କରଣାଟକଭୂପସ୍ଯ ଦଂତଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ସା ସୁତା
ସେ କର୍ଣ୍ଣାଟର ରାଜା ଦନ୍ତବକ୍ତ୍ରଙ୍କର କନ୍ୟା।
ପୁଷ୍ପଭାଵେନ ଜ୍ଞାତ୍ଵାହଂ ତ୍ଵାଂ ନଯାମି ତଦଂତିକେ
ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁଷ୍ପର ଚିହ୍ନରେ ଚିହ୍ନି, ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯିବି।
ଆହାଜ୍ଞାଂ ଦେହି ଭୂପାଲ ଯାସ୍ଯେହଂ କାରଣାଟକେ
'ଆଦେଶ ଦିଅ, ହେ ରାଜା; ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣାଟକୁ ଯିବି।'
ଆଯାମି ନାଽତ୍ର ସନ୍ଦେହୋ ଯଦି ଜୀଵଯସେ ସୁତମ୍
'ତୁମେ ଯଦି ତୁମ ପୁଅକୁ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଯିବି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।'
ହଯାରୂଢୌ ଗତୌ ଶୀଘ୍ରଂ ଦଂତଵକ୍ତ୍ରସ୍ଯ ପତ୍ତନେ
ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଦନ୍ତବକ୍ତ୍ରଙ୍କ ସହରକୁ ଗଲେ।
ବହୁଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଦଦୌ ତସ୍ଯୈ ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷୋ ଵିଶାରଦଃ
ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷ ତାଙ୍କୁ ବହୁ ଧନ ଦେଲେ।
ପ୍ରାତଃକାଲେ ତୁ ସା ଵୃଦ୍ଧା ଗଚ୍ଛତୀ ରାଜମନ୍ଦିରମ୍
ପ୍ରଭାତରେ ସେ ବୃଦ୍ଧା ରାଜମହଳକୁ ଗଲେ।
ପଦ୍ମାଵତୀଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ଯୈକାଂତେ ମଦ୍ଵଚନଂ ଵଦ
ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଗୋପନରେ ପହଞ୍ଚି, ସେ ମୋର କଥା କହିଲେ।
ଯୋ ଦୃଷ୍ଟଃ ପୁରୁଷୋ ରମ୍ଯସ୍ତ୍ଵଦର୍ଥେ ସମୁପାଗତଃ
'ତୁମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକ ରୂପବାନ ପୁରୁଷ ଆସିଛନ୍ତି।'
ରୁଷ୍ଟା ପଦ୍ମାଵତୀ ପ୍ରାହ ଚଂଦନାର୍ଦ୍ରାଂଗୁଲୀଯିକା 3.2.1.
ପଦ୍ମାବତୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଚନ୍ଦନ ଲାଗିଥିବା ଆଂଠିରେ କଥା କହିଲେ।
ଅଂଗୁଲୀଭିଃ କପୋଲୌ ଚ ତସ୍ଯାଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯଯୌ ଗୃହମ୍
ତାଙ୍କ ଆଂଠିରେ ଗଲାଣ୍ଡକୁ ଛୁଇଁ, ସେ ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ।
ସ ମିତ୍ରଂ ଦୁଃଖିତଂ ପ୍ରାହ ଶୃଣୁ ମିତ୍ର ଶୁଚଂ ତ୍ଯଜ
ସେ ଦୁଃଖିତ ବନ୍ଧୁକୁ କହିଲେ, 'ଶୁଣ ବନ୍ଧୁ, ଦୁଃଖ ଛାଡ଼।'
ତ୍ଵଦର୍ଥେ ତାଡିତଂ ଵକ୍ଷଃ କଦା ମିତ୍ରଂ ଭଵିଷ୍ଯସି
ତୋ ପାଇଁ ମୋ ଛାତିକୁ ଆଘାତ ଲାଗିଲା—କେବେ ତୁମେ ମୋ ସହ ବନ୍ଧୁ ହେବ?
