ଜଯଚଂଦ୍ରାଜ୍ଞଯା ଭୂପ ଉର୍ଵୀମାଯାମିତି ସ୍ମୃତାମ୍
ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ପୃଥିବୀକୁ 'ମାୟା' ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ହତାଃ ସର୍ଵେ କ୍ଷତ୍ରିଯାଶ୍ଚଂଦ୍ରଵଂଶିନଃ
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ।
ଵିଂଶଦ୍ଵର୍ଷଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ସହୋଦ୍ଦୀନେନ ଵୈ ତତଃ
ତାପରେ ସେ ଉଦ୍ଦୀନଙ୍କ ସହିତ କୁଡ଼ି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଘୋରଵର୍ମା ତୁ ନୃପତିଃ ସୁତଃ ପରିହରସ୍ଯ ଵୈ
ପରିହରଙ୍କ ପୁଅ ଘୋରବର୍ମା ରାଜା ହେଲେ।
ତଦନ୍ଵଯେ ଚ ଯେ ଭୂପାଃ ଶାର୍ଦୂଲୀଯାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ଯେଉଁମାନେ ରାଜା ହେଲେ, ସେମାନେ 'ଶାର୍ଦୂଳୀୟ' ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ବଭୂଵ ସର୍ଵତୋ ଭୂମୌ ମହାମାଯାପ୍ରସାଦତଃ
ମହାମାୟାଙ୍କର କୃପାରେ ସମସ୍ତ ଭୂମିରେ ମଙ୍ଗଳ ହେଲା।
କୁଲଂ ସକଲପାପଘ୍ନଂ ଯଥୈଵ ଶଶିସୂର୍ଯଯୋଃ 3.4.4.
ଏହି ବଂଶ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କଲା, ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଚାକ୍ଷୁଷାଂତରମେଵାପି ମହାଵାଯୁର୍ବଭୂଵ ହ
ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତର ଆରମ୍ଭରେ ବଡ଼ ବାତାସ ବହିଲା।
ତତ୍ପ୍ରଭାଵେନ ହେମାଦ୍ରିଃ କଂପମାନଃ ପୁନଃପୁନଃ
ସେ ଶକ୍ତିର ପ୍ରଭାବରେ ହେମାଦ୍ରି ପାହାଡ଼ ବାରମ୍ବାର କମ୍ପିତ ହେଲା।
ନଭସୋ ଭୂତଲେ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତଦା ଭୂମିଃ ପ୍ରକଂପିତା
ଆକାଶରୁ ଭୂମିକୁ ଅବତରିଲା, ତାପରେ ଭୂମି ଉପରେ ଅନେକ କମ୍ପନ ହେଲା।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଃ ସମୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ଜଲଭୂତା ବଭୂଵିରେ
ସାତଟି ଦ୍ୱୀପ ଓ ସମୁଦ୍ର ସମସ୍ତେ ଜଳରେ ପରିଣତ ହେଲେ।
ଶେଷା ଭୂମିର୍ଲଯଂ ପ୍ରାପ୍ତା ମନ୍ଵଂତରେ ଲଯେ
ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୂମି ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷରେ ଲୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
ତଦା ସ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭଵେନ ଵିଧିନା ସହ
ତେବେ ସେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ଭବ ଓ ବିଧିଙ୍କ ସହିତ,
ଗୃହୀତ୍ଵା ସକଲାସ୍ତାରା ଗ୍ରହାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଯଥାଵିଧି
ସମସ୍ତ ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନେକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଧରିଲେ।
ପୁନର୍ଵୈ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ଚକ୍ରୈଃ ଶୋଷିତା ସକଲା ମହୀ
ପୁଣି ତାରାମଣ୍ଡଳର ଚକ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଭୂମି ଶୁଷ୍କ ହେଇଗଲା।
ତଦା ସ ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ମୁଖାତ୍ସୋମଂ ଚକାର ହ
ତେବେ ସେ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ମୁଁହରୁ ସୋମକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଭୁଜାଭ୍ଯାଂ ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା କ୍ଷତ୍ରରାଜଂ ମହାବଲମ୍ 3.4.5.
ତାଙ୍କର ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଊରୁଭ୍ଯାଂ ଵୈଶ୍ଯରାଜଂ ଚ ସମୁଦ୍ରଂ ସରିତାଂ ପତିମ୍
ଉରୁ ଦ୍ୱାରା ବୈଶ୍ୟ ରାଜା, ନଦୀ ଓ ସମୁଦ୍ରଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ଚ ଜନଯାମାସ ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମୁତ୍ତମମ୍
ପାଦ ଦ୍ୱାରା ସେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କୁଶଳୀକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ସୋମାଦ୍ଵୈ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଜାତାଃ ସୂର୍ଯାଦ୍ରାଜନ୍ଯଵଂଶଜାଃ
ସୋମରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ରାଜବଂଶୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ସୂର୍ଯମଂଡଲତୋ ଜାତୋ ମନୁର୍ଵୈଵସ୍ଵତଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରୁ ମନୁ ବୈବସ୍ବତ ନିଜେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଦିଵ୍ଯାନାଂ ଚ ଯୁଗାନାଂ ଚ ତଜ୍ଜ୍ଞେଯଂ ଚୈକସପ୍ତତିଃ
ଦିବ୍ୟ ଯୁଗର ସଂଖ୍ୟା ଏକାତ୍ତର ବୋଲି ଜାଣିବା।
ଵିଷ୍ଣୁଃ ପୂର୍ଵାର୍ଦ୍ଧତୋ ଜାତଃ ପରାର୍ଦ୍ଧାଦ୍ଵାମନଃ ସ୍ଵଯମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରଥମାର୍ଧରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଦ୍ୱିତୀୟାର୍ଧରୁ ବାମନ ନିଜେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଚତୁଶ୍ଶତାନି ଵର୍ଷାଣି ପରମାଯୁର୍ନୃଣାଂ ତଦା
ସେ ସମୟରେ ମଣିଷମାନଙ୍କର ସର୍ବାଧିକ ଆୟୁ ଚାରିଶେ ବର୍ଷ ଥିଲା।
ଵର୍ଷାଣାଂ ତ୍ରିଶତାନାଂ ଚ ନୃଣାମାଯୁଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ମଣିଷମାନଙ୍କର ଆୟୁ ତିନିଶେ ବର୍ଷ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କଲୌ ତୁ ମରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
କଳିଯୁଗରେ ତୁ ଭଗବାନ ବିଶ୍ୱରୂପ ହରି ନିଜେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ।
ପରାର୍ଦ୍ଧାଦ୍ଵାମନୋ ଦେଵୋ ମହେନ୍ଦ୍ରାଵରଜୋ ହରିଃ 3.4.5.
ପରାର୍ଧ ପରେ, ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ବାମନ ଦେବ, ହରି ରୂପେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଵିଶ୍ଵରୂପହିତାର୍ଥାଯ ତ୍ରିଯୁଗୀ ସଂବଭୂଵ ହ
ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ, ସେ ତିନି ଯୁଗରେ ଅବତାର ନେଲେ।
ଶ୍ଵେତରୂପୋ ହରିଃ ସତ୍ଯେ ହଂସାଖ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍ସ୍ଵଯମ୍ ଦ୍ଵାପରେ ପୀତରୂପଶ୍ଚ ସ୍ଵର୍ଣଗର୍ଭୋ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସତ୍ୟଯୁଗରେ ହରି ଧଳା ରୂପ ନେଇ, ହଂସ ନାମରେ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଦ୍ୱାପରରେ ସେ ପିତା ରଙ୍ଗରେ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଗର୍ଭ ନାମରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
କଲିକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ସଂଧ୍ଯାଯାଂ ଦ୍ଵାପରେ ଯୁଗେ ଏକୀଭୂତା ଚ ଦେଵକ୍ଯାଂ ଜାତୋ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଦା ସ୍ଵଯମ୍
କଳିଯୁଗ ଆସିଲାବେଳେ, ଦ୍ୱାପରର ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳରେ, ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମ ନେଲେ।