ସମୁଦ୍ରମଗମତ୍ପୁତ୍ରୋ ରାକ୍ଷସୀଭିଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତଃ
ସେଇ ପୁଅ ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ରାକ୍ଷସୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ଜାତକଂ ଫଲିତଂ ଚୈଵ ମୂକପ୍ରଶ୍ନଂ ତଥାଦିତଃ
ଜନ୍ମକୁଣ୍ଡଳୀର ଫଳ ମିଳିଗଲା, ଏବଂ ମୌନ ପ୍ରଶ୍ନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଭକ୍ତରାଜ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଭୀଷଣ ହରି ପ୍ରିଯ
ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ରାଜା, ହେ ବିଭୀଷଣ, ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ସ ନୃପୋ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଦ୍ଵିଜମୁତ୍ତମମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ରାଜା ସେଇ ଉତ୍ତମ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛୈର୍ଵିନାଶିତଂ ଯତ୍ତୁ ଵେଦାଂଗଂ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ଗତିଃ
ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ବେଦର ଅଂଗ ଜ୍ୟୋତିଷର ପଥକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ସୂତ ଉଵାଚ ପ୍ରଯାଗେ ତୁ ପୁନର୍ଦେଵାନୁଵାଚ ଵଚସାଂ ପତିଃ
ସୂତ କହିଲେ: ପ୍ରୟାଗରେ ମଧ୍ୟ, ବାଣୀର ନାଥ ପୁନି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରତିଷ୍ଠାନପୁରେ ରମ୍ଯେ ସୂର୍ଯୋ ଜାତୋ ହରାଜ୍ଞଯା
ସୁନ୍ଦର ପ୍ରତିଷ୍ଠାନା ପୁରରେ, ହରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ତ୍ରେତାନ୍ତେ ସିଂହଲଦ୍ଵୀପେ ପରୀକ୍ଷିତନୃପୋଽଭଵତ୍
ତ୍ରେତାଯୁଗର ଶେଷରେ, ସିଂହଳଦ୍ୱୀପରେ ପରୀକ୍ଷିତ ନାମକ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
କନ୍ଯା ଭାନୁମତୀ ତସ୍ଯ ସୂର୍ଯଵ୍ରତପରାଯଣା
ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଭାନୁମତୀ ସୂର୍ଯ୍ୟବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ।
ତଯା କୃତଂ ଶୁଭଂ ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଭୁକ୍ତଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପକାଇଥିବା ଶୁଭ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କଲେ।
ସ୍ନାନାର୍ଥମାଗତା କନ୍ଯା ତଦା ନାରଦ ଆଗତଃ
ସେଇ କନ୍ୟା ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଆସିଲେ, ସେ ସମୟରେ ନାରଦ ଆସିଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ଵସନଂ ତସ୍ଯା ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ନିର୍ଭଯଃ
ସେ ତାଙ୍କର ବସନ ଧରି, ନିର୍ଭୟ ଭାବେ କଥା କହିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵଂତଂ ତୁ ମୁନିଂ କୁମାରୀ ନମ୍ରକନ୍ଧରା
ଏପରି କଥା କହିଥିବା ମୁନିଙ୍କୁ, ନମ୍ର କଣ୍ଠରେ ସେଇ କୁମାରୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଭଵାନ୍ଦେଵାଙ୍ଗନାଭିଶ୍ଚ ପ୍ରାର୍ଥିତଃ ସ୍ଵର୍ଗମଣ୍ଡଲେ
ଭଗବାନ, ଆପଣ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ ଆଶା କରିଥିଲେ।
ନଵଦ୍ଵାରେଷୁ ଦେହେସ୍ମିନ୍ଦୁର୍ଗନ୍ଧାଃ ସଂସ୍ଥିତାଃ ସଦା 3.4.9.୧୦ ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯା ଲଜ୍ଜିତୋ ନାରଦସ୍ତଦା
ଏହି ନବଦ୍ୱାର ଥିବା ଦେହରେ ସଦା ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ରହିଥାଏ। ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ନାରଦ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ।
