ଅଵାପ ମୂର୍ଛାଂ ଚ ସ ପଂଚଶବ୍ଦସ୍ତଦାଶୁ ଭୂପଂ ପ୍ରତି ମଂଡଲୀକଃ ଜଗାମ ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ସ ରିପୁପ୍ରମାଥୀ ଯତ୍ର ସ୍ଥିତଶ୍ଚେନ୍ଦୁଲ ଉଗ୍ରଧନ୍ଵା
ସେ ସମୟରେ ମଣ୍ଡଳୀକ, ପାଞ୍ଚଟି ଧ୍ୱନି କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଚାଲିଗଲେ; ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ସେ, ପଦେ ପଦେ ଚାଲି ଯେଉଁଠାରେ ଭୟଙ୍କର ଧନୁର୍ଧାରୀ ଚେନ୍ଦୁଳା ଦଢ଼ିଥିଲେ, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଉତ୍ଥାପ୍ଯ ପୁତ୍ରଂ ଚ ଵିଲପ୍ଯମାନାଂ ପତ୍ନୀଂ ସ୍ଵକୀଯାଂ ପ୍ରତି ଚାଜଗାମ
ସେ ନିଜ ପୁଅକୁ ଉଠେଇ, କାନ୍ଦୁଥିବା ଜଣେ ଜଣେ ନିଜ ଜଣାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ସ ଲକ୍ଷଣଃ ଖଡ୍ଗଵରେଣ ବାଣାନ୍ରିପୋଶ୍ଚ ଛିତ୍ତ୍ଵା ନିଜଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତ୍ରମ୍
ସେ ଲକ୍ଷଣ, ନିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ତୀରଗୁଡ଼ିକୁ କାଟିଦେଲେ ଏବଂ ନିଜ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ହତେ ଚ ତସ୍ମିନ୍ନିଜମୁଖ୍ଯବଂଧୌ ସଭୂମିରାଜଶ୍ଚ ଗୃହୀତଚାପଃ
ନିଜ ପ୍ରଧାନ ସଜନ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ, ଭୂମିର ରାଜା ଧନୁ ଧରି ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ସ ମୂର୍ଛିତଃ ଶୁକ୍ଲ କୁଲେଷୁ ସୂର୍ଯସ୍ତଦୋଦଯୋ ଵୈ ଭଗଦତ୍ତମେଵ
ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପରିବାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଚେତନ ହେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଦୟ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ପରି ଦେଖାଗଲା।
ଭଯାନ୍ଵିତସ୍ତଂ ଚ ଵିଲୋକ୍ଯ ରାଜା ଜଵେନ ଦୁଦ୍ରାଵ ଚ ରକ୍ତବୀଜମ୍
ସେ ଭୟରେ ଭରିଥିବାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ତୀବ୍ର ଗତିରେ ପଳାଇଗଲେ, ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ମିଶିତ ଶୁକ୍ର।
ବାଣେନ ଶୀଘ୍ରଂ ସ ଚ ମୂର୍ଚ୍ଛଯିତ୍ଵା ପୁନଶ୍ଚ ଦେଵଂ ଚ ସ ମୂର୍ଛଯିତ୍ଵା 3.3.32.
