ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵୈଵସ୍ଵତସୁତୋ ମହାନ୍
ଏହି ସମୟରେ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ମହାନ ପୁଅ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ନଗ୍ନଭୂତଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ନେତ୍ରେ ସଂମୀଲ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତଃ
ସେ ନଗ୍ନ ହୋଇଯିବାକୁ ଦେଖି, ଆଖି ବନ୍ଦ କରି ଶାନ୍ତ ରହିଲେ।
ଅସ୍ମିନ୍ଖଣ୍ଡେ ସଦା ନାର୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଚ ମାଂ ଵିନା
ଏହି ଖଣ୍ଡରେ ସଦା ନାରୀମାନେ ରହିବେ, କିନ୍ତୁ ମୋ ସହିତ ନୁହେଁ।
ଇଲା ବଭୂଵ ନୃପତେ କନ୍ଯା ଜନମନୋହରା
ହେ ରାଜା, ଇଳା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରୂପର କନ୍ୟା ହୋଇଥିଲେ।
ଇଲାସମାଧିଭୂତାଯାଃ ସପ୍ତଵିଂଶଚ୍ଚତୁର୍ଯୁଗମ୍ ବୁଧଂ ଦେଵଂ ପତିଂ କୃତ୍ଵା ଚଂଦ୍ରଵଂଶମଜୀଜନତ୍
ଇଳା ଭାବରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ସତାଇ ଓ ଚାରି ଯୁଗ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବୁଧ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରି, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର ଉତ୍ପତ୍ତି କରିଥିଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଧିପତିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଯଦେଲାଵୃତମାଗତଃ
ଅୟୋଧ୍ୟାର ଶ୍ରୀମାନ୍ତ ରାଜା ମଧ୍ୟ ଇଳାବୃତକୁ ଆସିଥିଲେ।
ତଦା ପ୍ରାପ୍ତ ଇଲୋ ଵିପ୍ରସ୍ତସ୍ଯା ରୂପେଣ ମୋହିତଃ 3.4.17.
ତାପରେ, ପଣ୍ଡିତ ଇଳା ତାଙ୍କର ରୂପରେ ମୋହିତ ହୋଇ ଆସିଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ଵାଗୁଵା ଚାଶରୀରିଣୀ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସେଠାରେ ଏକ ଦେହବିହୀନ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଗଲା।
ଅନିଲୋ ନାମ ତତ୍ରୈଵ ଵିଖ୍ଯାତୋଽଭୂଦ୍ଦ୍ଵିଜସ୍ଯ ଵୈ
ସେଠାରେ ଅନିଳ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଛିତ୍ତ୍ଵାଛିତ୍ତ୍ଵା ଶିରୋ ରମ୍ଯଂ ତସ୍ମୈ ଜାତଂ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ରମ୍ୟ ମୁଣ୍ଡକୁ ପୁନିପୁନି କାଟିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଥିପାଇଁ ସେ ମୁଣ୍ଡ ପୁଣିପୁଣି ହେଉଥିଲା।
ପ୍ରାହ ତ୍ଵମୂନପଂଚା ଶଦ୍ଵିଭେଦାଞ୍ଜନଯିଷ୍ଯସି
ସେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଏହି ପାଞ୍ଚ ଓ ଛଅ ପ୍ରକାରର ବିଭାଗ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ।'
ଯଥା କୁବେରୋ ଭଗଵାନ୍ଷଡ୍ଵିଂଶଦ୍ଵରୁଣପ୍ରିଯଃ
ଯେପରି ଭଗବାନ କୁବେର ବିଶେଷ ଛବିଶ ପ୍ରକାରରେ ବରୁଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ତସ୍ମିନ୍ଦିତିକୁକ୍ଷୌ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଏହିପରି କଥା କହିବା ସହିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଇ ସମୟରେ—
ଧାନ୍ଯପାଲସ୍ଯ ଵୈ ଗେହେ ମୃଲଗଂଡାନ୍ତଜଃ ସୁତଃ
ଧାନର ରକ୍ଷକଙ୍କ ଘରେ, ମାଟିର ଗଠିରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଏକ ପୁଅ ହେଲା।
ଅଲିକୋ ନାମ ଵୈ ମ୍ଲେଚ୍ଛସ୍ତତ୍ର ସ୍ଥାନେ ସମାଗତଃ
ସେଠାରେ, ଏକ ବିଦେଶୀ ନାମ ଥିଲା ଅଲିକ, ସେ ଆସିଲେ।
ଅନପତ୍ଯୋ ଵସ୍ତ୍ରକାରୀ ସୁତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଗୃହଂ ଯଯୌ
ଏକ ନିରସନ୍ତାନ ବସ୍ତ୍ରକାର, ପୁଅ ପାଇଁ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ସ ସପ୍ତାବ୍ଦଵପୁର୍ଭୂତ୍ଵା ଗୋଦୁଗ୍ଧପାନତତ୍ପରଃ 3.4.17.
