ତଦୈଵ କୀର୍ତିର୍ଭଵିତା ମମାଶୁ ହତ୍ଵା ଭଵଂତଂ ଚ ସୁଖୀ ଭଵାମି
ସେଇ ସମୟରେ, ମୋର କୀର୍ତି ଶୀଘ୍ର ହେବ; ଭବାନ୍କୁ ବଧ କରି, ମୁଁ ସୁଖୀ ହେବି।
ହତେଽଙ୍ଗଭୂପେ ଦଶ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରାସ୍ତମେଵ ଜଗ୍ମୁର୍ଯୁଧି କୌରଵାଂଶାଃ
ଅଙ୍ଗର ରାଜା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ, ତାଙ୍କ ଦଶପୁଅ କୌରବ ବଂଶର ଯୋଧା ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଉଭୌ ଚ ଦେଵସ୍ତୁ ଜଘାନ ତତ୍ର ଭଲ୍ଲେନ ସିଦ୍ଧେନ ନୃପାତ୍ମଜୌ ଚ
ସେଠାରେ, ଦେବତା ଦୁଇ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ବଧ କଲେ।
ଶଂଖାନ୍ପ୍ରଦଧ୍ମୂ ରୁଚିରାନନାସ୍ତେ ପ୍ରଦୋଷକାଲେ ଶିବିରାଣି ଜଗ୍ମୁଃ
ସେଇ ଚମତ୍କାର ମୁହଁ ଥିବା ଯୋଧାମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଶଂଖ ଫୁଙ୍ଗି, ନିଜ ଶିବିରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗତ୍ଵା ସଭାଯାଂ ନୃପତିଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ସମୂଚୁଃ ଶୃଣୁ ଚଂଦ୍ରଵଂଶିନ୍
ସଭାକୁ ଯାଇ, ରାଜାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଏହି ଭାବରେ କହିଲେ: 'ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।'
ଶ୍ରୁତ୍ଵାହ ଭୂପୋଦ୍ଯ ତୁ ଵୀରସେନଃ ସକାମସେନଃ ସ୍ଵବଲୈଃ ସମେତଃ ୧୧୮ ସ ଵୀରସେନୋ ନୃପତିଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଲକ୍ଷୈଃ ସ୍ଵସୈନ୍ଯୈର୍ଯୁଧି ସଂଜଗାମ
ସେ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ବୀରସେନ ତାଙ୍କ ସେନା ଓ କାମସେନ ସହିତ ଆଗକୁ ଆସିଲେ; ବୀରସେନ ରାଜାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ରଣାଯ ଗଚ୍ଛାଶୁ ସୁତୈଃ ସମେତୋ ଲକ୍ଷୈଃ ସ୍ଵସୈନ୍ଯୈରୁତ ଭୂପଵର୍ଯ 3.3.32.
ମହାନ ରାଜା, ଆପଣ ତୁରନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ପୁଅମାନେ ଓ ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ନିଜ ସେନା ସହିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵଂତଂ ନୃପତିଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ସୁଵାଦଯାମାସ ତଦା ହି ଵୀରଃ
ଏପରି କହି ରାଜାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ସେ ବୀର ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ଚାଲିଲେ।
ତ୍ରିଯାମମାତ୍ରେଣ ହତାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଵିମାନମାରୁହ୍ଯ ଯଯୁଶ୍ଚ ନାକମ୍
ତିନି ପହର ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତେ ମରିଗଲେ; ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଢ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଭଵାନ୍ଵିସୈନ୍ଯଶ୍ଚ ତଥୈଵ ଚାହଂ ଭଵାନ୍ସପୁତ୍ରଶ୍ଚ ତଥାହମେଵ
ଆପଣ ଓ ଆପଣଙ୍କ ସେନା, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି; ଆପଣ ପୁଅମାନେ ସହିତ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି।
ବାଣୈଶ୍ଚ ବାଣାନ୍ଭୁଵି ତୌ ଚ ଛିତ୍ତ୍ଵା ବଭୂଵସ୍ତୁସ୍ତୌ ଵିରଥୌ ନୃପାଗ୍ର୍ଯୌ
ଉଭୟ ରାଜା ତୀର ଦ୍ୱାରା ଭୂମିରେ ତୀର କାଟି ଦେଲେ; ଦୁଇ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ରାଜା ରଥହୀନ ହେଲେ।
ସ କାମସେନଃ ସ୍ଵରିପୋଶ୍ଚ ପୁତ୍ରାଞ୍ଜଘାନ ବାଣୈଶ୍ଚ ତଦାଷ୍ଟସଂଖ୍ଯାନ୍
ତାପରେ କାମସେନ ଶତ୍ରୁର ପୁଅମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଠ ଜଣ, ତୀର ଦ୍ୱାରା ମାରିଦେଲେ।
ରିପୋଃ ଶିରୋ ଜହ୍ରତୁରୁଗ୍ରଵେଗୀ ସ କାମସେନଶ୍ଚ କବଂଧ ଏଵ
ତୀବ୍ର ଗତିରେ ସେମାନେ ଶତ୍ରୁର ମୁଣ୍ଡ ନେଇଲେ; ଏଭଳି କାମସେନ ମୁଣ୍ଡହୀନ ହେଲେ।
ହତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ତଦା ତ୍ରଯସ୍ତେ ଚାମୁଂଡକାଦ୍ଯା ଜଗନାଯକଂ ତେ
ସମସ୍ତେ ମରିଗଲା ପରେ, ତିନି ଜଣ, ଚାମୁଣ୍ଡ ଆଦି, ଜଗତର ନାୟକ ହେଲେ।
ସ ଦିଵ୍ଯଵାଜୀ ଚ ତଦା ସ୍ଵପକ୍ଷୌ ପ୍ରସାର୍ଯ୍ଯ ଖେନାଶୁ ରିପୁଂ ଜଗାମ
ତାପରେ, ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ନିଜ ପକ୍ଷ ପସାଇ ଆକାଶରେ ଶତ୍ରୁପାଖକୁ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲା।
ରଥଂ ଚ ଭୂମୌ ଭଗଦତ୍ତକସ୍ଯ ଵିଚୂର୍ଣ୍ଯ ଶୀଘ୍ରଂ ଚ ନଭୋ ଜଗାମ
ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ରଥକୁ ଭୂମିରେ ଭଙ୍ଗ କରି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଆକାଶକୁ ଚାଲିଗଲା।
ନିଶାମୁଷିତ୍ଵା ଜଗନାଯକାଦ୍ଯାଃ ପ୍ରାତଃ ସମୁତ୍ଥାଯ ରଣଂ ପ୍ରଜଗ୍ମୁଃ 3.3.32.
