କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତତ୍ର ଚାମୁଣ୍ଡଂ ଜିତ୍ଵା ତୁ ଲହରାତ୍ମଜାନ୍ ଦଧ୍ମୌ ଶଂଖଂ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଲକ୍ଷଣାନ୍ତମୁପାଯଯୌ ।।3.3.32.
କୃଷ୍ଣାଂଶ ଚାମୁଣ୍ଡ ଓ ଲହରାଙ୍କ ପୁଅମାନେଂକୁ ହରାଇ, ଶଂଖ ଧ୍ୱନି କଲେ, ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା, ଓ ବିଜୟ ଚିହ୍ନ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଚାମୁଂଡୋ ଧୁଂଧୁକାରଶ୍ଚ ଭଗଦତ୍ତୋ ଯୁତଃ ଶତୈଃ
ଚାମୁଣ୍ଡ, ଧୁନ୍ଧୁକାର ଓ ଭଗଦତ୍ତ ସହ ଶତାଧିକ ସେନା ଥିଲେ।
ଇଂଦୁଲୋ ଦେଵସିଂହଶ୍ଚ ସହସ୍ରୈଃ ସଂଯୁତୌ ମୁଦା
ଇନ୍ଦୁଳୋ ଓ ଦେବସିଂହ ହଜାର-ହଜାର ସେନା ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ପ୍ରାତଃକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ତୃତୀଯାଯାଂ ଭଯଂକରେ
ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ, ତୃତୀୟ ଭୟଙ୍କର ପାଳାରେ...
ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ଭୋ ରାଜଁସ୍ତ୍ଵଂ ତ୍ରିଵୀରୈଃ ସୁରକ୍ଷିତଃ
ସେ କହିଲେ: 'ହେ ରାଜା, ତୁମେ ତିନିଜଣ ବୀରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ।'
ତଦା ପରିମଲୋ ଭୂପୋ ନେତ୍ରସିଂହଂ ମହୀପତିମ୍
ତାପରେ ପରିମଳ ରାଜା ନେତ୍ରସିଂହ, ମହୀର ମାଲିକଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ତଯୋଶ୍ଚାସୀନ୍ମହଯୁଦ୍ଧଂ ସେନଯୋରୁଭଯୋଃ କ୍ରମାତ୍ ପଚ୍ଚରାଃ ପଚ୍ଚରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଶତଘ୍ନ୍ଯଶ୍ଚ ଶତଘ୍ନିଭିଃ
ସେହି ଦୁଇଟି ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ରଥ ରଥ ସହ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଯନ୍ତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ଯନ୍ତ୍ର ସହ ମୁକାବିଲା କରୁଥିଲେ।
ଅପରାହ୍ନେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ନେତ୍ରସିଂହୋ ମହାବଲଃ
ବିକଳ୍ପ ଅପରାହ୍ଣ ବେଳେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନେତ୍ରସିଂହ ଆସିଲେ।
ପରସ୍ପରଂ ଚ ଵିରଥୌ ସଂଛିନ୍ନଧନୁଷୌ ତଦା ଅନ୍ଯୋନ୍ଯେନ ଵଧଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗଲୋକମୁପାଗତୌ
ସେ ସମୟରେ, ଦୁଇଁ ଯୋଧା ରଥରୁ ଅବତରି, ଧନୁଷ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଯିବା ପରେ, ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ମାରିଦେଇ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଳିଗଲେ।
ଇନ୍ଦୁଲସ୍ତଂ ତୁ ଚାମୁଂଡଂ ଦେଵୋ ଵୈ ଧୁଂଧୁକଂ ତଥା
ଇନ୍ଦୁଳା ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ଦେବତା ଧୁଂଧୁକାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଶେଷୈଃ ପଂଚଶତୈଃ ଶୂରୈସ୍ତୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଲକ୍ଷଣଂ ପ୍ରତି 3.3.32.
ଅବଶିଷ୍ଟ ପାଞ୍ଚଶେ ଶୂରବୀରଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ଲକ୍ଷଣଙ୍କ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ପ୍ରାତଃକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମହୀରାଜୋ ମହାବଲଃ
ପ୍ରଭାତ ସମୟ ଆସିଲାବେଳେ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହୀରାଜ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଭଵାନ୍ଦଶସୁତୈର୍ଵୀରୈର୍ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯୈଶ୍ଚ ସଂଯୁତଃ ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିର୍ଵାଦ୍ଯାନ୍ସଂଵାଦ୍ଯ ଚାଯଯୌ
ଭବାନ୍ ଦଶଜଣ ବୀର ପୁଅ ଓ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ, ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତକାରମାନେ ମିଶାଇ ଆସିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରିମଲୋ ଭୂପୋ ମାଯାଵର୍ମାଣମାଗତମ୍
ପରିମଳ ରାଜାଙ୍କୁ ମାୟାବି ବର୍ମ ପିନ୍ଧି ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଭଵାନ୍ଦଶସହସ୍ରୈଶ୍ଚ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତୈସ୍ତ୍ରିଭିରନ୍ଵିତଃ
ଭବାନ୍ ଦଶହଜାର ସହିତ ଏବଂ ସେଇ ତିନିଜଣଙ୍କ ସହ ଏକାଠି ଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଯଯୌ ଶୀଘ୍ରଂ ସେନଯୋରୁଭଯୋର୍ମହତ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦୁଇ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲେ।
ହତାସ୍ତେ ଦଶସାହସ୍ରା କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯୈଃ ସୁରକ୍ଷିତାଃ
ସେଇ ଦଶହଜାର ଯୋଧା କୃଷ୍ଣାଂଶା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଧୀରାଃ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯାସ୍ତୁରୀଯକାଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ କୃଷ୍ଣାଂଶା ଓ ତୃତୀୟ ଦଳର ଅନ୍ୟମାନେ ଥିଲେ।
ତତୋଂଗଭୂପସ୍ତ୍ରିଭିରେଵ ବାଣୈରତାଡଯନ୍ମୂର୍ଧ୍ନି ଚ ପାର୍ଶ୍ଵଯୋର୍ଵୈ ।। 3.3.32.
