ଖଲୀନାଲଂକୃତମୁଖଂ କାରଯେଦ୍ଧେମଵାଜିନମ୍
ସୁନାର ଘୋଡ଼ା, ଯାହାର ମୁହଁ ଲଗାମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଵେଦିମଧ୍ଯେ ତୁ କୃଷ୍ଣାଜିନତିଲୋପରି
ଏହାକୁ ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ, କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ଓ ତିଳ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସଂପୂଜ୍ଯ କୁସୁମୈଃ ଶ୍ଵେତୈଶ୍ଚଣକାନ୍ଵିନିଵେଦ୍ଯ ଚ
ଶୁଭ୍ର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଚଣା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଇମମୁଚ୍ଚାରଯେନ୍ମଂତ୍ରଂ ପୁରାଣୋକ୍ତଂ ଯତଵ୍ରତଃ
ଏହି ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାଜିରୂପେଣ ମାମସ୍ମାତ୍ପାହି ସଂସାରସାଗରାତ୍
ଘୋଡ଼ା ରୂପେ, ଏହି ସଂସାର ସାଗରରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ତାପରେ, ଏହାକୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ନମସ୍କାର କରି ଓ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ପାପକ୍ଷଯାଦ୍ଭାନୋର୍ଲୋକମାପ୍ନୋତି ଶାଶ୍ଵତମ୍ 4.186.
ଏହା ଦାନ କଲେ, ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ପୁରାଣଶ୍ରଵଣଂ ତଦ୍ଵତ୍କାରଯେଦ୍ଭୋଜନାଦନୁ
ଏହିପରି ଭାବରେ ଭୋଜନ ପରେ ପୁରାଣ ଶ୍ରବଣ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଥଂ ହିରଣ୍ଯାଶ୍ଵଵିଧିଂ କରୋତି ଯଃ ସୁପୁଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ଦିନଂ ନରେଂଦ୍ର
ଏପରି ଶୁଭ ପୁଣ୍ୟ ଦିନରେ ଯିଏ ସୁନା ଘୋଡ଼ା ବିଧି କରେ, ହେ ରାଜନ—
ଇତି ପଠତି ଯ ଇତ୍ଥଂ ହୈମଵାଜିପ୍ରଦାନଂ ସକଲକଲୁଷମୁକ୍ତଃ ସୋଽଶ୍ଵଯୁକ୍ତେନ ଭୂପଃ
ଏହିପରି ହେମଘୋଡ଼ା ଦାନ କରିବା ବା ପଢ଼ିବା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏକତା ହୁଏ।
ଯୋ ଵା ଶୃଣୋତି ପୁରୁଷୋଽପ୍ଯଥ ଵା ସ୍ମରେଦ୍ଵା ହୈମାଶ୍ଵଦାନମଭିନଂଦତି ଦୀଯମାନମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣନ୍ତି, ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି ବା ହେମଘୋଡ଼ା ଦାନକୁ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତି—
ସଂହତୌ ତୁ ଦିତିର୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା କଶ୍ଯପଂ ସମପୂଜଯତ୍
ସଂହାର ସମୟରେ ଦିତି ଜାଣି, କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦାଂତରେ ସ୍ଵାମୀ କଶ୍ଯପୋ ଭଗଵାନୃଷିଃ ସା ତୁ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ହର୍ଷିତା
ବାରହ ବର୍ଷ ପରେ ପୂଜ୍ୟ କଶ୍ୟପ ଋଷି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ; ସେ ଶୁଣି, ଶିର ନମାଇ ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅଦିତିର୍ମମ ଯା ଦେଵୀ ସପତ୍ନୀ ପୁତ୍ରସଂଯୁତା
ମୋ ସହଧର୍ମିଣୀ ଅଦିତି ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ସହିତ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳି।
ତଦଵର୍ଯସୁତେ ନୈଵ ଵିଷ୍ଣୁନା ସୁରପାଲିନା
କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଅବର ଜନ୍ମର ପୁଅମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ରକ୍ଷକ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହେଲେ ନାହିଁ।
ଦେହି ମେ ତନଯଂ ସ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯନାଶନମ୍
ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଦିଅ, ଯିଏ ବାରହ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ନିର୍ମିତୌ ଲୋକେ ଧର୍ମାଧର୍ମୌ ପରାପରୌ
ଏହି ସଂସାରରେ ବ୍ରହ୍ମା ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ, ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ, ଦୁଇଟିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ଅଧର୍ମପକ୍ଷାସ୍ତୁ ନରା ଵୈରିଣସ୍ତସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ଅଧର୍ମ ପକ୍ଷରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ସେଇ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ।
ଅତୋ ଧର୍ମପ୍ରିଯେ ଶୁଦ୍ଧଂ କୁରୁ ତସ୍ମାନ୍ମହାବଲଃ
ଏହିପରି, ଧର୍ମକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଇପାରିବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦିତିର୍ଦେଵୀ କଶ୍ଯପାଦ୍ଗର୍ଭମୁତ୍ତମମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଦିତି ଦେବୀ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଠାରୁ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ।
ତସ୍ଯା ଗର୍ଭଗତେ ପୁତ୍ରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଭଯାନ୍ଵିତଃ 3.4.17.
ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ପୁଅ ଥିବାବେଳେ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ସପ୍ତମାସି ସ୍ଥିତେ ଗର୍ଭେ ଶକ୍ରମାଯାଵିମୋହିତା
ସପ୍ତମ ମାସରେ ଗର୍ଭ ଥିବାବେଳେ, ଶକ୍ର ତାଙ୍କୁ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ କଲେ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରୋ ଭଗଵାନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରସଂଯୁତଃ
ଭଗବାନ୍ ମହେନ୍ଦ୍ର, ଅଙ୍ଗୁଠି ପରି ଛୋଟ ଏବଂ ବଜ୍ରଧାରୀ, ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଜୀଵଭୂତାନତିବଲାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସପ୍ତ ମହାରିପୂନ୍
ସେ ସତ୍ତାଶାଳୀ ସପ୍ତ ମହାଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ଜୀବନ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ନମ୍ରୀଭୂତଶ୍ଚ ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ତୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ମହେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ନମ୍ର ହେଉଥିବା ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନା ସା ଦିତିର୍ଦେଵାନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରାଯ ଚ ତାନ୍ଦଦୌ
ପ୍ରସନ୍ନ ଦିତି ଦେବୀ ସେଇ ପୁଅମାନେଂକୁ ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେଂକୁ ଦେଲେ।
ଇଲୋ ନାମ ସ ଵେଦଜ୍ଞୋ ଯଥେଲୋ ନୃପତିସ୍ତଦା
ଏକ ବେଳେ ବେଦଜ୍ଞ ଏବଂ ଯଥେଳ ନାମକ ରାଜା ଇଲା ଥିଲେ।
ଏକଦା ବଲଵାନ୍ରାଜା ମନୁପୁତ୍ର ଇଲଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏକଦିନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ମନୁଙ୍କ ପୁଅ ଇଲା ସ୍ୱୟଂ—
ମେରୋରଧଃ ସ୍ଥିତଃ ଖଣ୍ଡଃ ସ୍ଵର୍ଣଗର୍ଭୋ ହରିପ୍ରିଯଃ
ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଏକ ଖଣ୍ଡ, ସ୍ବର୍ଣ୍ଣଗର୍ଭ ନାମକ ଓ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତଳେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା।
ଇଲେନାଵୃତମେଵାପି କୃତଂ ତତ୍ର ସ୍ଥଲେ ସୁରାଃ
ଇଲା ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୋଇଥିବା ସେଇ ଭୂମିକୁ ଦେବତାମାନେଂକ ପୂଜାସ୍ଥଳ କରାଯାଇଥିଲା।