ରଜସ୍ଵଲାଂତେ ଭୋ ମିତ୍ର ତଵାସ୍ଯଂ ଚୁଂବିତାସ୍ମ୍ଯହମ୍
ମୋ ବନ୍ଧୁ, ରଜସ୍ୱଳା ଶେଷରେ ମୁଁ ତୋ ମୁହଁକୁ ଚୁମିଥିଲି।
ତ୍ରିଦିନାଂତେ ତୁ ସା ଵୃଦ୍ଧା ପଦ୍ମାଵତ୍ଯୈ ନ୍ଯଵେଦଯେତ୍
ତିନି ଦିନ ପରେ, ସେ ବୃଦ୍ଧା ହୋଇ ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତଂ ଭଜସ୍ଵାଦ୍ଯ ସୁଶ୍ରୋଣି ସଫଲଂ ଜୀଵନଂ କୁରୁ
ଏଇ ସୁନ୍ଦର କଟିବତୀ, ଆଜି ତାଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଅ, ତୋ ଜୀବନକୁ ସାର୍ଥକ କର।
ଗଵାକ୍ଷଦ୍ଵାରି ନିଷ୍କାସ୍ଯ ତଲେ ପୃଷ୍ଠେ ଚ ତାଡିତା
ଜନେଲା ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ବାହାର କରାଯାଇ, ତାଙ୍କ ପିଠି ଓ ତଳେ ଆଘାତ ଲାଗିଲା।
ପ୍ରସନ୍ନୋ ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷଶ୍ଚ ମିତ୍ରଂ ପ୍ରାହ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଭୋଃ
ଖୁସି ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ମିତ୍ର କହିଲେ, 'ଶୁଣ, ବନ୍ଧୁ!'
ଅର୍ଦ୍ଧରାତ୍ରେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଭଜ ମାଂ କାମଵିହ୍ଵଲାମ୍
ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଆସି, ଆମେ ଯେଉଁଠି ଆଶାକୁ ଅଟକିଛି, ସେଠି ମୋ ସହ ମିଶ।
ଯଯୌ ଶୀଘ୍ରଂ ମହାକାମୀ ରମଣୀଂ ତାମରାମଯତ୍ 3.2.1.
ବଡ଼ ଆଶାବାନ୍ ପୁରୁଷ ତୁରନ୍ତ ଗଲେ ଏବଂ ସେ ନାରୀକୁ ଖୁସି କରିଲେ।
ପଦ୍ମାଵତୀଂ ପ୍ରିଯାଂ ପ୍ରାହ ଶୃଣୁ ଵାକ୍ଯଂ ଵରାନନେ
ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଶୁଣ, ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ମୋ କଥା।'
ତନ୍ମିତ୍ରଂ ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷଶ୍ଚ କିଂ ନୁ ତିଷ୍ଠତି ସାଂପ୍ରତମ୍
ସେ ବନ୍ଧୁ ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷ ପଚାରିଲେ, 'ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି?'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ନିଷ୍ଠୁରଂ କୁଲିଶୋପମମ୍
ତାଙ୍କର କଠୋର, ବଜ୍ରପାତ ସମ କଥା ଶୁଣି,
ତଦା ତୁ ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷଶ୍ଚ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତପ୍ରପୂଜକଃ
ତେବେ ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷ, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ଉପାସକ,
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଭୂପତିସ୍ତ୍ଵରଯାନ୍ଵିତଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ରାଜା ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ପହଞ୍ଚିଲେ।
କସ୍ମାନ୍ନ ଖାଦିତଂ ମିତ୍ର ଭୋଜନଂ ମତ୍ପ୍ରିଯାକୃତମ୍
ମୋ ବନ୍ଧୁ, ମୋ ପ୍ରିୟା ତିଆରି କରିଥିବା ଖାଦ୍ୟ କାହିଁକି ଖାଇନାହ?
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ ମରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମିତୋ ନୃପଃ
ସେ ଖାଇବା ପରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ; ଏହା ଦେଖି ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ମିତ୍ର ଗଚ୍ଛ ଗୃହଂ ଶୀଘ୍ରଂ ମଯା ତ୍ଯକ୍ତା ଚ ପାପିନୀ
ମିତ୍ର, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଘରକୁ ଯାଅ; ମୁଁ ଏହି ପାପିନୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛି।
ତଦଲଂକାରମାହୃତ୍ଯ ତ୍ରିଶୂଲଂ କୁରୁ ଜାନୁନି
ସେ ଆଳଙ୍କାର ଆଣି, ତାଙ୍କ ହାଟୁ ଉପରେ ତ୍ରିଶୂଳ ରଖ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଯଯୌ ଭୂପସ୍ତଥା କୃତ୍ଵା ସମାଗତଃ 3.2.1.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଗଲେ, ସେପରି କରି ଆଉ ଫେରିଲେ।