ତଦା ପ୍ରାପ୍ତ ଇଲୋ ଵିପ୍ରସ୍ତସ୍ଯା ରୂପେଣ ମୋହିତଃ 3.4.17.
ସେ ସମୟରେ ଇଲା ଦେଖାଦେଲେ, ଏବଂ ମୁନି ତାଙ୍କର ରୂପରେ ମୋହିତ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ଵାଗୁଵା ଚାଶରୀରିଣୀ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେଠାରେ ଏକ ଦେହବିହୀନ କଣ୍ଠସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା।
ଅନିଲୋ ନାମ ତତ୍ରୈଵ ଵିଖ୍ଯାତୋଽଭୂଦ୍ଦ୍ଵିଜସ୍ଯ ଵୈ
ସେଠାରେ ଅନିଳ ନାମକ ଜଣେ ଦ୍ୱିଜ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଛିତ୍ତ୍ଵାଛିତ୍ତ୍ଵା ଶିରୋ ରମ୍ଯଂ ତସ୍ମୈ ଜାତଂ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ଶୁଭ୍ର ମୁଣ୍ଡକୁ ବାରମ୍ବାର କାଟିଲେ, ଏବଂ ସେ ମୁଣ୍ଡ ପୁନିପୁନି ଜନ୍ମ ନେଲା।
ପ୍ରାହ ତ୍ଵମୂନପଂଚା ଶଦ୍ଵିଭେଦାଞ୍ଜନଯିଷ୍ଯସି
ସେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ପାଞ୍ଚ ଓ ଛଅ ଭାଗ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ।'
ଯଥା କୁବେରୋ ଭଗଵାନ୍ଷଡ୍ଵିଂଶଦ୍ଵରୁଣପ୍ରିଯଃ
ଯେପରି ଭଗବାନ କୁବେର ବିଶିଷ୍ଟ ଛବିଶି ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ତସ୍ମିନ୍ଦିତିକୁକ୍ଷୌ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଏହି କଥା କୁହାଯିବା ସମୟରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ଡିତିଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଧାନ୍ଯପାଲସ୍ଯ ଵୈ ଗେହେ ମୃଲଗଂଡାନ୍ତଜଃ ସୁତଃ
ଧାନର ରକ୍ଷକଙ୍କ ଘରେ, ମାଟିର ଗାଲୁଥିରୁ ଜଣେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅଲିକୋ ନାମ ଵୈ ମ୍ଲେଚ୍ଛସ୍ତତ୍ର ସ୍ଥାନେ ସମାଗତଃ
ସେଠାରେ ଏକ ବିଦେଶୀ, ନାଁ ଥିଲା ଅଲିକ, ସେଠି ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅନପତ୍ଯୋ ଵସ୍ତ୍ରକାରୀ ସୁତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଗୃହଂ ଯଯୌ
ସେ ନିରସନ୍ତାନ ଓ ବସ୍ତ୍ର ବନାଉଥିବା ଥିଲେ, ପରେ ଏକ ପୁଅ ପାଇଁ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ସ ସପ୍ତାବ୍ଦଵପୁର୍ଭୂତ୍ଵା ଗୋଦୁଗ୍ଧପାନତତ୍ପରଃ 3.4.17.
ସେ ସାତ ବର୍ଷର ଛୁଆଁ ଆକାର ଧାରଣ କରି, ଗାଈର ଦୁଧ ପିବାରେ ମନ ଲଗାଇଥିଲେ।
ସ୍ଵହସ୍ତେନୈଵ ସଂସ୍କୃତ୍ଯ ଭୋଜନଂ ହରଯେଽପର୍ଯତ୍
ସେ ନିଜ ହାତରେ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇ, ହରିଙ୍କୁ ଭୋଗ ଦେଇଥିଲେ।
ପିତୃମାତୃପରିତ୍ଯକ୍ତଃ ସ ବାଲଃ ପଂଚହାଯନଃ
ସେ ଛୁଆଁ, ଜଣେ ପିତା ମାଆ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା, ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷର ଥିଲେ।
ଗୋଵର୍ଦ୍ଧନଗିରୌ ପ୍ରାପ୍ଯ ନାରଦସ୍ଯୋପଦେଶତଃ
ନାରଦଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ସେ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ନାରାଯଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ତେବେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ନାରାୟଣ, ପ୍ରଭୁ, ଖୁସି ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦ୍ଵଦନଂ ରମ୍ଯଂ ମାଯାଶକ୍ତ୍ଯା ଦିଶୋ ଦଶ
ସେ ଶୋଭାମୟ ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ମାୟାଶକ୍ତିରେ ଦଶ ଦିଗ ଭରିଗଲା।
ଧୁଵୋଽପି ଭଗଵାନ୍ସାକ୍ଷାତ୍ସର୍ଵପୂଜ୍ଯୋ ବଭୂଵ ହ
ଧ୍ରୁବ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପୂଜ୍ୟ ହେଲେ।
ନଭଃପତିଃ କାଲକରଃ ଶିଶୁମାରପତିସ୍ସ ଵୈ
ଆକାଶର ନାଥ, ସମୟର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ଶିଶୁମାର ନକ୍ଷତ୍ରର ନାଥ, ସେଠି ଥିଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଧରାଯାଂ ସଂଭୂତୋ ଭୌମୋ ନାମ ମହାଗ୍ରହଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ବଡ଼ ଗ୍ରହ ଭୌମ।
ଵହ୍ନିଦେଵ୍ଯା ତତୋ ଜାତଶ୍ଚାହଂ ତତ୍ର ମହାଗ୍ରହଃ
ଅଗ୍ନିଦେବୀଠାରୁ ମୁଁ ସେଠି ବଡ଼ ଗ୍ରହ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲି।
ଗ୍ରହଭୂତଃ ସ୍ଥିତସ୍ତତ୍ର ନଭୋଦେଵ୍ଯାଂ ତଦୁଦ୍ଭଵଃ 3.4.17.
