ତସ୍ଯା ଗର୍ଭଗତେ ପୁତ୍ରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଭଯାନ୍ଵିତଃ 3.4.17.
ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ପୁଅ ଥିବାବେଳେ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ସପ୍ତମାସି ସ୍ଥିତେ ଗର୍ଭେ ଶକ୍ରମାଯାଵିମୋହିତା
ସପ୍ତମ ମାସରେ ଗର୍ଭ ଥିବାବେଳେ, ଶକ୍ର ତାଙ୍କୁ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ କଲେ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରୋ ଭଗଵାନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରସଂଯୁତଃ
ଭଗବାନ୍ ମହେନ୍ଦ୍ର, ଅଙ୍ଗୁଠି ପରି ଛୋଟ ଏବଂ ବଜ୍ରଧାରୀ, ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଜୀଵଭୂତାନତିବଲାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସପ୍ତ ମହାରିପୂନ୍
ସେ ସତ୍ତାଶାଳୀ ସପ୍ତ ମହାଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ଜୀବନ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ନମ୍ରୀଭୂତଶ୍ଚ ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ତୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ମହେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ନମ୍ର ହେଉଥିବା ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନା ସା ଦିତିର୍ଦେଵାନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରାଯ ଚ ତାନ୍ଦଦୌ
ପ୍ରସନ୍ନ ଦିତି ଦେବୀ ସେଇ ପୁଅମାନେଂକୁ ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେଂକୁ ଦେଲେ।
ଇଲୋ ନାମ ସ ଵେଦଜ୍ଞୋ ଯଥେଲୋ ନୃପତିସ୍ତଦା
ଏକ ବେଳେ ବେଦଜ୍ଞ ଏବଂ ଯଥେଳ ନାମକ ରାଜା ଇଲା ଥିଲେ।
ଏକଦା ବଲଵାନ୍ରାଜା ମନୁପୁତ୍ର ଇଲଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏକଦିନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ମନୁଙ୍କ ପୁଅ ଇଲା ସ୍ୱୟଂ—
ମେରୋରଧଃ ସ୍ଥିତଃ ଖଣ୍ଡଃ ସ୍ଵର୍ଣଗର୍ଭୋ ହରିପ୍ରିଯଃ
ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଏକ ଖଣ୍ଡ, ସ୍ବର୍ଣ୍ଣଗର୍ଭ ନାମକ ଓ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତଳେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା।
ଇଲେନାଵୃତମେଵାପି କୃତଂ ତତ୍ର ସ୍ଥଲେ ସୁରାଃ
ଇଲା ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୋଇଥିବା ସେଇ ଭୂମିକୁ ଦେବତାମାନେଂକ ପୂଜାସ୍ଥଳ କରାଯାଇଥିଲା।
ଭାରତେ ଯେ ସ୍ଥିତା ଲୋକା ଇଲାଵୃତମୁପାଗତାଃ 3.4.17.
ଭାରତରେ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ରହିଥିଲେ, ସେମାନେ ଇଲାବୃତକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ।
ଆରୋହଣଂ ନରୈସ୍ତସ୍ମିତ୍କୃତଂ ସ୍ଵର୍ଣମଯଂ ଶୁଭମ୍
ପୁରୁଷମାନେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ସୁନାର ଚଢ଼ାଣୀ ତିଆରି କଲେ।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନୁଜାନ୍ପ୍ରାପ୍ତାନ୍ସଦେହାନ୍ସ୍ଵର୍ଗମଣ୍ଡଲେ
ସେଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେହ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପହଞ୍ଚିଥିବାକୁ ଦେଖି,
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସ ଭଗଵାନ୍ରୁଦ୍ରୋ ଭଵାନ୍ଯା ସହ ଶଂକରଃ
ଏହି କଥା ଜାଣି, ଭଗବାନ ରୁଦ୍ର ଭବାନୀଙ୍କ ସହିତ ଶଙ୍କର ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵୈଵସ୍ଵତସୁତୋ ମହାନ୍
ଏହି ସମୟରେ ବୈବସ୍ୱତଙ୍କ ପୁଅ ବଡ଼ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ନଗ୍ନଭୂତଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ନେତ୍ରେ ସଂମୀଲ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତଃ
ନଗ୍ନ ହୋଇଥିବା ଜଣେକୁ ଦେଖି, ସେ ଆଖି ବନ୍ଦ କରି ଶାନ୍ତ ରହିଲେ।
ଅସ୍ମିନ୍ଖଣ୍ଡେ ସଦା ନାର୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଚ ମାଂ ଵିନା
ଏହି ଭାଗରେ ସଦା ଜଣେ ମହିଳା ରହିବେ, କିନ୍ତୁ ମୋ ଛଡ଼ି।
ଇଲା ବଭୂଵ ନୃପତେ କନ୍ଯା ଜନମନୋହରା
ହେ ରାଜା, ଇଲା ଏକ ଆକର୍ଷକ ଜନ୍ମର କନ୍ୟା ହେଲେ।
ଇଲାସମାଧିଭୂତାଯାଃ ସପ୍ତଵିଂଶଚ୍ଚତୁର୍ଯୁଗମ୍ ବୁଧଂ ଦେଵଂ ପତିଂ କୃତ୍ଵା ଚଂଦ୍ରଵଂଶମଜୀଜନତ୍
ସତାଇସି ଚତୁର୍ଯୁଗ ଯାଏଁ ଇଲା ଏଠାରେ ଅଧିପତି ଥିଲେ; ବୁଧ ଦେବତାଙ୍କୁ ପତି କରି, ସେ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଧିପତିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଯଦେଲାଵୃତମାଗତଃ
ଅୟୋଧ୍ୟାର ଶ୍ରୀମାନ୍ ରାଜା ମଧ୍ୟ ଇଲାବୃତକୁ ଆସିଲେ।
ତଦା ପ୍ରାପ୍ତ ଇଲୋ ଵିପ୍ରସ୍ତସ୍ଯା ରୂପେଣ ମୋହିତଃ 3.4.17.
ସେ ସମୟରେ ଇଲା ଦେଖାଦେଲେ, ଏବଂ ମୁନି ତାଙ୍କର ରୂପରେ ମୋହିତ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ଵାଗୁଵା ଚାଶରୀରିଣୀ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେଠାରେ ଏକ ଦେହବିହୀନ କଣ୍ଠସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା।
ଅନିଲୋ ନାମ ତତ୍ରୈଵ ଵିଖ୍ଯାତୋଽଭୂଦ୍ଦ୍ଵିଜସ୍ଯ ଵୈ
ସେଠାରେ ଅନିଳ ନାମକ ଜଣେ ଦ୍ୱିଜ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଛିତ୍ତ୍ଵାଛିତ୍ତ୍ଵା ଶିରୋ ରମ୍ଯଂ ତସ୍ମୈ ଜାତଂ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ଶୁଭ୍ର ମୁଣ୍ଡକୁ ବାରମ୍ବାର କାଟିଲେ, ଏବଂ ସେ ମୁଣ୍ଡ ପୁନିପୁନି ଜନ୍ମ ନେଲା।
ପ୍ରାହ ତ୍ଵମୂନପଂଚା ଶଦ୍ଵିଭେଦାଞ୍ଜନଯିଷ୍ଯସି
ସେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ପାଞ୍ଚ ଓ ଛଅ ଭାଗ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ।'
ଯଥା କୁବେରୋ ଭଗଵାନ୍ଷଡ୍ଵିଂଶଦ୍ଵରୁଣପ୍ରିଯଃ
ଯେପରି ଭଗବାନ କୁବେର ବିଶିଷ୍ଟ ଛବିଶି ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ତସ୍ମିନ୍ଦିତିକୁକ୍ଷୌ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଏହି କଥା କୁହାଯିବା ସମୟରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ଡିତିଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଧାନ୍ଯପାଲସ୍ଯ ଵୈ ଗେହେ ମୃଲଗଂଡାନ୍ତଜଃ ସୁତଃ
ଧାନର ରକ୍ଷକଙ୍କ ଘରେ, ମାଟିର ଗାଲୁଥିରୁ ଜଣେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅଲିକୋ ନାମ ଵୈ ମ୍ଲେଚ୍ଛସ୍ତତ୍ର ସ୍ଥାନେ ସମାଗତଃ
ସେଠାରେ ଏକ ବିଦେଶୀ, ନାଁ ଥିଲା ଅଲିକ, ସେଠି ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅନପତ୍ଯୋ ଵସ୍ତ୍ରକାରୀ ସୁତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଗୃହଂ ଯଯୌ
ସେ ନିରସନ୍ତାନ ଓ ବସ୍ତ୍ର ବନାଉଥିବା ଥିଲେ, ପରେ ଏକ ପୁଅ ପାଇଁ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।