କଲୌ ତଦର୍ଦ୍ଧକଂ ଜ୍ଞେଯଂ ନୃଣାମାଯୁଃ ପୁରାତନେ
କଳିଯୁଗରେ, ପୁରୁଣା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେତେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଥିଲେ, ତାହାର ଅର୍ଧାଂଶ ଥିବାକୁ ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ଭୌମ ମନ୍ଵଂତରେ ଚୈଵ ସତ୍ଯେ ତୁର୍ଯସହସ୍ରକମ୍
ଭୌମ ମନ୍ବନ୍ତର ଏବଂ ସତ୍ୟଯୁଗରେ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଆୟୁ ଚାରି ହଜାର ବର୍ଷ ଥିଲା।
କଲୌ ତଦର୍ଦ୍ଧକଂ ଜ୍ଞେଯଂ ନରାଯୁଶ୍ଚାର୍ଷସମ୍ମତମ୍
କଳିଯୁଗରେ, ଋଷିମାନେ ଯେଉଁ ଆୟୁକୁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ମାନିଛନ୍ତି, ସେଥିରେ ଅର୍ଧାଂଶ ହେଉଛି।
ତ୍ରେତାଯାଂ ତ୍ରିଶତାବ୍ଦଂ ଚ ଦ୍ଵାପରେ ତୁ ତଦର୍ଦ୍ଧକମ୍
ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଆୟୁ ତିନିଶେ ବର୍ଷ ଥିଲା, ଦ୍ୱାପରଯୁଗରେ ତାହାର ଅର୍ଧାଂଶ ଥିଲା।
ମନ୍ଵଂତରେ ତୁ ଯନ୍ନାମ୍ନା ଭୂପାଶ୍ଚାସଂଶ୍ଚତୁର୍ଯୁଗେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ଚାରିଯୁଗ ଅବଧିରେ ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଏଵମନ୍ଯତ୍ର ଵୈ ଜ୍ଞେଯଂ ଯୁଗେ ତୁର୍ଯେ ମନୌ ମନୌ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚତୁର୍ଥ ଯୁଗରେ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ ଏହି କଥା ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ଯୁଗାଂତେ କର୍ମଭୂମେଶ୍ଚ ଲଯଃ କଲ୍ପଃ ସ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ
ଯୁଗର ଶେଷରେ, କର୍ମଭୂମିର ବିଲୟକୁ କଳ୍ପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପୁରାଣ ପୁରୁଷସ୍ଯୈଵ ଦିନାନ୍ତେ ପ୍ରଲଯୋ ହି ଯଃ
ପୁରାତନ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦିନର ଶେଷରେ ଯେ ବିଲୟ ହୁଏ, ସେହିଏ ପ୍ରଳୟ।
ଷଡ୍ଵିଂଶତ୍କଲ୍ପସାହସ୍ରୈର୍ମହାକଲ୍ପୋ ହି ଯଃ ସ୍ମୃତଃ 3.4.25.
ଛବିଶି ହଜାର କଳ୍ପ ମିଶି ଏକ ମହାକଳ୍ପ ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ସୁରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭୂପଂ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵଂ ଗତଃ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ରାଜା ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ସ୍ଵାଯଂଭୁଵମନୋର୍ମଧ୍ଯେ ଵାରାହୋଽଭୂତ୍ସ ଵୈ ଭୁଵି
ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁଙ୍କ ଶାସନ ମଧ୍ୟରେ, ବରାହ ଅବତାର ପୃଥିବୀରେ ଆସିଥିଲେ।
ସ୍ଵାରୋଚିଷମନୋରନ୍ତେ ନୃସିଂହୋଽଭୂତ୍ସ ଵୈ ଭୁଵି
ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନୁଙ୍କ ଶାସନ ଶେଷରେ, ନରସିଂହ ଅବତାର ପୃଥିବୀରେ ଆସିଥିଲେ।
ତଦୌତ୍ତମମନୋର୍ମଧ୍ଯେ ରୁଦ୍ରୋଽଭୂତ୍ସଗଣୋ ଭୁଵି
ଉତ୍ତମ ମନୁଙ୍କ ଶାସନ ମଧ୍ୟରେ, ରୁଦ୍ର ତାଙ୍କ ସହ ଗଣମାନେ ସହିତ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଥିଲେ।
ତାମସାନ୍ତେଽଭଵନ୍ମତ୍ସ୍ଯଃ ସ ଵୈ ଭୁଵି ସନାତନଃ
ତାମସ ମନୁଙ୍କ ଶାସନ ଶେଷରେ, ସନାତନ ମତ୍ସ୍ୟ ଅବତାର ପୃଥିବୀରେ ଆସିଥିଲେ।
ଵୈଵସ୍ଵତମନୋର୍ମଧ୍ଯେ କୃଷ୍ଣୋଭୂଦ୍ଭୁଵି ସ ପ୍ରଭୁଃ
ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କ ଶାସନ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରିଥିଲେ।
ରୈଵତାନ୍ତେଽଭଵତ୍କୂର୍ମଃ ସ ଵୈ ଭୁଵି ସନାତନଃ
ରୈବତ ମନୁଙ୍କ ଶାସନ ଶେଷରେ, ସନାତନ କୂର୍ମ ଅବତାର ପୃଥିବୀରେ ଆସିଥିଲେ।
ଚାକ୍ଷୁଷାନ୍ତେ ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯୋଽଭଵଦ୍ରାମଃ ସ ଵୈ ଭୁଵି
ଚାକ୍ଷୁଷ ଯୁଗର ଶେଷରେ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ନାମକ ରାମ ଭୂମିରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଵୈଵସ୍ଵତମନୋରାଦୌ ଵାମନୋଽଭୂତ୍ସ ଵୈ ଭୁଵି
ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କ ଶାସନର ଆରମ୍ଭରେ ବାମନ ଭୂମିରେ ଅବତାର ନେଲେ।
ଵୈଵସ୍ଵତମନୋର୍ମଧ୍ଯେ କଲ୍କୀ ନାମ୍ନାହମାଗତଃ 3.4.25.
ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କ ଶାସନର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ମୁଁ କଲ୍କି ନାମରେ ଆସିଥିଲି।
ସାଵର୍ଣିକାଦୌ ଭଵିତା ବୁଦ୍ଧୋ ନାମ୍ନା ସ ଵୈ ଭୁଵି
ସାବର୍ଣି ମନୁଙ୍କ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ବୁଦ୍ଧ ନାମକ ଭୂମିରେ ଅବତାର ନେବେ।
ଵୈଵସ୍ଵତମନୋର୍ମଧ୍ଯେ ରାମୋ ଦାଶରଥିର୍ଭୁଵି
ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କ ଶାସନର ମଧ୍ୟରେ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାମ ଭୂମିରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ସର୍ଵପୂଜ୍ଯାଵତାରଶ୍ଚ ନ ଭଵେଦ୍ଵୈ କଦାଚନ
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏମିତି କୌଣସି ଅବତାର କେବେ ହେବେ ନାହିଁ।
ତ୍ରଯୋଽଵତାରାଃ କଥିତାସ୍ତଥା ନାନ୍ଯଚ୍ଚତୁର୍ଯୁଗେ
ତିନିଟି ଅବତାର ବିବର୍ଣ୍ଣନ କରାଯାଇଛି; ଚାରି ଯୁଗରେ ତାଠାରୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନାହିଁ।
ଦ୍ଵାପରସ୍ଯ ତଥା କୃଷ୍ଣଃ ଶେଷେଣ ସହ ଵୈ ଭୁଵି
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ କୃଷ୍ଣ ଶେଷ ସହିତ ଭୂମିରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅତଃ ଖଂଡଃ ପଵିତ୍ରୋଽଯଂ ନୃଣାଂ ପାତକନାଶନଃ
ଏହି ଅଂଶ ପବିତ୍ର ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ପାପ ନାଶ କରେ।
ଜନ୍ମ ପ୍ରଭୃତି ପାପାନି ତସ୍ଯ ନଶ୍ଯଂତି ନାନ୍ଯଥା
ଜନ୍ମରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ।
ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଯୋ ମହାକଲ୍ପୋ ଵିଷ୍ଣୁକଲ୍ପଃ ସ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ମହାକଳ୍ପକୁ ବିଷ୍ଣୁ କଳ୍ପ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ଶତକୋଟିପ୍ରଵିସ୍ତାରୋ ଵିଷ୍ଣୁପୌରାଣିକସ୍ଯ ଵୈ
ବିଷ୍ଣୁ ପୁରାଣୀୟ ଏହି କଳ୍ପ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ଯାଏ ପ୍ରସାରିତ।
ପୂର୍ଵାର୍ଦ୍ଧାଦ୍ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା .ସର୍ଵଦେଵସମନ୍ଵିତଃ 3.4.25.
ପୂର୍ବାର୍ଧରେ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଅଧିଷ୍ଠିତ ଅଛନ୍ତି।
ତୃତୀଯୋ ଯୋ ମହାକଲ୍ପଃ ଶିଵକଲ୍ପଃ ସ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ
ତୃତୀୟ ମହାକଳ୍ପକୁ ଶିବ କଳ୍ପ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।