ମୁଁ ଗ୍ରହ ହୋଇ ଆକାଶଦେବୀଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ ସେଠି ରହିଲି।
thumb|400px|ଦିଗ୍ଗଜ1 ପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଦିଶି ଵୈ ତସ୍ମାଜ୍ଜାତଶ୍ଚୈରାଵତୋ ଗଜଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଏଇରାବତ ହାତୀ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ଵାମନଃ କୁମୁଦଶ୍ଚୈଵ ପୁଷ୍ପଦଂତଃ କ୍ରମାଦ୍ଗଜାଃ ।। ସାର୍ଵଭୌମଃ ସୁପ୍ରତୀକୋ ନଭୋଦିକ୍ଷୁ ତୁ ତତ୍ସୁତାଃ
ବାମନ, କୁମୁଦ ଏବଂ ପୁଷ୍ପଦନ୍ତ—ଏହି ହାତୀମାନେ କ୍ରମେ; ସାର୍ବଭୌମ ଓ ସୁପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଆକାଶର ଦିଗରେ।
ଅଭ୍ରମୁଃ କପିଲା ଚୈଵ ପିଂଗଲାଖ୍ଯା ଇମାଃ କ୍ରମାତ୍
ଅଭ୍ରମୁ, କପିଳା ଏବଂ ପିଙ୍ଗଳା ନାମରେ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ କ୍ରମେ।
ଭୂମିଦିକ୍ଷୁ କରିଣ୍ଯଶ୍ଚ ଜାତାସ୍ତସ୍ମାତ୍ତୁ ତତ୍ପ୍ରିଯାଃ
ପୃଥିବୀର ଦିଗରେ, ସେମାନଠାରୁ ପ୍ରିୟା ହାତୀଣୀମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପଶୁଯୋନ୍ଯୁଦ୍ଭଵାନାଂ ଚ ନୃଣାଂ ତା ଯୋଷିତସ୍ସଦା
ପଶୁ ଜନ୍ମରୁ ଯେଉଁମାନେ ହେଉଛନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ ସେମାନଠାରୁ ହେଉଛନ୍ତି।
ମନୁଵଂଶୋଦ୍ଭଵାନାଂ ଚ ନୃଣାଂ ଚାନ୍ଯୋଦ୍ଭଵାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ମନୁବଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତିରୁ ମଧ୍ୟ ନାରୀମାନେ ଜନ୍ମନେ।
ଦ୍ଵିଧା ଧୁଵସ୍ସ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ଭୂମେରୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵମଧସ୍ତଥା
ଧ୍ରୁବକୁ ଦୁଇଭାଗରେ ବୁଝିବାକୁ ହୁଏ—ଏକଟି ପୃଥିବୀର ଉପରେ, ଅନ୍ୟଟି ତଳେ।
ଅଧୋଧ୍ରୁଵେ ସଦା ରାତ୍ରିର୍ନାରକାସ୍ତତ୍ର ଵୈ ସ୍ଥିତାଃ
ତଳ ଧ୍ରୁବରେ ସଦା ରାତି ରହେ; ସେଠାରେ ଥିବାମାନେ ନରକୀୟ ହୁଅନ୍ତି।
ମହୋ ଜନସ୍ତପସ୍ସତ୍ଯଂ ତେଷୁ ନିତ୍ଯଂ ଦିନଂ ସ୍ମୃତମ୍ ତେଷୁ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ମୃତା ରାତ୍ରିଃ କଲ୍ପମାନଂ ଚ କୋଵିଦୈଃ
ମହର୍ଲୋକ, ଜନଲୋକ, ତପୋଲୋକ ଓ ସତ୍ୟଲୋକରେ ସଦା ଦିନ ମନେ ରହିଥାଏ; ସେଠି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ରାତିକୁ ଏକ କଳ୍ପ ଭାବେ ଗଣନା କରନ୍ତି।