ତାପରେ ଅଙ୍ଗର ରାଜା ତିନିଟି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ ଓ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଆଘାତ କଲେ।
ହଯଂ ସମୁଡ୍ଡୀଯ ସୁ ପୁଷ୍କରାନ୍ତଂ ତତୋଭ୍ଯଗାତ୍ତଂ ନୃପତିଂ ରଥସ୍ଥମ୍
ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ସେ ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମପୁଷ୍କରିଣୀକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ରଥରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତଦୈଵ କୀର୍ତିର୍ଭଵିତା ମମାଶୁ ହତ୍ଵା ଭଵଂତଂ ଚ ସୁଖୀ ଭଵାମି
ସେଇ ସମୟରେ, ମୋର କୀର୍ତି ଶୀଘ୍ର ହେବ; ଭବାନ୍କୁ ବଧ କରି, ମୁଁ ସୁଖୀ ହେବି।
ହତେଽଙ୍ଗଭୂପେ ଦଶ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରାସ୍ତମେଵ ଜଗ୍ମୁର୍ଯୁଧି କୌରଵାଂଶାଃ
ଅଙ୍ଗର ରାଜା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ, ତାଙ୍କ ଦଶପୁଅ କୌରବ ବଂଶର ଯୋଧା ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଉଭୌ ଚ ଦେଵସ୍ତୁ ଜଘାନ ତତ୍ର ଭଲ୍ଲେନ ସିଦ୍ଧେନ ନୃପାତ୍ମଜୌ ଚ
ସେଠାରେ, ଦେବତା ଦୁଇ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ବଧ କଲେ।
ଶଂଖାନ୍ପ୍ରଦଧ୍ମୂ ରୁଚିରାନନାସ୍ତେ ପ୍ରଦୋଷକାଲେ ଶିବିରାଣି ଜଗ୍ମୁଃ
ସେଇ ଚମତ୍କାର ମୁହଁ ଥିବା ଯୋଧାମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଶଂଖ ଫୁଙ୍ଗି, ନିଜ ଶିବିରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗତ୍ଵା ସଭାଯାଂ ନୃପତିଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ସମୂଚୁଃ ଶୃଣୁ ଚଂଦ୍ରଵଂଶିନ୍
ସଭାକୁ ଯାଇ, ରାଜାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଏହି ଭାବରେ କହିଲେ: 'ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।'
ଶ୍ରୁତ୍ଵାହ ଭୂପୋଦ୍ଯ ତୁ ଵୀରସେନଃ ସକାମସେନଃ ସ୍ଵବଲୈଃ ସମେତଃ ୧୧୮ ସ ଵୀରସେନୋ ନୃପତିଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଲକ୍ଷୈଃ ସ୍ଵସୈନ୍ଯୈର୍ଯୁଧି ସଂଜଗାମ
ସେ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ବୀରସେନ ତାଙ୍କ ସେନା ଓ କାମସେନ ସହିତ ଆଗକୁ ଆସିଲେ; ବୀରସେନ ରାଜାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ରଣାଯ ଗଚ୍ଛାଶୁ ସୁତୈଃ ସମେତୋ ଲକ୍ଷୈଃ ସ୍ଵସୈନ୍ଯୈରୁତ ଭୂପଵର୍ଯ 3.3.32.
ମହାନ ରାଜା, ଆପଣ ତୁରନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ପୁଅମାନେ ଓ ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ନିଜ ସେନା ସହିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵଂତଂ ନୃପତିଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ସୁଵାଦଯାମାସ ତଦା ହି ଵୀରଃ
ଏପରି କହି ରାଜାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ସେ ବୀର ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ଚାଲିଲେ।
ତ୍ରିଯାମମାତ୍ରେଣ ହତାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଵିମାନମାରୁହ୍ଯ ଯଯୁଶ୍ଚ ନାକମ୍
ତିନି ପହର ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତେ ମରିଗଲେ; ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଢ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଭଵାନ୍ଵିସୈନ୍ଯଶ୍ଚ ତଥୈଵ ଚାହଂ ଭଵାନ୍ସପୁତ୍ରଶ୍ଚ ତଥାହମେଵ
ଆପଣ ଓ ଆପଣଙ୍କ ସେନା, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି; ଆପଣ ପୁଅମାନେ ସହିତ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି।