ଯୋ ଵା ଶୃଣୋତି ପୁରୁଷୋଽପ୍ଯଥ ଵା ସ୍ମରେଦ୍ଵା ହୈମାଶ୍ଵଦାନମଭିନଂଦତି ଦୀଯମାନମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣନ୍ତି, ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି ବା ହେମଘୋଡ଼ା ଦାନକୁ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତି—
ସଂହତୌ ତୁ ଦିତିର୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା କଶ୍ଯପଂ ସମପୂଜଯତ୍
ସଂହାର ସମୟରେ ଦିତି ଜାଣି, କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦାଂତରେ ସ୍ଵାମୀ କଶ୍ଯପୋ ଭଗଵାନୃଷିଃ ସା ତୁ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ହର୍ଷିତା
ବାରହ ବର୍ଷ ପରେ ପୂଜ୍ୟ କଶ୍ୟପ ଋଷି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ; ସେ ଶୁଣି, ଶିର ନମାଇ ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅଦିତିର୍ମମ ଯା ଦେଵୀ ସପତ୍ନୀ ପୁତ୍ରସଂଯୁତା
ମୋ ସହଧର୍ମିଣୀ ଅଦିତି ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ସହିତ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳି।
ତଦଵର୍ଯସୁତେ ନୈଵ ଵିଷ୍ଣୁନା ସୁରପାଲିନା
କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଅବର ଜନ୍ମର ପୁଅମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ରକ୍ଷକ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହେଲେ ନାହିଁ।
ଦେହି ମେ ତନଯଂ ସ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯନାଶନମ୍
ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଦିଅ, ଯିଏ ବାରହ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ନିର୍ମିତୌ ଲୋକେ ଧର୍ମାଧର୍ମୌ ପରାପରୌ
ଏହି ସଂସାରରେ ବ୍ରହ୍ମା ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ, ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ, ଦୁଇଟିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ଅଧର୍ମପକ୍ଷାସ୍ତୁ ନରା ଵୈରିଣସ୍ତସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ଅଧର୍ମ ପକ୍ଷରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ସେଇ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ।
ଅତୋ ଧର୍ମପ୍ରିଯେ ଶୁଦ୍ଧଂ କୁରୁ ତସ୍ମାନ୍ମହାବଲଃ
ଏହିପରି, ଧର୍ମକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଇପାରିବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦିତିର୍ଦେଵୀ କଶ୍ଯପାଦ୍ଗର୍ଭମୁତ୍ତମମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଦିତି ଦେବୀ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଠାରୁ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ।
ତସ୍ଯା ଗର୍ଭଗତେ ପୁତ୍ରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଭଯାନ୍ଵିତଃ 3.4.17.
ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ପୁଅ ଥିବାବେଳେ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ସପ୍ତମାସି ସ୍ଥିତେ ଗର୍ଭେ ଶକ୍ରମାଯାଵିମୋହିତା
ସପ୍ତମ ମାସରେ ଗର୍ଭ ଥିବାବେଳେ, ଶକ୍ର ତାଙ୍କୁ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ କଲେ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରୋ ଭଗଵାନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରସଂଯୁତଃ
ଭଗବାନ୍ ମହେନ୍ଦ୍ର, ଅଙ୍ଗୁଠି ପରି ଛୋଟ ଏବଂ ବଜ୍ରଧାରୀ, ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଜୀଵଭୂତାନତିବଲାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସପ୍ତ ମହାରିପୂନ୍
ସେ ସତ୍ତାଶାଳୀ ସପ୍ତ ମହାଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ଜୀବନ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ନମ୍ରୀଭୂତଶ୍ଚ ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ତୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ମହେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ନମ୍ର ହେଉଥିବା ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନା ସା ଦିତିର୍ଦେଵାନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରାଯ ଚ ତାନ୍ଦଦୌ
ପ୍ରସନ୍ନ ଦିତି ଦେବୀ ସେଇ ପୁଅମାନେଂକୁ ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେଂକୁ ଦେଲେ।
ଇଲୋ ନାମ ସ ଵେଦଜ୍ଞୋ ଯଥେଲୋ ନୃପତିସ୍ତଦା
ଏକ ବେଳେ ବେଦଜ୍ଞ ଏବଂ ଯଥେଳ ନାମକ ରାଜା ଇଲା ଥିଲେ।
ଏକଦା ବଲଵାନ୍ରାଜା ମନୁପୁତ୍ର ଇଲଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏକଦିନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ମନୁଙ୍କ ପୁଅ ଇଲା ସ୍ୱୟଂ—
ମେରୋରଧଃ ସ୍ଥିତଃ ଖଣ୍ଡଃ ସ୍ଵର୍ଣଗର୍ଭୋ ହରିପ୍ରିଯଃ
ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଏକ ଖଣ୍ଡ, ସ୍ବର୍ଣ୍ଣଗର୍ଭ ନାମକ ଓ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତଳେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା।
ଇଲେନାଵୃତମେଵାପି କୃତଂ ତତ୍ର ସ୍ଥଲେ ସୁରାଃ
ଇଲା ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୋଇଥିବା ସେଇ ଭୂମିକୁ ଦେବତାମାନେଂକ ପୂଜାସ୍ଥଳ କରାଯାଇଥିଲା।
ଭାରତେ ଯେ ସ୍ଥିତା ଲୋକା ଇଲାଵୃତମୁପାଗତାଃ 3.4.17.
