କେଶେଷୁ ଚ ମହୀରାଜଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ତରସା ବଲୀ
ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଣେ ରାଜାଙ୍କୁ ଚୁଲି ଧରି ଜୋରରେ ଧରିଲେ।
ତଦାପ୍ରଭୃତି ଵୈ ଶମ୍ଭୁରଶୁଦ୍ଧଂ ନୃପତିଂ ପ୍ରିଯମ୍
ସେହି ସମୟରୁ ଶମ୍ଭୁ ଅପବିତ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଆଉ ପ୍ରିୟ ମାନିଲେ ନାହିଁ।
ଆହ୍ଲାଦଃ କଲିନା ସାର୍ଦ୍ଧଂ କଦଲୀଵନମୁତ୍ତମମ୍
ଆହ୍ଲାଦ କଳି ସହିତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଦଳୀ ବନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତଥାଭୂତଂ ଚ ରାମାଂଶଂ କଲିର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ସେଠାରେ ରାମଙ୍କ ଅଂଶକୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି କଳି ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ସ ଵୈ ବଲିର୍ଦୈତ୍ଯରାଜୋଽଯୁତୈଃ ସହ ଵିନିର୍ଗତଃ
ତାପରେ ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜା ବଳି ଦଶ ହଜାର ଲୋକ ସହିତ ବାହାରିଗଲେ।
ଗଚ୍ଛ ଵୀର ବଲୈସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନିଶାଯାଂ ରକ୍ଷିତୋ ମଯା
ଯାଅ, ବୀର, ତୁମ ବଳ ସହିତ ଯାଅ; ରାତିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଷୋଡଶାବ୍ଦାଂତରେ ଗତେ 3.3.32.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଷୋହଳ ବର୍ଷ ପରେ—
ମହୀରାଜସୁତାଞ୍ଜିତ୍ଵା ସମାହୂଯ ମହାଵତୀମ୍
ମହୀରାଜାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ହାରିଗଲାପରେ ସେ ବଡ଼ ସଭାକୁ ଡାକିଲେ।
ଲିଂଗାର୍ଥଂ କୃତଵାନ୍ଯତ୍ନଂ ସ ନୃପଃ କୀର୍ତିସାଗରେ
ସେ ରାଜା, ଯିଏ କୀର୍ତ୍ତିର ସମୁଦ୍ର, ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ଲକ୍ଷଚଂଡୀଂ କାରଯିତ୍ଵା ପରମାନଂଦମାପ୍ତଵାନ୍
ଲକ୍ଷ ଚଣ୍ଡୀ ପୂଜା କରି ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
ନିରାହାରୋ ଯତିର୍ଭୂତ୍ଵା ମୃତଃ ସ୍ଵର୍ଗପୁରଂ ଯଯୌ
ଉପବାସରେ ଏକ ତପସ୍ବୀ ହେଇ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ସପ୍ତାହୋରାତ୍ରମାତ୍ରେଣ ମ୍ଲେଚ୍ଛରାଜଵଶଂ ଗତଃ
ସାତି ଦିନ ଓ ରାତି ମଧ୍ୟରେ, ସେ ବିଦେଶୀ ରାଜାଙ୍କର ଅଧୀନତାକୁ ପଡିଗଲେ।
ତଦା ମ୍ଲେଚ୍ଛସ୍ସହୋଡ୍ଡୀନୋ ନିର୍ବଂଧନମଥାକରୋତ୍ କ୍ଷୁରପ୍ରେଣ ଚ ବାଣେନ ହତ୍ଵା ଵହ୍ନୌ ଦଦାହ ଵୈ
ତାପରେ ସହୋଡ୍ଡୀର ବିଦେଶୀ, କୌଣସି ଅଟକାଅଟି ନ କରି, କମ୍ପିରା ଓ ତୀରରେ ହତ୍ୟା କରି, ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡିଦେଲେ।
ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମାଲାଂ ସ ଚ ମ୍ଲେଚ୍ଛୋ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ଧନଂ ବହୁ
ସେ ବିଦେଶୀ ମେଘର ମାଳା ଓ ବହୁ ଧନ ନେଇଗଲେ।
ସୂର୍ଯଚଂଦ୍ରାନ୍ଵଯାଖ୍ଯାନଂ ତନ୍ମଯା କଥିତଂ ତଵ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ବଂଶର କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି।
ଵିଶାଲାଯାଂ ପୁନର୍ଗତ୍ଵା ଵୈତାଲେନ ଵିନିର୍ମିତମ୍
