ରୁଦ୍ରଦତ୍ତେନ ବାଣେନ ହତ୍ଵା ପରିମଲଂ ନୃପମ୍ ଲକ୍ଷଣାନ୍ତମୁପାଗମ୍ଯ ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧମଚୀକରତ୍
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଦତ୍ତ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ପରିମଳ ରାଜାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଏବଂ ଲକ୍ଷଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ମହୀରାଜସ୍ଯ ରୌଦ୍ରାସ୍ତ୍ରୈସ୍ସୈନ୍ଯାସ୍ସର୍ଵେ କ୍ଷଯଂ ଗତାଃ
ମହୀରାଜଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ସେନା ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ତଦା ତୁ ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରୋ ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତ୍ରଂ ସମାଦଧେ ତେନାସ୍ତ୍ରତେଜସା ରାଜା ମହାସଂତାପମାପ୍ତଵାନ୍
ତେବେ ବୀର ଲକ୍ଷଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କଲେ; ସେ ଅସ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ରାଜା ବହୁତ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ରୁଦ୍ରଂ ମହାଦେଵଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵିଦ୍ଯାଂ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵୀମ୍
ସେ ରୁଦ୍ର ମହାଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିଦ୍ୟାକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ହସ୍ତିନୀ ଚ ତଦା ରୁଷ୍ଟା ଗଜମାଦିଭଯଂକରମ୍
ସେତେବେଳେ, କ୍ରୁଧିତ ହାତୀଣୀ ଭୟଙ୍କର ହାତୀକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
ଉଷଃକାଲେ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମଲନା ପତିମୁତ୍ତମମ୍
ପ୍ରଭାତ ବେଳେ, ମଲନା ଏକ ଉତ୍ତମ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଲେ।
ତଦା ତୁ ଦେଵକୀ ଶୁଦ୍ଧଂ ଲକ୍ଷଣଂ ବଲଵତ୍ତରମ୍ 3.3.32.
ସେତେବେଳେ ଦେବକୀ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ଜାତେ ଚତୁର୍ଥେ ଭୌମଵାସରେ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସର୍ଵମଯୀଂ ଦେଵୀଂ ସ୍ଥିରୀଭୂଯ ସ୍ଵଯଂ ସ୍ଥିତଃ
ଚତୁର୍ଥ ମଙ୍ଗଳବାରର ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରଭାତ ଆସିଲାବେଳେ, ସେ ସମସ୍ତର ମାୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ନିଜେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର କଲିର୍ଭାର୍ଯାସମନ୍ଵିତଃ
ଏହି ମଧ୍ୟବେଳେ, କଳି ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଯୋଗେଶ୍ଵରାଯ ଶୁଦ୍ଧାଯ ମହାଵତୀନିଵାସିନେ
ଏହି ପବିତ୍ର ଯୋଗୀଶ୍ୱର, ମହାବତୀର ବାସିନ୍ଦାଙ୍କୁ,
ରାମାଂଶସ୍ତ୍ଵଂ ମହାବାହୋ ମମ ପାଲନତତ୍ପରଃ
ହେ ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ରାମଙ୍କ ଅଂଶ ଏବଂ ସଦା ମୋର ରକ୍ଷାରେ ଲାଗିଥିବା।
ରାଜାନଃ ପାଵକୀଯାଶ୍ଚ ତପୋବଲସମନ୍ଵିତାଃ ଯୋଗମଧ୍ଯେ ସମାସୀନୋ ନମସ୍ତସ୍ମୈ ମହାତ୍ମନେ
ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଏବଂ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଥିବା ରାଜାମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥିଲେ, ସେଇ ମହାନ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତେଷାଂ ସୈନ୍ଯାଃ ଷଷ୍ଟିଲକ୍ଷାଃ କ୍ରମାଦ୍ଵୀର ତ୍ଵଯା ହତାଃ
ହେ ବୀର, ସେମାନଙ୍କର ସେନାର ଷାଠି ଲକ୍ଷ ଜଣକୁ ତୁମେ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମେ ବଧ କରିଥିଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଆହ୍ଲାଦୋ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ନିର୍ଭଯଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ଭୟ ଛାଡ଼ି ଏପରି କଥା କହିଲେ।
ପୁନସ୍ତେ କାର୍ଯମତୁଲଂ କରିଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଭୋଃ ତସ୍ଯ ନେତ୍ରେ ମଯା ଶୁଦ୍ଧେ କର୍ତଵ୍ଯେ ନୀଲରୂପକେ
ପୁଣି ମୁଁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କାମ କରିବି—ଶୁଣ, ମୋତେ ତାଙ୍କର ନୀଳ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦୁଇ ଚକୁ ପବିତ୍ର କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ତଵ ପ୍ରିଯଃ ସଦା ନୀଲସ୍ତଥୈଵ ଚ ମମ ପ୍ରିଯଃ
ନୀଳ ରଙ୍ଗ ସଦା ତୁମ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ଏହା ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକାଭାବରେ ପ୍ରିୟ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତୁ ରାମାଂଶୋ ଗଜମାରୁହ୍ଯ ଵେଗତଃ 3.3.32.
ଏପରି କହି ରାମଙ୍କ ଅଂଶ ଜଣେ ବେଗରେ ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ରୁଦ୍ରଦତ୍ତୋ ଗଜସ୍ତୂର୍ଣଂ ପଂଚଶବ୍ଦମୁପସ୍ଥିତଃ
ରୁଦ୍ରଦତ୍ତଙ୍କର ହାତୀ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଶବ୍ଦ କରି ଆସିଲା।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯେନ ତଥା ହତ୍ଵା ଗଜୌ ସ୍ଵର୍ଗମୁପେଯତୁଃ
ଏଭଳି ଦୁଇ ହାତୀ ପରସ୍ପର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଳିଗଲେ।
ତଦା ଭଯାତୁରୋ ରାଜା ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯୁଦ୍ଧଂ ଭଯଂକରମ୍
ତାପରେ ଭୟରେ ଭୀତ ରାଜା ଭୟାନକ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
କେଶେଷୁ ଚ ମହୀରାଜଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ତରସା ବଲୀ
ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଣେ ରାଜାଙ୍କୁ ଚୁଲି ଧରି ଜୋରରେ ଧରିଲେ।
ତଦାପ୍ରଭୃତି ଵୈ ଶମ୍ଭୁରଶୁଦ୍ଧଂ ନୃପତିଂ ପ୍ରିଯମ୍
ସେହି ସମୟରୁ ଶମ୍ଭୁ ଅପବିତ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଆଉ ପ୍ରିୟ ମାନିଲେ ନାହିଁ।
ଆହ୍ଲାଦଃ କଲିନା ସାର୍ଦ୍ଧଂ କଦଲୀଵନମୁତ୍ତମମ୍
ଆହ୍ଲାଦ କଳି ସହିତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଦଳୀ ବନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତଥାଭୂତଂ ଚ ରାମାଂଶଂ କଲିର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ସେଠାରେ ରାମଙ୍କ ଅଂଶକୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି କଳି ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ସ ଵୈ ବଲିର୍ଦୈତ୍ଯରାଜୋଽଯୁତୈଃ ସହ ଵିନିର୍ଗତଃ
ତାପରେ ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜା ବଳି ଦଶ ହଜାର ଲୋକ ସହିତ ବାହାରିଗଲେ।
ଗଚ୍ଛ ଵୀର ବଲୈସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନିଶାଯାଂ ରକ୍ଷିତୋ ମଯା
ଯାଅ, ବୀର, ତୁମ ବଳ ସହିତ ଯାଅ; ରାତିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଷୋଡଶାବ୍ଦାଂତରେ ଗତେ 3.3.32.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଷୋହଳ ବର୍ଷ ପରେ—
ମହୀରାଜସୁତାଞ୍ଜିତ୍ଵା ସମାହୂଯ ମହାଵତୀମ୍
ମହୀରାଜାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ହାରିଗଲାପରେ ସେ ବଡ଼ ସଭାକୁ ଡାକିଲେ।
ଲିଂଗାର୍ଥଂ କୃତଵାନ୍ଯତ୍ନଂ ସ ନୃପଃ କୀର୍ତିସାଗରେ
ସେ ରାଜା, ଯିଏ କୀର୍ତ୍ତିର ସମୁଦ୍ର, ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ଲକ୍ଷଚଂଡୀଂ କାରଯିତ୍ଵା ପରମାନଂଦମାପ୍ତଵାନ୍
ଲକ୍ଷ ଚଣ୍ଡୀ ପୂଜା କରି ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।