ପାଵକା ଊନପଂଚାଶଦ୍ଵାଯଵଶ୍ଚ ତଥା ସ୍ମୃତାଃ
ଉନପଞ୍ଚାଶି ପାଉଁଡ଼ା ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଆସିଥିଲେ।
ତ୍ରଯୋଦଶ ଚ ପ୍ରତ୍ଯୂଷାଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଵିଶ୍ଵପ୍ରରକ୍ଷକାଃ
ତେର ଜଣ ପ୍ରତ୍ୟୁଷ ଦେବତା, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ଭଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତଦାଃ ରୁଦ୍ରାଃ ଶଶିମଣ୍ଡଲରକ୍ଷକାଃ
ଭବ ଆଦି ରୁଦ୍ରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରମାଣ୍ଡଳକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଦାନଵା ଵିପ୍ରଚିତ୍ତ୍ଯାଦ୍ଯାଶ୍ଚତୁରାଶୀତିରାଯଯୁଃ
ଏଠାରେ ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନବ ଓ ଦୈତ୍ୟମାନେ, ମୋଟ ଚଉରାଶି ଜଣ, ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ଶେଷାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତଦା ନାଗାସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯାଦ୍ଯା ଗରୁଡାଃ ସ୍ମୃତାଃ 3.4.18.
ଶେଷ ଆଦି ନାଗମାନେ ଓ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଆଦି ଗରୁଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ ବୋଲି ସ୍ମରଣ ହୁଏ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵୀ ଦେଵକନ୍ଯାସମନ୍ଵିତା
ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀ ଦେବକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତାଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ବଲଵାନ୍ବଲିଃ କାମଵିମୋହିତଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପ୍ରବଳ ବଳି ଆସକ୍ତି ଓ ମୋହରେ ଆବୃତ ହେଲେ।
ତଦା କ୍ରୋଧାତୁରା ଦେଵା ରୁରୁଧୁର୍ଦୈତ୍ଯସତ୍ତମମ୍
ତାପରେ, ଦେବତାମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଳିଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଦାନଵାଶ୍ଚ ତଦା ଦୈତ୍ଯା ନାନାଵାହନସଂସ୍ଥିତାଃ
ସେତେବେଳେ, ଦାନବ ଓ ଦୈତ୍ୟମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଯାନରେ ଚଢ଼ି ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ଦାନଵୈଶ୍ଚ ହତା ଦେଵାଃ ସୁରୈର୍ଦୈତ୍ଯା ଵିନାଶିତାଃ
ଦାନବମାନେ ଦେବତାମାନେକୁ ମାରିଦେଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଦୈତ୍ୟମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କଲେ।
ପକ୍ଷମାତ୍ର ମଭୂଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଦାନଵଦେଵଯୋଃ
ଦାନବ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ଆଧା ମାସ ଚାଲିଥିଲା।
ଅଘାସୁରୋଽର୍ଯମା ଚୈଵ ବଲଃ ଶକ୍ରସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଘାସୁର, ଅର୍ୟମା, ବଳ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ଵତ୍ସାସୁରୋ ଭଗଶ୍ଚୈଵ ଵିଵସ୍ଵାଂଶ୍ଚ ବଲିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏଠାରେ ବତ୍ସାସୁର, ଭଗ, ବିବସ୍ୱାନ୍ ଓ ସ୍ୱୟଂ ବଳି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ମଯଶ୍ଚୈଵ କାଲନେମିର୍ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍ ପରାଜିତାଶ୍ଚ ତେ ଦୈତ୍ଯା ଯୁଦ୍ଧଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ
ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ମୟ, କାଳନେମି ଓ ହରି ସ୍ୱୟଂ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟମାନେ ପରାଜିତ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ପଳାଇଗଲେ।
ଵିଵସ୍ଵାଁଶ୍ଚ ତଦା ସଂଜ୍ଞାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ରଥସଂସ୍ଥିତାମ୍ 3.4.18.