ପୁନି ଭିଷଳାକୁ ଫେରି, ଏହା ବୈତାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହେଇଛି।
ତନ୍ମଯା କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ହୃଷୀକୋତ୍ତମପୁଣ୍ଯଦମ୍
ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ତାହା ସମସ୍ତ ହୃଷୀକଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ନୈମିଷାରଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ଶ୍ରାଵଯିଷ୍ଯତି ଵୈ କଥାମ୍
ନୈମିଷାରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ କଥା ପଢିବେ।
ତାନି ଚୋପପୁରାଣାନି ଭଵିଷ୍ଯଂତି କଲୌ ଯୁଗେ
ସେ ଉପପୁରାଣଗୁଡିକ କଳିଯୁଗରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ।
ସାରଭୂତଶ୍ଚ କଥିତଂ ଇତିହାସସମୁଚ୍ଚଯଃ
ଏହାର ସାର ଓ ଇତିହାସର ସଂଗ୍ରହ ମୁଁ କହିଛି।
ଵିକ୍ରମାଖ୍ଯାନକାଲାଂତେଽଵତାରଃ କଲଯା ହରେଃ
ବିକ୍ରମ କଥାର ଶେଷରେ, କଳା ରୂପରେ ହରିଙ୍କ ଅବତାର ହେଇଛି।
ତତ୍କଥାଂ ଭଗଵାନ୍ସୂତୋ ନୈମିଷାରଣ୍ଯମାସ୍ଥିତଃ
ସେ କଥା, ପୂଜ୍ୟ ସୂତ, ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ବସି, ପଢିବେ।
ଯତ୍ତନ୍ମଯା ଚ କଥିତଂ ହଷୀକୋତ୍ତମ ତେ ମୁଦା
ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ହୃଷୀକ, ତୁମେ ତାହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ।
ସୂତପାର୍ଶ୍ଵଂ ଗମିଷ୍ଯଂତି ନୈମିଷାରଣ୍ଯଵାସିନଃ 3.4.1.
ନୈମିଷାରଣ୍ୟର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ସୂତଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବେ।
ଇଦାନୀଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ରାଜ୍ଞାଂ ତେଷାଂ କ୍ରମାତ୍କୁଲମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଚାହେଁ, ରାଜାମାନଙ୍କର ବଂଶକ୍ରମ ଶୁଣିବାକୁ।
ଚତୁର୍ଣାଂ ଵହ୍ନିଜାତାନାଂ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ନଃ
ଅମେ ଚାରି ଅଗ୍ନିଜାତଙ୍କ ବିଷୟରେ ବଡ ଉତ୍ସୁକତା ରଖିଛୁ।
ଅଗ୍ନିଵଂଶନୃପାଣାଂ ଚ ଚରିତ୍ରଂ ଶୃଣୁ ଵିସ୍ତରାତ୍
ଅଗ୍ନିବଂଶର ରାଜାମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଏବେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୁଣ।
ପ୍ରମରଶ୍ଚ ମହୀପାଲୋ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମାସ୍ଥିତଃ
ପ୍ରମରା ନାମକ ମହାରାଜା, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଅଧିକାର କଲେ।
ନିଵାସଂ କୃତଵାନ୍ରାଜା ସାମଵେଦପରୋ ବଲୀ
ସାମବେଦରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ନିଜ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତ୍ରିଵର୍ଷଂ ଚ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଦେଵାପିସ୍ତନଯୋଽଭଵତ୍ ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଶୃଣୁ ତତ୍କାରଣଂ ମୁନେ
ତିନି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରି, ଦେଵାପିଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଲେ; ସେ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ କଲେ। ମୁନି, ଏହାର କାରଣ ଶୁଣ।