ସେ ତୀବ୍ର ତୀର ଦେଇ ମୂର୍ଛା ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ, ପୁନି ଦେବତାଙ୍କୁ ମୂର୍ଛା କରାଇଦେଲେ।
ପ୍ରଧାଯ ଚାପେ ଚ ସ ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରଚୋଦଯାମାସ ଚ ରକ୍ତବୀଜେ ଭଯାନ୍ଵିତଃ ସ୍ଵୈଶ୍ଚ ଯୁତୋ ଯଯୌ ଵୈ ଯତ୍ର ସ୍ଥିତା ଭୂପତଯଃ ସକୋପାଃ
ସେ ଧନୁରେ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ଲଗାଇ, ରକ୍ତବୀଜ ଉପରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ; ଭୟଭୀତ ହୋଇ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଯେଉଁଠାରେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵିଲୋକ୍ଯ ଶତ୍ରୁଂ ଚ ସ ରତ୍ନଭାନୋଃ ସୁତୋ ଯଯୌ ଵୈ ଶିବିରାଣି ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରାତଶ୍ଚ କାଲେ ସ ଚ ଚଂଦ୍ରଵଂଶୀ ଵିଲୋକ୍ଯ ଶୁକ୍ଲାନ୍ଵଯମାହ ଭୂପମ୍
ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ରତ୍ନଭାନୁଙ୍କ ପୁଅ ସେଠାରୁ ଶିବିରକୁ ନେଇଯିବା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ; ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଦେଖି, ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅଯେ ଗୁ୍ର୍ଜରଦେଶୀଯ ମୂଲଵର୍ମନ୍ସୁତୈଃ ସହ
ହେ ଗୁର୍ଜର ଦେଶର ଲୋକ, ମୂଳବର୍ମାନଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ତୁ ଭୂପାଲୋ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିମୁପାଯଯୌ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଭୂପତି ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦଶପୁତ୍ରାନ୍ଵିତୋ ଯୁଦ୍ଧେ ସୈନ୍ଯ ଲକ୍ଷେଣ ସଂଯୁତ୍ଃ
ଦଶପୁଅ ସହିତ, ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ନେଇ ସେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ହତେଷୁ ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ତୌ ନୃପୌ ସସୁତୈର୍ବଲୌ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ, ସେଇ ଦୁଇ ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଓ ସେନା ସହିତ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲେ।
ମାର୍ଗକୃଷ୍ଣଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ରଵୌ ଲକ୍ଷଣାନୁଜ୍ଞଯା ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତସ୍ମିନ୍ଯୁଧି ଭଯାନକେ
ମାର୍ଗଶିର ଅମାବାସ୍ୟାର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ପ୍ରଭାତରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ମଳ ଆଲୋକରେ ଉଦୟ ହେବା ବେଳେ, ଲକ୍ଷଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ମଦ୍ରକେଶସ୍ତଦା ରାଜା ଦଶପୁତ୍ରସମନ୍ଵିତଃ ପରସ୍ପରଂ ହତାଃ ସର୍ଵେ ଦିନାନ୍ତେ କ୍ଷତ୍ରିଯା ରଣେ
ସେ ସମୟରେ ମଦ୍ରର ରାଜା ଦଶପୁଅ ସହିତ, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଦିନ ଶେଷରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ପୁନଃ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ଭଗଦତ୍ତୋ ମହାବଲୀ
ପୁଣି ନିର୍ମଳ ପ୍ରଭାତରେ, ଭଗଦତ୍ତ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ—
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରସ୍ତ୍ରିଲକ୍ଷବଲସଂଯୁତଃ 3.3.32.
