ତଦା ତୁ ଭଗଵାନ୍ସାକ୍ଷାଚ୍ଚତୁର୍ଦଶକଲୋ ହରିଃ
ତାପରେ, ସ୍ୱୟଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ କଳା ସମ୍ପନ୍ନ ଭଗବାନ୍ ହରି ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ମିତ୍ରଦେଵାଂଶତୋ ଯଥା
ଏହିପରି, ମିତ୍ରଦେବଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ମୁନି।
ଅର୍ଯମା ନାମ ଵୈ ଵିପ୍ରଃ ପୁରା ସତ୍ଯଯୁଗେ ହ୍ଯଭୂତ୍
ପୁରୁଣା ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଅର୍ୟମା।
ତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ପିତୃମତୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଭୂପତେଃ ଅର୍ଯମ୍ଣୋ ଜନଯାମାସ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରପରାଯଣନ୍
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ପତ୍ନୀ ପିତୃମତୀ, ଯିଏ ପିତୃଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଅଟୁଟ ଅର୍ୟମାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଏକଦା ସ ଦ୍ଵିଜୋ ଧୀମାନ୍ଵିଚାର୍ଯ୍ଯ ବହୁଧା ହୃଦି
ଏକଦିନ ସେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମନରେ ବହୁ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ପ୍ରଭାତେ ଶ୍ଵେତକୁସୁମୈଶ୍ଚନ୍ଦନାଦିଭିରର୍ଚନୈଃ 3.4.7.
ପ୍ରଭାତେ ସେ ଶ୍ୱେତ ଫୁଲ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କଲେ।
ମାସମାତ୍ରଂ ତୁ ଵିଧିନା ପୂଜଯାମାସ ଭାସ୍କରମ୍
ଏଭଳି ନିୟମରେ ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ତନ୍ମଣେଶ୍ଚ ପ୍ରଭାଵେଣ ପ୍ରସ୍ଥମାତ୍ରଂ ଚ କାଂଚନମ୍
ସେ ମଣିର ଶକ୍ତିରେ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ପରିମାଣ ସୁନା ପାଇଲେ।
ଵାପୀକୂପତଡାଗାନ୍ହି ତଥା ହର୍ମ୍ଯାଣି ଭୂତଲେ
ସେ ଜଳାଶୟ, କୁଆଁ, ପୋଖରୀ ଏବଂ ଭୂମିରେ ମହଳ ତିଆରି କଲେ।
ସହସ୍ରାବ୍ଦ ଵପୁର୍ଭୂତ୍ଵା ନିର୍ଜରୋ ନିରୁପଦ୍ରଵଃ ଉଷିତ୍ଵା ତତ୍ର ଲକ୍ଷାବ୍ଦଂ ସୂର୍ଯରୂପୋ ବଭୂଵ ହ
ସେ ହଜାର ବର୍ଷ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ଜରା ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଏଠାରେ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ରହି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ହେଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯୈଵ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କଥିତଂ ମଯା
ଏଭଳି ମୁଁ ଭାସ୍କରଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିବରଣା କରିଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ତେ ଦେଵାଃ ପଦ୍ଯୈଃ ସୂର୍ଯକଥା ମଯୈଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମଭଵତ୍ତତ୍ର ଦେଵାନାହ ପ୍ରସନ୍ନଧୀଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ଦେବତାମାନେ ମୋର ରଚିତ ପଦ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣିଲେ; ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହେଲେ, ଏବଂ ଏକ ଶାନ୍ତ ମନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସୁଦର୍ଶନୋ ଦ୍ଵାପରାନ୍ତେ କୃଷ୍ଣାଜ୍ଞପ୍ତୋ ଜନିଷ୍ଯତି
ଦ୍ୱାପରଯୁଗର ଶେଷରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସୁଦର୍ଶନ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ନିମ୍ବାଦିତ୍ଯ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ଧର୍ମଗ୍ଲାନିଂ ହରିଷ୍ଯତି ସୂତ ଉଵାଚ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଚରିତଂ ତସ୍ଯ ନିମ୍ବାର୍କସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେ ନିମ୍ବାଦିତ୍ୟ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବେ ଏବଂ ଧର୍ମର ଅବନତିକୁ ଦୂର କରିବେ। ସୂତ କହିଲେ: ଏବେ ତୁମେ ସେ ମହାତ୍ମା ନିମ୍ବାର୍କଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଶୁଣ।
ଯମାହ ଭଗଵାନ୍କୃଷ୍ଣଃ କୁରୁ କାର୍ଯଂ ମମାଜ୍ଞଯା
ଯାହାକୁ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ କହିଥିଲେ: 'ମୋ ଆଦେଶରେ କାମ କର।'
ଦେଶେ ତୈଲଂଗକେ ରମ୍ଯେ ଦେଵର୍ଷିଵରସେଵିତେ 3.4.7.
ସେ ମଧୁର ଟେଲଙ୍ଗ ଦେଶରେ, ଯେଉଁଠି ଦେବମୁନିମାନେ ସେବା କରନ୍ତି,
ଲବ୍ଧ୍ଵା ଭୂମୌ ଵର୍ତଯସ୍ଵ ନଷ୍ଟପ୍ରାଯାନ୍ମମାଜ୍ଞଯା
ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥାନ ପାଇ, ମୋ ଆଦେଶରେ ନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ଧର୍ମକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କର।
ସୁଦର୍ଶନାଶ୍ରମାଦୌ ଚ ସ୍ଥିତିଃ କାର୍ଯା ତ୍ଵଯାନଘ
ସୁଦର୍ଶନ ଆଶ୍ରମରେ ତୁମେ ଅବସ୍ଥାନ କରିବା ଦରକାର, ହେ ନିର୍ମଳ।
ଭକ୍ତାଭୀଷ୍ଟପ୍ରଦଃ ସାକ୍ଷାଦଵତୀର୍ଣୋ ମହୀତଲେ
ଭକ୍ତଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ସେଉଁଠି ସ୍ୱୟଂ ପୃଥିବୀରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ସୁଦର୍ଶନାଶ୍ରମେ ପୁଣ୍ଯେ ଭୃଗୁଵଂଶସମୁଦ୍ଭଵଃ
ପବିତ୍ର ସୁଦର୍ଶନ ଆଶ୍ରମରେ, ଭୃଗୁ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଋଷିରୂପଧରଶ୍ଚାସୀଜ୍ଜଯଂତ୍ଯା ଭାର୍ଯଯା ସହ
ସେ ଋଷିର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଜୟନ୍ତୀ ସହିତ ରହିଲେ।
ଦଧାର ମନସା ଦେଵୀ ଜଯନ୍ତୀ ପତିଦେଵତା
ଦେବୀ ଜୟନ୍ତୀ, ଯିଏ ପତିପରାୟଣ ଥିଲେ, ମନରେ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲେ।
ଅଥ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତେ କାଲେ ପରମଶୋଭନେ
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଥିବା ଏକ ଅତି ଶୁଭ ସମୟରେ,
କୃତ୍ତିକାଭେ ମହାରମ୍ଯେ ଉଚ୍ଚସ୍ଥେ ଗ୍ରହପଂ ଚକ୍ରେ
କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ର ଭଳି ସୁନ୍ଦର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଗ୍ରହମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ,
ଜଯନ୍ତ୍ଯାଂ ଜଯରୂପିଣ୍ଯାଂ ଜଜାନ ଜଗଦୀଶ୍ଵରଃ
ବିଜୟର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଜୟନ୍ତୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ବିଶ୍ୱର ନାଥ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଵିରିଞ୍ଚିରେକଦା ତସ୍ମିନ୍ନିମ୍ବାର୍କସ୍ଯାଶ୍ରମେ ଶୁଭେ 3.4.7.
ଏକଥର, ଶୁଭ ନିମ୍ବାର୍କ ଆଶ୍ରମରେ ବ୍ରହ୍ମା ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯଃ ସ୍ଥିତୋ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ତାଵନ୍ମାଂ ଭୋଜଯ ଦ୍ଵିଜ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶରେ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ମୋତେ ଭୋଜନ ଦିଅ।
ତଦା ତୁ ଭଗଵାନ୍ସୂର୍ଯୋ ହ୍ଯସ୍ତାଚଲମୁପାଗତଃ
ତାପରେ, ଭଗବାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ପାହାଡ଼କୁ ଯିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ସ୍ଥାପିତଂ ତେଜସା ସ୍ଵେନ ତେଜସ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ସେ ନିଜ ତେଜରେ ସୁଦର୍ଶନ ନାମକ ତେଜର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।
ଭିକ୍ଷୁଵେଷଧରଂ ବାଲଂ ମୁନିଂ ସୂର୍ଯମିଵାପରମ୍
ଭିକ୍ଷୁର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ଏକ ଶିଶୁ ମୁନି, ଆଉ ଏକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।