ତୈତ୍ତିରଂ ଦେଶମାଗମ୍ଯ ଦୁର୍ଗଂ ତତ୍ର ଚକାର ସଃ 3.4.6.
ସେ ତୈତ୍ତିରୀୟ ଦେଶକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ଏକ ଦୁର୍ଗ ତିଆରି କଲେ।
ତଦା ତୁ ସକଲା ଦେଵା ଦୁଃଖିତା ଵାସଵଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ପ୍ରଭୁ ବାସବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଵଯଂ ତୁ ଭଗଵନ୍ସର୍ଵେ ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାସ୍ଥିତାଃ ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାମଧ୍ଯେ ଵସାମୋ ମୁଦିତା ଵଯମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାରେ ବସୁଛୁ। ଆମେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦରେ ରହୁଛୁ।
ଶିଲାସ୍ସର୍ଵାଶ୍ଚ ନୋ ଦେଵ ଶାଲଦେଶସମୁଦ୍ଭଵାଃ
ହେ ଦେବ, ଆମ ସମସ୍ତ ଶିଳା ଶାଳଦେଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ଦେଵାନାଂ ଭଗଵାନ୍ସ୍ଵରାଟ୍
ଦେବମାନେଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଭଗବାନ ସ୍ୱରାଟ୍—
ଚୁକୋପ ଭଗଵାନିନ୍ଦ୍ରୋ ଦୈତ୍ଯାନ୍ପ୍ରତ୍ଯଭ୍ରଵାହନଃ ତୈତ୍ତିରେ ପ୍ରେଷଯାମାସ ଦେଶେ ମ୍ଲେଚ୍ଛନିଵାସକେ
ଭଗବାନ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଦାୟତ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ତାଡ଼ିଦେଲେ। ସେ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ବସୁଥିବା ତୈତ୍ତିରୀୟ ଦେଶକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
ତସ୍ଯ ଶବ୍ଦେନ ସକଲା ଦେଶାଶ୍ଚ ବହୁଭିନ୍ନକାଃ
ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଦେଶ ବହୁଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଗଲା।
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାଃ ସର୍ଵା ଗୃହୀତ୍ଵା ଵିବୁଧାସ୍ତଦା
ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ନେଇନେଲେ।
ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ତୁ ସୁରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦେଵପୂଜ୍ଯମୁଵାଚ ହ
ମହେନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶି, ଦେବମାନେ ପୂଜା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ଯେଉଁ କଥା କହିଲେ।
ଵେଦଧର୍ମଂ ସମୁଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ମମ ନାଶନତତ୍ପରାଃ
ବେଦ ଧର୍ମକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରି, ସେମାନେ ମୋର ସଂହାର ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଦଦୌ ତସ୍ଯୈ ଵରଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭଵିତାସ୍ମି ସୁତଃ କଲୌ ।।3.4.6.
ବିଷ୍ଣୁ ତାକୁ ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ: 'କଳିଯୁଗରେ ମୁଁ ତୁମର ପୁଅ ହେବି।'
ତ୍ଵଦାଜ୍ଞଯା ଚ ସା ଦେଵୀ ପୁରୀଂ ଶାଂତିମଯୀଂ ଶୁଭାମ୍
ତୁମର ଆଦେଶରେ, ସେ ଦେବୀ ଶାନ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ ପୁରୀକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ।
ପ୍ରତ୍ଯାଗତ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋ ଭୂତ୍ଵା କାର୍ଯସିଦ୍ଧିଂ କରିଷ୍ଯତି
ସେଠାକୁ ପୁନି ଫେରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ, ନିଜ କାମ୍ୟ ସଫଳ କରିବେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗୁରୋର୍ଵାକ୍ଯଂ ରୁଦ୍ରୈରେକାଦଶୈଃ ସହ
ଗୁରୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ,
ତୀର୍ଥରାଜମୁପାଗମ୍ଯ ପ୍ରଯାଗଂ ଚ ରଵିପ୍ରିଯମ୍
ସେମାନେ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପ୍ରୟାଗକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ବୃହସ୍ପତିସ୍ତଦାଗତ୍ଯ ସୂର୍ଯମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ବୃହସ୍ପତି ଆସି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ।
ଋଷଯ ଊଚୁଃ ବୃହସ୍ପତିସ୍ତୁ ଭଗଵାନ୍ମୁନିର୍ଦେଵାନ୍ସମାସ୍ଥିତାନ୍
ଋଷିମାନେ କହିଲେ: ବୃହସ୍ପତି, ମହାନ ମୁନି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିଲେ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ କୃପଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍ବ୍ରୂହି ନସ୍ତତ୍ସମୁତ୍ସୁକାନ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ଆତୁର, ଦୟାକରି ଏହି ସବୁ କଥା ଆମକୁ କୁହ।
ବୃହସ୍ପତିଂ ସମାସୀନଂ ଜୀଵରୂପଂ ଗୁଣାଲଯମ୍
ବୃହସ୍ପତି ସେଠାରେ ବସିଥିଲେ, ସେ ଜୀବନର ଆକୃତି ଏବଂ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର ଥିଲେ।
କଥଯସ୍ଵ ମହାଭାଗ ସୂର୍ଯମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ହେ ମହାଭାଗ, ଆମକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା କୁହ।
ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ ତପସା ତୋଷଯାମାସ ବର୍ହିଷ୍ମତିପୁରେ ସ୍ଥିତଃ
ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: ବର୍ହିଷ୍ମତି ପୁରରେ ରହି, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ।
ପଂଚମାବ୍ଦେ ତୁ ଭଗଵାନ୍ସଂତୁଷ୍ଟଶ୍ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ
ପଞ୍ଚମ ବର୍ଷରେ, ପ୍ରଜାପତି ଭଗବାନ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଵର୍ଷାଂତରେ ଜନଯିତ୍ଵା ତ୍ର୍ଯପତ୍ଯ ସ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
କିଛି ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତିନିଜଣ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଵିଵାହାଶ୍ଚ କଥଂ ତେଷାଂ ଭଵିତଵ୍ଯା ମହୋତ୍ତମାଃ
ସେମାନଙ୍କର ବିବାହ କିପରି ହେବ, ଯାହା ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେବ?
ହଵନୈସ୍ତୋଷଯାମାସ ଵର୍ଷମାତ୍ରଵିଧାନତଃ
ବର୍ଷ ପ୍ରତି ବିଧିମତ ହବନ କରି, ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନସ୍ତୁ ତଦା ଵିପ୍ରୋ ଵଧୂର୍ଜାମାତରଂ ମୁଦା 3.4.7.
ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଖୁସିରେ ଜାମାତା ଓ କନ୍ୟାକୁ ଦେଲେ।
ଭୂଷଣାନି ଚ ଵାସାଂସି ଧନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଗହଣା, ପୋଶାକ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଧନ-ଦୌଲତ ଦେଲେ,
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷମଯୋ ଭୂତ୍ଵା ଚଂଦନାଦ୍ଯୈର୍ଧନାଧିପମ୍
ଷଷ୍ଠି ବର୍ଷ ବୟସରେ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଧନର ମାଲିକଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ କଲେ।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଧନଂ ବହୁ
ତେବେ, ପ୍ରସନ୍ନ ଭଗବାନ୍ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ଧନ ଦେଲେ।
ସହସ୍ରଜାପୀ ସଂପୂଜ୍ଯ ହଵନଂ ତଦ୍ଦଶାଂଶକମ୍
ସେ ହଜାର ଜପ ଓ ପୂଜା କରି, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହବନରେ ଅର୍ପଣ କଲେ।