ଭାରତରେ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ରହିଥିଲେ, ସେମାନେ ଇଲାବୃତକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ।
ଆରୋହଣଂ ନରୈସ୍ତସ୍ମିତ୍କୃତଂ ସ୍ଵର୍ଣମଯଂ ଶୁଭମ୍
ପୁରୁଷମାନେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ସୁନାର ଚଢ଼ାଣୀ ତିଆରି କଲେ।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନୁଜାନ୍ପ୍ରାପ୍ତାନ୍ସଦେହାନ୍ସ୍ଵର୍ଗମଣ୍ଡଲେ
ସେଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେହ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପହଞ୍ଚିଥିବାକୁ ଦେଖି,
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସ ଭଗଵାନ୍ରୁଦ୍ରୋ ଭଵାନ୍ଯା ସହ ଶଂକରଃ
ଏହି କଥା ଜାଣି, ଭଗବାନ ରୁଦ୍ର ଭବାନୀଙ୍କ ସହିତ ଶଙ୍କର ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵୈଵସ୍ଵତସୁତୋ ମହାନ୍
ଏହି ସମୟରେ ବୈବସ୍ୱତଙ୍କ ପୁଅ ବଡ଼ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ନଗ୍ନଭୂତଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ନେତ୍ରେ ସଂମୀଲ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତଃ
ନଗ୍ନ ହୋଇଥିବା ଜଣେକୁ ଦେଖି, ସେ ଆଖି ବନ୍ଦ କରି ଶାନ୍ତ ରହିଲେ।
ଅସ୍ମିନ୍ଖଣ୍ଡେ ସଦା ନାର୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଚ ମାଂ ଵିନା
ଏହି ଭାଗରେ ସଦା ଜଣେ ମହିଳା ରହିବେ, କିନ୍ତୁ ମୋ ଛଡ଼ି।
ଇଲା ବଭୂଵ ନୃପତେ କନ୍ଯା ଜନମନୋହରା
ହେ ରାଜା, ଇଲା ଏକ ଆକର୍ଷକ ଜନ୍ମର କନ୍ୟା ହେଲେ।
ଇଲାସମାଧିଭୂତାଯାଃ ସପ୍ତଵିଂଶଚ୍ଚତୁର୍ଯୁଗମ୍ ବୁଧଂ ଦେଵଂ ପତିଂ କୃତ୍ଵା ଚଂଦ୍ରଵଂଶମଜୀଜନତ୍
ସତାଇସି ଚତୁର୍ଯୁଗ ଯାଏଁ ଇଲା ଏଠାରେ ଅଧିପତି ଥିଲେ; ବୁଧ ଦେବତାଙ୍କୁ ପତି କରି, ସେ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଧିପତିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଯଦେଲାଵୃତମାଗତଃ
ଅୟୋଧ୍ୟାର ଶ୍ରୀମାନ୍ ରାଜା ମଧ୍ୟ ଇଲାବୃତକୁ ଆସିଲେ।