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଲକ୍ଷଣ ବୀର, ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ—
ଅପରାହ୍ଣେ ହତାଃ ସର୍ଵେ ସୈନିକା ନୃପଯୋସ୍ତଦା
ସେ ଅପରାହ୍ଣ ସମୟରେ, ସେଇ ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେନା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଲକ୍ଷଣୋ ରଥମାରୁହ୍ଯ ସ୍ଵପିତୁଃ ଶତ୍ରୁଜଂ ନୃପମ୍
ଲକ୍ଷଣ ତାଙ୍କର ରଥ ଚଢ଼ି, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇଥିଲେ।
ଭଗଦତ୍ତସ୍ତଦା କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଵିରଥଂ ତଂ ଚକାର ହ ହତ୍ଵା ହଯାଂସ୍ତଥା ସୂତଂ ଭଗଦତ୍ତମୁପାଯଯୌ
ସେତେବେଳେ ଭଗଦତ୍ତ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଲକ୍ଷଣଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥିକୁ ମାରିଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ରଥହୀନ କରିଦେଲେ ଏବଂ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ଦିଗକୁ ଆଗେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ମର୍ଦଯିତ୍ଵା ଚ ତଚ୍ଚର୍ମ ଚ୍ଛିତ୍ତ୍ଵା ଵର୍ମ ତଦୁଦ୍ଭଵମ୍
ସେ ତାହାର ଢାଲକୁ ଚୁର୍ମାର କରି, ତାହାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା କବଚକୁ କାଟିଦେଲେ।
ସଂଧ୍ଯାକାଲେ ହତେ ତସ୍ମିଁଲ୍ଲକ୍ଷଣସ୍ତ୍ଵରଯାନ୍ଵିତଃ
ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଯେତେବେଳେ ସେ ହତ ହେଲେ, ଲକ୍ଷଣ ଦ୍ରୁତ ଚେଷ୍ଟାରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ।
ଭଗଦତ୍ତେ ହତେ ତସ୍ମିନ୍ସ ରାଜା କ୍ରୋଧମୂର୍ଛିତଃ ପ୍ରେଷଯାମାସ ଯୁଦ୍ଧାଯ ମାର୍ଗେ ଚ ପ୍ରତିପଦ୍ଦିନେ
ଭଗଦତ୍ତ ହତ ହେବା ପରେ, ସେ ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ମୁଢ଼ି, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ସକାଳେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସେନା ପଠାଇଲେ।
ଅଂଗଦଶ୍ଚ କଲିଂଗଶ୍ଚ ତ୍ରିକୋଣଃ ଶ୍ରୀପତିସ୍ତଥା
ଅଙ୍ଗଦ, କଳିଙ୍ଗ, ତ୍ରିକୋଣ ଓ ଶ୍ରୀପତି,
ସୁକେତୁର୍ନଵ ଭୂପାସ୍ତେ ନଵାଯୁତବଲୈର୍ଯୁତାଃ
ସୁକେତୁ ଓ ଅନ୍ୟ ନଉଜଣ ରାଜା, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନଉହଜାର ସେନା ସହିତ ଆସିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଁଲ୍ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରୋ ରାଜଭିଶ୍ଚ ସ୍ଵକୀଯକୈଃ
ସେମାନେ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ବୀର ଲକ୍ଷଣ ତାଙ୍କର ନିଜ ରାଜାମାନେ ସହିତ ତୟାରି ହେଲେ।
ରୁଦ୍ରଵର୍ମା ଚ ନୃପତିଃ ଶୂରୈର୍ଦଶସହସ୍ରକୈଃ 3.3.32.
ଏବଂ ରୁଦ୍ରବର୍ମା ନାମକ ରାଜା ଦଶହଜାର ସୂର ବୀରମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
କାଲୀଵର୍ମାଽଯୁତୈସ୍ସାର୍ଧଂ କଲିଂଗଂ ପ୍ରତ୍ଯବୁଧ୍ଯତ
କାଳୀବର୍ମା ଦଶହଜାର ସେନା ସହିତ କଳିଙ୍ଗଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇଥିଲେ।
ତତୋନୁଜଃ ପ୍ରଵୀରଶ୍ଚ ଶ୍ରୀପତିଂ ସୋଽଯୁତୈସ୍ସହ ଶ୍ରୀତାରଂ ନୃପମାସାଦ୍ଯ ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧମଚୀକରତ୍
ତାପରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରବଳ ଛୋଟ ଭାଇ ଦଶହଜାର ସେନା ସହିତ ଶ୍ରୀପତିଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରି, ରାଜା ଶ୍ରୀତାରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଵାମନୋଯୁତସଂଯୁକ୍ତୋ ମୁକୁଂଦଂ ପ୍ରତି ସୋଽଗମତ୍
ବାମନ ଦଶହଜାର ସେନା ସହିତ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଗେଇଗଲେ।