ବାଣୈଶ୍ଚ ବାଣାନ୍ଭୁଵି ତୌ ଚ ଛିତ୍ତ୍ଵା ବଭୂଵସ୍ତୁସ୍ତୌ ଵିରଥୌ ନୃପାଗ୍ର୍ଯୌ
ଉଭୟ ରାଜା ତୀର ଦ୍ୱାରା ଭୂମିରେ ତୀର କାଟି ଦେଲେ; ଦୁଇ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ରାଜା ରଥହୀନ ହେଲେ।
ସ କାମସେନଃ ସ୍ଵରିପୋଶ୍ଚ ପୁତ୍ରାଞ୍ଜଘାନ ବାଣୈଶ୍ଚ ତଦାଷ୍ଟସଂଖ୍ଯାନ୍
ତାପରେ କାମସେନ ଶତ୍ରୁର ପୁଅମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଠ ଜଣ, ତୀର ଦ୍ୱାରା ମାରିଦେଲେ।
ରିପୋଃ ଶିରୋ ଜହ୍ରତୁରୁଗ୍ରଵେଗୀ ସ କାମସେନଶ୍ଚ କବଂଧ ଏଵ
ତୀବ୍ର ଗତିରେ ସେମାନେ ଶତ୍ରୁର ମୁଣ୍ଡ ନେଇଲେ; ଏଭଳି କାମସେନ ମୁଣ୍ଡହୀନ ହେଲେ।
ହତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ତଦା ତ୍ରଯସ୍ତେ ଚାମୁଂଡକାଦ୍ଯା ଜଗନାଯକଂ ତେ
ସମସ୍ତେ ମରିଗଲା ପରେ, ତିନି ଜଣ, ଚାମୁଣ୍ଡ ଆଦି, ଜଗତର ନାୟକ ହେଲେ।
ସ ଦିଵ୍ଯଵାଜୀ ଚ ତଦା ସ୍ଵପକ୍ଷୌ ପ୍ରସାର୍ଯ୍ଯ ଖେନାଶୁ ରିପୁଂ ଜଗାମ
ତାପରେ, ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ନିଜ ପକ୍ଷ ପସାଇ ଆକାଶରେ ଶତ୍ରୁପାଖକୁ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲା।
ରଥଂ ଚ ଭୂମୌ ଭଗଦତ୍ତକସ୍ଯ ଵିଚୂର୍ଣ୍ଯ ଶୀଘ୍ରଂ ଚ ନଭୋ ଜଗାମ
ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ରଥକୁ ଭୂମିରେ ଭଙ୍ଗ କରି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଆକାଶକୁ ଚାଲିଗଲା।
ନିଶାମୁଷିତ୍ଵା ଜଗନାଯକାଦ୍ଯାଃ ପ୍ରାତଃ ସମୁତ୍ଥାଯ ରଣଂ ପ୍ରଜଗ୍ମୁଃ 3.3.32.
ରାତି କାଟି, ସେ ଜଗତନାୟକମାନେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଉଵାଚ ରାଜଞ୍ଛୃଣୁ କିନ୍ନରାଣାଂ ମହାବଲାସ୍ତେ ରିପଵୋ ମମୈତେ
ସେ କହିଲେ, 'ରାଜା, ଶୁଣନ୍ତୁ: ଏମାନେ ମୋ ଶତ୍ରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିନ୍ନରମାନେ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵାନ୍ମଂକଣଭୂପତିସ୍ତୁ ଯଯୌ ସପୁତ୍ରୋଽଯୁତସୈନ୍ଯପଶ୍ଚ
ଏପରି କହି, ମଙ୍କନ ରାଜା ପୁଅ ଓ ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ସେନା ସହିତ ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ମନୋରଥସ୍ଥୋ ଜଗନାଯକଶ୍ଚ ସ ତାଲନୋ ଵୈ ଵଡଵାଂ ଵିଗୃହ୍ଯ
ଜଗତନାୟକ ରଥରେ ଦଢ଼ି, ତାଳଗଛ ଓ ଘୋଡ଼ାକୁ ଧରିଲେ।
ପପୀହକସ୍ଥଶ୍ଚ ସ ରୂପଣୋ ଵୈ ଜଗାମ କୃଷ୍ଣାଂଶସମନ୍ଵିତଶ୍ଚ
ରୂପଣ ମୟୂରରେ ଦଢ଼ି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରଶ୍ମି ସହିତ ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସମଂତତଃ କିନ୍ନରସୈନ୍ଯଘୋରଂ ଵିନାଶଯାମାସୁରୁପାଂଶୁଖଡ୍ଗୈଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ସେମାନେ ଚମକୁଥିବା ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର କିନ୍ନର ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା କୁବେରଂ ଚ ଗୃହୀତଚାପୋ ନଭୋଗତସ୍ତତ୍ର ବଭୂଵ ସୂକ୍ଷ୍ମଃ
କୁବେରଙ୍କୁ ଭାବନା କରି, ଧନୁଷ୍ୟ ଧରି, ସେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲେ।
ଅଦୃଶ୍ଯମାନଃ ସ୍ଵଶରୈଃ କଠୋରୈର୍ଵିନର୍ଦ୍ଯ ସର୍ଵାନ୍ହି ନନର୍ଦ ଘୋରମ୍
ଦୃଶ୍ୟମାନ ନ ହୋଇ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି କରି, ତାଙ୍କର କଠିନ ବାଣରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ମହେଂଦ୍ରଂ କଣକଂ ଚ ବଦ୍ଧ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶମାଗମ୍ଯ ପଦୌ ନନାମ
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭାବି, ସୁନାର ବନ୍ଧନ ପିନ୍ଧି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ପାଖକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କର ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଵିନର୍ଘ ଘୋରଂ ରୁରୁଧୁଶ୍ଚ ସର୍ଵାନ୍ମାଯା ଵିନୋ ଗୁହ୍ଯକମସ୍ତ୍ରମୂହୁଃ
ସମସ୍ତେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ ଏବଂ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ; ଗୁହ୍ୟକମାନେ ତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ଶ୍ରମାନ୍ଵିତାଃ ସପ୍ତ ମହାପ୍ରଵୀରା ହତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ସୁଷୁପୁଶ୍ଚ ଵୈ ଯଦା 3.3.32.
ସପ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରମାନେ, ସମସ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ, କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଶୁଇପଡିଲେ।
ସୁପ୍ତାନ୍ସମୁତ୍ଥାଯ ଚ ସପ୍ତ ଶୂରାନ୍ନିଶୀଥକାଲେ ସ ଚକାର ଯୁଦ୍ଧମ୍
ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ସେ ସପ୍ତ ଶୂରମାନେ ଉଠି, ପୁନି ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଗୃହୀତଖଡ୍ଗୌ ରଣଘୋରମତ୍ତୌ ହତ୍ଵା ତତୋ ଵୈ ଭୁଵି ଚେଯତୁଶ୍ଚ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଧରି, ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି, ପଛରେ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ଵିଜାତେ ରୁରୋଦ ରାମାଂଶ ଉତାଲଲାପ
ପରେ, ପ୍ରଭାତବେଳେ ଆକାଶ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲାବେଳେ, ରାମାଂଶ କାନ୍ଦିଲେ ଏବଂ ବିଳାପ କଲେ।
ସ ପଂଚଶବ୍ଦଂ ଗଜମାରୁରୋହ ତ୍ରିଲକ୍ଷସୈନ୍ଯୈସ୍ତରସା ଜଗାମ
ସେ ପଞ୍ଚଧ୍ୱନି ହାତୀରେ ଚଢ଼ି, ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ତ୍ୱରିତ ଚାଲିଗଲେ।
ସ୍ଵପଂଚଲକ୍ଷୈଃ ପ୍ରବଲୈଶ୍ଚ ଶୂରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ରୁରୋଧାଶୁ ରିପୋଶ୍ଚ ସେନାମ୍
ତାଙ୍କର ନିଜ ପାଖରେ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସାହସୀ ସେନା ସହିତ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ସେନାକୁ ଶୀଘ୍ର ଘେରି ନେଲେ।
ତ୍ରିଯାମ ମାତ୍ରେଣ ହତାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଦ୍ଵଯୋଶ୍ଚ ପକ୍ଷା ବଲଶାଲିନଶ୍ଚ
ତିନି ଯାମ ମଧ୍ୟରେ, ଉଭୟ ପକ୍ଷର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ସ ଧୁଂଧୁକାରଶ୍ଚ ତଦାଜଗାମ ରଥ ସ୍ଥିତଂ ଲକ୍ଷଣମୁଗ୍ରଵୀରମ୍
ତାପରେ ଧୁଂଧୁକାର ଆସିଲେ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ବୀର, ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।
ସ ପଂଚଶବ୍ଦଂ ଗଜମାସ୍ଥିତୋ ଵୈ ଗତଃ ସ ଏଵାଶୁ ଜଗାମ ଭୂପମ୍
ସେ ପଞ୍ଚଧ୍ୱନି ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଗଜଂ ପ୍ରମତ୍ତଂ ଶିଵଦତ୍ତମୁଗ୍ରମାହ୍ଲାଦହନ୍ତାରମୁଵାଚ ଵାକ୍ଯମ୍
ସେ ମତ୍ତ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଆନନ୍ଦିତ 'ଶିବଦତ୍ତ' ନାମକ ହାତୀ, ଯେଉଁଥିରେ ଆନନ୍ଦକୁ ନଶ୍ୱନ କରିଥିଲେ, ସେଠାରେ କଥା କହିଲେ।
ସ ମଂଡଲୀକୋ ରଣଦୁର୍ମଦଶ୍ଚ ରାମାଂଶ ଆହ୍ଲାଦ ଇତି ପ୍ରସିଦ୍ଧଃ 3.3.32.
ସେଇ ହାତୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ 'ମଣ୍ଡଳୀକ' ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, 'ରାମାଂଶ ଆନନ୍ଦ' ନାମେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତୋ ନୃପତିଂ ସ ହସ୍ତୀ ଵଚସ୍ତମାହାଶୁ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ରାଜନ୍
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ହାତୀ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ରାଜା, ଶୁଣନ୍ତୁ!'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵଂତଂ ଚ ଗଜଂ ପ୍ରମତ୍ତଂ ସ ପଂଚଶବ୍ଦଶ୍ଚ ତଦା ସ୍ଵଦଂତୈଃ
ଏପରି କହିବା ସମୟରେ, ମତ୍ତ ହାତୀ ନିଜ ଦାନ୍ତରେ ପଞ୍ଚଧ୍ୱନିକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ସ ରୁଦ୍ରଦତ୍ତଶ୍ଚ ଗଜଃ ପ୍ରମତ୍ତୋ ରୁଷାନ୍ଵଧାଵତ୍ତରସା ଗଜେଂଦ୍ରମ୍
ସେ 'ରୁଦ୍ରଦତ୍ତ' ନାମକ ମତ୍ତ ହାତୀ, କ୍ରୋଧରେ ତିବ୍ର ଭାବେ ହାତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।