ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ଦୁଃଖିତୋ ବ୍ରହ୍ମା ସପ୍ତର୍ଷୀନ୍ପ୍ରାହ ଲୋକଗାନ୍
ଏହା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମରୀଚିସ୍ତୁ ଵଶିଷ୍ଠାଦିଭିରନ୍ଵିତଃ ୪୩ ମୃଗଵ୍ଯାଧସ୍ତୁ ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଧନୁର୍ବାଣଧରୋ ବଲୀ
ଏପରି ଶୁଣି ମରୀଚି, ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୃଗଶିକାରୀ ଧନୁଷ ବାଣ ନେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ମରୀଚାଦ୍ଯା ଵିହସ୍ଯାହୁଃ କିମର୍ଥଂ ହଂତୁମୁଦ୍ଯତଃ
ମରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ହସି କହିଲେ, "ତୁମେ କାହିଁକି ମାରିବାକୁ ଯାଉଛ?"
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତାନ୍ଦ୍ଵିଜଃ ପ୍ରାହ କୁଲାର୍ଥଂ ଚାତ୍ମନୋ ହିତେ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ ଦ୍ୱିଜ କହିଲେ, "ପରିବାର ଭଲ ପାଇଁ ଓ ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ।"
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତମାହୁସ୍ତେ ଵିପ୍ରା ଗଚ୍ଛ ଶୀଘ୍ରଂ ଧନୁର୍ଧର
ଏହା ଶୁଣି, ସେମାନେ କହିଲେ, "ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ଧନୁର୍ଧର!"
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଘୋରାତ୍ମା ତେଷାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ସୁନିର୍ମଲଃ
ଏହା ଶୁଣି, ସେ ଭୟଙ୍କର ମନୋଭାବ ଥିବା ଲୋକଟିଏ ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ।
ତତ୍ପାପକଂ ଭଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଗ୍ରହଣୀଯଂ ଧନଂ ଯଥା
ସେ ଅପବିତ୍ର ଧନ ତୁମେମାନେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଅଧିକାର କରିବା ଉଚିତ।
ସାକ୍ଷୀଯଂ ଭୂମିରଚଲା ସାକ୍ଷୀ ସୂର୍ଯୋଽଯମୁତ୍ତମଃ 3.4.10.
ଏହି ଅଚଳ ଭୂମି ଏବଂ ଏହି ଉତ୍ତମ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ।
ଯଥା ପାପଂ କ୍ଷଯଂ ଯାତି ତଥା ମାଜ୍ଞାତୁମର୍ହଥ
ଯେପରି ସପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ସେପରି ତୁମେ ବୁଝିପାରିବ।
ରାମ ନାମ ହି ତଜ୍ଜ୍ଞେଯଂ ସର୍ଵାଘୌଘଵିନାଶନମ୍
"ରାମ" ନାମକୁ ଜାଣ, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତେ ଗତା ଵିପ୍ରାସ୍ତୀର୍ଥାତ୍ତୀର୍ଥାନ୍ତରଂ ପ୍ରତି
ଏଭଳି କହି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକ ତୀର୍ଥରୁ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଜପପ୍ରଭାଵାଦଭଵଦ୍ଵନମୁତ୍ପଲସଂକୁଲମ୍
ଜପର ଶକ୍ତିରେ ସେଇ ଜଙ୍ଗଲ ଶତଦଳ ଫୁଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ତତଃ ସପ୍ତର୍ଷଯଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଵଲ୍ମୀକାତ୍ତଂ ନିରାକୃତମ୍
ତାପରେ ସପ୍ତ ଋଷି ଆସିଲେ, ଭୂଇଁଆଁ ଗୁହାରୁ ତାଙ୍କୁ ବାହାର କରି।
ଵଲ୍ମୀକାନ୍ନିସ୍ସୃତୋ ଯସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିରୁତ୍ତମମ୍
ସେ ଭୂଇଁଆଁ ଗୁହାରୁ ବାହାରିଥିଲେ ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ 'ବାଲ୍ମୀକି' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଯଯୁର୍ଲୋକଂ ସ ତୁ ରାମାଯଣଂ ମୁନିଃ
ଏଭଳି କହି, ସେମାନେ ନିଜ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ସେ ମୁନି ରାମାୟଣ ରଚନା କଲେ।
ଚକାର ନିର୍ମଲଂ ପଦ୍ଯୈଃ ସର୍ଵାଘୌଘଵିନାଶନମ୍
ସେ ଏହାକୁ ଏମିତି ଶୁଦ୍ଧ କଲେ ଯେ, ଏହି ପଦ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।
ଅଦ୍ଯାପି ସଂସ୍ଥିତଃ ସ୍ଵାମୀ ମୃଗଵ୍ଯାଧଃ ସନାତନଃ
ଆଜିଯାଏଁ ସେ ସ୍ୱାମୀ, ସନାତନ ମୃଗ ଶିକାରୀ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଵୈଵସ୍ଵତେଽନ୍ତରେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଚାଦ୍ଯେ ସତ୍ଯଯୁଗେ ଶୁଭେ 3.4.10.
ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତର ଆସିଲାବେଳେ ଏବଂ ଏହି ଶୁଭ ସତ୍ୟଯୁଗରେ,
ତଦା ସରସ୍ଵତୀ ଦେଵୀ ନଦୀ ଭୂତ୍ଵା ସମାଗତା
ସେତେବେଳେ ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ନଦୀ ହୋଇ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ବାହୁଭ୍ଯାଂ କ୍ଷତ୍ରିଯଂ ଚୈଵ ଚୋରୁଭ୍ଯାଂ ଵୈଶ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ତାଙ୍କର ଦୁଇ ହାତରେ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଏବଂ ଦୁଇ ଉରୁରେ ଉତ୍ତମ ବୈଶ୍ୟଙ୍କୁ ଧରିଲେ।
ଦ୍ଵିଜରାଜସ୍ତଥା ସୋମଶ୍ଚଂଦ୍ରମା ନାମତୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ରାଜା ସୋମ, ଯାହାଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭି କୁହାଯାଏ, ସେ ନାମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
କଶ୍ଯପୋ ହି ଦ୍ଵିତୀଯୋଽସୌ ମରୀଚିସ୍ତୁ ତତୋଽଭଵତ୍
ଦ୍ୱିତୀୟ କଶ୍ୟପ ଥିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ମରୀଚି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଲୋକାନ୍ଧରତି ଯୋ ଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ସ ତୁ ଧର୍ମୋ ହି ନାମତଃ
ଯିଏ ଧନ-ସମ୍ପତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଧର୍ମ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଲୋକାନ୍ଦକ୍ଷତି ଯଃ କୃତ୍ଯୈଃ ସ ତୁ ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଡକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତି।
ଵର୍ଣଧର୍ମେଣ ତେ ସର୍ଵେ ଵର୍ଣାତ୍ମାନଶ୍ଚ ଵୈ କ୍ରମାତ୍ ଵିଷ୍ଣୁ ମାଯାପ୍ରଭାଵେନ କଲାଭୂତାଃ ସ୍ଥିତା ଭୁଵି
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଜାତିର ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରମକ୍ରମେ ଜାତିର ଆକୃତି ଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ଭାଗ ଭାଗ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ତଦା ତୁ ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ସୋମାଯାଶ୍ଵିନିମଣ୍ଡଲମ୍
ତାପରେ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ସୋମ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀମାନଙ୍କର ମଣ୍ଡଳ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
କଶ୍ଯପାଯାଦିତିଗଣଂ କ୍ଷତ୍ରରୂପଂ ତ୍ରଯୋଦଶମ୍
ସେ କଶ୍ୟପଙ୍କ ପାଇଁ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀ ଓ ତ୍ରୟୋଦଶ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଆକୃତି ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ନାନାଵିଧାନି ସୃଷ୍ଟାନି ଚାସନ୍ଵୈଵସ୍ଵତେଽନ୍ତରେ 3.4.10.
ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତର ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପ୍ରାଣୀମାନେ ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ।
ତତ୍ର ଵାସଂ ସ୍ଵଯଂ ଦକ୍ଷଃ କୃତଵାନ୍ଯଜ୍ଞତତ୍ପରଃ
ସେଠାରେ ଡକ୍ଷ ନିଜେ ଯଜ୍ଞରେ ଲିନ ହୋଇ ନିଜ ନିବାସ ତିଆରି କଲେ।
ଭୂତନାଥୋ ମହାଦେଵୋ ନ ନନାମ କଦାଚନ
ଭୂତମାନଙ୍କର ନାଥ ମହାଦେବ କେବେଁ ମଧ୍ୟ କାହାକୁ ଶିର ନମାଇନଥିଲେ।