ରାତି କାଟି, ସେ ଜଗତନାୟକମାନେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଉଵାଚ ରାଜଞ୍ଛୃଣୁ କିନ୍ନରାଣାଂ ମହାବଲାସ୍ତେ ରିପଵୋ ମମୈତେ
ସେ କହିଲେ, 'ରାଜା, ଶୁଣନ୍ତୁ: ଏମାନେ ମୋ ଶତ୍ରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିନ୍ନରମାନେ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵାନ୍ମଂକଣଭୂପତିସ୍ତୁ ଯଯୌ ସପୁତ୍ରୋଽଯୁତସୈନ୍ଯପଶ୍ଚ
ଏପରି କହି, ମଙ୍କନ ରାଜା ପୁଅ ଓ ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ସେନା ସହିତ ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ମନୋରଥସ୍ଥୋ ଜଗନାଯକଶ୍ଚ ସ ତାଲନୋ ଵୈ ଵଡଵାଂ ଵିଗୃହ୍ଯ
ଜଗତନାୟକ ରଥରେ ଦଢ଼ି, ତାଳଗଛ ଓ ଘୋଡ଼ାକୁ ଧରିଲେ।
ପପୀହକସ୍ଥଶ୍ଚ ସ ରୂପଣୋ ଵୈ ଜଗାମ କୃଷ୍ଣାଂଶସମନ୍ଵିତଶ୍ଚ
ରୂପଣ ମୟୂରରେ ଦଢ଼ି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରଶ୍ମି ସହିତ ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସମଂତତଃ କିନ୍ନରସୈନ୍ଯଘୋରଂ ଵିନାଶଯାମାସୁରୁପାଂଶୁଖଡ୍ଗୈଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ସେମାନେ ଚମକୁଥିବା ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର କିନ୍ନର ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା କୁବେରଂ ଚ ଗୃହୀତଚାପୋ ନଭୋଗତସ୍ତତ୍ର ବଭୂଵ ସୂକ୍ଷ୍ମଃ
କୁବେରଙ୍କୁ ଭାବନା କରି, ଧନୁଷ୍ୟ ଧରି, ସେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲେ।
ଅଦୃଶ୍ଯମାନଃ ସ୍ଵଶରୈଃ କଠୋରୈର୍ଵିନର୍ଦ୍ଯ ସର୍ଵାନ୍ହି ନନର୍ଦ ଘୋରମ୍
ଦୃଶ୍ୟମାନ ନ ହୋଇ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି କରି, ତାଙ୍କର କଠିନ ବାଣରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ମହେଂଦ୍ରଂ କଣକଂ ଚ ବଦ୍ଧ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶମାଗମ୍ଯ ପଦୌ ନନାମ
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭାବି, ସୁନାର ବନ୍ଧନ ପିନ୍ଧି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ପାଖକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କର ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଵିନର୍ଘ ଘୋରଂ ରୁରୁଧୁଶ୍ଚ ସର୍ଵାନ୍ମାଯା ଵିନୋ ଗୁହ୍ଯକମସ୍ତ୍ରମୂହୁଃ
ସମସ୍ତେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ ଏବଂ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ; ଗୁହ୍ୟକମାନେ ତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ଶ୍ରମାନ୍ଵିତାଃ ସପ୍ତ ମହାପ୍ରଵୀରା ହତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ସୁଷୁପୁଶ୍ଚ ଵୈ ଯଦା 3.3.32.
ସପ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରମାନେ, ସମସ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ, କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଶୁଇପଡିଲେ।
ସୁପ୍ତାନ୍ସମୁତ୍ଥାଯ ଚ ସପ୍ତ ଶୂରାନ୍ନିଶୀଥକାଲେ ସ ଚକାର ଯୁଦ୍ଧମ୍
ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ସେ ସପ୍ତ ଶୂରମାନେ ଉଠି, ପୁନି ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଗୃହୀତଖଡ୍ଗୌ ରଣଘୋରମତ୍ତୌ ହତ୍ଵା ତତୋ ଵୈ ଭୁଵି ଚେଯତୁଶ୍ଚ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଧରି, ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି, ପଛରେ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ଵିଜାତେ ରୁରୋଦ ରାମାଂଶ ଉତାଲଲାପ
ପରେ, ପ୍ରଭାତବେଳେ ଆକାଶ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲାବେଳେ, ରାମାଂଶ କାନ୍ଦିଲେ ଏବଂ ବିଳାପ କଲେ।