କୁଷ୍ଠୀଭୂତଂ ମୁନିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶଂକରୋ ଲୋକଶଂକରଃ
ମୁନିଙ୍କୁ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ଦେଖି, ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକାମୀ ଶଙ୍କର ଦୟା କଲେ।
ନାରଦସ୍ଯ ଶୁଭଂ ଦେହଂ କୃତ୍ଵା ଶିଵମୁଵାଚ ହ
ନାରଦଙ୍କ ଶୁଭ ଦେହ ଫେରାଇ ଦେଇ, ଶିବଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଂ ତଂ ଶିଵଃ ପ୍ରାହ ଦ୍ଵିଜୋ ଭୂତ୍ଵା ଭଵାନ୍ଭୁଵି
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଶିବ କହିଲେ: ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଦ୍ୱିଜ ହେଉ।
ସଵିତା ଭାନୁମତ୍ଯା ଚ ସାର୍ଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ତପୋନ୍ଵହମ୍ ତଂ ଭଜାଶୁ ମହେନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଂ ଦେଵକାର୍ଯଂ ପ୍ରସାଧଯ
ଭାନୁମତୀ ସହିତ ସବିତା ଏକ ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କଲେ। ମହେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ପୂଜା କରି, ଦେବତାଙ୍କ କାମ ସଫଳ କର।
ସଵିତାରଂ ପୌଷମାସେ ତୁଷ୍ଟାଵ ଶୁଭ ପୂଜନୈଃ
ପୌଷ ମାସରେ, ସବିତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ପୂଜାଦି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରାଗଲା।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ଦେଵାନାହ ଶୁଭଂ ଵଚଃ
ତାପରେ, ପ୍ରସନ୍ନ ଭଗବାନ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଶୁଭ କଥା କହିଲେ।
ରୋଗୈଶ୍ଚ ପୀଡିତାଁଲ୍ଲୋକାନ୍କଲିନା ନିର୍ମିତୈର୍ଭୁଵି
କଳିଯୁଗରେ ହେଉଥିବା ରୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଲୋକମାନେ ପୀଡିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ସୂର୍ଯଃ କାଶୀନଗରମାଗତଃ
ଏପରି କହି ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ କାଶୀ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସୁଶ୍ରୁତଂ ରାଜପୁତ୍ରଂ ଚ ଵିପ୍ରଵୃଦ୍ଧସମନ୍ଵିତମ୍ 3.4.9.
ସୁଶ୍ରୁତ, ରାଜପୁତ୍ର ଓ ବୟସ୍କ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ରୋଗୈଶ୍ଚ କ୍ଷଯିତଂ ଦେହଂ କାଲ୍ପମେତତ୍ସ୍ମୃତଂ ବୁଧୈଃ
ତାଙ୍କ ଦେହ ରୋଗରେ ଦୁଃଖିତ ଓ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିଲା, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ସ୍ମରଣ କରିଥିଲେ।
ଧନ୍ଵତରିସ୍ସ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରସିଦ୍ଧୋଭୂତ୍କଲୌ ଯୁଗେ
ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଭଗବାନ କଳିଯୁଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ସୁଶ୍ରୁତଃ କଲ୍ପଵେଦଂ ତଂ ଧନ୍ଵତ୍ତରିଵିନିର୍ମିତମ୍
ସୁଶ୍ରୁତ ଧନ୍ୱନ୍ତରିଙ୍କ ତିଆରି କରା ଔଷଧ ଶାସ୍ତ୍ର ଶିଖିଲେ।
ଚତୁଷ୍ଷଷ୍ଟିକଲାଭିଜ୍ଞୋ ରଵିପୂଜନତତ୍ପରଃ
ସେ ଚଉଷଠି କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲେ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରତିଗ୍ରହଂ ଵୃତ୍ତିଂ କାରୁଵୃତ୍ତିଂ ଗୃହୀତଵାନ୍
ସେ ଦାନ ନେବାକୁ ଛାଡ଼ି, କାରିଗରୀ କାମକୁ ଅଂଶୀକାର କଲେ।
ଧାତୁମୂର୍ତିକଲଂ ଚୈଵ ସର୍ଵକାରୁକଲଂ ତଥା
ସେ ଧାତୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ କଳାରେ ଦକ୍ଷ ହେଲେ।