ସେ ସମୟରେ ବିବସ୍ବାନ୍ ରଥରେ ବସିଥିବା ସଂଜ୍ଞାଙ୍କୁ ନେଇଲେ।
ଵିଵସ୍ଵଂତଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଂଜ୍ଞା ଵଚୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ଦେବମାନ୍ୟ ବିବସ୍ବାନ୍ଙ୍କୁ ଦେଖି ସଂଜ୍ଞା କହିଲେ।
ତ୍ଵଯା ଜିତାହଂ ଭଗଵନ୍ବଲେର୍ଵିପ୍ରିଯକାରିଣଃ
ଭଗବନ୍, ବଳିଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିପରୀତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଜିତିଯାଇଛି।
ଵୀରଭୁକ୍ତା ସଦା ନାରୀ ସ୍ତ୍ରୀରତ୍ନଂ ମୁନିଭିଃ ସ୍ମୃତମ୍ ଏକା ସା ପ୍ରକୃତିର୍ମାତା ଗୁଣସାମ୍ଯାତ୍ସନାତନୀ
ଯେଉଁ ନାରୀ ଶୂରମାନେ ସହିତ ରହିଛନ୍ତି, ସେ ମୁନିମାନେଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସ୍ତ୍ରୀମଣି ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି। ସେ ଏକା, ଗୁଣସମତା ଦ୍ୱାରା ସଂଜ୍ଞାତ ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ମାତୃ ଭାବରେ ସଦା ଅବିନାଶୀ।
ସତ୍ତ୍ଵଭୂତା ଚ ଭଗି ନୀ ରଜୋଭୂତା ଚ ଗେହିନୀ
ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ସତ୍ତ୍ୱ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଘରେ ରହିବା ସମୟରେ ରଜୋଗୁଣରେ ଅଛନ୍ତି।
ବହଵଃ ପୁରୁଷା ଯେ ଵୈ ନିର୍ଗୁଣାଶ୍ଚୈକରୂପିଣଃ
ଅନେକ ପୁରୁଷ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଗୁଣହୀନ ଓ ଏକ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି।
ଅଲୋକେ ପାପଜାସ୍ସର୍ଵେ ଦେଵବ୍ରହ୍ମସମୁଦ୍ଭଵାଃ କୋଽପି ପୁତ୍ରଃ ପିତା ଭ୍ରାତା ସ ଚ ତସ୍ଯାଃ ପତିର୍ଭଵେତ୍
ଅନ୍ଧକାରରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ପାପରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦେବ ଓ ବ୍ରହ୍ମାର ସନ୍ତାନମାନେ — ସେମାନେ ପୁତ୍ର, ପିତା, ଭାଇ ହୋଇପାରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ହେବାକୁ ଶକ୍ୟ।
ସ୍ଵକୀଯାଂ ଚ ସୁତାଂ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଦେଵଃ ସ୍ଵମାତରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଦେବମାନେ ନିଜ ଝିଅ ଓ ମାତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵେଦମଯଂ ଵାକ୍ଯଂ ଚାଦିତିସଂଭଵଃ
ଏହି ବେଦମୟ ବାକ୍ୟ ଆଦିତିର ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଶୁଣି,
ସୁତାଃ କନ୍ଯାସ୍ତଯୋର୍ଜାତା ମନୁର୍ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ତଥା
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଝିଅମାନେ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ବିବସ୍ବାନ୍ଙ୍କ ପୁତ୍ର ମନୁ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ।
ତଦା ସଂଜ୍ଞା ସତୀ ସାକ୍ଷାତ୍ତେଜୋଭୂତଂ ପତିଂ ସ୍ଵକମ୍ 3.4.18.
ତାପରେ, ସତୀ ସଂଜ୍ଞା ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି।
ସାଵର୍ଣିଶ୍ଚ ମନୁସ୍ତସ୍ଯାଂ ଶନିଶ୍ଚ ତପତୀ ତଥା
ସାବର୍ଣି ମନୁ, ଶନି ଓ ତପତୀ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ।
ପୁତ୍ରଭେଦେନ ତାଂ ନାରୀଂ ମତ୍ଵା ମାଯାଂ ରୁଷାନ୍ଵିତଃ
ପୁତ୍ରର ଭିନ୍ନତା ଦେଖି, ସେ ନାରୀକୁ ମାୟା ଭାବି ରୁଷାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ତଦା ଶନିଶ୍ଚ ସାଵର୍ଣିର୍ଵିଵସ୍ଵତଂ ରୁଷାନ୍ଵିତମ୍
ତାପରେ ଶନି ଓ ସାବର୍ଣି ରୁଷାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ବିବସ୍ବାନ୍ଙ୍କୁ ଆସିଲେ।
କିଯତୋ ଚୈଵ କାଲେନ ଭଗ୍ନଭୂତୌ ଵିଵସ୍ଵତା
କିଛି ସମୟ ପରେ, ବିବସ୍ବାନ୍ ମନରେ ଭଙ୍ଗ ଅନୁଭବ କଲେ।
ତ୍ରିଵର୍ଷାନ୍ତେ ଚ ସା ଦେଵୀ ମହାକାଲୀ ସମାଗତା
ତିନି ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ସେ ଦେବୀ ମହାକାଳୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।