ପ୍ରଜଯଃ ପିତରୌ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗଂଗାକୂଲମୁପାଯଯୌ
ପ୍ରଜୟ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଗଙ୍ଗା ତଟକୁ ଗଲେ।
କନ୍ଯା ମୂର୍ତିମଯୀ ଦେଵୀ ଵେଣୁଵାଦନତତ୍ପରା
ଏକ କନ୍ୟା, ଦେବୀ ଦେହଧାରଣ କରି, ବାଂଶୀ ବଜାଇବାରେ ଲିନ ଥିଲେ।
କିନ୍ନିମିତ୍ତଂ ଭୂପସୁତ ତ୍ଵଯା ଚାରାଧିତା ଶିଵା
ହେ ରାଜପୁତ୍ର, କେଉଁ କାରଣରୁ ତୁମେ ଶିବାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ?
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ହୋଵାଚ କୁମାରି ମଧୁରସ୍ଵରେ
ଏହା ଶୁଣି, ସେ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସା ଦେଵୀ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ହଯଂ ଶୁଭମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶୁଭ ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ।
ସ ଭୂପୋ ହଯମାରୁହ୍ଯ ନେତ୍ର ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଚାଯଯୌ
ସେ ରାଜା ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ନଜର ଢାକି, ବିଦାୟ ନେଲେ।
ତତୋନୁପ୍ରଯଯୌ ପୂର୍ଵମର୍କଣୋ ଯତ୍ର ପକ୍ଷିରାଟ୍
ତାପରେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ରାଜା ମାର୍କଣ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଦଦର୍ଶ ନଗରଂ ରମ୍ଯଂ କନ୍ଯାଯା ରଚିତଂ ଶୁଭମ୍ 3.4.3.
ସେଠାରେ ସେ ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୁଭ୍ର ନଗର ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଏକ କନ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ପଶ୍ଚିମେ ଈଶସରିତା ପୂର୍ଵେ ପକ୍ଷୀ ସ ମର୍କଣଃ
ପଶ୍ଚିମ ପଟେ ପବିତ୍ର ନଦୀ ଥିଲା, ଏବଂ ପୂର୍ବ ପଟେ ମାର୍କଣ ପକ୍ଷୀ ଥିଲେ।
ଦଶଵର୍ଷଂ ଚ ତେନୈଵ ଜଯପାଲେନ ଵୈ ପଦମ୍
ସେଠି ଜୟପାଳ ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ରାଜ କରିଥିଲେ।
ସ ଵେଣୁଶ୍ଚ ମହୀପାଲୋ ଦେଵୀଦତ୍ତାଂ ମନୋହରାମ୍
ସେ ମହାରାଜା ବେଣୁ ମଧୁର ଦେବୀଙ୍କୁ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଭାବେ ପାଇଥିଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ସପ୍ତ ସୁତା ଜାତା ମାତୄଣାଂ ମଂଗଲାଃ କଲାଃ
ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଥରୁ ସାତିଜଣ ଝିଅ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ସେମାନେ ମାତୃମାନଙ୍କର ଶୁଭ ଅଂଶ ଥିଲେ।
ଗୋଵର୍ଧନୀ ଚ ସିଂଦୂରା କାଲୀ ନାମ୍ନା ପ୍ରକୀର୍ତିତା
ଗୋବର୍ଧନୀ, ସିନ୍ଦୂରା ଏବଂ ଏକ କାଳୀ ନାମର ଝିଅ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଵାରାହୀ ଚ ତଥେନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଚାମୁଣ୍ଡାଃ କ୍ରମତୋଽଭଵନ୍
ତାପରେ ବାରାହୀ, ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଓ ଚାମୁଣ୍ଡା ଅନୁକ୍ରମରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
କୂପେ କୃତଵତୀ ପ୍ରେମ୍ଣା ଯଥା ପୂର୍ଵଂ ତଥାଦ୍ଯ ସା
ସେ ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ କୁଆଁଠାରେ ପ୍ରେମରେ କାମ କରୁଥିଲେ, ଏଉଁ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେ ଏହିପରି କରୁଛନ୍ତି।
ସ୍ଵଯମେକୈଵ ଵସନା ମନୋଗ୍ଲାନିମୁପାଯଯୌ
ଏକା ରହିବାରୁ ସେ ମନରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କନ୍ଯାଵତୀ ଦେଵୀ ଘଟହୀନା ଗୃହଂ ଯଯୌ
ଘଟ ନଥିବା ଦେବୀ କନ୍ୟାକୁ ଦେଖି ସେ ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵେଣୁସ୍ତଦାଗତ୍ଯ ଭର୍ତ୍ସଯିତ୍ଵା ସ୍ଵକାଂ ପ୍ରିଯାମ୍ 3.4.3.
ତାପରେ ବେଣୁ ଆସି ନିଜ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଡାଟିଲେ ଏବଂ ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ।
ନୃପାଦ୍ଵୈ ଵୀରଵତ୍ଯାଂ ଚ ଯଶୋଵିଗ୍ରହ ଆତ୍ମଜଃ
ମହାରାଜା ବୀରବତୀଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଯଶୋବିଗ୍ରହ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ଵିଂଶଦ୍ଵର୍ଷଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ତେନ ରାଜ୍ଞା ମହୀତଲେ
ସେ ରାଜା ପୃଥିବୀରେ କୁଡ଼ି ବର୍ଷ ରାଜ କରିଥିଲେ।
ଚଂଦ୍ରଦେଵସ୍ତସ୍ଯ ସୁତୋ ରାଜ୍ଯଂ ତେନ ପିତୁଃ ସମମ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ, ସେ ତାଙ୍କ ପିତା ସହିତ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରିଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ଭୂପସ୍ଯ ସମଯେ ସର୍ଵେ ଭୂପାଃ ସମନ୍ତତଃ
ସେ ଭୂପତିଙ୍କର ଶାସନ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦିଗର ରାଜାମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
ପିତୁରର୍ଦ୍ଧଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ କୁମ୍ଭପାଲସ୍ତତୋ ଽଭଵତ୍
ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଧାଂଶ କୁମ୍ଭପାଳଙ୍କୁ ମିଳିଲା, ଏବଂ ସେ ରାଜା ହେଲେ।
ତତ୍ପତିଶ୍ଚ ମହାମୋଦୋ ମ୍ଲେଚ୍ଛପୈଶାଚଧର୍ମଗଃ
ତାଙ୍କ ପତି ମହାମୋଦ, ଯିଏ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଓ ପିଶାଚ ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛଧର୍ମକରଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ କୁମ୍ଭପାଲୋ ଯତଃ ସ୍ଥିତଃ
ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, କାରଣ କୁମ୍ଭପାଳ ଏଠାରେ ସ୍ଥିର ହୋଇଛନ୍ତି।
ମହାମୋଦଂ ସମାଗମ୍ଯ ପ୍ରଣନାମ ସ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍
ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ, ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ।
ରାଜନୀଯାଂ ଚ ନଗରୀଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ମୂର୍ତିଖଂଡକମ୍
ସେ ରାଜଧାନୀ ମୂର୍ତ୍ତିଖଣ୍ଡକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତତ୍ପୁତ୍ରୋ ଦେଵପାଲଶ୍ଚାନଂଗଭୂପସ୍ଯ କନ୍ଯକାମ୍ 3.4.3.
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦେବପାଳ, ଅନଙ୍ଗ ରାଜାଙ୍କର କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ତସ୍ଯୋଭୌ ତନଯୌ ସ୍ମୃତୌ
ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ଚଲାଇଲେ; ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ଜଯଚଂଦ୍ରୋ ରତ୍ନଭାନୁର୍ଦିଶଂ ପୂର୍ଵାଂ ତଥୋତ୍ତରାମ୍
ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଓ ରତ୍ନଭାନୁ ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଶାସନ କଲେ।