ସେ ପୁଅ ସାତ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଗାଈର ଦୁଧ ପିବାରେ ବହୁତ ଆଗ୍ରହୀ ହେଲେ।
ସ୍ଵହସ୍ତେନୈଵ ସଂସ୍କୃତ୍ଯ ଭୋଜନଂ ହରଯେଽପର୍ଯତ୍
ସେ ନିଜ ହାତରେ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇ, ହରିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ।
ପିତୃମାତୃପରିତ୍ଯକ୍ତଃ ସ ବାଲଃ ପଂଚହାଯନଃ
ପିତା ଓ ମାଆ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ସେ ପଞ୍ଚ ବର୍ଷର ପିଲା ଥିଲେ।
ଗୋଵର୍ଦ୍ଧନଗିରୌ ପ୍ରାପ୍ଯ ନାରଦସ୍ଯୋପଦେଶତଃ
ସେ ଗୋବର୍ଧନ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚି, ନାରଦଙ୍କ ଉପଦେଶରେ—
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ନାରାଯଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ତେବେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ନାରାୟଣ, ସ୍ୱାମୀ, ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦ୍ଵଦନଂ ରମ୍ଯଂ ମାଯାଶକ୍ତ୍ଯା ଦିଶୋ ଦଶ
ସେ ଶୋଭାମୟ ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ମାୟାଶକ୍ତିରେ, ସେ ଦଶ ଦିଗକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଧୁଵୋଽପି ଭଗଵାନ୍ସାକ୍ଷାତ୍ସର୍ଵପୂଜ୍ଯୋ ବଭୂଵ ହ
ତାପରେ ଭଗବାନ ସ୍ୱୟଂ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପୂଜ୍ୟ, ସାକ୍ଷାତ୍ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ନଭଃପତିଃ କାଲକରଃ ଶିଶୁମାରପତିସ୍ସ ଵୈ
ଆକାଶର ନାଥ, ସମୟର ସୃଷ୍ଟିକାରୀ, ଓ ଶିଶୁମାର ନକ୍ଷତ୍ରର ନାଥ—
ତସ୍ମାଦ୍ଧରାଯାଂ ସଂଭୂତୋ ଭୌମୋ ନାମ ମହାଗ୍ରହଃ
ସେଠାରୁ, ପୃଥିବୀରେ, ବଡ଼ ଗ୍ରହ ଭୌମ ନାମରେ ଜନ୍ମିଲେ।
ଵହ୍ନିଦେଵ୍ଯା ତତୋ ଜାତଶ୍ଚାହଂ ତତ୍ର ମହାଗ୍ରହଃ
ଅଗ୍ନିଦେବୀଙ୍କୁ ଠାରୁ, ମୁଁ ସେଠାରେ ବଡ଼ ଗ୍ରହ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲି।
ଗ୍ରହଭୂତଃ ସ୍ଥିତସ୍ତତ୍ର ନଭୋଦେଵ୍ଯାଂ ତଦୁଦ୍ଭଵଃ 3.4.17.
ଗ୍ରହ ହୋଇ, ମୁଁ ଆକାଶଦେବୀରୁ ଜନ୍ମି, ସେଠି ରହିଲି।
thumb|400px|ଦିଗ୍ଗଜ1 ପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଦିଶି ଵୈ ତସ୍ମାଜ୍ଜାତଶ୍ଚୈରାଵତୋ ଗଜଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ସେଠାରୁ ଏଇରାବତ ନାମକ ହାତୀ ଜନ୍ମିଲା।
ଵାମନଃ କୁମୁଦଶ୍ଚୈଵ ପୁଷ୍ପଦଂତଃ କ୍ରମାଦ୍ଗଜାଃ ।। ସାର୍ଵଭୌମଃ ସୁପ୍ରତୀକୋ ନଭୋଦିକ୍ଷୁ ତୁ ତତ୍ସୁତାଃ
ବାମନ, କୁମୁଦ ଓ ପୁଷ୍ପଦନ୍ତ—ଏହି ହାତୀମାନେ କ୍ରମକ୍ରମେ; ସାର୍ବଭୌମ ଓ ସୁପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଆକାଶର ଦିଗରେ।
ଅଭ୍ରମୁଃ କପିଲା ଚୈଵ ପିଂଗଲାଖ୍ଯା ଇମାଃ କ୍ରମାତ୍
ଅଭ୍ରମୁ, କପିଳ ଓ ପିଙ୍ଗଳ—ଏହିମାନଙ୍କର ନାମ କ୍ରମକ୍ରମେ।