ଵିଂଶଦବ୍ଦଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଜଯସେନସ୍ତତୋଽଭଵତ୍
ସେ କୋଡ଼ି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ, ତାପରେ ଜୟସେନ ରାଜା ହେଲେ।
ଶତାର୍ଧାବ୍ଦଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ମିଥୁନଂ ତସ୍ଯ ଚାଭଵତ୍
ସେ ପଚାସ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଏକ ପୁଅ ହେଲା।
ଵିସେନଶ୍ଚ ଦଦୌ ପ୍ରୀତ୍ଯା ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ପୁତ୍ରାଯ ଚୋତ୍ତମମ୍
ବିସେନା ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କର ପୁଅକୁ ଉତ୍ତମ ରାଜ୍ୟ ଦେଇଲେ।
ସିଂଧୁକୂଲେ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ପୈତୃକଂ ପଦମ୍
ସିନ୍ଧୁ ତଟରେ ରାଜ୍ୟ କରି, ସେ ସେଇ ପୈତୃକ ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ରାଜ୍ଞା ଵୈ ସିଂଧୁଵର୍ମଣା
ସିନ୍ଧୁବର୍ମା ରାଜା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ଶ୍ରୀପତିସ୍ତସ୍ଯ ତନଯୋ ଗୌତମାନ୍ଵଯସଂଭଵାମ୍
ଶ୍ରୀପତି ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ, ଗୌତମ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ପୁଲିନ୍ଦାନ୍ଯଵନାଞ୍ଜିତ୍ଵା ତତ୍ର ଦେଶମକାରଯତ୍
ପୁଲିନ୍ଦ ଓ ଯବନମାନେଙ୍କୁ ଜିତି, ସେ ସେଠାରେ ଦେଶ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଭୁଜଵର୍ମା ତତୋଽଭଵତ୍ ।। 3.4.3.
ତା'ପରେ ଭୁଜବର୍ମା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ଭୁଜଦେଶସ୍ତତୋ ଜାତଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧୋଽଭୂନ୍ମହୀତଲେ
ସେଠାରୁ ଭୁଜ ଦେଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଚିତ୍ରଵର୍ମା ସୁତୋଽଭଵତ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଚିତ୍ରବର୍ମା ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ଚଳାଇଲେ।
ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଧର୍ମଵର୍ମା ସୁତୋଽଭଵତ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଧର୍ମବର୍ମା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ଚଳାଇଲେ।
ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯମୁଦଯସ୍ତତ୍ସୁତୋଽଭଵତ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଉଦୟ ମଧ୍ୟ ବାପାଙ୍କ ଭଳି ରାଜ୍ୟ ଚଳାଇଲେ।
ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଵାପ୍ଯକର୍ମା ସୁତୋଽଭଵତ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅ ବାପ୍ୟକର୍ମା ମଧ୍ୟ ବାପାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ଚଳାଇଲେ।
ଧର୍ମାର୍ଥେ କାରଯାମାସ ଧର୍ମାତ୍ମା ସ ଚ ଵୈ ପୁରମ୍
ସେ ଧର୍ମ ଓ ଆର୍ଥିକ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଏକ ସହର ଗଢ଼ିଥିଲେ, କାରଣ ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯଯୁତୋ ଵୀରୋ ମହାମଦମତେ ସ୍ଥିତଃ
ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଏକ ପ୍ରବଳ ବୀର ମହାଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଦୃଢ଼ ରହିଲେ।
ଜିତ୍ଵା ପୈଶାଚକାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛାନ୍କୃଷ୍ଣୋତ୍ସଵମକାରଯତ୍
ପିଶାଚ ଓ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ଉପରେ ଜିତି, ସେ କୃଷ୍ଣ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କଲେ।
ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ କାଲଭୋଜଃ ସୁତୋଽଭଵତ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅ କାଳଭୁଜ ମଧ୍ୟ ବାପାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ଚଳାଇଲେ।
ସ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପୈତୃକଂ ସ୍ଥାନଂ ଵୈଷ୍ଣଵୀଂ ଶକ୍ତିମାଗମତ୍ ।। 3.4.3.
ସେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳ ଛାଡ଼ି, ବୈଷ୍ଣବୀ ଶକ୍ତି ଲାଭ କଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନା ସା ତଦା ଦେଵୀ କାରଯାମାସ ଵୈ ପୁରୀମ୍
ତାପରେ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେଠାରେ ସହର ତିଆରି କରାଇଲେ।
ତତ୍ରୋଷ୍ଯ ନୃପତିର୍ଧୀମାନ୍ଦଶାବ୍ଦଂ ରାଜ୍ଯମାପ୍ତଵାନ୍
ସେଠାରେ ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା ଦଶ ବର୍ଷ ରହି, ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କଲେ।
ପ୍ରଜଯଃ ପିତରୌ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗଂଗାକୂଲମୁପାଯଯୌ
ପ୍ରଜୟ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଗଙ୍ଗା ତଟକୁ ଗଲେ।
କନ୍ଯା ମୂର୍ତିମଯୀ ଦେଵୀ ଵେଣୁଵାଦନତତ୍ପରା
ଏକ କନ୍ୟା, ଦେବୀ ଦେହଧାରଣ କରି, ବାଂଶୀ ବଜାଇବାରେ ଲିନ ଥିଲେ।
କିନ୍ନିମିତ୍ତଂ ଭୂପସୁତ ତ୍ଵଯା ଚାରାଧିତା ଶିଵା
ହେ ରାଜପୁତ୍ର, କେଉଁ କାରଣରୁ ତୁମେ ଶିବାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ?
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ହୋଵାଚ କୁମାରି ମଧୁରସ୍ଵରେ
ଏହା ଶୁଣି, ସେ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସା ଦେଵୀ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ହଯଂ ଶୁଭମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶୁଭ ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ।
ସ ଭୂପୋ ହଯମାରୁହ୍ଯ ନେତ୍ର ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଚାଯଯୌ
ସେ ରାଜା ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ନଜର ଢାକି, ବିଦାୟ ନେଲେ।
ତତୋନୁପ୍ରଯଯୌ ପୂର୍ଵମର୍କଣୋ ଯତ୍ର ପକ୍ଷିରାଟ୍
ତାପରେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ରାଜା ମାର୍କଣ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଦଦର୍ଶ ନଗରଂ ରମ୍ଯଂ କନ୍ଯାଯା ରଚିତଂ ଶୁଭମ୍ 3.4.3.
ସେଠାରେ ସେ ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୁଭ୍ର ନଗର ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଏକ କନ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ପଶ୍ଚିମେ ଈଶସରିତା ପୂର୍ଵେ ପକ୍ଷୀ ସ ମର୍କଣଃ
ପଶ୍ଚିମ ପଟେ ପବିତ୍ର ନଦୀ ଥିଲା, ଏବଂ ପୂର୍ବ ପଟେ ମାର୍କଣ ପକ୍ଷୀ ଥିଲେ।
ଦଶଵର୍ଷଂ ଚ ତେନୈଵ ଜଯପାଲେନ ଵୈ ପଦମ୍
ସେଠି ଜୟପାଳ ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ରାଜ କରିଥିଲେ।