାଚ ଵଚନଂ ରମ୍ଯଂ ତେଷାଂ ମଂଗଲହେତଵେ
ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।
ରୁଦ୍ରାଂଶଶ୍ଚୈଵ ଦୁର୍ଵାସାଃ ପ୍ରତ୍ଯୂଷଃ ସପ୍ତମୋ ଵସୁଃ ତେଷାଂ ଵାକ୍ଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ଵସଵସ୍ତେ ତ୍ରଯୋଽଭଵନ୍
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶ ଦୁର୍ବାସା ଓ ସପ୍ତମ ବସୁ ପ୍ରତ୍ୟୂଷ, ଦେବୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ତିନିଜଣ ବସୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସ୍ଵାଂଶେନ ଭୂତଲଂ ଜଗ୍ମୁଃ କଲିଶୁଦ୍ଧାଯ ଦାରୁଣେ
ସେମାନେ ନିଜ ଅଂଶରେ ଦୁଷ୍ଟ କଳିଯୁଗକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଭୂମିକୁ ଅବତରିଲେ।
ପୀପା ନାମ ସୁତଃ ସୋମଃ ସୁଦେଵସ୍ଯ ତଦା ହ୍ଯଭୂତ୍
ସେଇ ସମୟରେ, ସୁଦେବଙ୍କ ପୁଅ ସୋମ ନାମରେ ପୀପା ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ରାମାନନ୍ଦସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯୋଽଭୂଦ୍ଦ୍ଵାରକାଂ ସ ସମାଗତଃ ଵୈଷ୍ଣଵେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ତତ୍ର ପ୍ରେତତତ୍ତ୍ଵଵିନାଶିନୀମ୍
ସେ ରାମାନନ୍ଦଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଗଲେ; ସେଠାରେ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରେତ ଜ୍ଞାନ ନାଶକ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯୂଷଶ୍ଚୈଵ ପାଂଚାଲେ ଵୈଶ୍ଯଜାତ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ଭଵଃ
ପ୍ରତ୍ୟୂଷ ପଞ୍ଚାଳ ଦେଶର ବୈଶ୍ୟ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ରାମାନନ୍ଦଂ ସମାଗମ୍ଯ ଶିଷ୍ଯୋ ଭୂତ୍ଵା ସ ନାନକଃ
ସେ ରାମାନନ୍ଦଙ୍କ ସହିତ ମିଳି, ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ନାନକ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ପ୍ରଭାସୋ ଵୈ ଶାଂତିପୁରେ ବ୍ରହ୍ମଜାତ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ଭଵଃ ଇତି ତେ ଵସୁମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମଯା ଶୌନକ ଵର୍ଣିତମ୍
ପ୍ରଭାସ ଶାନ୍ତିପୁରରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏଭଳି ଭୂମିର ମହିମା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି, ହେ ଶୌନକ।
ଅଶ୍ଵିନୌ ଚ ସମାଲୋକ୍ଯ ତଯୋର୍ଗାଥାମଵର୍ଣଯତ୍
ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାରମାନେଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ କଥା ଗୀତରେ ଗାଇଲେ।
ଵୈଵସ୍ଵତେଽନ୍ତରେ ପୂର୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଵିଚିତ୍ରକୃତ୍ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧାଭୂତୋ ମହାମାଯାଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ବହୁପୂଜନୈଃ
ପୂର୍ବ ଭାଇବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, କୁଶଳୀ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଇର୍ଷ୍ୟାବଶତଃ ବଡ଼ ମାୟାକୁ ବହୁ ପୂଜା ଦେଇ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନା ସା ତଦା ଦେଵୀ ଚିତ୍ରାଯାଂ ତସ୍ଯ ଯୋଷିତି
ସେତେବେଳେ, ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଚିତ୍ରା ରୂପେ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ସଙ୍ଗିନୀ ଭାବେ ଦେଖାଦେଲେ।
ଷୋଡଶାବ୍ଦେ ଵଯଃ ପ୍ରାପ୍ତେ ସଂଜ୍ଞାଯାସ୍ତତ୍ପିତା ସୁଖୀ
ଯେତେବେଳେ ସଂଜ୍ଞାର ବୟସ୍ ସୋଳ ହେଲା, ତାଙ୍କର ବାପା ବହୁତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଯକ୍ଷାଧୀଶାଶ୍ଚ ଷଡ୍ଵିଂଶତ୍କୁବେରାଦ୍ଯାସ୍ସମାଗତାଃ
କୁବେର ଓ ଅନ୍ୟ ଛବିଶି ଜଣ ଯକ୍ଷମାନେ ସେଠାରେ ଏକଠା ହେଲେ।
ପାଵକା ଊନପଂଚାଶଦ୍ଵାଯଵଶ୍ଚ ତଥା ସ୍ମୃତାଃ
ଉନନ୍ଚାସି ଜଣ ଅଗ୍ନିଦେବ ଓ ବାୟୁମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ତ୍ରଯୋଦଶ ଚ ପ୍ରତ୍ଯୂଷାଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଵିଶ୍ଵପ୍ରରକ୍ଷକାଃ
ତେର ଜଣ ପ୍ରତ୍ୟୁଷା, ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ଭଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତଦାଃ ରୁଦ୍ରାଃ ଶଶିମଣ୍ଡଲରକ୍ଷକାଃ
ଭବ ଆଦି ରୁଦ୍ରମାନେ, ଯେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରମାଣ୍ଡଳର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଦାନଵା ଵିପ୍ରଚିତ୍ତ୍ଯାଦ୍ଯାଶ୍ଚତୁରାଶୀତିରାଯଯୁଃ
ଏଠି ଏଠି ଚଉରାଶି ଜଣ ଦାନବ, ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ଆଦି ନେତୃତ୍ୱରେ, ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ଶେଷାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତଦା ନାଗାସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯାଦ୍ଯା ଗରୁଡାଃ ସ୍ମୃତାଃ 3.4.18.
ସେ ସମୟରେ ଶେଷ ଆଦି ନାଗମାନେ ଓ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଆଦି ଗରୁଡମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵୀ ଦେଵକନ୍ଯାସମନ୍ଵିତା
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଦେବୀ ଦେବକନ୍ୟାମାନେ ସହିତ ଆସିଲେ।